ย้อนเวลามาพร้อมระบบวาดรูป ที่จับต้องและกินได้

     พอได้เวลาช่วงเที่ยง พวกพี่ชายทั้ง 6 คนก็พากันมาถึงที่บ่อน้ำพุร้อน แล้วด้วยเนื้อตัวที่เปรอะเปื้อนดินโคลนอย่างเมื่อวานนี้เลย แต่ดูจะสะอาดกว่าเมื่อวานมากนักเพราะคนที่เป็นหัวโจกนำซนไม่ได้ไปด้วย!!

     “น้องสาว พวกพี่มาแล้ว”พี่รองถู่โต้ว ส่งเสียงมาก่อนตัวเสียอีก

     “พวกพี่มาหาแล้วนะ”พี่ขู่เฉิง

    “พวกน้องสาวรอพวกพี่นานไหม”พี่ต้าส่วน

     “อ๊ะ….พี่ชายทางนี้ พี่ชายทางนี้ มาเร็วเข้า มาช่วยเห็ดน้อย กับพี่พริกหวาน กับพวกเพื่อนๆยกหินหน่อย”เห็ดน้อย

    “..................!!!”พวกพี่ชายรอง ได้ยินคำทักทายกลับถึงกับยกมือที่กำลังโบกไปมาให้น้องสาว นิ่งค้างไปเลย ขาที่กำลังก้าวกึ่งวิ่งก็หยุดนิ่งเช่นกัน

    “แหมพวกพี่ชายนี่ดีจังเลย เหมือนรู้เลยว่าเห็ดน้อยต้องการความช่วยเหลือนะเนี่ย”เห็ดน้อย

    “ใช่ๆ นึกว่าพวกพี่ชายจะมาเร็วกว่านี้อีกนะเนี่ยรอตั้งนานเนอะน้องเห็ดน้อยเนอะ”พี่พริกหวาน

    “ใช่ๆ น่าจะมาเร็วกว่านี้อีกหน่อย”เห็ดน้อย

     “..................!!!”พวกพี่ชายรอง

    “ฮ่า….ฮ่า…ฮ่า…..”แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ที่ได้ยินพี่น้องเขาทักทายกันถึงกับกลั้นหัวเราะไม่อยู่กันเลย

     “พวกพี่ชายก็หลงดีใจว่าน้องสาวสองคนคงคิดถึงมากนะคะ เพราะวันนี้ไม่ได้เจอกันเกือบครึ่งวันเข้าไปแล้ว”น้าสะใภ้

     “แต่ความที่คิดถึงน่ะคิดถูกต้องแล้วค่ะ แต่ไม่ได้คิดถึงในแบบที่คิดกัน”อาสะใภ้

    “พวกพี่ชายคิดถึงน้องสาวจริงๆ ที่ไม่ได้เจอกัน แต่ว่าน้องสาวนี่น่ะสิคิดถึงแบบอยากใช้งานน่ะนะดูแล้วเฮ้อ…..”แม่

     “ฮ่า…ฮ่า…”แม่ น้าสะใภ้ อาสะใภ้ พอนินทาลูกๆหลานๆก็ไม่พ้นต้องให้หัวเราะออกมาอีกซะหลายรอบ

     “แม่ว่าหลานสาวสองคนอยากแกล้งพวกถู่โต้ว ขู่เฉิง และต้าซ่วนเสียมากกว่าล่ะนะ”ย่า

    “ใช่ๆ อย่าให้ร้ายหลานสาวของแม่เชียวนะ”ยาย

    “ค่ะะะะะะะะะะแม่……..”แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ต่างขานรับเสียยานเลย เพราะไปแตะหลานสาวสุดที่รักของบ้านให้อีกแล้ว พวกท่านได้แต่ส่ายหน้ากัน

     พอพวกพี่ชายตัวโตๆของแต่ละบ้านมาสมทบกับพวกน้องๆที่บ่อน้ำพุร้อนอีกฝั่งหนึ่ง ก็โดนพวกน้องตัวเล็กของบ้านลากไปยังเป้าหมายของพวกเขาก็คือหินก้อนใหญ่ๆที่พวกเขาไม่สามารถขนมากันได้นั่นเอง

     “พี่ชาย เอาล่ะพร้อมแล้วนะหินก้อนนี้ ก้อนนั้น ก้อนโน้น ก้อนติดกันทางซ้าย ก้อนที่ติดกันทางด้านขวาด้วยจ้ะ”เห็ดน้อย

    “พี่ชาย หินก้อนด้านบนด้วยนะที่อยู่ทางด้านโน้น ด้านนี้ ด้านนั้น”พี่พริกหวาน

    “พี่ชาย หินก้อน…………”

    ในตอนนี้เสียงสั่งการจากน้องตัวเล็กๆดังกันเจื้อยแจ้วลั่นบ่อน้ำพุร้อนกันเลยทีเดียว คอยสั่งว่าเอาหินก้อนโน้น ก้อนนั้น ก้อนนี้ ตลอดตั้งแต่พวกพี่ๆตัวโตๆตามมาดูพวกน้องๆว่าทำงานอะไรกันบ้างที่บ่อน้ำพุร้อนแห่งนี้

    และท้ายที่สุด พวกพี่ชายแต่ละคนนั้นได้แต่เอ่ยคำพูดออกมาไม่ได้ต่างกันเลยว่า..

     “รู้แบบนี้พวกเราค่อยมาทีเดียวตอนเย็นเสียจะดีกว่านะฮะ”พี่รองถู่โต้ว

    “ใครจะคิดว่าพวกน้องสาวจะคิดถึงพวกเราเอาไว้ใช้งานทันทีเมื่อเห็นหน้ากันเล่ามันผิดคาดมาก”พี่ขู่เฉิง

     “ใช่ พวกเราก็คิดว่าน้องสาวจะพูดว่า คิดถึงพวกพี่ชายจังเลยไม่ได้เจอกันเกือบครึ่งวันแล้ว ในที่สุดพวกเราก็กลับมาอยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้ง”พี่ต้าซ่วน

    “เพ้อเจ้อ….”พี่หยางชง

     “อย่างกับไม่รู้จักน้องสาวของตัวเองงั้นแหละ”พี่หนานกวา

     “ก่อนจะแยกกับน้องสาวลืมไปแล้วเหรอไงว่า พวกเราเองที่รับปากน้องสาวว่าจะมาช่วยที่บ่อน้ำพุร้อนต่อน่ะ เลอะเทอะจริงๆพวกนายเนี่ยเฮ้อ….”พี่ใหญ่เซียงยวี่

     กลุ่มพวกพี่คนโตที่มาดสุขุม มาดนิ่งที่สุดก็ไม่วายหลุดปากว่าพวกพี่รองจนได้ 

     “..................!!!”กลุ่มพวกพี่รองที่ได้ยินพวกพี่ชายพูดถึงกับอึ้งไปเลย พวกเขาพยักหน้ากันใช่ไหมตอนที่รับปากบอกว่าจะมาช่วยงานที่บ่อน้ำพุร้อนน่ะ

    “พวกเรารับปากกันจริงๆเหรอว่าจะมาช่วยพวกน้องสาวน่ะ”พี่รองถู่โต้ว

     “เอ่อ….คือว่าเหมือนกับว่าเราอาจจะทำอะไรไปไม่รู้ตัวก็ได้นะตอนนั้นน่ะ”พี่ขู่เฉิง

     “ทำไมพวกเขาถึงจำไม่ได้กันล่ะว่า…”พี่ต้าซ่วน

     พวกพี่ชายกลุ่มน้องพูดปรึกษากันเบาๆหลังจากโดนพวกพี่ชายต่อวาเล็กน้อยว่าลืมสัญญาที่จะมาช่วยพวกน้องสาว พวกเขาไม่อยากยอมรับเลยว่ามันคือเรื่องจริงน่ะนะ!!!

     “อ้าว….เจ้ารองจะยืนงงอีกนานไหมมาเร็วเข็นรถมาทางนี้หน่อยพี่จะเอาก้อนหินพวกนี้ขนขึ้นรถไปให้พวกน้องสาวแล้วนะ”พี่ใหญ่เซียงยวี่

    “ใช่ๆ ทำอะไรกันอยู่เดี๋ยวไม่ทันกินอาหารเที่ยงกันนะเร็วเข้า”พี่หนานกวา

    “เดี๋ยวกว่าอาหารเที่ยงใกล้จะเสร็จ พวกเราก็จะได้ช่วยพวกน้องสาวไปได้นิดหน่อยก็ยังดีนะ”พี่หยางชง

     “ครับ”พวกกลุ่มพี่รองรีบขานรับ และทำตัวขยันขึ้นมาทันทีทันใดเลย เมื่อนึกขึ้นได้ว่าจะมีอาหารอร่อยๆจากสัตว์ในแม่น้ำ พวกปิ้ง ย่าง ไว้รอพวกเขากันอยู่ 

     “กุ้งย่าง”พี่รองถู่โต้ว

     “ปลาย่างสมุนไพร”พี่ขู่เฉิง

     “หอยย่าง”พี่ต้าซ่วน

     “ปลาทอดกระเทียมกรอบๆ”พี่รองถู่โต้ว

     “ทีแบบนี้มีแรงขึ้นมาเชียวนะ”พี่ใหญ่เซียงยวี่ หยอกเย้าพวกน้องชายรอง

     “ครับ”พวกพี่รอง

     พวกพี่รองช่วยกันขนก้อนหินตามที่น้องสาวบอก พร้อมกับท่องถึงอาหารมื้อเที่ยงไปด้วยเลย เหมือนกับจะรู้ว่าตอนกลางวันนี้จะได้กินอะไรบ้างงั้นแหละ

     เมื่อขนก้อนหินเต็มรถเข็นกันแล้ว บรรดาเหล่าพี่ๆตัวโตๆทั้งหลายก็พากันเข็นกลับมายังจุดเดิมที่น้องๆให้นำหินมารวมกันเอาไว้เพื่อต่อทางเดินที่ยังไม่เสร็จสิ้น

     “เอ๋…..พวกน้องสาวและน้องๆตัวเล็กหายไปไหนกันหมดแล้วล่ะครับเนี่ย”พี่รองถู่โต้ว

    “จริงสิพวกน้องๆหายไปไหนกันไม่เหลือแม้แต่สักคนเดียวมารอพวกเราเลยนะแปลกมาก”พี่ขู่เฉิง

     “ใช่ แต่เดี๋ยวนะกลิ่นอะไรน่ะพวกเราได้กลิ่นไหม”พี่ต้าซ่วน

     “ฟืด…ฟืด…ฟืด….”บรรดาเหล่าพวกพี่ๆตัวโตๆทั้งหลายต่างก็ได้กลิ่นหอมบางอย่างลอยตามลมมาอย่างแน่ชัดพากันหันมองซ้ายขวาว่ากลิ่นมาจากทางทิศใดกันแน่

    “พี่ชาย…..พี่ชาย..”เห็ดน้อย

    “พี่ชาย พี่ชาย”พี่พริกหวาน

   ไม่ต้องเสียเวลาหาพวกน้องๆกันอีกแล้ว เพราะว่ากลิ่นที่ลอยตามกระแสลมมากระทบจมูกของพวกพี่ชายนั้นมาจากทางฟากฝั่งที่พวกน้องอยู่กันนั่นเอง

    “นั่น..!!พวกน้องตัวเล็กอยู่ทางนั้น”พี่ใหญ่เซียงยวี่

    “ถึงว่าสิว่าทำไมน้องสาวถึงไม่คอยพวกเราน่ะ”พี่รองถู่โต้ว

    “ก็มีของกินอย่างไรล่ะ”พวกกลุ่มพี่รอง

     “งั้นพวกเราจะรออะไรล่ะ รีบไปสมทบกับพวกน้องสาวเร็วเข้าน้องๆโบกมือเรียกแล้วเห็นไหม”พี่ใหญ่เซียงยวี่

    “ไปกัน”พี่หยางชง

    พวกพี่ชาย พากันวิ่งตรงไปยังกลุ่มพวกน้องๆส่งเสียงเรียกกันอย่างรวดเร็วไม่รอช้า และมันที่มาถึงก็ถึงกับตาโตและน้ำลายหกกันไปเลย

     “ว้าว….น่ากินมาก”พวกพี่ชาย

     “เตาหินสำหรับย่างเหรอนั่น ทำไมยาวแบบนี้นะ”พี่รองถู่โต้ว

     “มีกุ้ง ปู ปลา หอย อยู่บนเตายาวย่างเต็มไปหมดเลยล่ะ”พี่ขู่เฉิง

     “ใครนะเข้าใจคิดทำเตาย่างแบบนี้สุดยอดมากเลย”พี่ต้าซ่วน

    “ถ้าให้พี่เดานะไม่น่าจะเป็นคนอื่นได้หรอกน้องจากน้องเห็ดน้อยของพวกเราล่ะ”พี่ใหญ่เซียงยวี่

    “น้องเห็ดน้อย??”พวกพี่รอง

    “ใช้จ้ะ อย่างที่พี่ใหญ่เขาบอกเลยนะเตาหินพวกนี้เป็นเห็ดน้อยน้องสาวคนเล็กของพวกเรานั่นแหละชวนเพื่อนๆกันสร้างขึ้นมาสำหรับนั่งทำอาหารกินกันใกล้ๆกับบ่อน้ำพุร้อน”แม่

    “น้องเห็ดน้อย เก่งมาก”พี่ต้าซ่วน

     “น้องเห็ดน้อย สุดยอดมากจริงๆเลยโดยเฉพาะเรื่องกินเนี่ยต้องให้น้องเป็นที่หนึ่งเลย”พี่รองถู่โต้ว

     “ใช่ๆ”พวกพี่รอง

     “...............”เห็ดน้อย ที่บังเอิญได้ยินแรกๆก็ฟังดูเหมือนพวกพี่รองจะชมดีหรอกนะ แต่ประโยคต่อท้ายนี่มันฟังไม่ค่อยจะเข้าหูของเธอสักเท่าไหร่เลยนะ

     “ฮ่า…ฮ่า…”แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ย่า ยาย

     “มาลูกมานั่งกินกันได้แล้วนะเลยเวลามาสักพักแล้ว”ยาย

     “หรือจะย่างไปด้วยกินไปด้วยก็ได้นะ”ย่า

     “ครับ”พวกพี่ชาย

     “แล้วปู่ ตา พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก ไม่มากินอาหารเที่ยงกับพวกเราแน่ใช่ไหม”แม่

     “ไม่ครับแม่ พวกท่านอยู่กินที่ข้างที่นากันหมดเลยฮะ”พี่ใหญ่เซียงยวี่

     “เอาอย่างนี้ไหมคะแม่ พวกเราย่างของไปส่งให้พวกหนุ่มที่ทำนาข้าว กับกลุ่มที่ไถพรวนหน้าดินกัน”แม่

     “อือ….ก็ดีนะ”ยาย

     “แม่ก็ว่าดี เดี๋ยวพวกเราแบ่งไปให้พวกเขาส่วนหนึ่งละกัน”ย่า

     “เดี๋ยวพวกผมเอาไปส่งให้เองก็ได้ฮะแค่นี้เองขับรถสามล้อไปก็ถึงแล้ว แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้ นั่งกินอาหารไปเถอะครับ พวกผมจัดการให้”พี่ใหญ่เซียงยวี่

     “ขอบใจจ้ะ”แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     หนุ่มใหญ่ หนุ่มน้อยของบ้านเหอ บ้านจิวนั้นไม่เคยปล่อยให้สาวๆในครอบครัวต้องลำบากเลย ถ้ามีอะไรทำแทนได้ก็จะเอ่ยปากทำทันทีไม่รอช้า

     “กุ้งๆสุกแล้วพี่พริกหวาน นั่นๆสามตัวนั้นเลย”เห็ดน้อย 

     “ได้เลยน้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน

     “แม่คะ ย่าคะ ยายคะ อาสะใภ้คะ น้าสะใภ้คะ มาเอาของย่างที่เห็ดน้อยกับพี่พริกหวานแบ่งไปให้ ปู่ ตา พ่อ อาเล็ก น้าเล็กได้เลยค่ะ พวกเราย่างได้ตั้งเยอะเลย”เห็ดน้อย

     “นี่ค่ะยกไปได้เลยนะคะ พวกเราแบ่งเผื่อไว้ให้แล้วค่ะ”พี่พริกหวาน

     “น่ารักที่สุดเลยลูกสาวสองคนของแม่เนี่ย ขอบใจมากจ้ะ”แม่

     “หลานสาวเก่งมากดูสิ ย่างของได้เยอะเชียว”ย่า

     “ทั้งที่ยังกินไม่อิ่มแท้ๆ ยังรู้จักเผื่อแผ่คนอื่นๆด้วย”ยาย

     “พวกเราน่ารัก เป็นเด็กดี และเชื่อฟังผู้ใหญ่ค่ะ”เห็ดน้อย

    “ใช่ค่ะ ใช่ทีี่สุดเลย”พี่พริกหวาน

    “เหรอ..???”พวกพี่รอง

    “พวกพี่รอง พี่ขู่เฉิง พี่ต้าซ่วน มีปัญหาอะไรหรือเปล่าบอกเห็ดน้อยมาได้เลยนะ เดี๋ยวจัดให้ จัดเต็มเลย”เห็ดน้อย กอดอกมองแรงมาพวกพี่รองเต็มที่

     “ไม่มี๊…ไม่มีเลยสักนิดน้องสาว”พวกพี่รอง โบกมือปฎิเสธและรีบพากันส่ายหน้าแทบหัวหลุดกันอย่างรวดเร็ว

    “งั้นก็แล้วไป พี่พริกหวานเรากลับไปย่างของเพิ่มกันต่อเถอะ”เห็ดน้อย

    “ไปน้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน

     “เฮ้อ……พวกน้องชายเนี่ยนะชอบพูดอะไรให้น้องสาวต้องโมโหจริงเลยนะ”พี่ใหญ่เซียงยวี่

    “คำบางคำพูดออกมาไม่รู้เลยเหรอว่า กระตุ้นความโมโหของน้องสาวสองคนมากแค่ไหนกันน่ะ”พี่หนานกวา

     “เคยบอก เคยห้าม หลายต่อหลายครั้งแล้วนะ แต่ก็เหมือนเดิมล่ะ”พี่หยางชง

     “คงจะต้องปล่อยให้พวกน้องชายเรียนรู้ประสบการณ์ชีวิต กับการมีน้องสาวอย่างแท้จริงไปล่ะนะ”พี่ใหญ่เซียวยวี่

     “เฮ้อ……”พวกพี่คนโต

     เมื่อแบ่งอาหารที่ทำกันเสร็จใหม่ๆจากทางบ่อน้ำพุร้อนด้านนี้กันแล้ว ก็มีกลุ่มพวกพี่ใหญ่และกลุ่มพี่อีกหนึ่งกลุ่มในหมู่บ้าน ช่วยกันนำอาหารเพิ่มเติมไปส่งให้กับหนุ่มที่ทำนาข้าว และไถพรวนหน้าดินซึ่งใกล้จะเสร็จแล้ว

     “ทีนี้ก็กินให้เรียบเลยพี่พริกหวาน”เห็ดน้อย

     “อ่าฮะ ตกลงเลยน้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน

     สองสาวน้อยตั้งหน้าตั้งตาที่จะกินกันแบบเต็มที่ได้แล้ว หลังจากที่ช่วยพวกแม่ๆ เพื่อนๆย่างของทำอาหารเพิ่มเติมไปส่งพวกหนุ่มๆของหมู่บ้านกัน

    “ใครว่าสองสาวน้อยของเราจะไม่รู้เรื่อง คอยเล่นซนกันเพียงอย่างเดียวนะคะ”น้าสะใภ้

    “พอเวลาที่เป็นงาน ก็ไม่แตกต่างจากพวกพี่ชายเลยดูสิคะ อดทนรอกินทีหลังได้ด้วย”อาสะใภ้

     “ถือว่าเป็นการฝึกความอดทนและการรอคอยได้เป็นอย่างดีนะคะสำหรับเด็กๆรุ่นนี้นะ”แม่

    “อือ….แม่เห็นด้วยเลยถ้าพวกหลานสาวไม่งอแง หรือหงุดหงิดเวลาหิวได้แบบนี้ ถือว่าพวกหลานๆมีพัฒนาการที่ดีมากๆนะ”ย่า

     “ใช่ๆ ส่วนมากเด็กเล็กๆรุ่นนี้มักจะรอคอยอะไรได้ไม่นานนักหรอก ยิ่งเรื่องกินและถึงเลากินแบบนี้ ถือว่าผ่านไปได้ด้วยดีเลยนะไม่ใช่เพียงแค่หลานสาวพวกเราเท่านั้นนะ เด็กๆบ้านอื่นด้วยเช่นกัน”ยาย

    “ใช่ๆ”ย่า

     “การที่ให้เด็กเล็กๆมารวมกลุ่มหาอะไรทำร่วมกันแบบนี้ก็ดีมากนะคะ หนูสนับสนุนเลยค่ะ”แม่

    “แม่เห็นด้วยเลยล่ะ สามารถสอนอะไรได้หลายอย่างเลยด้วยล่ะ”ยาย

     “การเรียนรู้และการเล่น พอทำควบคู่กันไปผลออกมามันดีเกินคาดเลยนะ”ย่า

     “ที่เจ้าตัวเล็กมักจะพูดว่าเรียนรู้จากการเล่นอย่างไรล่ะคะ”แม่

     “ใช่ๆ” ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     เหล่าบรรดาแม่ๆ ย่า ยาย ป้า น้า สาวๆทั้งหลายต่างก็ร่วมกันพูดคุยเรื่องของเด็กๆรุ่นเล็กนี้ และพยายามจะหาวันเวลาร่วมกันทำงานเล็กๆน้อยๆแบบนี้ให้กับพวกเด็กๆกัน

     เพราะผลลัพท์ที่ได้วันสองวันมานี้มันดีมากจริงๆ กลุ่มเด็กเล็กๆมีสมาธิมากขึ้น และดูเหมือนจะพูดง่ายมากขึ้นด้วย ในบางครั้งเด็กเล็กๆก็เลียนแบบการกระทำของพวกพี่ๆที่โตกว่าเพื่อเป็นแบบอย่าง

    และที่สำคัญพวกเด็กๆ ดูไม่เครียด ดูพวกเขาจะสดชื่นและอารมณ์ดีมากๆเลย 

     “นี่ยังไม่สุกนะพี่สาวแบบตัวนี้ถึงจะสุกกินได้แล้ว ดูนะการย่างกุ้งให้แห้งกับย่างกุ้งแบบไม่แห้งจะแตกต่างกันด้วยนะ”เห็ดน้อย ที่เห็นพี่สาวที่ดูห่างจากตัวเองเพียงปีเดียวยังย่างกุ้งไม่ค่อยเป็นนักก็เลยสอนวิธีการดูกุ้งย่างที่สุกแล้วแบบง่ายๆให้สังเกตกัน

     พวกเด็กๆ ต่างพากันสนใจที่เห็ดน้อยและพี่พริกหวานพูดกันอย่างมากถึงเคล็ดลับการย่างปิ้งอาหารพวกนี้

     “พวกน้องสาวของเรานี่สุดยอด และมีฝีมือในเรื่องการกินของแท้แน่นอน ไม่ปลอมแปลง”พี่รองถู่โต้ว

     “ใช่ๆ”พี่ขู่เฉิง พี่ต้าซ่วน ที่แอบนินทาพวกน้องสาวกัน

     “ฮ่า….ฮ่า….ฮ่า….”ทุกๆคนได้ยินก็พากันหัวเราะกับพวกเด็กๆบ้านเหอบ้านจิวกันอย่างอารมณ์ดี
 

************

     เห็ดน้อย พี่พริกหวาน พาเพื่อนๆมาทำประโยชน์กันที่บ่อน้ำพุร้อน พร้อมกับทำอาหารอร่อยๆกินกันด้วย

     และเป็นครั้งแรกที่พวกพี่ชาย น้องสาว ห่างกันนานที่สุดเลยแต่พอมาเจอกันก็ปะทะคารมกันด้วยความรัก และความผูกพันธ์เช่นเคย สร้างเสียงหัวเราะให้กับเหล่าแม่ๆได้เสมอๆ