ระบบเนตรปีศาจราชันอสูร

แอ๊ดดดดด...

ฟิ่ววววววววว...!!!

วืดดดดดด...

นายพลธาร์ชูร์ง้างศรโจมตีสวนกลับด้วยความรวดเร็วก่อนจะเอี้ยวตัวหลบลูกศรสองดอกที่โจมตีเข้ามาและปักลงที่ต้นไม้ด้านหลัง

จากนั้นเขาจึงรีบพุ่งตัวไปต่อเพื่อหาที่กำบังใหม่ซึ่งเป็นต้นไม้ต้นถัดไป

บึ้มมมมมมมมมม...!!!

ลูกศรที่นายพลยิงออกไปเมื่อสักครู่เกิดระเบิดเป็นฝุ่นสีชมพูกระจายออกทันทีเมื่อยิงไปถูกเป้าหมาย

ตึกกกก...คร่อกกกก...!!!

เป็นธนูระเบิดยาสลบ ที่หัวลูกศรใช้เป็นผงยาสลบถ่วงเอาไว้แทนปลายศรอันแหลมคม ทำให้พลทหารอีกหนึ่งนายที่อยู่ใกล้กันกับเป้าหมายได้รับฤทธิ์ของยาสลบไปด้วยและล้มลง

นักธนูทุกฝ่ายต่างนิ่งเงียบเพื่อสังเกตการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้

ฟรึ่บบบบบบบ...

เสียงของการเคลื่อนไหวเกิดขึ้น เหล่าพลธนูยิงศรโจมตีทันทีและรีบวิ่งตามเพื่อสกัดการหลบหนีของนายพลธาร์ชูร์ไปทางหลังพุ่มไม้ด้านหน้าที่ห่างออกไป

อั่กกกกกกก...

ตึกกก...บึ้มมมม...

พลธนูสามนายที่นำหน้าไปก่อนด้วยความเร็วจู่ๆ ก็หงายหลังล้มลงด้วยแรงเหวี่ยงทับเข้าใส่กับดักควันสลบ…!!!

มีเส้นเอ็นใสที่เหนียวและแข็งแรงขึงไว้อยู่ ถ้าไม่สังเกตให้ดีจะไม่รู้เลยว่ามีการวางกับดักแบบนี้ไว้อยู่ด้วย

นายพลธาร์ชูร์ไม่ได้แค่ไปหลบหลังต้นไม้ต้นเดิม แต่เขาขึงเส้นเอ็นนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว การหาที่แอบใหม่เป็นการลากเส้นเอ็นมาสร้างกับดักไปในตัวพร้อมกับวางกับดักยาสลบระหว่างทาง และใช้หินขว้างไปอีกทางให้ศัตรูคิดว่าเป็นนายพลธาร์ชูร์ที่อยู่ทางนั้น

ฟิ่ววววววว...ฟิ่วววววว...!!!

คลิ๊กกกกก...คลิ๊กกกกกก...!!!

ทหารพลธนูอีกสองนายที่ยืนเป็นเป้านิ่งมัวแต่ปิดจมูกและสังเกตกับดักของนายพลธาร์ชูร์ที่วางไว้ ถูกทำลายคันศรหักลงทันทีด้วยการโจมตีครั้งเดียวสองดอกของนายพลธาร์ชูร์

ทหารทั้งสองคนต่างก็โค้งคำนับให้นายพลเพื่อเป็นการขอบคุณที่ไว้ชีวิตพวกเขา

ฟิ่วววววววววว...

วืดดดดดดดด...

จู่ๆ ก็มีลูกศรพุ่งตรงมาจากพุ่มไม้ระยะไกลทำให้นายพลธาร์ชูร์โยกหัวหลบเกือบจะไม่ทัน

นี่คงเป็นลูกศรที่โจมตีระยะไกลแทรกผ่านพุ่มไม้ออกมาของนายพลชิสการ์เป็นแน่

นายพลธาร์ชูร์คิดเช่นนั้นเมื่อคำนวณจากความแรงของลูกธนูและทักษะการคาดคะเน

แอ๊ดดดดดด....ฟิ่วววววว...!!!

นายพลธาร์ชูร์โจมตีไปทิศทางเดียวกับที่นายพลชิสการ์โจมตีเข้ามาโดยไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน

ฟิ่ววววววว...!!!

มีลูกธนูโจมตีสวนกลับสลับไปมาเช่นกัน ก่อนจะเป็นการสวนกลับจากธนูอีกเกือบสิบดอก

ฟิ่วววววว...ฟิ่วววววว...ฟิ่วววววว...

ลูกธนูเกือบสิบดอกพุ่งมาราวกับห่าฝน นายพลธาร์ชูร์หลบหลังต้นไม้พรางหยิบลูกธนูประมาณห้าดอกเตรียมขึ้นศรไว้

นายพลธาร์ชูร์กระโดดกลางอากาศง้างศรและโจมตี โดยมีลูกศรทั้งห้าพุ่งเข้าหาต้นไม้ห้าต้นที่ห่างออกไปในเวลาเดียวกัน

ฟิ่ววววววววววว...

บึ้มมม...บึ้มมมม...บึ้มมมมมมม...บึ้มมมมมมม...บึ้มมมมมมมม!!!

ควัญสีชมพูฟุ้งกระจายโอบคลุมพื้นที่ทันที ทำให้ระแวกเป้าหมายที่นายพลธาร์ชูร์โจมตีไปนั้นเป็นหมอกยาสลบวงกว้างที่ไม่สามารถหลบหนีได้

นายพลธาร์ชูร์รออยู่สักพักก็เห็นว่าทุกอย่างเงียบสงบ ไร้วี่แววการต่อสู้ เมื่อเห็นว่าควันสลบถูกลมพัดผ่านไปทางอื่นดีแล้ว เขาจึงค่อยๆ ลอบเข้าไปสังเกตการณ์

ร่างของทหารพลธนูเผ่ามนุษย์กบเกือบสิบตัวนอนเรียงรายไร้สติ การโจมตีหวังผลระยะกว้างของนายพลธาร์ชูร์ได้ผลเป็นอย่างดี

เมื่อสังเกตดีแล้วก็พบว่าร่างของนายพลชิสการ์ก็สลบไสลหน้าจมดินอยู่เช่นเดียวกัน

“ขอโทษด้วยนะพี่น้องทุกคน...ข้าหวังว่าเมื่อได้สติกันแล้ว...จะเข้าใจในสิ่งที่ข้าได้ตัดสินใจทำไปนะ”

นายพลธาร์ชูร์เอ่ยขึ้นเพียงลำพังด้วยความเสียใจ หวังแต่เพียงว่าทุกอย่างจะกลับคืนสู่สิ่งที่มันควรจะเป็น

การต่อสู้ของเหล่าผู้เชี่ยวชาญการใช้ธนูจบลง เขาจึงมุ่งหน้าเพื่อไปสมทบกับลีออนทันที

ฟิ่วววววววววว...

ฉึกกกกกกกกกกกก...!!!

ลูกธนูปริศนาพุ่งเข้าเสียบต้นขาของนายพลธาร์ชูร์จากทางด้านหลัง

“ฮ่าฮ่าฮ่า...แกนั่นแหละที่ไม่เข้าใจอะไรซะเลย”

นายพลชิสการ์ลุกขึ้นยืนพร้อมกับแกะผ้าปิดจมูกออก เขาแกล้งทำเป็นสลบและหายใจให้น้อยที่สุดด้วยวิชากบจำศีลผ่านการกรองของผ้าพันคอที่ทบกันไว้หลายชั้น

“แต่ยังไงความสามารถของแกนี่มันน่านับถือซะจริงๆ...ต่อสู้กับกองกำลังนับสิบด้วยตัวคนเดียวเพียงลำพังได้อย่างไม่มีรอยขีดข่วน...อ้อไม่สิไม่สิ...ข้าเผลอฟลุ๊กทำคะแนนได้ไปหนึ่งแผล...ฮ่าฮ่าฮ่า”

นายพลชิสการ์พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มห้าวแฝงไว้ด้วยการยั่วยุล้อเลียนอย่างประสงค์ร้าย พรางใช้ลูกธนูที่ถืออยู่ชี้ไปทางผลงานที่ได้จากการลอบทำร้ายของเขาซึ่งปักคาอยู่บนต้นขาของนายพลธาร์ชูร์

คลิ๊กกกก...

นายพลธาร์ชูร์ใช้มือจับลูกศรไว้และสะบัดคันศรหักลูกธนูทิ้งให้เกะกะการเคลื่อนไหวน้อยที่สุด

วึงงงงงงงงง...วึงงงงงงงงง...

นายพลธาร์ชูร์เริ่มรู้สึกวิงเวียนศรีษะ แต่ก็พยายามฝืนประคองร่างกายของตัวเองเอาไว้

“อ้อ...เมื่อสักครู่ดูเหมือนจะหยิบผิดไปโดนลูกศรอาบยาสลบเข้าสินะ...โทษทีๆ...”

นายพลชิสการ์ใช้น้ำเสียงกวนประสาทเช่นเคย ใครฟังดูก็รู้ว่าเขาตั้งใจแต่แรกอยู่แล้ว

“แต่อย่างว่าแหละนะ...ข้าก็รู้ตัวเองดี ว่าถ้าสู้กันตัวต่อตัว...ยังไงก็คงไม่มีทางชนะคนที่ทั้งเหลี่ยมจัดและมีทักษะการใช้ธนูเป็นเลิศอย่างแกได้”

นายพลชิสการ์พูดพรางเก็บลูกศรกลับเข้าไปในซองลูกธนูด้านหลัง

เขารู้ดีว่าทักษะระดับนายพลธาร์ชูร์นั้นคงไม่สามารถจัดการได้อย่างง่ายดายแม้ว่าจะใช้กองกำลังทหารเข้าจัดการก็ตาม

“ไม่เป็นไร...ถือว่าหายกัน...กับรอยแผลเป็นบนหน้าเจ้า”

สิ้นเสียงของนายพลธาร์ชูร์ ก็ทำให้นายพลชิสการ์ตาเบิกโพลงด้วยความโกรธแค้น

แอ๊ดดดดดดดดดดด...!!!