บทที่ 48 ตลาดกลางคืนที่ทะเลสาบเทียนฉือ
พวกเขาไม่ได้เข้าสู่ถ้ำวิญญาณทันที
เพราะวันนี้ท้องฟ้ามืดแล้ว
การสอบปลายภาคจะเริ่มอย่างเป็นทางการในเช้าวันพรุ่งนี้!
ก่อนหน้านี้ต้องเข้าพักที่โรงแรมด้านล่างของทะเลสาบเทียนฉือ
นักเรียนชั้นเรียนหลิงอู่ของโรงเรียนมัธยมอวี้เหวินและโรงเรียนมัธยมเป่ยเจียงมาถึงตั้งแต่ตอนเที่ยง
เมื่อเจอกับโรงเรียนมัธยมเจียงเฉิงของเจียงหนาน พวกเขาก็เต็มไปด้วยความเกลียดชัง!
ประกายไฟแห่งการแข่งขันได้เริ่มปะทุขึ้นแล้ว!
อู๋เหลียงที่ตามมาทำให้ทีมสามคนมารวมตัวกันอย่างเป็นทางการ!
พอถึงตอนกลางคืน ในระหว่างที่กินข้าว อาจารย์ก็เริ่มอธิบายกฎและข้อควรระวังบนแท่น
นักเรียนคนอื่น ๆ ที่เคยเข้าร่วมมาแล้วครั้งหนึ่ง จะฟังหรือไม่ฟังก็ได้…
แต่เจียงหนานกำลังฟังอย่างตั้งใจ
“การฝึกและสอบร่วมกันของสามโรงเรียนในครั้งนี้! จะใช้เวลาทั้งหมดสิบห้าวัน!”
“คะแนนขึ้นอยู่กับจำนวนและระดับของหินวิญญาณที่แต่ละทีมได้รับเป็นเกณฑ์ตัดสินสุดท้าย!”
“นอกจากนี้จะมีโดรนถ่ายทำตลอดทั้งกระบวนการ หากพบพฤติกรรมไม่พึงประสงค์จะถูกตัดสิทธิ์การแข่งขันทันที!”
“ต่อไปจะแจกกำไลข้อมือพิกัดดาวเทียมให้นักเรียนทุกคน!”
“หากผู้คุมสอบตัดสินว่าได้รับบาดเจ็บจนสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว เจ้าหน้าที่จะนำตัวออกจากถ้ำวิญญาณทันที!”
“หากเกิดเหตุฉุกเฉิน! ถึงขั้นชีวิตและความตาย! หรือต้องการยอมแพ้การแข่งขัน! สามารถกดที่กำไลข้อมือพิกัดดาวเทียมได้เลย!”
“การกระทำนี้จะหมายถึงการสละสิทธิ์ในการแข่งขัน! ขอให้นักเรียนทุกคนพิจารณาอย่างรอบคอบ!”
......
อาจารย์ยังคงอธิบายกฎต่อไป
ขณะที่เจียงหนานหัวเราะเบา ๆ “ดูเหมือนในกฎจะไม่ได้บอกว่าห้ามแย่งของคนอื่นนะ?”
ถังเชียนหย่าอึ้งไปครู่หนึ่ง!
เจียงหนานเป็นผู้เข้าแข่งขันแบบไหนกัน?
ยังไม่ทันเริ่ม ก็คิดจะแย่งของคนอื่นแล้ว?
เธอรู้สึกเป็นห่วงการเดินทางไปถ้ำวิญญาณของตัวเองขึ้นมาบ้างแล้ว!
อู๋เหลียงที่เป็นผู้เข้าร่วมมาหลายครั้งอธิบายว่า “ไม่เพียงแต่แย่งได้ ยังสามารถร่วมมือกับทีมอื่นได้ด้วย!”
“ตราบใดที่ไม่ทำเกินเลยไป ก็จะไม่มีใครว่าอะไรหรอก!”
ดวงตาของเจียงหนานวาววับ!
กฎข้อนี้น่าสนใจมาก!
แข่งขัน! คว้าชัยชนะ! เก็บหินวิญญาณโดยไม่เลือกวิธี!
ยิ่งมีอีกสองโรงเรียนเข้าร่วมด้วยแบบนี้…
เจียงหนานยิ่งสามารถจินตนาการได้ว่า ภายในถ้ำวิญญาณจะวุ่นวายขนาดไหน!
แต่เจียงหนานชอบ!
“ถึงแม้ถ้ำวิญญาณทะเลสาบเทียนฉือจะถูกจัดอยู่ในขั้นทองแดง แต่ลึกเข้าไปก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีสัตว์อสูรวิญญาณขั้นเหรียญเงินและขั้นทองคำ!”
“ระวังให้มาก! เพื่อความปลอดภัยของชีวิตตัวเองและอย่าเข้าไปลึกจนเกินไป!”
“เอาล่ะ แยกย้ายพักผ่อนตามอัธยาศัยได้ พรุ่งนี้เจอกันหกโมงเช้า!”
พอได้ยินว่าพักผ่อนตามอัธยาศัย นักเรียนก็เริ่มลงมือทันที!
บางคนเริ่มปรึกษากันเรื่องกลยุทธ์การเคลื่อนไหวในถ้ำวิญญาณ!
บางคนเริ่มศึกษานิสัยของสัตว์อสูรวิญญาณ!
ส่วนหลี่เซียงมองนักเรียนเหล่านั้นที่วุ่นวายไปหมดก็อดหัวเราะเยาะไม่ได้!
ทั้งทีมของหลี่เซียงมุ่งหน้าไปที่ด้านล่างของทะเลสาบเทียนฉือ!
ที่นั่นมีผู้ปลุกพลังวิญญาณจากสังคมภายนอกมารวมตัวกันพอสมควร หรือไม่ก็เป็นคนที่เพิ่งออกมาจากถ้ำวิญญาณ!
พวกเขารวมกันก่อตัวเป็นตลาดกลางคืนที่มีขนาดใหญ่พอสมควร!
หลิงเฟิงรู้สึกงุนงงจนอดถามไม่ได้ “พี่เซียง! พวกเราจะไปทำอะไรกันเหรอ?”
หลี่เซียงตอบอย่างมั่นใจ “แน่นอนว่าต้องไปเอาแผนที่ของถ้ำวิญญาณทะเลสาบเทียนฉือน่ะสิ พวกนั้นมีของดีอยู่ในมือนะ!”
หลิวอู่เฉวียนหัวเราะ “พี่เซียง ไม่ผิดหวังจริง ๆ! พอมีแผนที่แล้ว ข้อได้เปรียบของพวกเราก็ไม่ใช่น้อย ๆ แล้ว!”
หลี่หมู่เหยียนเองก็หัวเราะและพูดว่า “พี่เซียงมีวิสัยทัศน์กว้างไกลจริง ๆ!”
ใบหน้าของหลี่เซียงปรากฏรอยยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “ตามฉันมา ฉันรู้ทางดี!”
...
ที่ล็อบบี้ของโรงแรม ถังเชียนหย่าพูดอย่างตื่นเต้นและกระตือรืนร้น “พวกเรามาคิดกลยุทธ์กันเถอะ!”
เจียงหนานขมวดคิ้ว “จะคิดเรื่องนั้นไปทำไม?”
“ไปเดินเล่นกันดีกว่า! ไม่รู้ว่าที่ตลาดกลางคืนแถวนี้จะมีแพนเค้กหรือเปล่า? ฉันอยากกินแพนเค้กราดซอสช็อกโกแล็ต!”
เจียงหนานหมายตาตลาดกลางคืนเทียนฉือมานานแล้ว!
ในฐานะพ่อค้าที่มีคุณสมบัติครบถ้วน!
ที่ไหนมีตลาดกลางคืน ที่นั่นก็มีเจียงหนาน!
ถังเชียนหย่าขมวดคิ้ว
แพนเค้ก?
เฮ้ ๆ!
พรุ่งนี้จะเข้าถ้ำวิญญาณแล้วนะ!
ช่วยตื่นเต้นหน่อยได้ไหม?
ทำไมเธอถึงรู้สึกเหมือนมาเที่ยวตลอดเวลาที่อยู่กับเจียงหนานเลยล่ะ?
ถังเชียนหย่าอดไม่ได้ที่จะหันไปขอความช่วยเหลือจากอู๋เหลียง!
อู๋เหลียงเลิกคิ้ว “เป็นอะไรไป? เธอไม่กินแพนเค้กเหรอ?”
ถังเชียนหย่าอึ้งไปเล็กน้อย
ฉันกิน!
ตลาดกลางคืนเทียนฉือ
เจียงหนานและอีกสองคนเดินเล่นกันไปมา!
ตลาดกลางคืนที่นี่ไม่เหมือนกับที่เจียงหนานคิดไว้เลย!
“กรงเล็บเสือดำขั้นทองแดง! หนึ่งอันสองแสน! จ่ายเต็มจำนวนแถมหางเสืออีกอัน! แช่เหล้ากินแล้วช่วยให้เลือดลมไหลเวียนดีนะ~”
“แผนที่สมบูรณ์ของป่าสนใบไม้ร่วง! แผนที่พื้นที่กิจกรรมของสัตว์อสูรวิญญาณ! จุดบันทึกพื้นที่ปลอดภัย! หนึ่งแผ่นสามแสน! ห้ามต่อราคา!”
“หินวิญญาณลิงบาบูนหน้าแดงขั้นทองแดง! มาพร้อมกับทักษะวิญญาณเสียงคำรามแห่งความกลัว! สามล้านห้ามต่อราคา!”
“ขายหินวิญญาณคุณสมบัติ! มีครบทั้งห้าธาตุ!...”
ตลาดกลางคืนเทียนฉือ ขายแต่ของพวกนี้ทั้งนั้น!
และยังราคาแพงจนน่าตกใจ!
ถ้าออกจากทะเลสาบเทียนฉือแล้ว ของพวกนี้ก็จะขายออกได้ยาก!
นั่นจึงเป็นที่มาของรูปแบบตลาดกลางคืนแห่งนี้
เจียงหนานดูเหมือนจะตื่นเต้นกับสิ่งแปลกใหม่เหล่านี้ แต่เขาก็ไม่ได้ซื้อพวกมัน!
ไม่ใช่เพราะไม่ถูกใจ!
แต่เพราะว่า...
เขาไม่มีเงิน!
แต่มันก็คึกคักมาก!
คึกคักจนเขาอยากจะตั้งแผงขายเก็บเกี่ยวสามหมัดเสียเดี๋ยวนั้น!
ส่วนอีกด้านหนึ่ง หลี่เซียงกำลังต่อราคากับหนุ่มหัวล้านจนหน้าแดงหูแดง!
สิ่งที่กำลังโต้เถียงกันอยู่ตอนนี้ก็คือแผนที่วาดมือแบบง่าย ๆ!
“ฉันจะซื้อในราคาขาดตัวสามแสนหยวน!”
หนุ่มหัวล้านไม่พอใจ “นายล้อเล่นหรือไง! ห้าแสน! ต่ำกว่านี้ไม่ขาย!”
ด้านหลังของเขามีหญิงสาวยืนอยู่อีกสองคน
หลิวอู่เฉวียนเองก็เปิดปากต่อรองราคา แต่หนุ่มหัวล้านไม่ยอมลดแม้แต่หยวนเดียว!
หลี่เซียงขอร้อง “ลดหน่อยเถอะ! เรามาเป็นเพื่อนกันดีกว่า! ต่อไปก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสร่วมมือกันอีกนี่!”
หนุ่มหัวล้านหรี่ตา “นายไม่ค่อยจริงใจเลยนะ!”
หลี่เซียงลังเลใจอยู่บ้าง ถึงแม้ว่าที่บ้านจะมีเงิน แต่การควักเงินห้าแสนหยวนมาซื้อแผนที่ก็ถือว่าแพงไปหน่อย!
พอดีตอนนั้นเอง สาวผมจุกด้านหลังเขาก็ตาสว่างขึ้นมาและรีบพูดว่า “จิ้งจิ้ง! เธอดูหนุ่มหัวล้านคนนั้นสิ!”
สวี่จิ้งโหรวมองตามไปทางนั้น “ว้าว! เขามาที่นี่ได้ยังไง! เจิ้งเหว่ย! นายดูสิ!”
หนุ่มหัวล้านที่กำลังต่อรองราคากับหลี่เซียงอยู่ พอหันไปเห็นก็ตาสว่างวาบขึ้นมาทันที!
“โอ้!”
หลี่เซียงทำสีหน้าเจ็บปวดใจ “งั้น...งั้นสามแสนห้าหมื่นหยวนแล้วกัน!”
แต่เจิ้งเหว่ยไม่สนใจเลย! เขาตะโกนเรียกเสียงดัง “น้องชาย! ทางนี้! ทางนี้เลย!”
หลี่เซียงโกรธจัด “สี่แสน! ไม่มากไปกว่านี้แล้ว!”
เจิ้งเหว่ยทำสีหน้าไม่พอใจ “อย่าเพิ่งยุ่งน่า ตอนนี้ฉันไม่มีเวลามาสนใจนายหรอก!”
หลี่เซียงทำหน้างุนงง
เจียงหนานชะงักไปครู่หนึ่งแล้วหันหลังกลับไปมอง!
หัวล้านเงาวับนี่?
เจิ้งเหว่ย?
ชายหนุ่มคนนี้มาตั้งแผงขายของที่นี่ได้ยังไง!
เขายิ้มทักทาย “เป็นยังไงบ้าง? เปลี่ยนอาชีพแล้วเหรอ?”
เจิ้งเหว่ยยิ้มกว้าง “ก็แค่ตั้งแผงขายของนี่แหละ! เทพหนาน นายเป็นรุ่นพี่ของฉันเลยนะ! ฮ่า ๆ!”
สวี่จิ้งโหรวบ่น “ฉันคุยกับนายใน Wechat แต่นายไม่ตอบเลย! ไหนบอกว่าจะสอนฉันปาอิฐไง!”
หยวนอวี่หานหัวเราะ “จิ้งจิ้งพูดถึงนายทุกวันเลยนะ!”
หลี่เซียงได้ยินแล้วก็ตกใจ!
เทพหนาน?
ทำไมถึงคุ้นหูจัง?
เขาหันไปมองทันที! ถ้าไม่ใช่เจียงหนานแล้วจะเป็นใครอีกล่ะ?!
พวกเขารู้จักกันเหรอ?
เจียงหนานไม่เคยเข้าถ้ำวิญญาณเลยไม่ใช่เหรอ?
ทีมที่ตั้งแผงขายของนี้ชัดเจนว่าเป็นมือเก๋าของถ้ำวิญญาณทะเลสาบเทียนฉือ!
แล้วเจียงหนานจะรู้จักได้ยังไง!
เจียงหนานชำเลืองมองทีมของหลี่เซียงก่อนจะหัวเราะแล้วพูดว่า “ไม่รบกวนนายแล้ว ไปทำธุรกิจของนายก่อนเถอะ!”
เจิ้งเหว่ยโบกมือไปมา “ไม่ต้องสนใจหรอก น่ารำคาญจะตาย เสียเวลาเปล่า!”
หลี่เซียงโกรธจัดและจ้องมองเจียงหนานอย่างดุดัน “ห้าแสนก็ห้าแสน! ฉันจะเอา!”