ธรณีคลั่ง(ใหม่)

    ตอนที่42 ถูกกิน

        เมื่อวิ่งไปจนหมด5เมตรตรงหน้าของเขาไร้ซึ่งพื้นดินอย่างที่เขาคิด ด้านล่างมีแต่ความมืดมิดเท่านั้น ซึ่งเขาไม่รู้ว่ามันจะลึกลงไปถึงไหนถ้าตกลงไปเขาได้ตายแน่นอน

       ภูมิเหลียวมองซ้ายขวาพร้อมๆ กับก้าวเท้าไม่หยุด เมื่อเห็นว่าทางด้านซ้ายพอไปได้เขาก็ออกตัววิ่งเต็มฝีเท้า วิ่งไปได้สักพักพื้นที่ ด้านซ้ายกลายเป็นหน้าผาสูงชันมีพื้นผิวราบเรียบส่วนด้านขวาเป็นเหวลึกที่ไม่เห็นก้น และด้านหลังมี คนชุดขาวเกือบ20และปิดท้ายด้วยงูเห่ายักษ์ที่ตามมา

       ภูมิได้วิ่งต่อไปอีกสักพักเส้นทางของเขาก็ได้หายไปเหลือเพียงหน้าพาที่กลายเป็นกำแพงหิน ภูมิเมื่อไม่มีทางเลือกเขาจึงได้หันมาเพื่อต่อสู้กับพวกมัน

        เมื่อคนแรกวิ่งเข้ามาจะใช้มีดกระดูกฟันเขาภูมิก็ได้เบี่ยงตัวหลบซ้ายแล้วเตะหลังมันจนตกเหวไปเป็นคนแรก ทำให้พวกมันได้หยุดลงแต่ทว่าเจ้างูยักษ์กับไม่ยอมหยุดมันได้กัดกินพวกมันพร้อมๆ กับพุ่งชนพวกมันจนล้มไปหลายคนลงไปในเหว จนกระทั่งเหลือ 2 คนกับหนึ่งตัวซึ่งประกอบด้วยภูมิอยู่หน้าสุด หัวหน้าพวกทหารอยู่กลาง และงูยักษ์ที่อยู่ท้ายสุด

        ชายคนนั้นวิ่งเข้าโจมตีภูมิก่อนทันทีเพราะเขาต้องการทำภารกิจให้สำเร็จ แต่ภูมิก็รอจังหวะอยู่เช่นกัน เขาก้าวเดินเข้าหาชายคนนั้นหนึ่งก้าวใหญ่เพื่อที่จะได้ไม่โดนดาบที่เขาฟาดมาฟันเข้า จากนั้นเขาได้ฟันศอกขวาเฉียงจากล่างขวาไปบนซ้ายอย่างแรงศอกกระแทกเขาที่ปลายคางและทำให้เขาโซเซตกเหวอย่างง่ายดายและในตอนที่ชายคนนั้นตกเหวไปเจ้างูที่รอจังหวะอยู่แล้วก็ได้พุงเข้าหาภูมิพร้อมกับอ้าปากกว้างมันสามารถกลืนเขาเข้าไปทั้งที่เขายังยืนอยู่ได้สบาย

        จากนั้นทุกอย่างที่ภูมิเห็นก็มีเพียงความมืด มองไม่เห็นแม้กระทั่งมือของตัวเอง เท่านั้นยังไม่พอเขายังสัมผัสได้ถึงตามแฉะ ความลื่นและความนุ่มของพื้นผิวของสิ่งต่างๆ ความรู้สึกนะตอนนี้ที่เขาได้รับคือ เขากำลังไหลไปข้างหน้าเหมือนกำลังเล่นสไลเดอร์อยู่ ภูมิรับรู้ได้ทันทีว่าตัวของเขาเองนั้นกำลังอยู่ข้างในท้องของงูเห่ายักษ์แล้วแน่นอน

       ผ่านไปสักพักการเคลื่อนที่ของเขาก็ได้หยุดลงกลิ่นเหม็นเน่าไม่ต่างจากท่อน้ำทิ้ง ลอยเข้ามาทางจมูกจนรู้สึกจี๊ดไปถึงสมอง มันทำให้เขาอยากจะอาเจียนออกมาเลยทีเดียว ซึ่งในพื้นที่ที่เขาได้หยุดไหลลงในตอนนี้นั้น ได้มีน้ำอยู่ประมาณหน้าแข้งของเขา และทำนั้นมันก็ให้ความรู้แสบร้อนเหมือนโดนน้ำร้อนๆ กำลังลวกอยู่ ภูมิรีบลุกขึ้นจากที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอย่างรวดเร็วพร้อมๆ ข้างในจุดที่เขาอยู่ มีแสงสว่างเพียงพอให้เขาได้เห็นสภาพข้างในมันมาจากตะไคร่ที่เกาะอยู่รอบๆ ดูเหมือนว่าจะเป็นกระเพาะของเจ้างูยักษ์ เขารีบมองไปที่ขาของเขาซึ่งตอนนี้กำลังจมน้ำสีเหลืองซีดอยู่ครึ่งหน้าแข้ง แล้วมองหาจุดที่โผล่พ้นหน้านั้นแต่มันกลับไม่มีสักจุดเลย

    จากนั้นเขาก็ได้มองไปรอบๆ ที่เป็นผนังสีชมพูที่มีลักษณะคล้ายไส้เดือนหลายๆ ตัวที่อยู่รวมกันเป็นหยักเป็นเส้นติดกับผนัง และผนังนั้นก็ขับเขาขยับออกเมื่อมันกำลังถูกผลักและดึงมันมีรูปทรงเป็นครึ่งวงกลมครอบตัวเขาเอาไว้ เวลาที่มันขยับก็มีของเลวสีเหลืองไหลย้อยอาบลงมาทั่วทั้ง 3 ด้าน

       และในตอนนี้เหมือนน้ำนั้นกำลังเพิ่มปริมาณขึ้นจากเดิมเล็กน้อย ภูมิเมื่อเห็นว่าตัวเองอยู่ในกระเพาะอาหารของงูยักษ์นั้นเขารีบสังเกตรอบๆ อย่างละเอียดอีกครั้งเพื่อหาจุดที่เขาเข้ามาที่ทางที่จะพาเขาออกไปแต่มันกลับไม่มีสักทาง เมื่อเป็นเช่นนั้นเขาจึงเดินไปยังกำแพงสีชมพูตรงหน้าแล้วได้ลองโจมตีไปออกไปด้วยการใช้กรงเล็บข่วนตวัดจากขวาบนด้วยเรี่ยวแรงที่หมดที่มี

       ภูมิจ้องมองดูผลงานของตัวเองแต่ทว่ามันกับมันกลับซ่อมแซมตัวเองได้อย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าเขาจะโจมตีรัวๆ เป็นเวลานาน มันก็ได้ซ่อมแซมตัวเองอย่างรวดเร็ว ภูมิที่ไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดี และตอนนี้น้ำก็ขึ้นมาถึงต้นขาของเขาแล้ว เขาจึงได้เปิดหาสิ่งต่างๆ ในหน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าเผื่อจะมีอะไรที่ช่วยเขาได้

       และเขาก็ได้เจอบางอย่างที่อาจจะช่วยเขาให้ออกไปได้และเขาได้ลืมมันไปแล้วด้วย ภูมิได้เดินเข้าใกล้ผนังนั้นจนใบหน้าของเขาแนบชิดกับผนังนั้นจากนั้นก็ได้กัดเข้าไปเต็มคำ จากนั้นสกิลดูดเลือดก็ได้ทำงาน

       "ติ่ง"

       " ยินดีด้วย สกิลพิเศษ เลื่อนเป็นระดับกลาง ตรวจสอบที่หน้าต่างระบบ "

       ภูมิที่ปากยังคงดูดีเลือดอยู่แต่ก็ได้ยกแขนขึ้นมาเปิดหน้าต่างระบบเพื่ออ่านข้อมูลเพราะเขาอยากรู้ว่ามันเพิ่มอะไรมาบ้าง มันเพิ่มอัตรา การดูดซึ่งปกติกแค่เปลี่ยนเลือดมอนเตอร์ตัวที่เขาฆ่าได้มาเป็นสเตตัสเมื่อมอนเตอร์ตายและสิ่งที่เพิ่มขึ้นมาอีกเมื่อเป็นระดับกลางก็คือ

      เลือดที่ดูดเข้ามาจะเพิ่มพลังแถบพลังHp Mp ถาวร แล้วยังฟื้นฟูร่างกายได้ด้วย และลดHp ของศัตรูเป็นสองเท่า

        พลังชีวิตที่เขาเสียไปทั้งจากการต่อสู้และการกัดกร่อนของน้ำกระเพาะของงูนั้น เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างช้าๆ

       เจ้างูยักษ์เมื่อถูกโจมตีจากข้างในนั้นความเจ็บปวดที่ได้รับก็มากเอาเรื่องอยู่มันที่กำลังหันหัวกลับและกำลังจะออกจากบริเวณหุบเขานั้น ก็ได้บิดตัวไปมาจนตกลงไปในหุบเหวลึกในทันที

       "ตูม"

       เสียงร่างอันใหญ่ยักษ์ที่ร่วงหล่นจากที่สูงตกลงกระทบพื้นดิน 











    คล้ายกับเรื่องธรณีคลั่ง(ใหม่) ที่คุณอ่าน