“มีอะไรเหรอป้า?” ตฤณภาสเปิดประตูออก ก็เห็นว่าเป็จำปานั้นเองที่มาเคาะประตูห้องเรียก
“เอ่อ! คุณภาสคะคุณรัชมาขอพบค่ะ” จำปาแจ้งแกชายหนุ่มทันทีที่เขาเปิดประตูห้องออกมา
“มาทำไมกัน?.. โอเคครับป้า เดี๋ยวลงไป”
ตฤณภาสขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างสงสัย เพราะั้แ่เลิกรากันไป สาวเ้าก็ไม่ได้มาเหยียบที่นี่อีกเลย ไหงวันนี้ถึงได้มาถึงที่นี่ได้ล่ะ ตฤณภาสปัดความสงสัยนั้นออกไป ขานรับคำบอกกล่าวอย่างเสียไม่ได้ แล้วปิดประตูเดินกลับเข้าห้องมาหาคนตัวเล็ก ที่นั่งอยู่บนเตียงนอนตามเดิม
“เรามีแขกมาเยี่ยมเยือน ตอนนี้รออยู่ข้างล่างน่ะ” ตฤณภาสเอ่ยบอกคนตัวเล็ก ที่นั่งเงยมองหน้าชายหนุ่ม พร้อมกับทำหน้าสงสัยใคร่รู้อย่างเห็นได้ชัด
“ใครกันหรือคะ?” ภรรตรีกล่าวถามอย่างสงสัยอยู่เช่นเดิม ก็ชายหนุ่มบอกว่าแขก แต่ไม่ได้บอกว่าเป็ใครนี่นา ก็ทำให้เธออยากรู้มาขึ้นกว่าเดิมสิ
“รัชนก!” ตฤณภาสมองหน้าคนถามนิ่งอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะเปล่งชื่อคนที่ได้มาเยือนให้คนตัวเล็กได้รับทราบ
“คุณรัชนก!! แฟนเก่าของพี่ใช่ไหมคะ?”
ภรรตรี คุ้นๆ ชื่อนี้เหมือนว่าได้ยินมาจากไหนสักแห่ง พอความคิดหวนไปถึงวันที่ชายหนุ่มเมามายและคำบอกกล่าวจากสรชัย ก็ถึงบางอ้อในทันที ว่าคนที่มาเยี่ยมเยือนอยู่ในขณะนี้เป็ใคร แต่เพื่อความแน่ใจจึงร้องถามคนตัวโตให้ได้ความกระจ่าง
“อืม” ตฤณภาสพยักหน้าตอบรับอย่างไม่คิดจะปิดบังใดๆ ทั้งสิ้น
“เราลงไปข้างล่าง ไปต้อนรับแขกผู้มาเยือนกันเถอะ” ตฤณภาสยื่นมือใหญ่ไปให้คนตัวเล็กจับ เพื่อลงไปพบแขกผู้มาเยือนนั้นด้วยกัน
“ภรรตไปพบเธอได้หรือคะ?” ภรรตรีจ้องมองหน้าชายหนุ่มตรงหน้า อย่างเดาทางไม่ถูกว่า ที่ชายหนุ่มได้บอกออกมาเช่นนั้น เพราะอยากจะให้เธอไปพบเจอแฟนเก่าของเขาด้วยจริงๆ หรือไม่อย่างไรกันแน่
“ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ พี่อยากให้ภรรตไปด้วย อีกไม่กี่วันเราก็จะแต่งงานกันแล้ว แขกของพี่ก็คือแขกของภรรต จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่อยากให้ภรรต จะไปพบเจอกับรัชนก” ตฤณภาสไม่พูดเปล่า ยังยื่นมือใหญ่ไปจับมือเรียวเล็กให้ลุกขึ้นมา โดยที่ไม่รอให้สาวเ้ายื่นมือมาให้ให้เสียเวลา
“แล้วหากว่าเธอ้าจะคุยกับพี่เป็การส่วนตัวล่ะคะ? ภรรตไม่อยากจะทำให้พี่ภาสกับคุณคนนั้นต้องมาพลอยลำบากใจ หากว่าอยากจะพูดอะไรกันน่ะคะ”
ภรรตรี ยังคงลังเลใจที่จะไปพบแขกผู้มาเยือนพร้อมกับชายหนุ่ม ซึ่งในใจของหญิงสาวใจหนึ่งก็อยากไปให้รับรู้รับทราบด้วยว่า ที่แฟนเก่าของคนตัวโตมาในวันนี้้าอะไร
แต่ใจหนึ่งก็ไม่อยากจะไปเจอ เพราะขึ้นชื่อว่าเป็แฟนเก่ากันแล้ว คนทั้งสองก็จะต้องมีเยื่อใยที่ยังหลงเหลือให้กันอยู่ และยิ่งเป็ผู้ชายตรงหน้านี้ด้วยแล้ว ยิ่งเชื่อได้อย่างแน่นอนว่าเขายังคงรักแฟนเก่าของเขาอยู่อย่างแน่นอน เพราะจากที่ได้เห็นจากอาการเมามายของชายหนุ่มที่แสดงออกมาให้เห็นก่อนหน้านี้
ถึงแม้ชายหนุ่มพึ่งบอกเธอไปก็ตาม ว่าไม่ได้คิดอะไรกับแฟนเก่าแล้วก็ตามที แต่นั้นก็เป็ตอนที่เขาไม่ได้เจอหน้าค่าตากับแฟนเก่า เขาถึงไม่ได้คิดอะไร แต่ ณ ตอนนี้แฟนเก่าของเขาได้มาอยู่ที่นี่เป็ตัวเป็ตนอย่างนี้ เขาต้องมีความรู้สึกอ่อนไหวให้กับแฟนเก่าไม่มากก็น้อย และหากเป็เช่นนั้น เธอไม่อยากจะเห็นภาพบาดตาบาดใจ ที่ทำให้เธอต้องเก็บเอามาคิดมากและเ็ปรวดร้าวใจ เพราะมันทรมานและไม่น่าสนุกเลยแม้แน่น้อย
“ภรรต พี่ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกับผู้หญิงคนนั้นลับหลังภรรต โปรดจงเข้าใจไว้ซะด้วย ลงไปกันได้แล้ว เดี๋ยวแขกของเราจะรอนาน”
ว่าแล้วตฤณภาสก็ฉุดดึงคนตัวเล็ก ให้ลุกขึ้นมาที่นั่งอยู่บนเตียงนอน ให้เดินตามแรงฉุดนั้นออกจากห้องนอนไป โดยไม่คิดจะรับฟังข้อโต้แย้งจากคนตัวเล็กใดๆ ทั้งสิ้นอีก
๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑