หลักจากหลิงหลุนใช้อัสนีสีครามฟาดลงมาเหล่าสัตว์นรกแตกพ่ายรวมถึงกำแพงน้ำแข็งทั้งหมดก็พังทลายลงเช่นกัน..
ไป๋หลงเรียกหลิงหลุนกลับเข้าไปยังตราประทับเหลือเพียงอาเป่าเท่านั้นที่คอยตามไล่ล่าสัตว์นรกที่หลบหนีไปได้..
ยามตะวันมาถึงเหล่าสัตว์นรกทั้งหมดต่างสลายไปเพราะพลังบริสุทธิ์ของดวงสุริยัน..ค่ำคืนแรกผ่านพ้นไปกองกำลังทหารเสียหายเพียง 3 ใน 10 เท่านั้นมีผู้นำเกาะต่างตกตายลงราวๆ10กว่าคน..
ไป๋หลงทำพิธีขุดหลุมฝังศพอย่างสมเกียรติก่อนจะเร่งประชุมหารือ..ก่อนที่ดวงตะวันจะลับขอบฟ้าไปอีกครา..
" ท่านซิน..กองกำลังที่เหลืออยู่ตอนนี้สามารถต้านทานคืนสุดท้ายได้หรือไม่..จากที่ข้าทราบข่าวมาคืนที่สองถือเป็นคืนที่อันตรายที่สุด!! "
ไป๋หลงกล่าวถามซินที่เป็นผู้นำเกาะระดับต้นๆ..
" เรียนองค์จักรพรรดิ์..กองกำลังที่เราเหลืออยู่ราวๆเพียงหมื่นนายเท่านั้นยังไม่รวมที่บาดเจ็บสาหัสอีกจำนวนหนึ่ง!! "
" ช้าก่อน..ซินถ้าเป็นอย่างที่เจ้าว่ามาคืนสุดท้ายถ้าสัตว์อสูรนั่นโผล่มาเหมือนครั้งที่แล้วเล่า..ตอนนั้นโชคเรายังดีที่เราถ่วงเวลาได้จนถึงเช้า..หากไม่เป็นเช่นนั้นเกาะลอยฟ้าทั้งหมดถูกทำลายจนหมดสิ้นแน่!!! "
เกลเอ่ยขึ้นขณะนั่งฟังอยู่ใกล้ๆ..ไป๋หลงที่ได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วในทันที..
" สัตว์อสูรอย่างงั้นรึ?..ท่านซินช่วยเล่าให้ข้าฟังได้หรือไม่ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับจันทราทมิฬเมื่อหลายร้อยปีก่อน!! "
ซินและเกลหันหน้ามองกันชั่วขณะก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงไว้ด้วยความเศร้าสลด..
" จันทราทมิฬเมื่อหลายร้อยปีก่อนได้เกิดโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ขึ้น!! หลังจากที่องค์จักรพรรดิ์รุ่นแรกได้ออกไปจากที่นี้..คืนจันทราทมิฬที่เลวร้ายที่สุดก็อุบัติขึ้น!!...คราแรกพวกเราคิดว่าต้านค่ำคืนที่สองไปได้แต่ดูเหมือนว่าพวกเราจะคิดผิด!! สัตว์อสูรรูปร่างครึ่งมนุษย์ครึ่งมังกร..มีไฟโลกันต์ลุกท้วมตัว..ระดับสูงล้ำจนมิอาจประเมินได้..แม้รวมพลังของเหล่าเทพสงครามนับสิบก็มิอาจต้านทานมันได้...หลังจากที่พวกเราเสียกองกำลังไปเกือบหมดดวงตะวันก็โผล่ขึ้นมาอีกตัวมันนั้นจึงหลบหนีเข้าช่องโหว่มิติไปอีกครั้ง.. "
ซินกล่าวถึงความสามารถของมันที่สะกดข่มได้เกือบทุกธาตุยกเว้นธาตุศักดิ์สิทธิ์..
ขณะที่ไป๋หลงตั้งใจฟังและวิเคราะห์อยู่นั้นเองก็มีเสียบที่ห่างหายไปนานดังขึ้น..
" โฮ่วๆ ดูท่าเจ้านั่นคงจะเป็นอสูรมังกรโลกันต์ที่อาศัยอยู่ในชั้นอเวจีมหานรกที่ลึกที่สุด..การที่พวกปลาซิวปลาซ่อยพวกนี้ต้านทานไม่ได้ก็ไม่น่าแปลก!!! "
ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็คุ้นเคยเสียงนี้ได้เป็นอย่างดี..
"ตรีศูลดับสุริยัน!! "
" ใช่แล้วข้าเองที่เจ้าเอาผ้าขี้ริ้วสกปรกมาห่อข้าเอาไว้!!..ตัวข้าที่เป็นถึงศาสตราชั้นเทวะแต่กลับถูกห่อด้วยบ้าขี้ริ้วเนี้ยนะ..บัดซบที่สุด!!
ตรีศูลดับสุริยันเอ่ยด้วยท่าที..ที่หัวเสียเล็กน้อยทำเอาไป๋หลงยิ้มแห้งๆปนเหงื่อตกออกมา..
" ท่านจักรพรรดิ์ท่านเป็นอะไร? ข้าเห็นท่านนิ่งเงียบไป.. "
ซินกล่าวขึ้นด้วยท่าที่เป็นห่วง..
" ข้าไม่เป็นอะไรพวกเจ้าทั้งหมดออกไปรอข้างนอกก่อน..ข้ามีบางอย่างอยากจะคุยกับจางยี่.. "
จางยี่เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เหมาะเจาะกับความต้องการของตนที่ต้องการซักถามเรื่องของไป๋หลงและสัตว์เทพอสูรศักดิ์สิทธิ์!!
" ขอรับ "
" ขอรับ "
ซินและเกล..กล่าวขึนพร้อมกันก่อนจะออกมาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยบริเวณทางเข้าที่พักที่ถูกสร้างขึ้นไว้เชื่อคราว..
หลังจากทุกคนออกไปหมดจางยี่ฉายแววตาอันเย็นเฉียบทิ่มแทงหัวใจของไป๋หลงในทันที..
" ใจเย็นๆก่อนข้ารู้ว่าเจ้ามีเรื่องอยากจะซักถามแต่ข้าอยากให้เจ้าฟังเรื่องต่อจากนี้..หากผ่านไปได้ด้วยดีข้าขะตอบคำถามเจ้าทั้งหมด!! "
ไป๋หลงกล่าวกับจางยี่ที่แสดงท่าทีขึงขังออกมา..
" ก็ได้!! "
จางยี่กล่าวขึ้นสั้นๆก่อนจะนั่งลงไปกัยพูดตามเดิมทำตัวราวกับลูกหมาจนไป๋กลงเกือบจะอดหัวเราะไม่ได้..
" เอาละก่อนอื่นเลย..เจ้าช่วยดูนี่หน่อยก็แล้วกัน!! "
ไป๋หลงกล่าวจบก็นำตรีศูลดับสุริยันมา..จนจางยี่แทบจะขมวดคิ้วพน้อมกับท่าทีประหลาดที่แสดงออกถึงความตกตะลึง..
" ศาสตร์ตราชนชั้นเทวะ!! เรื่องนี้มันต้องมีที่มาที่ไป..จบเรื่องนี้ข้าจะรีดเค้นความจริงจากเจ้าให้หมด..ไป๋หลง!! "
" เอ้ยๆๆ!!ข้าไม่ใช่ของตั้งโชว์ที่คิดจะเอาออกมาก็เอาออก..คิดจะเอาเก็บก็เก็บข้ารู้ว่าเจ้าต้องการซักถามเกี่ยวอสูรตนนั้น..แต่คิดว่าข้าจะบอกรึไง "
จางยี่ได้ยินเช่นนั้นก็เบิกตากว้างในทันที..ศาสตร์เทวะกล่าวออกมาเป็นคำพูดได้นั้นผิดแปลกเกินไปแล้ว!!
ไป๋หลงยิ้มเย็นออกมาก่อนจะหยิบตรีศูลดับสุริยันขึ้นมาชี้ปลายแหลมสามง่ามไปบนพื้น..ซึ้งตรงนั้นเองก็มีมูลสัตว์โผล่ขึ้นมา..
ตรีศูลดับสุริยันเมื่อเห็นเช่นนั้นก็สถบออกมาในทันที!!
" บัดซบ บัดซบ บัดซบ!! เอาข้าขึ้นไปอย่าให้ข้าต้องโดนสิ่งนั้นเป็นอันขาด..ข้าจะทำทุกอย่างข้าจะเล่าเรื่องที่ท่านอยากรู้..ได้โปรดนำข้ากลับขึ้นไป "
ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็ปริยิ้มอ่อนในทันที..
" หากรู้ว่าเจ้าโกหกข้า...ข้าจะโยนเจ้าลงไปในบ่อโคลน!! หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ใจข้าต้องการ!! "
" ขะ..ข้าเข้าใจแล้ว!! "
ไป๋หลงหมุนควงตรีศูลก่อนจะตั้งตรีศูลดับสุริยันไปยังตำแหน่งเดิม..
" อสูรมังกรโลกันต์..คือสัตว์อสูรครึ่งมังกรครึ่งมนุษย์มีลำตัวสีแดง...อีกทั้งตัวมันเองใกล้จะบรรลุเทพสงครามขั้นปลายเต็มที่แล้ว!!... "
ตรีศูลดับสุริยันเล่าถึงความสามารถและข้อเสียเปรียบของมันทั้งหมด..
" ใกล้จะบรรลุเทพสงครามขั้นปลาย...หากเป็นข้าในตอนนี้คง...มีแต่ปราสาทเท่านั้นสินะ!!"
ไป๋หลงสถบขึ้นก่อนที่ตรีศูลดับสุริยันจะกล่าวช่วงสุดท้ายออกมา..
" แต่ในเมื่อเจ้าที่เป็นจักรพรรดิ์เงา..และแม่เด็กสาวที่ยืนอยู่ตรงนั้น..หากพวกเจ้ารวมพลังธาตุเข้าด้วยกัน..ก็อาจจะไหว "
ไป๋หลงไม่อยากดึงจางยี่เข้ามามีเอี่ยวไปมากกว่านี้..จึงเลือกที่จะปฏิเสธแต่..
" ได้ข้าตกลง!! "
ไป๋หลงใบหน้าบิดเบี้ยวในทันที....
" จางยี่นี้เจ้า!! "
จางยี่ปริยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น..
" ตัวข้าจักรพรรดิ์น้ำแข็งคนปัจจุบัน!! พร้อมสู้รบไม่ว่าจะต้องเจออะไรก็ตามหากข้าหนี..ชื่อจักรพรรดิ์น้ำแข็งนี้ก็ไม่คู่ควรกับข้า!! "
แต่ดูเหมือนว่าเสียงของจางยี่จะดังเกินไปหน่อยจนทหารที่พักฟื้นอยู่บริเวณนี้ได้ยิมเต็มสองหู!!
" อะไรนะจักรพรรดิ์น้ำแข็งอยู่ที่นี้อย่างงันรึ!! "
" บ้าน่าไม่มีทาง!! "
ไป๋หลงรีบเอามือมาประกบปากของจางยี่ในทันที..แต่ดูเหมือนจะสายไปแล้วเพราะ ซิน เกลและเหล่าผู้นำเกาะบางส่วนอยู่ที่นี้แทบทั้งหมด..
" โปรดอธิบายเรื่องนี้ด้วย..ท่านจักรพรรดิ์!! "
ไป๋หลงไม่มีทางเลือกจึงเผยข้อมูลเท็จและจริงบางส่วน..ทำให้เหล่าผู้นำเกาะเข้าใจและต่างพากันแยกย้ายไปตามจุดต่างๆ..
" เห้อ เห้อ!! เอาละข้าคิดว่าข้าต้องออกไปรักษาทหารเหล่านั้นสักหน่อย!! เพื่อเป็นการเพิ่มความเชื่อมั่นและแรงใจ.. "
ไป๋หลงเก็บตรีศูลดับสุริยันอีกครั้งก่อนนจะเดินออกไปข้างนอก..
" พลังของเจ้าในยามนี้หากฝืนร่างกายละก็.. "
จางยี่กล่าวขึ้นแต่ก็ไม่อาจสัมผัสพลังของไป๋หลงได้..เพราะยามนี้พลังของไป๋หลงข้าวกระโดดมาอยู่ที่ราชันย์นักรบขั้นที่ 6 อย่างรวดเร็วจากการดูดกลืนวิญญาณผ่านศาสตร์ปราบมาร... ไป๋หลงจึงต้องเร่งปรับพลังให้สมดุล..และปกปิดวิชาที่อันตรายเช่นนี้เอาไว้จนกว่าจะจวนตัวจริงๆ
..........................................................................
ผ่านคืนแรกไปสถานที่หลายแห่งถูกโจมตีเสียหายหนักแต่เว้นเพียงสถานที่เดียวเท่านั้น!! เมื่องที่ลิ่วหลงกุนเป็นผู้รับผิดชอบ..
และอีกสถานที่ก็คือโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์สาขาย่อยที่เหล่าสัตว์นรกมิอาจเข้ามาได้...
ครึ่งวันผ่านไปละลอกสองกำลังจะเริ่มขึ้นกองกำลังของไป๋หลงทั้งหมดเตรียมพร้อมอีกครั้ง..
เวลาเดียวกันอู้เฉียงก็มายังตำแหน่งที่จตรุอาชาเป็นคนบอกไว้ด้วยตัวคนเดียว..
" เจ้าบ้าไปแล้วรึไง!! ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการพิสูจน์ฝีมือแต่นี้มันอันตรายเกินไป..สำหรับตัวเจ้า!! "
อู้เฉียงยิ้มแห้งๆออกมา..
ฟึบ!!
ช่องโหว่มิติสีม่วงทมิฬก็โผล่ขึ้นมาก่อนจะมีมือที่ถูกห่ออุ้มไว้ด้วยผิวหนังที่หยาบกร้านกำลังแหกมิติเดียวกัน!!..
ตู้ม!!
ประตูมิติถูกฉีกกระชากออกมา..เผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของอสูรตนนี้ ...
............................................................
ตึง!!
ไป๋หลงถอยร่นเป็นทางยาวเนื่องจากนำตรีศูลดับสุริยันต้านทานการโจทตีอันหนักหน่วง..พร้อมกับกระอักโลหิตออกมา..กำแพงน้ำแข็งของจางยี่ถูกทำลายเพียงแขนข้างเดียว..เหล่ากองกำลังแตกพ่าย..ความตายกำลังมาเยือน!!
" บัดซบนี้มัน!!...เกินคำว่าโกงไปแล้ว..ป้องกันกระบวนท่าได้เกือบทั้งหมด...แบบนี้แย่แน่ "
ไป๋หลงกระโดดถอยหลังตั้งหลักก่อนจะถ่ายทอดคำสั่งอีกครั้ง!!
" พวกเจ้าทุกคนจงฟัง!! จงหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้..รักษาชีวิตของตัวเองเอาไว้ซะ!!เคลื่อนย้ายคนเจ็บออกไปให้หมด จงหลบหนีไปซะ!! "
เหล่าทหารและผู้นำเกาะต่างเบิกตากว้างในทันที..
" ตะ..แต่ว่า!! "
" ไม่มีแต่ใครขัดขืนมีโทษสถานหนัก!! "
ไป๋หลงกล่าวเสียงแข็งก่อนจะกระชับตรีศูลดับสุริยันในมือขวาไว้แนบแน่น..เหล่าทหารต่างน้ำตาไหลพราก..การถ่ายทอดคำสั่งเช่นนี้ไม่ต่างกับ..การฆ่าตัวตาย!!
" องค์จักรพรรดิ์ จงเจริญ !! "
" องค์จักรพรรดิ์ จงเจริญ!! "
" องค์จักรพรรดิ์ จงเจริญ !! "
เหล่าทหารนับหมื่นและผู้นำเกาะแสดงความเคารพก่อนจะรีบเคลื่อนย้ายคนเจ็บอย่างรวดเร็ว..
จางยี่แอบหลบอยู่ในมุมอับเพราะรู้สึกถึงบางอย่างที่มันไม่สมเหตุสมผล..
ไม่นานหลังจากทหารทั้งหมดออกไปเหลือเพียงไป๋เหลง สัตว์นรกนับพันตัวและ อสูรมังกรโลกันต์...ไป๋หลงแสยะยิ้มออกมา..
" ในเมื่อไม่มีใครแล้ว..ก็เริ่มเทศกาลสีลือดเลยก็แล้วกัน!! "
ไป๋หลงกล่าวจบ..ก็ปลดปล่อยพลังธาตุออกมา..โดยที่จางยี่กำลังตกตะลึงพลังธาตุที่ถูกปลดปล่อยออกมา..ราวกับมีพลังบางอย่างผสมอยู่!!
" อาณาเขตจัดรพรรดิ์เงาไร้พ่าย!! "
ตู้ม!!
จบ...