หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป เมืองกราเวียเปลี่ยนจาก "สุสาน" กลายเป็ "เขตก่อสร้าง" เสียงค้อนกระทบเหล็กและเสียงเฟืองหมุนดังก้องไปทั่ว เอลริคในชุดช่างตัวจิ๋วที่เริ่มเปื้อนคราบน้ำมันเครื่องกำลังยืนคุมงานติดตั้ง "ปั๊มน้ำพลังงานไอน้ำ" รุ่นต้นแบบกลางจัตุรัสเมือง
แต่ความภูมิใจของเขาก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงแตรเขาสัตว์ที่ดังสนั่นมาจากเส้นขอบฟ้าทิศตะวันตก
"กองทัพ! กองทัพจักรวรรดิรูนการ์ดบุกมาแล้ว!" เสียงชาวเมืองะโอย่างตื่นตระหนก
บนเนินเขาห่างออกไปราวสองกิโลเมตร แสงแดดยามบ่ายสะท้อนกับชุดเกราะสีเงินวาววับของกองทหารม้าเหล็กนับพันนาย และที่โดดเด่นที่สุดคือราชรถประดับทองที่ล้อมรอบด้วยเหล่าจอมเวทย์ในชุดคลุมสีขาวสะอาด
นั่นคือ กองทัพเซนต์พัลลาดิน แห่งอาณาจักรที่แข็งแกร่งที่สุดที่เป็คู่แค้นกับเซเลสเทีย (บ้านเกิดของเอลริค) และผู้นำทัพครั้งนี้คือ เ้าหญิงไอริส อัจฉริยะเวทมนตร์ธาตุแสงผู้เลื่องชื่อ
การเผชิญหน้า: มนตราปะทะกลศาสตร์
กองทัพหยุดลงที่หน้าประตูเมืองที่บัดนี้ถูกซ่อมแซมด้วยแผ่นเหล็กหนาเตอะและมีสายไฟระโยงระยาง ไอริสควบม้าสีขาวบริสุทธิ์ออกมาข้างหน้า เธอมีเส้นผมสีทองสว่างและั์ตาสีฟ้าเ็าที่มองดูเมืองกราเวียด้วยความเหยียดหยาม
"เมืองโสโครกนี่น่ะเหรอที่รายงานบอกว่ามี 'แรงสั่นะเืเวทมนตร์' ผิดปกติ?" ไอริสเอ่ยเสียงเรียบ "ทหาร! ทำลายประตูซะ ข้าจะเข้าไปยึดเมืองนี้เป็ฐานทัพหน้า"
จอมเวทย์หลวงร่ายมนตร์ "หอกแสง์" ขนาดมหึมา พุ่งเข้าใส่ประตูเมืองด้วยความเร็วสูง ซึ่งปกติแล้วมันจะะเิประตูเมืองทั่วไปให้กลายเป็ผุยผงในพริบตา
เปรี้ยง!!!
แต่แทนที่จะะเิ หอกแสงกลับถูก "โครงข่ายลวดตะกั่ว" ที่ขึงไว้รอบกำแพงดูดซับพลังงานไปทั้งหมด แสงสว่างนั้นไหลไปตามสายไฟและถูกกักเก็บลงในถังเหล็กใบใหญ่ที่ตั้งอยู่ข้างๆ เอลริค
"ค่าประจุไฟฟ้าเต็ม 100%... ขอบคุณสำหรับพลังงานสะอาดนะครับคุณผู้หญิง" เสียงเด็กชายวัย 11 ขวบดังมาจากยอดกำแพง
ไอริสเบิกตากว้างด้วยความใ "เ้าเป็ใคร! สลายเวทย์ชั้นสูงของข้าได้ยังไง?"
เอลริคโผล่หัวออกมาพร้อมสวมแว่นนิรภัย (Goggles) เขาชะโงกหน้ามองลงมาพลางยิ้มกวนประสาท "ผมชื่อเอลริค เป็เ้าของที่ดินแถวนี้... ส่วนสิ่งที่เ้าทำเมื่อกี้ ในทางเทคนิคเราเรียกว่า 'การเหนี่ยวนำแม่เหล็กไฟฟ้า' ครับ ไม่ใช่เื่เหนือธรรมชาติอะไร"
"เ้าเด็กสามหาว!" ไอริสหน้าแดงด้วยความโกรธ "ยิงธนูเวทย์ถล่มกำแพงมันซะ!"
"อย่าหาว่าไม่เตือนนะ..." เอลริคดีดนิ้ว
ทันใดนั้น ท่อเหล็กยาวที่ติดตั้งอยู่บนเชิงเทินก็เริ่มหมุนส่ายไปมา มันคือ "ปืนใหญ่แรงดันอากาศ" (Pneumatic Cannon) ที่ใช้แรงดันจากไอน้ำที่เขาสะสมไว้
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
ะุเหล็กทรงกลมพุ่งออกไปด้วยความเร็วเหนือเสียง มันไม่ได้มุ่งฆ่าคน แต่พุ่งไปทำลาย "คทาเวทมนตร์" ในมือของเหล่าจอมเวทย์อย่างแม่นยำจนแตกกระจาย แรงกระแทกทำให้นักเวทย์เ่าั้กระเด็นตกจากหลังม้า
ไอริสตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก นี่เป็ครั้งแรกที่เธอเห็น "เทคโนโลยี" ที่สามารถต่อกรกับ "เวทมนตร์" ได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด
"เอาล่ะ เ้าหญิง..." เอลริคะโลงมาพลางถือโทรโข่งที่ทำจากแผ่นสังกะสี "ถ้าอยากจะคุยกันดีๆ ก็กรุณาจอดกองทัพไว้ข้างนอก แล้วเข้ามาดื่ม 'น้ำกลั่น' เย็นๆ ในเมืองคนเดียว... หรือถ้าอยากจะลองระบบป้องกันเลเวล 2 ของผม ผมก็ไม่ขัดนะ!"
"ไอริสจำใจต้องเดินเข้าเมืองมาคนเดียวตามคำท้าของเด็กชายตัวแสบ เธอตั้งใจจะมาข่มขวัญ แต่กลับต้องมาพบกับโลกที่เธอไม่เคยรู้จัก... โลกที่ไฟฟ้าส่องสว่างในยามค่ำคืนและน้ำสะอาดไหลออกจากกำแพง......"