ใบไผ่ลอยละลิ่วจากกิ่งลงสู่ลำธารใสเบื้องล่าง สายน้ำอันเชี่ยวกรากพัดพามันไปตามกระแสแห่งธารา สุดทางของลำธารเป็หน้าผาสูงใหญ่ ใบไผ่ร่วงจมดิ่งสู่ผืนน้ำใต้น้ำตกใหญ่ก่อนจะผุดขึ้นมาและลอยล่องต่อไปอย่างไม่รู้สึกรู้สาต่อการพัดพาอันโหดร้ายนี้
หญิงสาวในชุดทะมัดทะแมงวิ่งมาหยุดยืนริมตลิ่ง สีหน้าเอิบอิ่มกับความตระการตาของน้ำตกอันงดงาม
“ไชยา...มาดูนี่สิคะ น้ำใสน่าเล่นจังเลย” พัชรี หญิงสาวผู้ค้นพบน้ำตกหันไปะโบอกหนุ่มคนรักที่เดินตามหลังมา
เขาเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างหล่อน ก่อนจะสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดราวกับเป็ของมีค่าที่หาไม่ได้ในเมืองใหญ่ สายตาจับจ้องน้ำตกที่สวยงามราวกับสายน้ำที่หลั่งลงมาจาก์
“อ้า...บรรยากาศดีจังค่ะ” หญิงสาวกางแขนออก หลับตาพริ้มเพื่อซึมซับเสียงของธรรมชาติอันน่ารื่นรมย์
“อืม...เงียบสงบด้วย” ไชยาเห็นด้วยกับหล่อน “ผมว่าคงไม่มีใครเคยมาถึงที่นี่แน่ๆ”
“งั้นเราเล่นน้ำกันก่อนดีไหมคะ แล้วค่อยกลับไปที่แคมป์” หญิงสาวหันมาถาม แต่หล่อนกลับไม่รอคำตอบ พัชรีถอดเสื้อยืดสีเขียวแบบทหารออกแล้วโยนไปพาดอยู่กับกิ่งไม้กิ่งหนึ่ง หลังจากนั้นก็รูดกางเกงเดินป่าแบบสามส่วนลงไปกองอยู่บนโขดหินที่ยืนอยู่
“ไงจ๊ะ จะลงไปเล่นด้วยกันหรือเปล่า” หญิงสาวหันมาโพสท่าราวกับนางแบบชุดชั้นใน ทำให้ไชยาเห็นเรือนร่างเต็มตึงของหญิงสาวเต็มตา ถึงแม้เขาจะเคยเห็นหล่อนเช่นนี้มาหลายครั้ง แต่ท่ามกลางบรรยากาศบริสุทธิ์ของธรรมชาติในวันนี้กลับทำให้พัชรีดูสวยเซ็กซี่ขึ้นมาอย่างประหลาด
พัชรีขยิบตาส่งจูบให้เขา ก่อนหันหลังแล้วพุ่งหลาวลงไปในลำธาร น้ำใสเย็นแตกกระเซ็นเป็ละอองมาปะทะใบหน้าชายหนุ่ม ไชยายิ้มให้แก่ท่าทางยั่วยวนของหล่อน และไม่นานเกินรอ เขาก็เหลือเพียงกางเกงในแล้วะโลงน้ำตามหล่อนไปทันที
เสียงเล่นน้ำอย่างสนุกสนานของหนุ่มสาวดังก้องไปทั่วบริเวณจนส่ำสัตว์รอบๆ น้ำตกหันมามอง รวมทั้งดวงตาแดงก่ำคู่หนึ่งที่จ้องมาอย่างมีความหมายต่างจากสัตว์อื่น เสียงแห่งความสนุกสนานทำให้เ้าของดวงตาคู่นั้นเริ่มกระหายเืขึ้นมาอีกครั้ง