BDSM ผลงานเก่า ตอนเดียวจบ และตอนยาว จาก Dungeonthai

นี่คือเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งมีความปราถนาลับๆ ที่จะเป็นทาส และครั้งแรกที่เธอได้ลิ้มลอง เธอก็พลาดท่า ตกเป็นทาสของ "มัน" ไปโดยถาวร

หลังวันที่ได้พบกับมัน เธอก็หมดสิทธิ์ที่จะหลับนอนกับใครได้อีกถ้ามันไม่อนุญาติ ทุกก้าวที่เธอเดิน ทุกครั้งที่เปลี่ยนเสื้อผ้า อาบน้ำ แม้แต่ในขณะทำธุระส่วนตัว เธอก็จะต้องนึกถึงมัน...เจ้านายเพียงคนเดียวในชีวิตของเธอ

...

สวัสดีค่ะ ฉันชื่อรจนา เรียกว่า รจ เฉยๆ ก็ได้ ฉันเป็นนักศึกษาปี 4 มีแฟนแล้ว และมีแผนว่าอาจจะแต่งงานกันหลังเรียนจบ เขาเป็นคนที่เพียบพร้อมทุกอย่าง เสียเพียงอย่างเดียว นั่นคือเขาไม่ใช่คนที่จะสามารถตอบสนองความปรารถนาของฉันได้

ฉันอยากเป็นทาส อยากถูกมัด ย่ำยี และถูกใช้เป็นวัตถุทางเพศ ทุกคนคงรู้ดีว่าสิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่สามารถเปิดเผยให้สังคมรับรู้ แม้แต่กับแฟนตัวเองยังยากที่จะพูด ฉันจึงหันหน้าเข้าหาเว็บไซต์ SM และเว็บไซต์นี้นี่เอง คือจุดเริ่มต้นทั้งหมดที่ทำให้ชีวิตของฉันผกผันไปหมด

...

สามวันหลังจากคุยกันทางอินเทอร์เน็ต ฉันได้นัด "มัน" มาพบที่โรงแรมแห่งหนึ่ง โดยมีเงื่อนไขว่ามันจะมัดฉันแค่อย่างเดียว ไม่มีการสอดใส่อะไรเข้ามาในตัวฉันทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นวัตถุหรืออวัยวะก็ตาม

"ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด เหลือแต่ชุดชั้นใน" มันสั่งฉันด้วยเสียงราบเรียบ

ฉันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ความจริงฉันตั้งใจที่จะถอนตัวเสียแล้ว เพราะฉันรู้ดีว่าถึงจะไม่มีการร่วมเพศ แต่สิ่งที่ฉันทำอยู่นี้ก็เป็นสิ่งผิด เพราะฉันมีแฟนอยู่แล้ว สติผิดชอบชั่วดีของฉันกำลังตื่นขึ้นมาสู่ความเป็นจริง

มันพูดขึ้นว่า

"ถ้าเธออยากจะเล่นล่ะก็ พยักหน้าให้ฉันเห็น และไม่ต้องห่วง ฉันจะทำตามเงื่อนไขทุกอย่างที่เราตกลงไว้ตอนแรก ไม่มีการสอดใส่อะไรทั้งสิ้น"

ฉันยังไม่มั่นใจนัก แต่ก็พยักหน้าหนึ่งครั้ง พลางนึกไปว่ามันจะมีวิธีอะไร ทำให้ฉันยอมมันได้โดยสมบูรณ์

มันเดินเข้ามาหาฉัน ในใจฉันคิดว่ามันอาจจะเดินเข้ามาเล้าโลมเพื่อให้ฉันเกิดอารมณ์ แต่ฉันไม่ยอมเด็ดขาด ตอนนี้ฉันแน่ใจแล้วว่า ฉันจะไม่ยอมให้มันแตะต้องตัวฉัน และขณะนั้นฉันก็ยังไม่ได้ถอดชุดนักศึกษาเลยด้วยซ้ำ ฉันสวมเสื้อเชิ้ตที่ค่อนข้างรัดรูปและกระโปรงสั้นผ่าข้างอยู่ครบถ้วน และตลอดเวลา มันเอาแต่จ้องมองหน้าอกที่อวบอูมและเอวที่คอดกิ่วเหนือสะโพกผาย กลมกลึง ของฉันไม่คลาดสายตา

ฉันไม่เข้าใจเลย เมื่อมันแค่ใช้โซ่เส้นหนึ่งคล้องรอบคอฉัน จากนั้นก็ใส่แม่กุญแจ เสียงล็อกดังคลิก ฉันใช้เวลาอยู่สองสามวินาที ก็เข้าใจว่ามันทำอะไร ฉันรู้แล้วว่าฉันจะไม่สามารถเดินออกไปจากห้องโรงแรมได้เด็ดขาดถ้ามันไม่ใช้กุญแจไขโซ่ให้...ก็ฉันจะออกไปเดินข้างนอกโดยที่มีโซ่เส้นเบ้อเร่อคล้องคออยู่ได้ยังไงกัน ต่อให้ดึงปกเสื้อขึ้นมาก็ปิดไม่มิด

"ทำอะไรน่ะ ถอดมันออกไปนะ" ฉันพยายามแกะโซ่ออกไปจากคอ แต่โซ่ก็รัดรอบคอเกือบแน่น มีระยะห่างเหลือไว้เพียงแค่ 1-2 เซนติเมตรเท่านั้น ฉันเริ่มใจเสีย เริ่มลนลานพยายามแกะโซ่ 

ฉันเริ่มหอบ แต่ในใจฉันรู้ดีว่า ที่ฉันกำลังหายใจอย่างรุนแรงอยู่นี้ไม่ใช่มาจากความตกใจเพียงอย่างเดียว แต่เป็นความตื่นเต้นด้วย เป็นความตื่นเต้นเมื่อได้พบกับสิ่งที่ตัวเองกำลังเรียกร้องมาตลอดชีวิต ฉันกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่จนตรอก สูญเสียการควบคุม ได้แต่ขอร้องหรืออ้อนวอนมันให้ปล่อยฉันเป็นอิสระ

"ไม่ต้องดิ้นไป ฉันจะไขกุญแจให้ก็ต่อเมื่อเราเล่นกันเสร็จแล้วเท่านั้น แต่สำหรับตอนนี้ ถ้าเธอยังขัดขืนไม่ทำตามที่ฉันสั่งล่ะก็ ฉันจะกลับ แล้วส่งกุญแจให้เธอทางจดหมาย อีกสามวันเธอค่อยแกะโซ่นี้ออกได้...คิดเอาเองแล้วกันว่าจะเสี่ยงใส่เสื้อคอสูงออกไปข้างนอก หรือว่าจะหมกตัวอยู่บ้านซักสามวัน"

"ระ...รจยอมแล้ว ยอมก็ได้ แต่เสร็จแล้วคุณต้องสัญญานะว่าจะไขกุญแจให้รจ"

"ดี ถ้าอย่างนั้นก็ทำตามคำสั่งเมื่อกี้ของฉันได้แล้ว" 

คำสั่งเมื่อครู่ของเขาคือให้เธอถอดเสื้อผ้า เหลือแต่ชุดชั้นใน เธอทำตามทันที ตอนนี้บนร่างเธอเหลือเพียงยกทรงลูกไม้สีขาว ที่ขับเน้นให้หน้าอกของเธออูมอวบขึ้นมา และกางเกงในสีขาวลายเดียวกัน เผยให้เห็นต้นขาที่ขาวเนียนน่าใช้ลิ้นเลีย นอกจากนี้ยังมีสิ่งที่สำคัญที่สุด โซ่ที่คล้องรอบคอ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ถึงการเป็นทาสของเธอ

จากนั้นมันก็ให้เธอนอนแผ่อยู่บนเตียง ใช้กุญแจมือล็อกข้อมือและข้อเท้าทั้งสี่ข้างของเธอไว้กับเสาเตียง ทำให้เธอนอนแผ่รอรับชะตากรรม กลายเป็นของเล่นของเจ้านายอยู่อย่างนั้น

ใช่แล้ว...นี่คือสิ่งที่เธอปรารถนามาตลอด

เธอดิ้นรนพยายามเป็นอิสระจากกุญแจมือ พยายามลุกขึ้น แต่ก็พบว่าไม่สามารถทำได้ มันนั่งมองเธออยู่ข้างๆ ตระเตรียมใช้เธอเป็นของเล่นทางเพศ และเธอก็ไม่สามารถขัดขืนได้เลย ได้แต่ต้องยอมให้มันไซร้คอ บีบคลึงหน้าอกอย่างเมามัน ใช้นิ้วถูไปตามร่องสวาทจนทำให้เธอร้องโอดครวญไม่เป็นภาษามนุษย์

แน่นอนว่าตลอดเวลาเธอดิ้นรน แต่ยิ่งดิ้นรน เธอเองกลับยิ่งเกิดอารมณ์ยากจะยับยั้ง และแล้วมันก็ถอดกางเกงในของเธอลงมาถึงเหนือหัวเข่า

"ยะ...อย่านะ ห้ามสอดใส่อะไรเข้ามานะ" เธอพูดเสียงสั่นเครือ แต่มันไม่ฟัง มันกลับควักอวัยวะของมันออกมาและใส่ถุงยาง รูดลงไปจนสุด

ครั้งนี้เธอดิ้นรนยิ่งกว่าเก่า เพราะรู้แน่ว่าตัวเองติดอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถควบคุมอะไรได้อีกแล้ว ความรู้สึกกลัว เสียใจ ตื่นเต้น ตื่นตัว และที่สำคัญคือกระสัน เกิดขึ้นพร้อมๆ กัน เธออ้อนวอนไม่หยุดปาก อ้อนวอนจนแทบจะเป็นเสียงร้องไห้ แต่เธอแปลกใจที่มันไม่ได้สอดใส่เข้ามาในตัวเธอทันที แม้มันจะตื่นตัวเต็มที่ แต่มันกลับยังดูสงบ เยือกเย็น และยังมีรอยยิ้มเยาะเย้ย

มันเอาปลายอวัยวะของมันมาจ่อตรงช่องหว่างขาของเธอ ซึ่งตอนนี้เปียกแฉะจนลื่นไปหมด แต่ก็ไม่ได้สอดใส่เข้าไปในตัวเธอ เธอสะดุ้งเมื่อปลายอวัยวะของมันมาจ่ออยู่ตรงปากทาง สะดุ้งด้วยความกลัวและเสียวซ่าน

"อย่านะ ไหนคุณบอกว่าจะไม่ทำแบบนี้ไงล่ะ ฉันมีแฟนแล้วนะ" ประโยคสุดท้ายนี้ เธอพูดออกมาด้วยสามัญสำนึกที่เริ่มกลับคืนมา

"ผมก็ยังไม่ได้ทำนี่ ก็บอกแล้วไงว่า ถ้าคุณไม่อยากให้ทำอย่างนั้น ผมก็จะไม่ทำ" พูดจบมันก็ยิ้มเย้ยอีกครั้ง