เทพมารตกสวรรค์

    เทพมารตกสวรรค์ ภาค4 แดนนรก ตอนที่ 19 สองจักรพรรดิ์และความลับที่ถูกเปิดเผย

    หลักจากหลิงหลุนใช้อัสนีสีครามฟาดลงมาเหล่าสัตว์นรกแตกพ่ายรวมถึงกำแพงน้ำแข็งทั้งหมดก็พังทลายลงเช่นกัน..


          ไป๋หลงเรียกหลิงหลุนกลับเข้าไปยังตราประทับเหลือเพียงอาเป่าเท่านั้นที่คอยตามไล่ล่าสัตว์นรกที่หลบหนีไปได้..


         ยามตะวันมาถึงเหล่าสัตว์นรกทั้งหมดต่างสลายไปเพราะพลังบริสุทธิ์ของดวงสุริยัน..ค่ำคืนแรกผ่านพ้นไปกองกำลังทหารเสียหายเพียง 3 ใน 10 เท่านั้นมีผู้นำเกาะต่างตกตายลงราวๆ10กว่าคน..


        ไป๋หลงทำพิธีขุดหลุมฝังศพอย่างสมเกียรติก่อนจะเร่งประชุมหารือ..ก่อนที่ดวงตะวันจะลับขอบฟ้าไปอีกครา..


    "  ท่านซิน..กองกำลังที่เหลืออยู่ตอนนี้สามารถต้านทานคืนสุดท้ายได้หรือไม่..จากที่ข้าทราบข่าวมาคืนที่สองถือเป็นคืนที่อันตรายที่สุด!! "


        ไป๋หลงกล่าวถามซินที่เป็นผู้นำเกาะระดับต้นๆ..


    " เรียนองค์จักรพรรดิ์..กองกำลังที่เราเหลืออยู่ราวๆเพียงหมื่นนายเท่านั้นยังไม่รวมที่บาดเจ็บสาหัสอีกจำนวนหนึ่ง!! "


    " ช้าก่อน..ซินถ้าเป็นอย่างที่เจ้าว่ามาคืนสุดท้ายถ้าสัตว์อสูรนั่นโผล่มาเหมือนครั้งที่แล้วเล่า..ตอนนั้นโชคเรายังดีที่เราถ่วงเวลาได้จนถึงเช้า..หากไม่เป็นเช่นนั้นเกาะลอยฟ้าทั้งหมดถูกทำลายจนหมดสิ้นแน่!!! "


      เกลเอ่ยขึ้นขณะนั่งฟังอยู่ใกล้ๆ..ไป๋หลงที่ได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วในทันที..


    "  สัตว์อสูรอย่างงั้นรึ?..ท่านซินช่วยเล่าให้ข้าฟังได้หรือไม่ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับจันทราทมิฬเมื่อหลายร้อยปีก่อน!! "

        

          ซินและเกลหันหน้ามองกันชั่วขณะก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงไว้ด้วยความเศร้าสลด..


     "  จันทราทมิฬเมื่อหลายร้อยปีก่อนได้เกิดโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ขึ้น!!  หลังจากที่องค์จักรพรรดิ์รุ่นแรกได้ออกไปจากที่นี้..คืนจันทราทมิฬที่เลวร้ายที่สุดก็อุบัติขึ้น!!...คราแรกพวกเราคิดว่าต้านค่ำคืนที่สองไปได้แต่ดูเหมือนว่าพวกเราจะคิดผิด!!  สัตว์อสูรรูปร่างครึ่งมนุษย์ครึ่งมังกร..มีไฟโลกันต์ลุกท้วมตัว..ระดับสูงล้ำจนมิอาจประเมินได้..แม้รวมพลังของเหล่าเทพสงครามนับสิบก็มิอาจต้านทานมันได้...หลังจากที่พวกเราเสียกองกำลังไปเกือบหมดดวงตะวันก็โผล่ขึ้นมาอีกตัวมันนั้นจึงหลบหนีเข้าช่องโหว่มิติไปอีกครั้ง.. "



       ซินกล่าวถึงความสามารถของมันที่สะกดข่มได้เกือบทุกธาตุยกเว้นธาตุศักดิ์สิทธิ์..


      ขณะที่ไป๋หลงตั้งใจฟังและวิเคราะห์อยู่นั้นเองก็มีเสียบที่ห่างหายไปนานดังขึ้น..


    " โฮ่วๆ ดูท่าเจ้านั่นคงจะเป็นอสูรมังกรโลกันต์ที่อาศัยอยู่ในชั้นอเวจีมหานรกที่ลึกที่สุด..การที่พวกปลาซิวปลาซ่อยพวกนี้ต้านทานไม่ได้ก็ไม่น่าแปลก!!! "


        

        ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็คุ้นเคยเสียงนี้ได้เป็นอย่างดี..


    "ตรีศูลดับสุริยัน!! "


     

    " ใช่แล้วข้าเองที่เจ้าเอาผ้าขี้ริ้วสกปรกมาห่อข้าเอาไว้!!..ตัวข้าที่เป็นถึงศาสตราชั้นเทวะแต่กลับถูกห่อด้วยบ้าขี้ริ้วเนี้ยนะ..บัดซบที่สุด!!



        ตรีศูลดับสุริยันเอ่ยด้วยท่าที..ที่หัวเสียเล็กน้อยทำเอาไป๋หลงยิ้มแห้งๆปนเหงื่อตกออกมา..


    " ท่านจักรพรรดิ์ท่านเป็นอะไร? ข้าเห็นท่านนิ่งเงียบไป.. "


      ซินกล่าวขึ้นด้วยท่าที่เป็นห่วง..


    " ข้าไม่เป็นอะไรพวกเจ้าทั้งหมดออกไปรอข้างนอกก่อน..ข้ามีบางอย่างอยากจะคุยกับจางยี่.. "


       จางยี่เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เหมาะเจาะกับความต้องการของตนที่ต้องการซักถามเรื่องของไป๋หลงและสัตว์เทพอสูรศักดิ์สิทธิ์!!


    " ขอรับ "


    " ขอรับ "


       ซินและเกล..กล่าวขึนพร้อมกันก่อนจะออกมาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยบริเวณทางเข้าที่พักที่ถูกสร้างขึ้นไว้เชื่อคราว..



        หลังจากทุกคนออกไปหมดจางยี่ฉายแววตาอันเย็นเฉียบทิ่มแทงหัวใจของไป๋หลงในทันที..


    " ใจเย็นๆก่อนข้ารู้ว่าเจ้ามีเรื่องอยากจะซักถามแต่ข้าอยากให้เจ้าฟังเรื่องต่อจากนี้..หากผ่านไปได้ด้วยดีข้าขะตอบคำถามเจ้าทั้งหมด!! "


       ไป๋หลงกล่าวกับจางยี่ที่แสดงท่าทีขึงขังออกมา..


    " ก็ได้!! "


       จางยี่กล่าวขึ้นสั้นๆก่อนจะนั่งลงไปกัยพูดตามเดิมทำตัวราวกับลูกหมาจนไป๋กลงเกือบจะอดหัวเราะไม่ได้..


    " เอาละก่อนอื่นเลย..เจ้าช่วยดูนี่หน่อยก็แล้วกัน!! " 


      ไป๋หลงกล่าวจบก็นำตรีศูลดับสุริยันมา..จนจางยี่แทบจะขมวดคิ้วพน้อมกับท่าทีประหลาดที่แสดงออกถึงความตกตะลึง..


    " ศาสตร์ตราชนชั้นเทวะ!! เรื่องนี้มันต้องมีที่มาที่ไป..จบเรื่องนี้ข้าจะรีดเค้นความจริงจากเจ้าให้หมด..ไป๋หลง!! "


    " เอ้ยๆๆ!!ข้าไม่ใช่ของตั้งโชว์ที่คิดจะเอาออกมาก็เอาออก..คิดจะเอาเก็บก็เก็บข้ารู้ว่าเจ้าต้องการซักถามเกี่ยวอสูรตนนั้น..แต่คิดว่าข้าจะบอกรึไง "


     

       จางยี่ได้ยินเช่นนั้นก็เบิกตากว้างในทันที..ศาสตร์เทวะกล่าวออกมาเป็นคำพูดได้นั้นผิดแปลกเกินไปแล้ว!!


       ไป๋หลงยิ้มเย็นออกมาก่อนจะหยิบตรีศูลดับสุริยันขึ้นมาชี้ปลายแหลมสามง่ามไปบนพื้น..ซึ้งตรงนั้นเองก็มีมูลสัตว์โผล่ขึ้นมา..


       ตรีศูลดับสุริยันเมื่อเห็นเช่นนั้นก็สถบออกมาในทันที!!


    " บัดซบ บัดซบ บัดซบ!! เอาข้าขึ้นไปอย่าให้ข้าต้องโดนสิ่งนั้นเป็นอันขาด..ข้าจะทำทุกอย่างข้าจะเล่าเรื่องที่ท่านอยากรู้..ได้โปรดนำข้ากลับขึ้นไป "


       ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็ปริยิ้มอ่อนในทันที..


    " หากรู้ว่าเจ้าโกหกข้า...ข้าจะโยนเจ้าลงไปในบ่อโคลน!! หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ใจข้าต้องการ!! "


     " ขะ..ข้าเข้าใจแล้ว!! "


       ไป๋หลงหมุนควงตรีศูลก่อนจะตั้งตรีศูลดับสุริยันไปยังตำแหน่งเดิม..


    "  อสูรมังกรโลกันต์..คือสัตว์อสูรครึ่งมังกรครึ่งมนุษย์มีลำตัวสีแดง...อีกทั้งตัวมันเองใกล้จะบรรลุเทพสงครามขั้นปลายเต็มที่แล้ว!!... "


         ตรีศูลดับสุริยันเล่าถึงความสามารถและข้อเสียเปรียบของมันทั้งหมด..


    " ใกล้จะบรรลุเทพสงครามขั้นปลาย...หากเป็นข้าในตอนนี้คง...มีแต่ปราสาทเท่านั้นสินะ!!"


       ไป๋หลงสถบขึ้นก่อนที่ตรีศูลดับสุริยันจะกล่าวช่วงสุดท้ายออกมา..


    "  แต่ในเมื่อเจ้าที่เป็นจักรพรรดิ์เงา..และแม่เด็กสาวที่ยืนอยู่ตรงนั้น..หากพวกเจ้ารวมพลังธาตุเข้าด้วยกัน..ก็อาจจะไหว "


       ไป๋หลงไม่อยากดึงจางยี่เข้ามามีเอี่ยวไปมากกว่านี้..จึงเลือกที่จะปฏิเสธแต่..


    " ได้ข้าตกลง!! "



        ไป๋หลงใบหน้าบิดเบี้ยวในทันที....


    " จางยี่นี้เจ้า!! "



       จางยี่ปริยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น..


    " ตัวข้าจักรพรรดิ์น้ำแข็งคนปัจจุบัน!! พร้อมสู้รบไม่ว่าจะต้องเจออะไรก็ตามหากข้าหนี..ชื่อจักรพรรดิ์น้ำแข็งนี้ก็ไม่คู่ควรกับข้า!! "



       แต่ดูเหมือนว่าเสียงของจางยี่จะดังเกินไปหน่อยจนทหารที่พักฟื้นอยู่บริเวณนี้ได้ยิมเต็มสองหู!!


    " อะไรนะจักรพรรดิ์น้ำแข็งอยู่ที่นี้อย่างงันรึ!! "


    " บ้าน่าไม่มีทาง!! "



        ไป๋หลงรีบเอามือมาประกบปากของจางยี่ในทันที..แต่ดูเหมือนจะสายไปแล้วเพราะ ซิน เกลและเหล่าผู้นำเกาะบางส่วนอยู่ที่นี้แทบทั้งหมด..


    " โปรดอธิบายเรื่องนี้ด้วย..ท่านจักรพรรดิ์!! "


       ไป๋หลงไม่มีทางเลือกจึงเผยข้อมูลเท็จและจริงบางส่วน..ทำให้เหล่าผู้นำเกาะเข้าใจและต่างพากันแยกย้ายไปตามจุดต่างๆ..


    " เห้อ เห้อ!! เอาละข้าคิดว่าข้าต้องออกไปรักษาทหารเหล่านั้นสักหน่อย!!  เพื่อเป็นการเพิ่มความเชื่อมั่นและแรงใจ.. "


      ไป๋หลงเก็บตรีศูลดับสุริยันอีกครั้งก่อนนจะเดินออกไปข้างนอก..


    "  พลังของเจ้าในยามนี้หากฝืนร่างกายละก็.. "


         จางยี่กล่าวขึ้นแต่ก็ไม่อาจสัมผัสพลังของไป๋หลงได้..เพราะยามนี้พลังของไป๋หลงข้าวกระโดดมาอยู่ที่ราชันย์นักรบขั้นที่ 6 อย่างรวดเร็วจากการดูดกลืนวิญญาณผ่านศาสตร์ปราบมาร...  ไป๋หลงจึงต้องเร่งปรับพลังให้สมดุล..และปกปิดวิชาที่อันตรายเช่นนี้เอาไว้จนกว่าจะจวนตัวจริงๆ



    ..........................................................................


      



         ผ่านคืนแรกไปสถานที่หลายแห่งถูกโจมตีเสียหายหนักแต่เว้นเพียงสถานที่เดียวเท่านั้น!! เมื่องที่ลิ่วหลงกุนเป็นผู้รับผิดชอบ..


       และอีกสถานที่ก็คือโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์สาขาย่อยที่เหล่าสัตว์นรกมิอาจเข้ามาได้...


       ครึ่งวันผ่านไปละลอกสองกำลังจะเริ่มขึ้นกองกำลังของไป๋หลงทั้งหมดเตรียมพร้อมอีกครั้ง..



     เวลาเดียวกันอู้เฉียงก็มายังตำแหน่งที่จตรุอาชาเป็นคนบอกไว้ด้วยตัวคนเดียว..


    " เจ้าบ้าไปแล้วรึไง!! ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการพิสูจน์ฝีมือแต่นี้มันอันตรายเกินไป..สำหรับตัวเจ้า!! "


       อู้เฉียงยิ้มแห้งๆออกมา..


    ฟึบ!!


       ช่องโหว่มิติสีม่วงทมิฬก็โผล่ขึ้นมาก่อนจะมีมือที่ถูกห่ออุ้มไว้ด้วยผิวหนังที่หยาบกร้านกำลังแหกมิติเดียวกัน!!..


    ตู้ม!!


       ประตูมิติถูกฉีกกระชากออกมา..เผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของอสูรตนนี้ ...



    ............................................................



    ตึง!!


       ไป๋หลงถอยร่นเป็นทางยาวเนื่องจากนำตรีศูลดับสุริยันต้านทานการโจทตีอันหนักหน่วง..พร้อมกับกระอักโลหิตออกมา..กำแพงน้ำแข็งของจางยี่ถูกทำลายเพียงแขนข้างเดียว..เหล่ากองกำลังแตกพ่าย..ความตายกำลังมาเยือน!!


    " บัดซบนี้มัน!!...เกินคำว่าโกงไปแล้ว..ป้องกันกระบวนท่าได้เกือบทั้งหมด...แบบนี้แย่แน่ "


       ไป๋หลงกระโดดถอยหลังตั้งหลักก่อนจะถ่ายทอดคำสั่งอีกครั้ง!!


    "  พวกเจ้าทุกคนจงฟัง!! จงหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้..รักษาชีวิตของตัวเองเอาไว้ซะ!!เคลื่อนย้ายคนเจ็บออกไปให้หมด จงหลบหนีไปซะ!! "



        เหล่าทหารและผู้นำเกาะต่างเบิกตากว้างในทันที..


    " ตะ..แต่ว่า!! "


    "  ไม่มีแต่ใครขัดขืนมีโทษสถานหนัก!! "


       ไป๋หลงกล่าวเสียงแข็งก่อนจะกระชับตรีศูลดับสุริยันในมือขวาไว้แนบแน่น..เหล่าทหารต่างน้ำตาไหลพราก..การถ่ายทอดคำสั่งเช่นนี้ไม่ต่างกับ..การฆ่าตัวตาย!!


    "  องค์จักรพรรดิ์ จงเจริญ !! "


    " องค์จักรพรรดิ์ จงเจริญ!! "


    " องค์จักรพรรดิ์ จงเจริญ !! "



        เหล่าทหารนับหมื่นและผู้นำเกาะแสดงความเคารพก่อนจะรีบเคลื่อนย้ายคนเจ็บอย่างรวดเร็ว..


        จางยี่แอบหลบอยู่ในมุมอับเพราะรู้สึกถึงบางอย่างที่มันไม่สมเหตุสมผล..


       ไม่นานหลังจากทหารทั้งหมดออกไปเหลือเพียงไป๋เหลง สัตว์นรกนับพันตัวและ อสูรมังกรโลกันต์...ไป๋หลงแสยะยิ้มออกมา..


    " ในเมื่อไม่มีใครแล้ว..ก็เริ่มเทศกาลสีลือดเลยก็แล้วกัน!!  "


        ไป๋หลงกล่าวจบ..ก็ปลดปล่อยพลังธาตุออกมา..โดยที่จางยี่กำลังตกตะลึงพลังธาตุที่ถูกปลดปล่อยออกมา..ราวกับมีพลังบางอย่างผสมอยู่!!



    " อาณาเขตจัดรพรรดิ์เงาไร้พ่าย!! "



     ตู้ม!!





    จบ...  

    คล้ายกับเรื่องเทพมารตกสวรรค์ ที่คุณอ่าน