เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

    ตอนที่ 83 ชนเผ่าทั้งแปด

    เทียนเดินออกมาพร้อมองครักษ์ โดยมีท่านเจ้าปราสาทมหาเทพธาริน รออยู่ที่ห้องโถง

    “ นี่ท่านหมอฮูตี๋ เกิดอะไรขึ้น ทำไมเจ้าปีศาจถึงตายได้ยังไง และนี่ท่านมีพลังมหาเทพแล้วหรือ?”  ท่านเจ้าปราสาท ถามด้วยความสงสัยเป็นอย่างยิ่ง

    “ นี่พวกท่านไม่เคยเข้าไปคุยกับ เจ้าปีศาจกันเลยใช่ไหม เลยไม่รู้ว่าตัวเขาใกล้หมดอายุขัยแล้ว ถึงจะมีพลังอมตะ แต่มันไม่เกี่ยวกับอายุขัย แล้วก็อีกอย่างหนึ่งก่อนตายเจ้าปีศาจบอกว่า ราชีนีชีร่า ตอนนี้อาจปลุกปีศาจจากนรกขึ้นมาแล้ว

    ฉะนั้นพวกท่านต้องระวังให้ดี แดนเทพ จะกลายเป็นแดนนรก หากปีศาจจากนรกขึ้นมาซึ่ง น่าจะมีจำนวนมากกว่าพวกท่านมากมายนัก และผู้จะกำจัดได้นั้นมีแต่พลังขึ้นสูง ถึงขึ้นมหาเทพ  ซึ่งดินแดนของท่านมีซักกี่คน” เทียนกล่าวเสร็จแล้วรีบขอตัวไปช่วยคนก่อน

    ท่านเจ้าปราสาทฟังแล้วอึ้งไปซักพัก แล้วรีบติดต่อกับท่านมหาเทพจักรพรรดิ์ทันที

    เทียนรีบเดินทางออกจากปราสาทสีขาวมุ่งหน้าไปแดนจตุรภัทร แล้วเข้าไปในป่า

    ผ่านมิติแห่งนั้น เทียนถอดหน้ากกากออก แล้วกลายเป็นเทียนคนเดิม  แล้วเดินทางต่อ ไม่นานก็เห็นปราสาทสีดำ อยู่ตรงหน้า เทียนเดินเข้าไปโดยไม่กลัวเกรงใครทั้งสิ้น  ตูม!   เทียนใช้พลังฝ่ามือระเบิดประตูปราสาทที่ปิดไว้

    แล้วไปหยุดที่ทางลงชั้นใต้ดิน ยังมีผู้คุมอยู่เกือบ 10 คน  เทียนใช้ฝ่ามือสะบัดทีเดียวผู้คุมลอยกระเด็นไปไกล  แล้วเทียนก็ลงไปข้างล่างเจอคนแคระ จึงบอกให้พวกเขาไปบอกทุกคนที่ถูกจับมาเพื่อใช้แรงงานไม่ว่าจะเป็นเผ่าไหนให้หยุดทำงานแล้วออกมาให้หมด  แล้วเทียนก็เปิดประตูมิติให้ทุกคนเข้าไป  โดยเทียนวางหยกค่ายกลป้องกันไม่ให้พวกปีศาจเข้ามาในบริเวณนี้ได้

    “ คุณชายเทียนในที่สุดท่านก็กลับมา แต่ทำไมผิดสัญญา ไม่พาท่านพ่อข้ากลับมาด้วย แต่จะชิงคนไป ทำเช่นนี้ถูกต้องแล้วหรือ” เสียงราชินีชีร่า ลอยมาแต่ไกล

    “ ท่านบอกว่าจะโจมตีปราสาทสีขาวอีก 2 วันข้างหน้าแต่ก็ไม่โจมตี ท่านก็ไม่ทำตามสัญญาเช่นกัน” เทียนพูดถ่วงเวลา

    “ ข้ารู้สัมผัสได้ว่าท่านกำลังมาที่นี่ ข้าก็เลยตามมา ท่านบอกมาตามตรงท่านพ่อข้าสิ้นแล้วใช่ไหม”  ราชินีถามเพื่อความแน่ใจ

    “ สัมผัสของท่านนี่ล้ำลึกจริงๆ ถูกแล้วท่านราขาปีศาจหมดอายุขัยแล้ว ดังนั้นข้าถึงต้องรีบมาช่วยคนก่อน คิดไม่ถึง ท่านจะตามมาเร็วเหมือนกัน”  เทียนพยามยื้อเวลา

    เพราะคนนับหมื่น การเคลื่อนย้ายต้องใช้เวลาจริง ๆ

    “ บอกมา หัวใจอมตะอยู่ที่ใด “  ราชินีพูดเข้าประเด็นทันที

    “ ในที่สุดท่านก็พูดความจริงออกมาซะที  หากว่าข้ารู้ ข้าคงไม่บอกท่านอย่างแน่นอน”  เทียนพูดความจริง

    “ ฮิ ฮิ ฮิ  หลังจากท่านตายข้าจะดูดความทรงจำจากหัวท่านเอง” ราชินีชีร่าพูดน้ำเสียงราบเรียบ

    “ โอ้ นี่ท่านไม่กลัว ท่านเทพเจ้ามังกร เลยหรือ”  เทียนย้อนถาม

    “ ก่อนเข้ามาข้าเปิดค่ายกลป้องกันปราสาทไว้แล้ว ท่านไม่มีทางส่งสัญญาณออกไปได้อย่างแน่นอน เฮ้อ..ข้าไม่อยากฆ่าท่าน ถ้าท่านบอกมาว่า หัวใจอมตะอยู่ที่ใดข้าจะปล่อยท่านไป แถมคนแคระพวกนั้นด้วยก็ยังได้” ราชินีชีร่า ยื่นข้อเสนอ

    “ ท่านจะทำเช่นนี้ไปเพื่ออะไร ถึงขนาดต้องทำร้ายพ่อตัวเอง ทำร้ายประชาชนของตัวเอง  เพื่อแก้แค้นอย่างนั้นหรือ “  เทียนถามด้วยความสงสัย

    “ ท่านพ่อข้าอ่อนแอเกินไป เพื่อเผ่าพันธ์ปีศาจของเรา ข้าต้องทำทุกวิธีทางเพื่อให้เผ่าพันธ์ปีศาจได้อยู่รอด แม้ว่าต้องกำจัดแม้แต่ท่านพ่อ ก็ตาม  ส่วนประชาชนของข้าเพียงสูญเสียส่วนน้อย เพื่อปกป้องคนส่วนใหญ่ มันก็คุ้มอยู่แล้ว” ราชินีพูดตามคิดของนาง

    “ ชั่วช้าที่สุดเพื่อเผ่าพันธุ์ ถึงกับต้องฆ่าพ่อ และ ประชาชนของตัวเอง เห็นทีข้าคงต้อง สังหารท่านตามที่ท่านเจ้าปีศาจร้องขอมา”  เทียนเริ่มรวบรวมพลังพร้อมต่อสู้แล้ว

    “ ท่านแพ้ข้ามาแล้ว ตอนนี้สัจจมังกรก็ใช้ไม่ได้ ท่านจะเอาอะไรมาสู้ข้า”  ราชินีพูดเย้ยหยัน เทียน

    “ เจ้ากัสออกมาได้แล้ว” เทียนเรียกดาบออกมา

    เทียนใช้ดาบดามัสกัส ฟันไปที่ ราชินีชีร่า ทันที เปรี้ยง !  ราชินีชีร่า หายวับอย่างเร็ว พลังของดาบฟาดไปที่กำแพงปราสาทระเบิดกระจาย  ราชินชีร่า ตกใจที่เห็นพลังดาบเช่นนี้ ถ้าหากนางไม่หลบ คงได้รับบาดเจ็บหนักแน่

    “ ไม่ได้พบกันไม่กี่วัน ฝีมือท่านพัฒนาเพิ่มขึ้นมากเลยนะ ดี ข้าต้องเอาจริงแล้วซินะ”  ราชินีกล่าวจบก็หยิบเอาคทาสีดำออกมา แล้วปล่อยลำแสงสีแดงพุ่งเข้าหาเทียนอย่างรวดเร็ว  

    เทียนใช้ดาบปล่อยพลังแสงสีเขียวเข้าไปปะทะ  ตูม !  ทั้งสองฝ่ายต่างถอยหลังออกไป เทียนใช้จิตเคลื่อนย้ายอย่างรวดเร็ว เข้าไปใกล้ราชินีชีร่า พรึบ แล้วฟันไปที่นางตรงๆ ฉัวะ ร่างราชินีชีร่า ขาดสองท่อนทันที  

    แต่ร่างนางก็ค่อยสลายกลายเป็นควันหายไป  โผล่ที่ด้านหลังของเทียน   แล้วราชินีชีร่าก็ใช้ฝ่ามือกระแทกไปที่หลังของเทียน ตูม! เกราะไหมฟ้า ทำงานทันที กระแทกราชินีชีร่าถอยหลัง  ไปหลายก้าว แต่เทียนก็กระอักโลหิต ออกมา  

    “ จัดการนางยากจริง” เทียนคิด   ราชินี มีพลังสูงยิ่ง และยังเคลื่อนไหวได้อย่างใจนึก ทั้งยังมีคทา ที่มีพลังต้านดาบดามัสกัสได้ อีก  เทียนหลับตาแล้วใช้จิตสัมผัส

    ถึงความเคลื่อนไหวของราชินีชีร่า พอล๊อคเป้าได้แล้ว เทียนก็เริ่มปล่อยหมัดพายุเข้าใส่ราชินีชีร่า ทันที ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว นางไม่หลบใช้คทาฟาดใส่พายุแตกกระจายไป

    เทียนปล่อยดาบสัตตะโลหะปล่อยออกไป ทั้งสองเล่ม พุ่งเข้าใส่นางทั้งสองข้าง

    แล้วใช้ดาบดามัสกัสฟาดใส่ตรงกลาง โจมตีนางพร้อมกันทั้ง สามด้าน  

    ราชินี แว๊ป หลบไปในทันที เทียนปล่อยหมัดพายุไปที่จุดที่นาง แว๊ป ไปอีกครั้ง

    นางใช้ฝ่ามือหยุดพลังพายุทันที  แต่ในพายุของเทียนกลับมี เข็มบินสังหารพุ่งตามออกมาหลายสิบเล่ม  ฉึก ฉึก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ล้วนเข้าปักไปที่ลำตัวนางทั้ง หลายสิบเล่มจนนางกระเด็นออกไป   นางค่อยลุกขึ้นมาอย่างช้าๆ  เข็มบินที่ปักเข้าไปในตัวนางล้วนไม่ระคายผิวของราชินีได้ นางก็สวมเกราะคุ้มกัน เช่นกัน

    “ฮึ่ม หลอกข้าหรือ  คราวนี้ข้าคงต้องใช้พลังที่แท้จริงจัดการกับเจ้าแล้ว”  ราชินี

    ชี่ร่า ตอนนี้ ยกมือขึ้นฟ้า แล้วเรียกพลังจากฟ้าดิน เข้ามาอยู่ในคทา เหมือนว่าพลังในคทาได้เต็มที่แล้ว จึงปล่อยพลังที่มากกว่าทุกครั้ง เข้าใส่เทียนทันที

    ตูม ๆ ๆ ๆ ๆ เหมือนระเบิดไล่ตามเทียน ตลอดจนเทียนแว๊ป  หายตัวไปปรากฏที่ข้างกาย ราชินีชีร่า  แล้วเทียนก็ปล่อยพลังสายฟ้าเข้าไปที่ตัวราชินีชีร่าทันที

    นางเอาคทาออกมาต้านรับ แต่ไม่นาน คทาก็เริ่มละลาย เพราะเทียนใส่เปลวไฟสีน้ำเงินเข้าไปอีก จนคทาละลายจนหมด และเปลวไปสีน้ำเงินก็พุ่งเข้าไปพร้อมสายฟ้า

    อัดไปที่ร่างของราชินีชีร่า จนนางเกราะที่นางสวมใส่ เกิดละลายขึ้นมา ราชินีเห็นเช่นนั้น ก็จะแว๊ปหลบหนี แต่ดาบสัตตะโลหะ ก็พุ่งเข้ามาจากด้านหลังพุ่งเข้าเสียบ

    ทะลุออกมาทางด้านหน้าทั้งสองเล่ม ฟึ้ว ฟิ้ว ร่างกายนางค่อยๆ ถูกเผาไหม้แล้วสลายกลายเป็นไอหายไป  

    “ เก่งมากที่สังหารร่างแยกของข้าได้ อีกไม่นานหรอก เราจะได้เจอกันจริงๆ ซะที”  เสียงราชินีชีร่าลอยมาตามลม    

    “ ร่างแยก เองหรอกหรือ ขนาดร่างแยก ยังสังหารได้ยากเย็น ถ้าร่างจริงมาจะขนาดไหนนี่”  เทียนถอนหายใจ แล้วเดินไปที่ ประตูมิติ

    ตอนนี้ทุกคนที่ถูกจับมาได้ถูกปล่อยตัวออกมาหมดแล้ว  คนแคระที่ถูกจับไปเกือบหมื่น เหลือไม่ถึง ห้าพันคน แต่ทุกคนก็ต่างดีใจที่ได้พบหน้า ญาติสนิทมิตรสหาย

    และจะขออยู่ในที่แห่งนี้ไม่ออกมาอีกแล้ว  ส่วนชนเผ่าที่เหลือ ที่ถูกจับมานั้น

    มีอยู่หลายเผ่าพันธุ์ เช่น มนุษย์นก มนุษย์ยักษื 3 ตา มนุษย์หิมะ มนุษย์ม้า มนุษย์วานร มนุษย์พฤกษา ล้วนถูกจับมาเป็นจำนวนมากเช่นกัน เพื่อเตรียมเป็นเครื่องสังเวยปีศาจจากนรก

    “ พวกท่านทั้งหลาย อยากจะกลับไปดินแดนของพวกท่าน หรือ อยากจะหลบภัยอยู่ที่นี่ตลอดไปก็ได้ พวกท่านตัดสินใจได้เลย”  เทียนเอ่ยปากถามทุกคน

    ทั้งหมดเห็นว่าที่ปลอดภัย เลยอยากขออยู่ที่นี่ก่อน ส่วนคนที่หลบซ่อนตัวอยู่พวกเขาจะส่งตัวแทนไปรับให้มาอยู่ที่นี่กันทั้งหมด   เทียนก็เห็นด้วยขืนอยู่ที่เก่านางราชินีชีร่า คงจับเอาไปเป็นเครื่องเซ่นสังเวยหมดแน่  

    “ คุณชายเทียน ข้าเป็นคนเผ่าหิมะ ข้าคงอยู่ที่นี่ไม่ได้ ที่นี่ไม่มีหิมะ ข้าคงอยู่ได้ไม่นานแน่ ดังนั้นพวกเราคงต้องกลับไปอยู่ที่เดิม  คงต้องหาที่หลบซ่อนต่อไป”

    เผ่ามนุษย์หิมะ เป็นมนุษย์ที่มีขนยาวปกคลุมไปทั้งตัว พูดมาอย่างเศร้าใจ

    “ พวกท่านไม่ต้องห่วง ข้าจะสร้างภูเขาหิมะให้พวกท่าน “ พูดจบ เทียนก็ยกมือไปที่ภูเขาลูกหนึ่ง พรึบ  จากภูเขาธรรมดา ก็กลายเป็นภูเขาที่มีหิมะปกคลุมทันที

    ทุกคนตกใจกับสิ่งที่ได้เห็น ต่างคุกเข่าต่อหน้าเทียนแสดงความเคารพอย่างจริงใจ

    “ พวกท่านส่งคนไปตามพวกที่หลบซ่อนให้รีบออกมาโดยเร็ว เรามีเวลาอยู่ที่นี่ไม่นานนัก หากราชินีชีร่า ย้อนกลับมา พวกเราจะลำบาก”  เทียนรีบสั่งการ

    “ เอ๊ะ ยังมีอีกเผ่าหนึ่งนี่  เผ่ามนุษย์หมูป่า ไปไหนหมด”  เทียนถามเผ่าที่เหลือ

    “ เผ่ามนุษย์หมูป่า เป็นเผ่าที่แข็งแรงที่สุด ถูกราชินีชีร่า เปลี่ยนทุกคนให้กลายเป็นกองทัพปีศาจประจำตัวของนางไปหมดแล้ว " เผ่ามนุษย์นกกล่าว

    “ พวกท่านรีบไปตามพวกที่เหลือเถอะ”  เทียนรู้สึกเศร้าใจ ที่ไม่สามารถช่วยเผ่าหมูป่าได้

    จากความทรงจำของราชาปีศาจ ดินแดนแถบนี้เป็นเพียงหน้าด่านของเมืองใต้พิภพ หากแต่ว่าผู้ที่รู้เรื่องนี้มีเพียงท่านราชาปีศาจเพียงผู้เดียว  

    ซึ่งมีเพียงราชาปีศาจเท่านั้นรู้ว่าวิธีเข้าเมืองใต้พิภพ และเขายังนำหัวใจอมตะไปไว้ที่นั่น เทียนตัดสินใจยังไม่ไปเมืองใต้พิภพ ตอนนี้จัดการเรื่องความปลอดภัย  ของชนเผ่าเหล่านี้ก่อน แล้วไปปรึกษากับท่านอาจารย์เทพโอสถอีกครั้ง

    ผ่านมา 3 วันแต่ละชนเผ่าก็ย้าย กันเข้ามาในมิติ ของเทียนกันหมด โดยมีท่านโครเมอร์ เป็นคนช่วยจัดสรรพื้นที่ให้อยู่กันอย่างสงบ  ในขณะที่ยังมีพื้นที่ว่างอีกกว่า80กว่าเปอร์เซนต์  เทียนมีเวลาว่าง ก็เข้าไปสร้างภูเขา และแม่น้ำเพิ่มให้อีก เพราะเกรงว่า น้ำ และอาหารจะไม่เพียงพอ และเทียนสร้างทะเลสาปเพิ่มอีก 1 แห่ง ไว้ใกล้ ปราสาทสีทอง ตอนนี้เทียนมองออกจากปราสาทก็เห็นทะเลสาบทันที

    เทียนคิดถึงแม่ และน้องสาว บางทีอาจให้ทั้งสองมาอยู่ที่บ้างเพื่อพักผ่อนในวันหยุด  

    ณ สำนักเทพโอสถ

    “ จากที่เล่ามาแสดงว่าเมืองใต้พิภพ นั้นต้องมีผู้ที่ระดับพลังที่เหนือกว่า ราชาปีศาจอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลาเจ้าเข้าไปในเมืองใต้พิภพ เจ้าต้องระมัดระวังตัวให้ดี”

    อาจารย์เทพโอสถแนะนำ

    “ แล้วข้าควรจะไปตอนนี้เลย หรือ รอรักษาคนให้ครบ 1,000 คนก่อนดี” เทียนถาม

    “ เจ้าควรไปเมืองใต้พิภพทันที เพราะถ้าชักช้า ราชีนีชีร่า ปรากฏตัวอีกครั้ง เจ้าอาจจะสู้นางไม่ได้ ดังนั้นเจ้าต้องรีบ นำพลังของหัวใจอมตะ มาหลอมรวมกับตัวเจ้า ให้ได้เร็วไว "  อาจารย์เทพโอสถแนะนำ

     

    คล้ายกับเรื่องเทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว) ที่คุณอ่าน