“อื๊อ….ปละ ปล่อย”
ชารีส กัดปากแน่นเพื่อคุมอารมณ์กระสันเสียวจากการถูกลิ้นร้อนรุกรานด้วยความรุนแรงเข้าไปในร่องกลีบอวบ ตรงกลางรอยแยกที่ฉ่ำแฉะนั้น จากน้ำกระสันที่เอ่อออกมาด้วยการััเร่าร้อนของเขาเรียวลิ้นกวาดต้อนน้ำในโพรงรักจนแห้งเหือด ร่างบางบิดเกร็งเผลอ ๆ จิกเล็บลงบนกล้ามเนื้อแน่น่ไหล่ของเขาอย่างลืมตัว ฝ่ามือใหญ่จับเรียวขางามแยกออกให้กว้างขึ้นก่อนที่จะแทรกตัวเองเข้าไปตรงกลางระหว่างขาสวยเขาจับแท่งัขนาดเขื่องถูไถร่องแฉะเพื่อทำความคุ้นเคยก่อนที่จะดันปลายหัวหยักใหญ่มุดลงไปตรงกลางร่องนั้น ความเสียดเสียวอันตรธานหายไปสิ้นเมื่อหญิงสาวได้ัักับความใหญ่อย่างชัดเจนความคับแน่นส่งผลให้เธอเ็ป จนเหมือนร่างกายจะฉีกขาด
“อ๊า…เจ็บเอาออกไป”
“ข้าคงทำเช่นนั้นไม่ได้เพราะ ข้า้าทำลายพรหมจรรย์ของเ้าตามที่ได้รับคำสั่งมา ทนเอาหน่อยก็แล้วกันข้าจะทนุถนอมเ้า”
เขาหยุดเพียงแค่ครึ่งทางและค้างคาไว้เช่นนั้น หญิงสาวอึดอัด และยังคงเจ็บแสบ ชายหนุ่มเริ่มใช้ลิ้นและริมฝีปากชโลมเล้า ไปทุกส่วนที่เขาคิดว่า จะสามารถทำให้ หญิงสาวได้เกิดอารมณ์ร่วมกับเขาได้อีกครั้ง ในไม่ช้า เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่าหญิงสาวเริ่มมีปฏิกิริยา สนองตอบรับัั ที่เสียวซ่านของเขา ได้แล้ว่กลางกายสาวขยับขยาย ตัวให้แท่งแปลกปลอมขนาดใหญ่ได้เข้าไปเชยชมโพลงสวาทหอมหวานได้เต็มที่เนื่องจากน้ำภายใน เอ่อ ซึมออกมาอยางเต็มที่
“อื๊อ…ทรมานเหลือเกิน”
“เจ็บอีกแล้วรึ?”
“ไม่…ข้าไม่รู้…อ๊า…อือ..ช่วยด้วย”
เสียงครวญครางของชารีสแสดงอาการความ้าออกมาอย่างชัดเจน ปากของนางก็พร่ำ…พูดว่าทรมานแต่ทุก่จังหวะในขณะที่เขาขยับ และขยับบั้นท้ายเสียงครางที่แ่เบาก็รุนแรงและเร่าร้อนตามจังหวะ ที่เขากระแทกกระทั้นหญิงสาวเผลอตัวใช้เรียวขาเกาะเกี่ยว เอวสอบของเขาไว้แน่นเมื่อเอวของเขาสะบัดแรงขึ้นเธอก็เริ่มเขยื้อนกายรับกับแรงกระแทกของเขาอย่างหนักหน่วงสติหลุดลอยไปพร้อมกับบทรักเร่าร้อนรุนแรง กรงเล็บจิกบนแผ่นหลังกว้างจนเป็รอย ความเ็ปเล็กน้อยจากาแที่เธอกระทำกับเขาเพื่อข่มอารมณ์ปรารถนาของตนเองมิได้ทำให้เขารู้สึกเจ็บ
“อร๊าย….ท่าน…อือ”
ดังมีผีเสื้อบินวนเวียนอยู่รอบตัวเมื่อถึงจุดสุดเสียวจนสุขสมเสียงคำรามนุ่มทุ้มผสานกับเสียงครางหวานใสเมื่อถึงจุดนั้น …………………….
ชายหนุ่มผู้นั้นยังคงจับชารีซมัดไว้กับเสากลางกระโจมเช่นเคย หลังจากที่เขาได้กระทำภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว
“เ้าได้ร่างกายข้าแล้วก็ช่วยปล่อยข้าไปเสียเถิด ร่างกายของข้าได้แปดเปื้อนราคีของเ้า ไม่มีบุรุษใดอยากได้ข้าอีกแล้วปล่อยปล่อยข้าไปเถอะ”
“ข้าเคยบอกเ้าเช่นนั้นรึ ว่าข้าจะปล่อยเ้า”
“เ้าโจรสับปรับ ข้าจะไม่ยอมเ้าอีกแล้ว”
“อย่างนั้นหรือก็ลองดูแต่ข้าเกรงว่าเ้าอาจจะลุ่มหลงข้าเข้าให้แล้วนะสิ”
สายตาแทะโลมคู่นั้นทำให้ร่างกายของชารีสร้อนฉ่าอย่างกับทะเลทรายที่โดนแดดโลมเลีย ชารีสมองดูรอบ ๆ กระโจมและชะเง้อมองออกไปด้านนอก เหมือนกำลังมองหาใคร
“ ผู้ติดตามของเ้าหายไปไหนกันหมด”
“เ้าถามเช่นนี้มีความหมายว่ากระไรอย่างนั้นหรือหรือว่ารสรักของข้ามันไม่เพียงพอสำหรับเ้า?”
“เ้าคนถ่อย”
ชารีสโกรธจนเืขึ้นหน้าที่เขาใช้วาจาดูแคลนเธออย่างไม่น่าให้อภัย เธอถามเขาเช่นนั้นเพราะ ถ้าเหลือเขาเพียงคนเดียวที่อยู่ลำพังกับเธอ ก็เท่ากับว่า เธอก็มีโอกาศ หนี ให้พ้นจากเขาได้
“ข้าจะไม่มีวันอยู่อย่างอัปยศกับเ้าที่นี่เป็แน่ และเ้า เตรียมตัว รับโทษจาก คนผู้นั้น”
“ผู้ใด….บิดาของเ้างั้นรึ….แคว้นต่างๆ ้าขัดขวาง การเชื่อมความสัมพันธ์ ระหว่างแคว้นซีเรีย และ เฮลวานบิดาของเ้าไม่มีทางรับรู้ได้ว่า แคว้นไหนกันที่ลักพาตัวเ้ามา”
“ป่านนี้องหญิงมารีเอ็ตต้าพระองค์จริงคงเดินทางถึงแคว้นซีเรียเป็ที่เรียบร้อยแล้ว กระมังเสียใจด้วย แผนของพวกเ้า…..พัง…เสียแล้ว”
คิ้วเข้มขมวดแววตาเปล่งประกายสงสัยในคำพูดของ สตรี ผู้งดงามที่เขาเข้าใจว่าเธอคือองหญิงมารีเอ็ตต้า………………………………
แคว้นซีเรีย
“ทุกท่านเดินทางมาคงเหน็ดเหนื่อยมากขอจงพักผ่อนให้คลายหายเหนื่อยเสียก่อนแล้ววันพรุ่งการเจรจามั่นหมายของเราจะจัดขึ้นว่าแต่ว่ามีอุปสรรคสิ่งใดหรือเปล่าระหว่างการเดินทางมายังแคว้นซีเรียของเรา?”
“ไม่มีพะยะค่ะองค์ราชัน องค์หญิงทรงปลอดภัยดีทุกอย่างเพื่อมาเข้าร่วมงานหมั้นหมายกับองค์ชายโจเซอย์ของแคว้นรวมเป็หนึ่งเดียวเพื่อขยับขยายอำนาจให้เป็ปึกแผ่นกระหม่อมดีใจอย่างล้นเหลือพะยะค่ะ”
แคว้นซีเรียเป็เ้าแห่งแคว้นของแคว้นเล็กใหญ่ทั้งหมดและแคว้นต่างๆ ต่างหวังว่าจะได้รับความเมตตาจากองค์ราชันของแคว้นซีเรีย หลายแคว้นพยายามส่งบุตรสาวมาเป็ของบรรณาการเพื่อความอยู่รอดและอำนาจที่จะได้รับจาก องค์ราชัน แห่งแคว้นซีเรีย องค์ชายโจเซอร์ อายุครบ 19 ชันษาถึงเวลาที่ต้องมีคู่หมาย เมื่อ หญิงสาวมากมาย ได้รับรู้ ถึงการคัดเลือก ต่างทยอยเข้ามา เข้าพิธี ดูตัว ทว่า สตรี ทั้งในแคว้นซีเรีย และต่างแคว้นต้อง ผิดหวังเมื่อ องค์ราชัน แห่งแคว้น เฮลวาน ได้ส่งสาร ถึง องค์ราชัน ของแคว้นซีเรีย เพื่อขอร้องให้รับ องค์หญิงมารีเอ็ตต้า เข้าพิธี แต่งงานเพราะเห็นแก่ที่ทั้งสองแคว้นเคยเป็มิตรสหายร่วมรบกันมานานองค์ราชันของแคว้นซีเรีย จึง ยินยอม โดยที่ไม่รู้ว่า องค์ชายโจเซอร์ แอบมีสัมพันธ์ กับบุตรสาวของเหล่าขุนนาง หลายคน เพราะความเ้าชู้มักได้ขององค์ชายโจเซอร์นั้น ได้กำลังจะสร้างปัญหาใหญ่ให้กับเขาโดยไม่รู้ตัว แววตาหลายคู่ ที่แอบจ้องมอง ใบหน้างามขององค์หญิง มารีเอ็ตต้าแฝงไว้ด้วยความอิจฉาและริษยา ความงดงามขององค์หญิงมารีเอ็กซ์ตร้าทำให้องค์ชายโจเซอร์ พึงพอใจไม่น้อย การดูแลเอาใจใส่พะเน้าพะนอขององค์ชายโจเซอร์ที่กระทำกับองค์หญิงมารีเอ็ตต้า นั้นกำลังทำให้สตรีทั้งหลายที่เคยมีความสัมพันธ์กับองค์ชาย ไม่พอใจเพราะทุกคนต่างวาดหวังไว้ว่าจะเป็ผู้ถูกเลือก ให้เป็ พระชายา และในภายภาคหน้าอาจจะได้รับการแต่งตั้ง เป็องค์ราชินี
องค์หญิงมารีเอ็ตต้าก็ได้ตกหลุมรัก องค์ชายโจเซอร์ ั้แ่แรกเช่นกัน เพราะความหล่อเหลาและ ความสามารถในเื่การรบ และความสามารถอีกหลายด้าน
“องค์หญิงชอบที่นี่หรือเปล่า?”
“ชอบเพคะองค์ชาย”
“รวมถึงตัวข้าด้วยใช่หรือไม่?”
หญิงสาวเอียงอายหลบตาหัวใจเต้นแรง สายตาของชายหนุ่มที่มองมายังเรือนร่างของหญิงสาวเหมือนกำลังคิดบางอย่างอยู่ในใจ สายตานั้นของเขาทำให้หญิงสาวรู้สึกวูบไหว สั่นสะท้าน
“องค์หญิงช่างงดงามนัก แต่ข้าต้องอดใจเอาไว้ในวันพรุ่ง ค่ำคืนนี้ ขอให้องค์หญิง พักผ่อน ให้สบายแล้วค่อยเจอกัน”
องค์ชายโจเซอร์ขอตัวลากลับไปยังพระตำหนักของพระองค์ เพื่อให้องค์หญิงมารีเอ็ตต้า ได้พักผ่อน
เช้าวันใหม่ภายในปราสาท แคว้นซีเรีย
“กรี๊ด…..องค์หญิง….!.....?”