ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

“ทุกคน.....ถอย!”

เสียงตะโกนดังออกมาจากลอร์ดสเตรชเชอร์ และปราชญ์สองพี่น้องของอาณานิคมเคลื่อนตัวขวางหน้ากางม่านพลังอย่างรวดเร็ว

“ตูมมม!”

เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วทั้งสนามรบ เสียงดังราวกับว่าโลกใบนี้กำลังจะแตกสลายเมื่อผู้ใช้พลังเหล่านั้นระเบิดร่างของตนเอง กลายเป็นระเบิดขนาดใหญ่ที่ทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างในบริเวณโดยรอบ

พื้นดินสั่นสะเทือน ลมพายุพัดกระหน่ำฝุ่นและเศษซากปลิวกระจายไปทั่ว ร่างของผู้ใช้พลังจากอาณานิคมหลายคนถูกกระแทกปลิวออกไปด้วยแรงระเบิดทิ้งไว้เพียงความเสียหายอันใหญ่หลวงและความโกลาหล

ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายนั้น ผู้อาวุโสระดับปราชญ์ของสมาคมใต้สองคนได้ฉวยโอกาส เคลื่อนตัวเข้าหา  อาชูร่าอย่างรวดเร็ว และพาผู้เป็นหัวหน้าของคณะก่อการร้ายในครั้งนี้ เคลื่อนตัวลงสู่เส้นทางหลบหนีอย่างรวดเร็วเงาของพวกเขาจางหายไปในความมืดทันที

 สถานการณ์หลังการระเบิดใหญ่ยังอยู่ในความวุ่นวาย

การสละร่างระเบิดตัวเองของผู้ใช้พลังระดับสูงทั้งแปดนั้นเสียงดังเหมือนฟ้าผ่าฉีกท้องฟ้า แรงระเบิดมหาศาลที่ปลดปล่อยออกมามีพลังทำลายล้างระดับที่ไม่เคยมีมาก่อนราวกับระเบิดมหาประลัยที่แผ่ขยายพลังทำลายทุกสิ่งรอบข้าง

คลื่นพลังรุนแรงกระจายไปทั่วทุกทิศทาง เศษซากและฝุ่นละอองพุ่งกระจายไปทั่วบริเวณโดยรอบถูกกวาดล้างเป็นวงกว้าง สิ่งก่อสร้างที่เคยยืนตั้งตระหง่านถูกแรงระเบิดทำลายจนราบพนาสูญเหลือไว้เพียงซากปรักหักพัง และเปลวไฟที่ลุกลาม

ท่ามกลางความหายนะนี้ โชคดีที่ลอร์ดสเตรชเชอร์ กางม่านพลังสีทองสว่างไสวคลุมไปทั่วบริเวณและลูกศิษย์ของเขา ปราชญ์สองพี่น้อง ต่างก็ร่วมมือกันเสริมพลังม่านป้องกันเพิ่มชั้นแล้วชั้นเล่าเพื่อลดทอนความเสียหายลง

ถึงแม้พลังของพวกเขาจะสามารถป้องกันไม่ให้แรงระเบิดทำลายล้างไปถึงประชาชนบนอัฒจันทร์แต่แรงกระแทกและความรุนแรงจากการระเบิดยังคง สร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง

เหล่าผู้ใช้พลังจากทั้งสองฝ่ายที่อยู่ใกล้จุดระเบิดหลายคนบาดเจ็บสาหัส ขณะที่บางคนไม่อาจทนต่อแรงระเบิดได้ร่างกายแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ทิ้งไว้เพียงคราบเลือดและเศษซากของผู้คนเหล่านั้น

องค์ชายสามยืนอยู่ภายใต้ม่านพลังหนาแน่น ของกลุ่มองครักษ์ของราชวงศ์ม่านพลังนั้นโปร่งใส แต่เปล่งประกายระยิบระยับ คอยคุ้มกันทุกสิ่งรอบตัวองค์ชายแม้ภายนอกจะเต็มไปด้วยการต่อสู้อันดุเดือด แต่ภายในม่านพลังนี้กลับสงบนิ่งราวกับเวลาได้หยุดลงเพื่อปกป้องทายาทแห่งราชวงศ์อาณานิคม

ในขณะเดียวกัน ในช่วงเวลาที่เกิดการระเบิด นาฟซึ่งยังคงอยู่ท่ามกลางสนามรบ

จู่ๆทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวเขาก็พลันเบลอและหมุนคว้างไปเพียงเสี้ยววินาทีเดียวที่เขารู้สึกว่าถูกดึงดูดจากแรงมหาศาลสัมผัสถึงการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วราวกับพุ่งผ่านมิติ และเมื่อกระพริบตาอีกครั้งร่างของเขาก็กลับมายืนอยู่บนอัฒจันทร์เรียบร้อยแล้ว

นาฟตกใจเป็นอย่างยิ่งหัวใจเต้นแรงด้วยความตกตะลึง

“ครู........” นาฟพึมพำเบาๆ ในลำคอ

ครูใหญ่ที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก ดวงตาฉายแววเคร่งขรึมความสามารถในการเคลื่อนย้ายในพริบตาโดยที่เขาไม่รู้ตัวนั้น ช่างน่าทึ่งยิ่งนักครูใหญ่ยิ้มบางๆ และพยักหน้าเบาๆ

นาฟพยักหน้ารับ แม้ความตื่นตระหนกในหัวใจจะยังไม่จางหายไปแต่ความรู้สึกปลอดภัยและมั่นใจจากการที่ได้อยู่ในความดูแลของครูใหญ่กลับมาแทนที่

ภายในเขตแดนสีทองของมหาปราชญ์เฟิงเสียงการต่อสู้ยังคงกึกก้องไปทั่ว

อากาศหนักอึ้งไปด้วยพลังมหาศาลทั้งสองฝ่ายประจันหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร แต่ทันใดนั้น

“ฟู่!”

บรรยากาศรอบตัวราชาอีกาดำพลันเปลี่ยนไปอย่างแปลกประหลาดเงามืดที่ห่อหุ้มร่างกายของเขาค่อยๆ บิดเบี้ยว จากนั้นร่างของเขาก็ค่อยๆสลายกลายเป็นหมอกควันสีดำ ราวกับความดำมืดกำลังเลือนหายไปในอากาศ

มหาปราชญ์เฟิงยืนนิ่งดวงตาคมกริบจ้องมองการเปลี่ยนแปลงนี้ด้วยความสงสัยสายลมเย็นพัดผ่านพร้อมกับหมอกควันสีดำที่สลายตัวออกไปเรื่อยๆ

เผยให้เห็นความจริงที่น่าตกตะลึง ราชาอีกาดำที่เขากำลังต่อสู้นั้นเป็นเพียงแค่หนึ่งในร่างแยกไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงมาตั้งแต่ต้น

หึ....

เสียงหัวเราะเบาๆดังก้องขึ้นในความเงียบงันของเขตแดน เสียงนั้นต่ำและเย็นยะเยือกราวกับเสียงของความมืดที่กำลังหัวเราะเยาะต่อการเล่นตลกของตัวเองเสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งก่อนที่หมอกควันสีดำจะเลือนหายไปจนหมด

"แล้วเจอกัน เฟิง!"

อีกาดำเอ่ยเสียงเบา แต่เต็มไปด้วยความมาดร้ายเสียงนั้นก้องสะท้อนในหูของมหาปราชญ์เฟิงราวกับคำท้าทายที่ส่งตรงมาจากอีกฟากหนึ่งของความมืด

เมื่อหมอกควันสลายหายไปจนหมดทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าภายในเขตแดนสีทองมหาปราชญ์เฟิงหรี่ตามองไปยังจุดที่ราชาอีกาดำเคยยืนอยู่ความสงสัยและความหนักใจปรากฏขึ้นในแววตาของ

มหาปราชญ์ถอนหายใจเบาๆพร้อมกับคลายพลังที่ปกคลุมเขตแดนออกพร้อมขยับตัวอย่างรวดเร็ว และปรากฏตัวอีกทีก็เข้ามาประคองมหาปราชญ์สเตรชเชอร์ที่บาดเจ็บหนัก ใบหน้าของลอร์ดสเตรชเชอร์ซีดเผือด สายตาอ่อนล้าแต่ยังคงเปี่ยมด้วยพลังแห่งความมุ่งมั่น สายตาของทั้งสองสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง

ราวกับสื่อสารโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำใด ลอร์ดสเตรชเชอร์พยักหน้าเล็กน้อยริมฝีปากขยับเอ่ยเพียงคำเดียว

“ตาม!”

ร่างของทั้งสองมหาปราชญ์ก็สลายไปในอากาศราวกับกลืนหายไปกับสายลม แสงสีทองพุ่งแหวกผ่านอากาศอย่างรวดเร็วพลังอันมหาศาลกระเพื่อมขึ้นเมื่อพวกเขาเคลื่อนตัวผ่าน เส้นทางหลบหนีของอาชูร่าไปอย่างรวดเร็ว