บทที่1 เสียงปริศนา
ชายนักสำรวจคนหนึ่งเขามีรูปร่างหน้าตาเหมือนชายหมุ่มธรรมดาทั่วไป มีร่างกายที่ดูสมส่วนสูงราว175กำลังเดินหลงอยู่ในป่าใหญ่ ชายคนนี้มีชื่อว่า "อินทัช" เขาเป็นนักสำรวจหนุ่มที่มีนิสัยเด็ดเดี่ยว ไม่ย้อท้อด้วยความที่เขามีนิสัยแบบนี้ มันทำให้เขาเข้ามาสำรวจในป่าแห่งนี้เพียงลำพัง เพื่อตามหาถํ้าลึกลับโบราณแห่งหนึ่ง ซึ่งตามตำนานเหล่าว่าเป็นถํ้าที่อยู่ของมนุษย์โบราณในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ คนเหล่านั้นมีเวทมนตร์และใช้วิชาในการปกปิดถํ้าแห่งนี้เอาไว้ มีนักสำรวจมากมาที่มาสำรวจที่นี่แต่ก็ไม่มีนักสำรวจคนไหนหาถํ้าแห่งนี้เจอเลยสักคน อินทัชเดินเข้ามาด้วยความที่ไม่คุ้นชินกับเส้นทางของป่าแห่งนี้จึงทำให้เขาหลงอยู่ในป่าแห่งนี้ในทันที เพราะ เมื่อเขายิ่งเดินเข้าไปลึก มันก็ยิ่งลึกมาก ลึกมากขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ร่างกายของเขานั้นเริ่มอ่อนล้าลงในทุทีเขาหยิบเป้ที่ดูเริ่มจะรู้สึกว่ามันหนักขึ้นทุกทีวางลงกับพื้นก่อนจะนั่งลงเพื่อหยุดพักพร้อมถอนหายใจด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนที่จะใช้มือล้วงเขาไปในเป้เพื่อหยิบขวดนํ้าขึ้นมาดื่มด้วยความกระหายทันใดนั้นเอง! มีเสียงหนึ่งพูดขึ้น"เจ้าใกล้จะถึงแล้ว" นํ้าเสียงที่หน้าเกร่งขามของชายผู้หนึ่งดังขึ้นมาพร้อมสายลมที่พัดผ่านตัวของอินทัชไป"นั่นเสียงใคร..ใครพูด!" อินทัชถามด้วยความตกใจ หัวใจของเขาเริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีเสียงใดตอบกลับเขามาอีกเลย เขาเริ่มที่จะกวาดสายตาไปรอบๆเพื่อมองหาเจ้าของเสียง กลับมีเพียงต้นไม้นานาชนิดทั้งต้นเล็กและต้นใหญ่ที่สูงเสียดฟ้าจนมีสีเขียวทึบปกคลุมไปทั่วจนกลางวันเกือบจะกลายเป็นกลางคืน มีเพียงแสงแดดเพียงเล็กน้อยที่เล็ดรอดส่องผ่านใบไม้ลงมากระทบพื้นดินที่เปียกชื้น ไม่มีแม้แต่เงาของสิ่งมีชีวิตในละแวกนั้นแม้แต่ชนิดเดียว เมื่อเขาเริ่มตั้งสติได้แล้วเขาจึงเริ่มออกเดินทางต่อโดยมุ่งตรงไปข้างหน้าตามทิศทางลมที่มาพร้อมเสียงปริศนา เขาถึงกับหยุดชะงักเมื่อเขาเดินมาได้สักพักสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขาคือปากทางเข้าของ "ถํ้าลึกลับ" ที่นักสำรวจตามหากันมาเป็นเวลานาน.....