“ หนาวจัง ในน้ำนี้มันหนาวจัง ” ราชินี ผู้มีนามว่า ราเธียน่า ผู้ถูกตัดสินให้ถูกหินถ่วงน้ำตาย ในฤดูหนาว
ใช่แล้วมันเป็เช้า ที่สดใสของฤดูหนาว และน้ำในทะเลสาป ใสและหนาวมาก และเป็วันตายของราชินี ราเธียน่า
ราชินี ราเธียน่า ถูกกองทัพปฎิวัติตัดสินให้ตาย โดยลงโทษ ให้ถ่วงน้ำด้วยหินในฤดูหนาว เธอจบชีวิตใน่อายุ 18ปี เธอถูกประนามว่า เป็ ราชินีผู้เอาแต่ใจ และใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย จนทำให้ อาณาจักร บลูโดร่า ล่มสลาย
แต่ทว่า ก่อนที่เธอจะตาย ตรงจุดบริเวณที่เธอถูกถ่วงน้ำ ก็มีอัญมณีแห่งสมุทร ที่มีจิติญญา ของเทพวารีแห่งสายน้ำและกาลเวลา มีเทียร์อยู่
ซึ่งจิติญญานี้ยังคงใสบริสุทธิ์ เพราะไม่เคยถูกอารมณ์ใดของมนุษย์รบกวน เรียกว่าเป็อัญมณีจิติญญาธรรมชาติก็ได้
ในขณะที่ ราชินี ราเธียน่า กำลังจะตาย เธอก็ได้เอื้อนเอ่ยคำภาวนาต่อเหล่าเทพ
“ ชั้นอยากกลับไป กลับไป แก้ข้อผิดพลาดในอดีต ” ราเธียน่า เอื้อนเอ่ย
“ อยากกลับไปเหรอ? มุมุ ” เทพธิดา มีเทียร์กล่าว แล้วเงยหน้าขึ้นกล่าวต่ออีกประโยค
“ หากเ้ามีความปรารถนา อย่างแรงกล้าแล้วละก็ จงภาวนาต่อข้าซะ ”
และแล้วราเธียน่า ก็กุมมือเทพธิดา เธอพยายามหมอบกราบพระองค์ แล้วกล่าวอย่างกระอีกกระอ่วน ด้วยอาการจมน้ำ
“ ข้าอยากกลับไป กลับไปแก้ไขอดีตอีกครั้ง ”
และแล้วก็เกิดแสงแห่งปาฎิหาริย์
เฮือก!!! ราเธียน่า ตื่นขึ้นมาในพระราชวัง ที่มีนมอุ่นๆวางอยู่เคียงข้าง ในขณะที่มีพระชนมายุ 12 ปี
…ข้าฝันไปเหรอ ราเธียน่าคิด
“ เ้าไม่ได้ฝันไปหรอก มุมุ ข้าได้ให้โอกาสที่สองแก่เ้า ” เสียงแห่งอัญมณี ไลน์สตรีมโอเชี่ยน กล่าว
ราเธียน่า กวาดตามองไปรอบๆ แล้วเธอก็พบว่า อัญมณีนั้น ส่องแสงสีฟ้านวล ลอยอยู่บนที่นอนของเธอ
ราเธียน่า รีบเก็บ อัญมณีนั้นใส่ไว้ในกระเป๋า แล้วรีบเดินออกมาดูกระจก และมันทำให้เธอใ เพราะาแต่างๆตามร่างกายของเธอได้หายไปแล้ว แถมร่างกายยังดูเด็กลงเยอะ
…นี่ชั้นกลับเป็เด็ก อายุ 12 เหรอเนี่ย
ในขณะที่ ราชินี ราเธียน่า กำลังยืนงง ก็ได้มีเมดสาว ข้ารับใช้ รีบวิ่งเข้ามาหาเธอ
“ พระองค์ ออกมาโดยแต่งแค่ชุดบางๆในฤดูหนาวแบบนี้เดี๋ยวเป็หวัดนะ เพคะ ”
เมื่อราเธียน่า ได้ยินเช่นนั้น เธอก็รุ้ได้ทันที ว่านี่คือ ฤดูหนาว ของอาณาจักร บลูโดร่า เมื่อ 6ปีก่อน ก่อนที่มันจะล่มสลาย เพราะา โรคระบาด และความตาย จากความอดอยาก เนื่องจากท้องพระคลังร่อยหรอ
ราเธียน่า มองไปหยั่ง เมดสาวใช้ แล้วถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะบ่นพึมพำเบาๆ
“ครั้งนี้ต้องไม่เหมือนกับครั้งก่อน ”
ในตอนที่เธอกำลังจะหันตัวกลับไปหยั่งห้องนอน เธอก็หันไปสบตากลับ เซียร์ สาวใช้วัยรุ่นคนหนึ่ง ทำให้เธอย้อนนึกถึงวันวาน ที่เธอถูกขังคุก อยู่ในสถานที่สกปรก มีแต่เซียร์เท่านั้น ที่มาหา และมาทำผมให้เธอทุกวัน ในคุก ก่อนวันปะาเธอ
ใช่แล้วเซียร์เป็ข้ารับใช้ที่ซื่อสัตย์ และยังไว้ใจได้ แต่ราเธียน่า ก็เคยตบเธอเพราะไม่ถูกใจที่เธอทำทรงผมประหลาดให้กับเธอ และในครั้งนี้ ราเธียน่า จะไม่ทำผิดเช่นนั้นอีก จึงได้ออกคำสั่ง แบบที่เซียร์ไม่คาดคิด
“ ต่อไปนี้ เซียร์ เธอจะได้เป็หัวหน้าเมด และมีหน้าที่ถวายงานรับใช้ชั้นอย่างใกล้ชิด ” ราเธียน่ากล่าวอย่างจริงจัง
“ อะ องค์ราชินี ” เซียร์ เผลอพูดออกมาแบบแปลกใจ
“ ยังไม่รีบขอบพระทัยอีก ” เมดสาวใช้รุ่นพี่ กล่าวตักเตือนเซียร์
“ ขอบพระทัย เพคะ ” เซียร์กล่าวอย่างประหม่า
ราเธียน่า รู้สึกภูมิใจ ที่เธอตัดสินใจเช่นนั้น ก่อนจะออกคำสั่งแรกแก่ หัวหน้าเมดสาวใช้ เซียร์
“ จงไปเรียก ท่านแม่ทัพ ฮัมรอน มา ” ราเธียน่ากล่าว
จากความทรงจำของ ราเธียน่า แม่ทัพฮัมรอนถือเป็ผู้ซื่อสัตย์ผู้หนึ่งที่สู้จนตัวตายเพื่ออาณาจักรบลูโดร่า ตอนที่พวกทหารปฎิวัติบุกเข้ามาจับตัวเธอ ฮัมรอนได้สู้กับคนนับร้อยเพื่อให้เธอหนีไป แต่ไม่สำเร็จ เขาพลีชีพอย่างสูญเปล่าเพื่อราชวงศ์ และองค์ราชินี อายุน้อย ซึ่งครั้งนี้ ราเธียน่า จะไม่ให้เป็อย่างนั้น
4 ก้านธูปต่อมา…
แม่ทัพ ฮัมรอน เดินมาอย่างรีบร้อน ตามการตามตัว ขององค์ราชินี อายุน้อย ที่ครองราชย์ในพระชนย์มายุเพียงแค่ 12 ปีเท่านั้น ด้วยความสงสัยว่า ด้วยเหตุอันใด ถึงได้ตามตัวเขาในค่ำคืนอันเหน็บหนาวของฤดูหนาวเช่นนี้
เมื่อมาถึง ฮัมรอน ก็กำลังจะทำท่าทำความเคารพ แต่ ราเธียน่า ก็พูดเปล่งวาจาออกมาในทันทีที่เจอหน้า
“ เราจะประกาศากับ อาณาจักร ฮามู ตอนนี้ เด๊่ยวนี้ ณ เวลานี้ ”
ใช่ครับ ที่ราเธียน่า ต้องทำเช่นนั้น เพราะว่า อีก 2ปี อาณาจักร ฮามู จะฉวยโอกาสโจมตี อาณาจักร บลูโดร่า ที่กำลังประสบปัญหาโรคระบาด เพื่อยึดครอง และเหตุการณ์นั้น ทำให้มีคนตายมากมาย รัฐบาลถึงกับต้องรีดภาษี ราษฎ์ร ที่กำลังทุกร้อนอยู่แล้ว ให้ทุกข์ร้อนยิ่งกว่าเดิม และนำไปสู่การล่มสลายของ อาณาจักรบลูโดร่า ในอีก 4ปีต่อมา
แม่ทัพ ฮัมรอน เมื่อได้ยินคำสั่งขององค์ราชินี ราเธียน่า ก็ถึงกับเข่าอ่อน แต่ทว่า ขายังไม่ทันลุถึงพื้น ราเธียน่า ก็ชิงประคองตัวเขาไว้เสียก่อน แล้วกล่าวว่า
“ ข้าเชื่อว่าท่านแม่ทัพต้องได้รับชัยชนะ และในการศึกครั้งนี้ ข้าจะไปกับท่านด้วย ”
เมื่อ ฮัมรอน ได้เห็นความจริงใจของ ราชินี ราเธียน่า ที่มีพระชนมายุแค่ 12 พรรษา กล่าวอย่างจริงจัง เขาก็ทำท่าทำความเคารพทันที เขาไม่ได้คิดว่า องค์ราชินีตัวน้อยคนนี้จะ กำลังบ้า แต่พระองค์ คงจะมีเหตุผลอยู่ลึกๆ ที่จะทำากับ อาณาจักร ฮามู แต่ถึงยังไง ในฐานะที่เขาเป็แม่ทัพ เขาจำเป็ต้องให้คำแนะนำ องค์ราชินีที่อายุยังน้อย
“ ถ้าเรายกทัพไปตอนนี้ โอกาสชนะจะแค่ 50/50 นะพ่ะย่ะค่ะ ” แม่ทัพ ฮัมรอนกล่าว
“ข้าได้ตัดสินใจแล้ว ” ราเธียน่า กล่าว เพราะเธอรุ้ดีว่า อีก 2ปี ฐานะการคลัง ของประเทศ จะลดลงอย่างฮวบฮาบ จนไม่อาจทำากับประเทศเพื่อนบ้านที่ไม่เป็มิตรได้อีก
“ ถ้างั้น ข้าขอตัว ไปรวบรวมกำลังทหารก่อนนะ พ่ะย่ะค่ะ ” แม่ทัพ ฮัมรอนกล่าว แล้วรีบร้อน ออกไป
ในตอนที่ ทุกคนนึกว่า องค์ราชินี ราเธียน่า หมดเื่ที่จะพูดแล้ว จู่ๆเธอก็กล่าวออกคำสั่งกับเซียร์ อีก
“ เซียร์ เ้าจงไปตามตัว ลูอัส มาหาข้าโดยด่วน ”
ซึ่งชื่อ ลูอัส คนนี้ แม้แต่เซียร์เอง ก็เพิ่งจะเคยได้ยินเป็ครั้งแรก จึงถามกลับ ราเธียน่าไปว่า
“ พระองค์ หมายถึงใคร เพคะ "
*****************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
675
