“เป็นไปได้ยังไงกันทั้งที่โดนแสงศักดิ์สิทธิ์ฟันเข้า ยังไม่สามารถตัดร่างกายของปีศาจได้” นักบวชไห่อุทาน ผู้อาวุโสเจ็ดเริ่มมีเหงื่อไหลออกมา “อะไรกันข้าทุ่มะลังทั้งหมดเพื่อจัดการมัน ข้ากลับทำได้เพียงแค่สร้างบาดแผลเท่านั้น”ผู้อาวุโสเจ็ดถอยหลังออกมาและยืนดู
ปีศาจหนุ่มยังคงยืนนิ่งไม่ขยับ จากนั้นก็มีแสงสว่างจ้า อกมาจากร่างกายปีศาจ แต่หลังจากนั้นพลังแห่งความตายก็ปกคุมแสงนั้นเข้าไปไม่ให้เล็ดรอดออกมา
“แฮกๆ”
ในตอนนี้หวังอีฮังนั้นรู้สึกว่าร่างกายข งเขาเริ่มที่จะแตกสลาย แต่ที่เขานั้นยังรอดมาได้เพราะแสงไร้ทางต้านพลังของแสงไร้ทางต้านนั่นมีมหาศาลอย่างมาก มันถึงกลับสามารถป้องกันพลังแห่งความตายได้
เมื่อสองสัปดาห์ก่อนหวังอีฮังนั้นไม่ได้โดนอ็อคเลือดเดือดฆ่า แต่อ็อคเลือดเดือดนั้นสิงร่างเบาเนื่องจากแสงศักดิ์สิทธิ์ที่หวังอีฮังนั้นมีจึงต่อต้านกับพลังแห่งความตายถึงสองสัปดาห์เต็ม ในวันนี้หวังอีฮังนั้นพลาดท่าเขาจึงถูกควบคุมร่างกาย เมื่อเขาเริ่มได้สติจึงคิดที่จะยึดร่างของตัวเองคืน แต่เขาก็ยังไม่อาจที่จะทำได้
ปีศาจแห่งความตายร้องคำรามเสียงดัง หวังอีฮังที่อยู่ด้านในเริ่ที่จะหมดแรงและไม่อาจที่จะควบคุมร่างกายได้อีก”บัดซบเจ้าอ็อคเลือดเดือดนี้”หวังอีฮีงสบดในใจเขานั้นแมทบจะเป็นบ้าอยู่แล้วในตอนนี้
เลือดของปีศาจแห่งความตายที่ถูกฟันจนไหลนองทั่วหุบเขาจากนั้นเลือดที่ไหลนองนั้นก็ได้เกิดเป็นพลังแหางความตายที่มหาศาลแรงกดดันที่แม้แต่ผู้อาวุโสเจ็ดที่เปิดประตูบานที่เก้าไม่อาจที่จะรับผลกระทบไหว นักบวชไห่ที่มีพลังศักดิ์สิทธิ์ขมวดคิ้วแม้แต่เขาก็ไม่อาจต้านแรงกดดันนี้ไหว
ผู้อาวุโสสองนั้นพอที่จะสามารถความคุมร่างกายของตัวเองไว้ได้”นี่นะหรอพลังที่ปีศาจเปิดประตูบานที่เจ็ดแสงดงออกมา ทำไมถึงได้ทรงพลังเช่นนี้กัน”นางนั่นใช้พลังที่เก็บไว้ออกมาเพื่อต้านทานแรงกดดันนี้
“เควี้ยก ๆ ๆ”
ปีศาจแห่งความตายคำรามขึ่นบนท้องฟ้า ท้องฟ้าเริ่มมืดมนลงในทันที เหล่าศิษย์ในสำนักหมาป่าสีเงินต่างพากันกวาดกลัว พลังแห่งความตายนั้นเริ่มที่จะทำลายข่ายอาคมที่ป้องกันสำนัก เหล่าผู้อาวุโสในสำนักต่างอัดพลังลมปราณเพื่อให้ข่ายอาคมนั้นซ่อมแซมตัวเอง
“เรียกให้ศิษย์ทุกคนถ่ายเทลมปราณเพื่อที่ข่ายอาคมจะได้ทำงาน”ผู้อาวุโสผู้หนึ่งพูดขึ้น ผู้อาวุโสกระบี่ที่มาถึงเขตข่ายอาคมเขานั้นต้องตกใจกลับพลังแห่งความตายที่แพร่ออกมาเขานั้นถูกแรงกดดันดึงลงจากบนท้องฟ้าพร้องกลับกระบี่ ผู้อาวุโสกระบี่ตกกระแทกเข้ากับข่ายอาคม
ข่ายอาคมนั้นทำงานทันทีมันปล่อยพลังมหาศาลที่แม้แต่ประมุขก็ต้านได้เพียงหนึ่งครั้ง เมื่อพลังนี้ถูกผู้อาวุโสกระบี่ร่างกายของผู้อาวุโสกระบี่ก็ถูกเผาไหม้เป็นผุยฝงทันที เขายังไม่ได้ทันตั้งตัวก็ตายไปเสียแล้ว จากนั่นก็ได้มีแหวนวงหนึ่งล่วงลงจากท้องฟ้ามันทะลุข่ายอาคมเข้าไปได้
“ผู้อาวุโสกระบี่”ผู้อาวุโสที่คอยควบคุมค่ายกลอุทานออกมาเขานั้นเห็นเต็มสองตาว่าผู้อาวุโสกระบี่นั้นถูกค่ายกลสังหาร ประมุขคิ้วกระตุก”แรงกดดันนั้นมันจะมากเกินไปแล้ว” ประมุขเปิดเส้นทางที่สีของเขาออกมาจากนั้นเขาก็บิบไปยังหุบเขาหลังสำนักทันที
ผู้อาวุโสทั้งสามสัมผัสได้ว่าผู้อาวุโสกระบี่นั้นถูกสังหารพวกเขาทั้งสามเริ่มมีเหงื่อไหลออกมา “แรงกดดันมากเกินไปแล้ว สำนักปีศาจฟ้าดินจะทำมากเกินไปแล้ว” ผู้อาวุโสสองคุณกเข่าลงกับพื้น
ฉั๊วะ! ฉั๊วะ!
เสียงตัดอากาศเมื่อครู่ทำให้ผู้อาวุโสสองนั้นเหงื่อไหลออกมา นางนั้นรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างแปลกไป ตู๊บ! ตู๊บ! มีเสียงบางอย่างตกลงสู้พื้นสองครั้ง นั้นจึงทำให้ผู้อาวุโสสองนั้นแน่ใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
ร่างกายของผู้อาวุโสเจ็ดและนักบวชไห่ถูกพลังแห่งความตายนั้นดูดกลืนเข้าไปศรีษะสองลูกเองก็ค่อยๆกลายเป็นสีดำ จากนั้นฟ้าดินก็เกิดแรงสั่นสะเทียนท้องฟ้าที่เคยมืดมน สายฟ้าเริ่มก่อตัวบนท้องฟ้าที่มืดมนนั้น มันกลายเป็นคลื่นสายฟ้าที่รุนแรงภายในเมฆนั้น
เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!
สายฟ้าเริ่มฝ่าลงมาที่ค่ายกล ทำให้ค่ายกลนั่นเริ่มมีรอยร้าวแตกขึ้น “พลังอะไรมัน มันจะต้องเป็นพลังควบคุมฟ้าดินของสำนักปีศาจฟ้าดินอย่างแน่นอน” ผู้อาวุโสที่คอยคุมค่ายกลนั้นเริ่มมีเหงื่อไหลออกมาศิษย์ในสำนักนั้นเหลือเพียวห้าร้อยคนที่ยังไม่ได้เติมลมปราณเข้าค่ายกล ถ้าเป็นแบบนี้ค่ายกลคงจะถูกทำรายในอีกสิบนาที
ประมุขพุ่งทะลุผ่านค่ายกลออกไปจากนั้นเขาก็พบว่า ผู้อาวุโสสองนั้นโดนตัดศรีษะและร่างกายนั้นถูกความมืดกลืนกินเข้าไป ประมุขที่เห็นดังนั้นเขาใช้พลังโจมตีเข้าไปที่ปีศาจที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุข
ฉั๊วะ!!
คมดาบตัดแขนของแขนปีศาจออกไปหนึ่งข้าง ปีศาจแห่งความตายนั้นหันกลับมามองประมุขของสำนักหมาป่าสีเงินด้วยความแปลกใจ แขนของปีศาจแห่งความตายที่ถูกตัดก็งอกออกมาในทันที มันยิ้มอย่างชั่วร้าย
ธนูแห่งความตายก็ปรากฏขึ้นที่มือของปีศาจแห่งความตาย มันยิงศรแห่งความตายพุ่งเข้าใส่ประมุข ประมุขนั้นสัมผัสได้ถึงพลังที่พุ่งมาโจมตีเขานั้นทรงพลังอย่างมาก ปัง! ปัง! ปัง! ลูกธนูถูกเจ้าสำนักทำลายหลายต่อหลายดอก
“เจ้ามาที่นี่เพื่อสิ่งใดกัน”เจ้าสำนักพูดขึ้น ปีศาจแห่งความตายยังคงจ้องมองประมุขของสำนักหมาป่าสีเงินตาไม่กระพริบ “ข้า~จะ~สัง~หาร~เจ้า” ปีศาจนั้นพูดออกมาอย่างเย็นชา