“ท่านพ่อท่านแม่พวกท่านมาอยู่ได้เช่นใด”โคเอ่ยขึ้นมาอย่างงุนงงเหตุใดพวกเขาทั้ง 2 จึงมาอยู่ที่นี่ได้แถมยังทำใบหน้าประหลาดใส่เขาอีกด้วย
“นี่ลูกเหตุใดจึงสามารถเข้าถึงสภาวะหลอมรวมได้”เคแกนเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือแม้แต่ตัวเขาที่ถูกกล่าวขานว่ายอดอัจฉริยะกว่าจะสามารถทำให้ขั้นพื้นฐานของวิชาจักรพรรดิหมื่นสรภูมิเข้าสู่สภาวะหลอมรวมได้ยังต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 10 ปีซึ่งแน่นอนว่าทันทีที่เขาสามารถทำให้ขั้นพื้นฐานของวิชาสำหรับเป็นขั้นหลอมรวมได้แล้วความรุนแรงของวิชาอีกทั้ง 2 ขั้นที่เขาฝึกได้ในยามนั้นย่อมเพิ่มขึ้นเป็นทวีจนผู้คนรุ่นเยาว์ที่อายุเท่ากันหรือมากกว่าไม่เกิน 5 ปีไม่ใช่คู่มือของเขาอีกต่อไป
“ก็สิ่งที่ท่านถ่ายทอดมาในผลึกทักษะโลหิตไม่ใช่หรือ?”โคเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเดิม
“บัดซบถ้าผลึกนั่นมันทำเช่นนั้นได้จริงคงไม่เกิดสงครามแย่งชิงแล้วอย่างนั้นหรือ?...ใช่มันเป็นสามารถถ่ายทอดความรู้ความเข้าใจได้ก็จริงอยู่แต่อย่างมากที่สุดก็คงไม่เกินระดับหนึ่งอย่างขั้นแรกเริ่มหรอก”เคแกนครุ่นคิดอยู่ในใจ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เป็นเช่นนั้น เป็นเช่นนั้น”เคแกนหัวเราะขึ้นมาด้วยความสุขตัวของเขาที่โค่นอัจฉริยะมามากมายนับไม่ถ้วนล้วนมองมันทุกคนเป็นศัตรูที่ไม่อาจให้ก้าวข้าวเขาได้และเพราะเหตุใดบุตรชายของเขาที่แสดงพรสวรรค์ออกมาอย่างไม่น่าเชื่อก็ย่อมถูกขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะผู้หนึ่งแต่เขากับไม่เคยคิดที่จะริษยากลับกันมันเป็นความรู้สึกดีที่บอกไม่ถูก
“เช่นนั้นเราก็กลับกันเถอะอย่าอยู่ที่นี่นานเลย”ทาเนียเป็นนางที่เอ่ยขึ้นมาก่อนที่ทั้ง 3 จะเดินทางกลับตำหนักด้วยกลิ่นอายและความปลื้มปริติที่คละคลุ้งออกมา
จากนั้นเมื่อมาถึงโคก็ขอแยกขึ้นไปบนห้องทันทีโดยที่ปฏิเสธมารดาที่กำลังจะเตรียมอาหารให้เขาเพราะมื้ออาหารเย็นมันได้เลยมานานแล้ว
“ยอดเยี่ยมยิ่งนักนี่แค่บรรลุขั้นพื้นฐานยังทรงพลังขนาดนี้”โคเอ่ยขึ้นมาด้วยความตกใจ
วิชาราชันจักรพรรดิหมื่นสรภูมิรบมันคือ 1 ในวิชาประจำตระกูลของตระกูลชาฮานที่เน้นถึงการเพิ่มพลังในชั่วอึดใจให้สูงขึ้นโดยแบ่งออกเป็น 3 ขั้นใหญ่ๆและ 3 ขั้นย่อมที่เรียกว่า 3 โลหิตพิชิตศึก ผู้ฝึกทุกคนจำเป็นต้องผ่านขึ้นพื้นฐานที่เพิ่มพลังกายและพลังใจให้กับผู้ฝึกได้อย่างมหาศาล
กำลังราชัน มันคือวิชาที่สามารถเพิ่มพลังกายให้กับผู้ใช้ได้อย่างมหาศาลซึ่งเมื่อฝึกฝนถึงขั้นสูงสุดแล้วจะทำให้ผู้ใช้สามารถเรียกพลังกายให้มากกว่าเดิมสูงสุดถึง 50 เท่า
กำลังทรราช มันคือวิชาที่สามารถเพิ่มพลังกายให้ผู้ใช้ได้อย่างมหาศาลเช่นเดียวกันเมื่อฝึกฝนถึงขั้นสูงสุดจะทำให้ผู้ใช้สามารถเรียกพลังกายให้สูงขึ้นกว่าเดิมถึง 100 เท่าทั้งและสามารถขยายจิตแรงกดดันให้เพิ่มสูงขึ้นถึง 100 เท่า
กำลังจักรพรรดิ เมื่อฝึกถึงขั้นสูงสุดจะทำให้ผู้ใช้เพิ่มพลังกายมากถึง 1000 เท่าทั้งสามารถขยายแรงกดดันให้สูงขึ้นถึง 1000 เท่าและเหนือสิ่งอื่นใดเมื่อฝึกมาถึงขั้นนี้ผู้ใช้สามารถนำโลหิตมาเปลี่ยนเป็นพลังกายได้อย่างง่ายดาย
ดูเหมือนว่านี้จะไม่ใช่ทักษะทำลายล้างที่สูงพลังและไม่ทักษะเคลื่อนที่ที่แข็งแกร่งแต่บอกเลยถ้าหากเจอกันในสรภูมิแล้วละก็วิชานี้ย่อมทรงพลังและเหนือกว่าทุกวิชาอย่างแท้จริง
“ไม่แปลกเลยจริงๆที่ตระกูลชาฮานเป็นตระกูลที่มีประวัติศาสตร์มาอย่างยาวนานในด้านการรบกระทั้งวิชาประจำตระกูลยังถูกพัฒนาให้ใช้ได้อย่าสูงสุดเต็มประสิทธิภาพในศึกสงคราม”
โคแสดงท่าครุ่นคิดเล็กน้อยเมื่อขึ้นมาถึงห้องการจะรีบทำการฝึกต่อโดยทันทีเพราะในตอนนี้เขาต้องการฝึกวิชาให้ถึงกำลังราชันให้เร็วที่สุด
กระทั้งเวลาได้ผ่านพ้นไปโคในยามนี้นั้นเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อที่ท่วมชโลมกายเรียกได้ว่าโคนั่งอยู่ในท่านี้มาทั้งคืนจนแสงแดดในยามเช้าทอประกายแสงลงมา
“สำเร็จกำลังราชันโลหิตที่ 1 ขั้นแรกเริ่ม”โคกรู่ร้องด้วยความดูใจในที่สุดเขาก็สามารถก้าวมายังขึ้นนี้ได้แล้วและดูเหมือนว่าตั้งแต่ระดับนี้เป็นด้วยไปโคไม่สามารถแสดงรวดเร็วในการฝึกเฉกเช่นเมื่อวานได้อีกต่อไป
เพราะนับแต่กำลังราชันเป็นต้นไปหากจะทำให้ระดับความใจในวิชาเพิ่มขึ้นก็จำเป็นที่ต้องใช้ออกด้วยท่านั้นนานๆและบ่อยครั้งพียงเท่านั้นส่วนสติปัญญาที่โคมีอยู่ก็จำเป็นเพียงแค่ใช่ในการยกระดับขั้นในช่วงคอขวดเพียงเท่านั้น
“วิชาที่ใช้ร่างกายจดจำมากกว่าสติปัญญาสินะ”
เมื่อคิดได้เช่นนั้นโคก็ลุกไปอาบน้ำด้วยสภาพอึดโอยเต็มทีร่างกายของเขาที่ใช้งานอย่างหนักจนถึงตอนนี้ต้องการพลังงานจากอาหารเป็นอย่างมาก
“ท่านแม่ข้าหิวแล้ว”ไม่รอช้าหลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จโคก็วิ่งลงมาจากห้องอย่างทันท่วงทีแต่เมื่อมาถึงก็พบกับโต๊ะอาหารที่เต็มไปด้วยของกินมากมายอีกเช่นเคยแต่ต่างจากวันอื่นๆก็ตรงที่หัวโต๊ะนี้ไร้ซึ่งคนนั่งอยู่
“ตื่นสายนะโควันนี้”ทาเนียเอ่ยขึ้นมาแบบยิ้มๆ
“นิดหน่อยนะท่านแม่แล้วนี่ท่านพ่อไปไหนหรอ?”
ทาเนียไม่ตอบอันใดแต่ใบหน้าของนางก็หันไปด้านนอกแล้วกับเป็นการชี้บุตรชายซึ่งที่ตรงนั้นก็มีเสียงของการปะทะดังออกมาเป็นระยะ
ไม่รอช้าโครีบเดินออกไปด้วยความสบายใจอย่างถึงขีดสุดก็พบเห็นเข้าให้กับม่านพลังสายหนึ่งที่ปรากฏออกมาเบื้องหน้าเขาและเด็กชายอีกหนึ่งคนที่กำลังจ้องมองอะไรบางอย่างด้วยแววตาที่เป็นประกายเป็นอย่างยิ่ง
“เทอเรนเป็นเจ้า”โคเอ่ยขึ้นมาอย่างลืมตัวเพราะเด็กคนนี้คือเด็กที่เขาเคยเจอเพื่อ 3 ปีก่อนก็เท่ากับว่าตอนนั้นเขาอายุ 2 ขวบซึ่งมันชั่งพอดีกับเด็กน้อยตรงหน้าเขายิ่งนัก
“นายน้อย...”เทอเรนที่เห็นการมาถึงของเขาก็รีบเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพหัวของเขากลุ้มต่ำลงเล็กน้อยเพื่อแสดงถึงมารยาท
“ตามสบายเถอะว่าแต่พวกเขาทั้ง 2 คนกำลังทำอะไรอยู่”โคเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบพลางจ้องมองไปยัง 2 บุรุษที่กำลังฟาดฟันใส่กันด้วยพลังการที่เหนือล้ำยิ่ง
“ท่านพ่อบอกว่าเขาเริ่มจับอะไรบางอย่างของเคล็ดวิชาราชันจักรพรรดิพิชิตฟ้าได้แล้วจึงมาขอให้นายท่านเป็นคู่ซ้อมขอรับ”น้ำเสียงใสๆดังออกมาด้วยความรนรานเป็นอย่างมาก
“เจ้านี่นะ แต่ก่อนเคยเรียกข้าว่าเช่นไรก็ให้เรียกเช่นนั้นต่อไปนี่คือคำสั่งของข้า”โคที่ชักจะหงุดหงิดกับเด็กน้อยตรงหน้าก็เอ่ยขึ้นมาเสียงดังและเพียงพอที่จะดังไปถึงห้องอาหารที่อยู่ไม่ไกลนักพลันสร้างรอยยิ้มเล็กๆให้มารดาของโคเป็นอย่างมาก
“ท่านพี่...”เทอเรนพลันอ่ำอึ่งเพราะเขาถึงบิดาย้ำนักย้ำหนาว่าให้แสดงความเคารพกับโคและไม่อาจทำตัวสนิทเฉกเช่นใดอดีตได้
“นั่นละที่ข้าต้องการเช่นนั้นข้าจะลงไปดูไกลๆเสียหน่อย”ถ้อยคำนี้ของโคที่พูดออกมาเบาๆแต่สร้างความตื่นตระหนกให้กลายเป็นวงกว้างแน่นอนว่าเสียงนี้มารดาของเขาย่อมได้ยินอย่างชัดเจน
“ท่านพี่อย่าลงไป”
“ลูกโคอย่าก้าวลงไป”
แต่ไม่ทันที่ 2 เสียงนี้จะดังออกมาเตือนร่างทั้งร่างของโคก็เดินทะลุผ่านออกจากม่านพลังสีโลหิตเป็นที่เรียบร้อยแล้วและในวินาทีนั้นเองร่างของโคก็กระอักเลือดออกมาคำโต