เมืองเมฆา
หลงเทียนเดินมาถึงหน้าประตูเมืองก็ไปยืนเข้าแถวรอเข้าเมือง ผ่านไปสักพักก็ถึงตาหลงเทียน ทหารที่เฝ้าประตูก็ได้บอกหลงเทียนว่า "ค่าเข้าเมือง 10 เหรียญทองแดง สำหรับคนใหม่" หลงเทียนเริ่มด่าพระเ้าในใจที่ไม่ส่งเงินมาให้สักเหรียญเดียว หลงเทียนคิดหนักทั้งตัวมีกระบี่ 1 เล่ม กับซากกระต่ายเขาเดียว 2 ตัว สงสัยต้องเอาซากกระต่ายเขาเดียวแลกเป็เงินเพื่อเข้าเมืองซะละ
ดังนั้นจึงถามว่า "พี่ทหารสุดหล่อ ข้าพึ่งเดินทางมาจากหมู่บ้านในป่า ไม่มีเงินติดตัวสักเหรียญเลย ข้าจะใช้ซากสัตว์อสูรไปแลกเงินเพื่อเป็ค่าเข้าเมืองได้ไหมขอรับ"
พอทหารได้ฟังก็ยิ้มให้หลงเทียนแล้วชี้ไปที่ด้านข้าง "เ้าจงไปแลกที่ด้านนั้น"
พอได้ยินแบบนั้นหลงเทียนก็รีบไปทันที เมื่อมาถึงทหารที่นั่งอยู่ก็ถามวขึ้น "เ้าจะเอาอะไรมาแลกเงินหละ" หลงเทียนหยิบซากกระต่ายเขาเดียวออกมา 1 ตัว ให้ทหารดู "สภาพใช้ได้ มีแค่ลอยตัดที่คออย่างเดียว ข้าให้เ้า 100 เหรียญทองแดงละกัน หักค่าเข้าเมืองเหลือ 90 เหรียญทองแดงนะ อะนี่ป้ายเข้าเมืองและเงิน ของเ้ารับไป"
หลงเทียนกล่าวขอบคุณแล้วรับของมา จากนั้นก็รีบเข้าเมืองไป เดินไปซักพักก็เจอโรงเตี๊ยมเลิศรส มี 90 เหรียญทองแดงจะพอไหมนิ ลองเข้าไปถามก่อนละกันพอหลงเทียนเดินเข้าไปก็ได้ยินเสียง "เชิญนั่งครับคุณชาย แล้วรับอะไรดีขอรับ" เสี่ยวเอ้อเข้ามากล่าวเชิญให้หลงเทียนไปนั่ง จากนั้นหลงเทียนก็ถามเสี่ยวเอ้อ "ข้ามาหาที่พัก ห้องพักที่นี่คืนละเท่าไร"
"โรงเตี๊ยมของเรามีห้อง3แบบขอรับ
แบบที่ 1 ห้องขนาดเล็กมีเตียงนอนเพียงอย่างเดียวห้องน้ำต้องมาใช้รวมกัน คืนละ 20 เหรียญทองแดง
แบบที่ 2 ห้องขนาดกลางมีเตียงนอนและห้องน้ำภายในห้อง คืนละ 50 เหรียญทองแดง
แบบที่ 3 ห้องขนาดใหญ่นอกจากมีเหมือนแบบที่2แล้วยังมีพื้นที่ใช้งานอีกส่วนหนึ่ง คืนละ 100 เหรียญทองแดง "
หลงเทียนได้ฟังก็เลือกแบบที่ 2 จ่ายไป 50 เหรียญทองแดง "นำทางไปเลยข้าอยากพักผ่อน"
"ขอรับนายท่าน เชิญตามข้าน้อยมาได้เลย" เสี่ยวเอ้อก็พาขึ้นไปชั้นที่3 จนเดินมาถึงหน้าห้องก็หันมากล่าวกับหลงเทียน "นี่กุญแจขอรับ เชิญท่านพักผ่อนตามสบาย มีอะไรเรียกข้าน้อยได้ตลอดนะขอรับ"
"ขอบใจเ้ามาก นี่ข้าให้เ้า" หลงเทียนโยนเหรียญทองแดงไปให้เสี่ยงเอ้อ 10 เหรียญทองแดง แล้วก็เข้าห้องไป
"ขอบคุณขอรับนายท่าน"
หลงเทียนเริ่มสำรวจห้องนอน ก็คิดว่าพอใช้ได้ในยุคสมัยแบบนี้ จากนั้นหลงเทียนก็เริ่มค้นหาข้อมูลในหัวเกียวกับพลังของโลกนี้ว่าคนทั่วไปมีพลังแบบไหนกันบ้าง
"หืม!!!!" มีพลังลมปราณ พลังเวท พลังิญญา แต่คนทั่วไปจะสมารถใช้ได้แค่สายใดสายหนึ่งนานๆทีจะมีเด็กที่มีพร์อย่างมากที่ใช้พลังได้สองสายแต่ก็เน้นไปทางหนึ่งมากกว่า ส่วนอีกทางคอยใช้เสริม เหมือนพวกฝึกยุทธกับนักปรุงโอสถที่ทุ่มเทในสายที่ตัวเองใฝ่ฝันจะไปถึงจุดสุดยอดในสายที่ตนเลือก
แต่สำหรับหลงเทียนนั้นใช้ได้ทั้งหมดและมีความรู้มากมาย จึงตัดสินใจฝึกทุกอย่างแล้วเลือกใช้ตามสถานะการณ์
หลงเทียนตัดสินใจแล้วก็นั่งลงบนพื้นห้อง "ข้าฝึกพลังลมปราณก่อนละกัน เอาวิชาไหนดีหว่า" ผ่านไป1ชั่วยามในที่สุดเทียนก็เลือกได้ "้ข้าเอาวิชานี้แหละ พลังลมปราณา" หลังจากหลงเทียนเลือกแล้วก็เริ่มฝึกทันที เริ่มััลมปราณในท้องน้อย แล้วค่อยๆโคจรลมปราณผ่านจุดต่างในร่างกายจนวนครบรอบที่หนึ่ง ก็เริ่มโคจรเร็วขึ้นเรื่อยๆ ผ่านไปอีก 2 ชั่วยาม จนร่างกายของหลงเทียนเริ่มมีสิ่งสกปกออกมาตามรูขุมขนของร่างกายที่เริ่มส่งกลิ่นเหม็นฟุ้งไปทั่วห้อง ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง! หลงเทียนรู้สึกพลังเพิ่มขึ้นอย่างมากก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา แล้วตรวจดูสเตตัสตัวเอง
ชื่อ : หลงเทียน อายุ : 22ปี
สถานะ : ปกติ
เื : 52/52 (22+30)ุ ฟื้นฟู26/ชั่วยาม
เงิน : 20 เหรียญทองแดง
ร้านค้า : เลเวล 1
ลมปราณา : โคจรอัตโนมัติแต่ช้ากว่าโคจรเอง2เท่า(ฟื้นฟูพลังเร็วกว่าคนทั่วไป 5 เท่า)
สกิล
พอหลงเทียนตรวจสอบเส็จก็ลุกไปอาบน้ำ ขณะนี้เย็นมากแล้วก็รู้สึกเริ่มหิวเลยเดินลงมาชั้นล่างของโรงเตี๊ยม "เสี่ยวอ้อ ขอกับข้าว 1 อย่าง ข้าว 1 ถ้วย น้ำชา 1 กา" ผ่านไป 1 เค้อ เสี่ยวเอ้อก็นำอาหารที่สั่งมาส่ง หลงเทียนรีบกินแล้วจ่ายเงิน ไป 10 เหรียญทองแดง ก็ขึ้นห้องไปเตรียมวางแผนสำหรับวันพรุ่งนี้
เมื่อหลงเทียนเข้ามาในห้องแล้ว ก็เริ่มวางแผนสิ่งที่จะต้องทำในวันพรุ่งนี้และในอนาคต ตอนนี้เงินก็จะหมดแล้วด้วยสิ ระบบร้านค้าก็ใช้แต่เงินซื้ออีก แบบนี้ต้องรีบหาเงินเยอะๆไว้ปั้มของละ ฮ่า ฮ่า ฮ่า หลงเทียนก็เริ่มคิดวิธีการหาเงินจากข้อมูลต่างๆที่ได้มาจากพระเ้า นักปรุงโอสถทำเงินได้มากที่สุด แต่ตอนนี้เราไม่มีเงินทุนเลย คงต้องเข้าป่าล่าสัตว์ หาสมุนไพรแทนไปก่อนละ จะล่าสัตว์ก็ต้องแข็งแกร่งพอไม่งั้นตายอีกรอบแน่ หลงเทียนวางแผนที่จะทำก็เริ่มลองฝึกพลังอก2สายดู
โดยเริ่มจากพลังเวทก่อนเลย จากความรู้ที่มีทำให้หลงเทียนฝึกพลังเวทได้ง่ายที่สุด ในการรับรู้พลังเวทรอบตัวแล้วก็ค่อยๆดูดพลังเวทธาตุต่างๆมาไว้ในร่างกาย ซึ่งหลงเทียนฝึกพลังปราณไปแล้วร่างกายก็แข็งแกร่งขึ้นมากทำให้รวบรวมพลังเวทได้ง่ายยิ่งขึ้นไปอีก หลังจากหลงเทียนฝึกไปสักพักพลังเวทก็ค่อยๆไหลไปรวมกันกับพลังปราณในท้องน้อยเยอะขึ้นเรื่อยๆ จนพลังเวทและลมปราณเลื่อนระดับไปด้วยกันจาก ค่าสถานะของหลงเทียนที่นับรวมเป็พลังพิเศษ จึงฝึกเร็วกว่าคนทั่วไปและแข่งแกร่งกว่ามากนัก ผ่านไป 1 ชั่วยาม ร่างกายก็ขับสิ่งสกปกออกมาอีก พลังของเทียนก็บริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆอีกด้วย ปั้ง! ปั้ง! พลังเวทและลมปราณเลื่อนเป็แรกเริ่ม ขั้นที่ 5 จึงหยุดพักไปอาบน้ำ(ชุดของหลงเทียนขจัดสิ่งสกปกและซ่อมแซมตัวเองได้จึงทำให้ใหม่ตลอดเวลา)
แล้วก็มาฝึกพลังรูปแบบสุดท้าย พลังิญญา ไว้ใช้อัญเชิญสิ่งมีชีวิตที่เราทำพันธสัญญากับแก่นพลังิญญาของสัตว์อสูรออกมาช่วยต่อสู้โดยปกติคนทั่วไปทำพันธสัญญาและอัญเชิญได้ระดับละ1ตัว แล้วสัตว์อสูรจะเติบโตไปด้วยกันกับผู้อัญเชิญ เพราะถ้าสัตว์อสรูระดับสูงกว่าเรา เราอาจจะถูกกลืนกินแทนได้ (แก่นแท้ คือ ระดับ2 อัญเชิญได้2ตัว) แต่หลงเทียนที่มีระบบสัตว์เลี้ยงยิ่งได้เปรียบคนทั้งโลกที่มีมิติสัตว์เลี้ยงของตัวเองจะทำพันธสัญญากี่ตัวก็ได้และอัญเชิญมากเท่าไรหรือระดับสูงกว่าตนก็ไม่มีปัญหาตราบเท่าที่มีพลังิญญาเพียงพอ เมื่อฝึกไปสักพักโดยการนั่งสมาธิ สติก็มั่นคงขึ้นเรื่อยๆ
จนมีเสียงดังขึ้นในหัวส่งถึงจิติญญา ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง!................สติของหลงเทียนก็ดับวูบไป