ภายในดินแดนซีเป่ย 1 ใน 10 ดินแดน สุดขอบของดินแดนเป็ป่า มีเทือกเขาสูงตํ่าสลับซับซ้อน
เหนือยอด ของเทือกเขาที่สูงที่สุดนั้น หากมองเข้าไปใกล้ๆ จะรู้ได้เลยว่าห้วงอากาศได้เกิดการผันแปรขึ้นอย่างมากจนเกิดเป็ความบิดเบี้ยว ใช่แล้วอย่างที่คุณคิดนั่นแหละ เขตแดนเร้นลับ ยังไงหล่ะ เมื่อเข้าไปในห้วงอากาศอันบิดเบี้ยวนั้นคุณจะเข้าไปสู่อีกแดนหนึ่ง ในดินแดนนั้น ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็สีขาว เบื้องบนท้องฟ้านั้นปราศจาก ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ หรือ หมู่ดาว มีเพียงสีขาวโพลนอย่างเดียวเท่านั้น คุณจะไม่รู้เลยว่าตอนใหนเป็กลางวันหรือกลางคืน
เบื้องล่างมีสิ่งปลูกสร้างเพียงอย่างเดียวคือกระท่อมไม้เล็กๆ อยู่กลางป่า ตรงเฉลียงของกระท่อมมีบุรุษหนุ่มผมยาวสลวย สีดำขลับเพียงผู้เดียวที่กำลังนั่งจิบชาไปพลาง หันมองในป่าไปพลาง ในป่ามีเด็กสาว 6 คน ดูอายุราว 13-14 ปี กำลังประลองคู่กันอยู่ การประลองนั้นทำให้เกิดคลื่นลมเป็ครั้งคราว แต่ไม่ใช่การประลองยุทธ ทั้งบุ๋น ทั้งบู๋ แต่เป็เป่ายิงฉุบตีมือต่างหากใช่แล้วคุณฟังไม่ผิดหรอก เป่ายิงฉุบไงล่ะ
แปะ แปะ แปะ เสียงมือประกบกันดังขึ้น พร้อมเสียงพูด “ยันน ยิงง เยาา ปั้ก กะ เป้าา ยิ้งงง ฉุบ!!!!!!”
ทันใดนั้นบุรุษหนุ่มได้วางถ้วยชา แล้วลุกขึ้นออกจากเฉลียงกระท่อม"เฮ้อ เอาล่ะ เลิกเล่นกันได้แล้ว ข้าสอนวิชายุทธพวกเ้าไม่ใช่เพื่อให้เอาไปเล่น เป่ายิงฉุบตีมือนะ!"
เด็กสาวทั้ง 6 คน เลิกเล่นแล้ววิ่งไปรวมตัวกันอยู่หน้าบุรุษหนุ่ม
“ท่านอาจารย์พวกข้าไม่มีอะไรทำนี่หน่า พวกเราอยู่แต่ใน แดนเร้นลับ มา 3 ปีแล้วนะ!”
เด็กสาวคนอื่นๆได้แต่พยักหน้าตาม “ใช่แล้วอย่างที่ พี่ใหญ่ชิงหมาน พูดนั่นแหละ พี่อาจารย์ฟางิ เราออกจากเขตแดนเร้นลับกันเถอะพี่อาจารย์ไปผจญภัยกัน!”
“อย่างที่ น้องเล็กิชิง พูดนั่นแหละ!”
“ิชิง ข้าบอกเ้ากี่ครั้งแล้วให้เรียกข้าว่า ท่านอาจารย์ หรือ ท่านอาจารย์ฟางิ ห้ามเรียกว่าพี่อาจารย์!”
บุรุษหนุ่มผู้นี้มีนามว่า ฟางิ เป็อาจารย์ของ เด็กสาวทั้ง 6 คน
“ค่าา ท่านอาจารย์พี่ฟางิ”
"เฮ้ออ" คนอื่นๆได้แต่ถอนหายใจ
ในบรรดาศิษย์ทั้งหกคน เรียกได้ว่าศิษย์น้องเล็กนั้น เป็จอมซนเลยก็ว่าได้ ส่วน ศิษย์พี่ใหญ่ เป็พวกขวานผ่าซากหน่อยๆ หรือ เป็พวกใช้หัวไม่ค่อยเป็นั่นเอง
“เอาล่ะ เอาล่ะ เื่ที่ข้าจะคุยกับพวกเ้าก็คือเื่นี้ๆแหละ" ฟางิสบัดแขนเสื้อแล้วเอามือไข้วไปข้างหลังทำให้เกิดคลื่นลมเบาๆ “เวลา 3 ปี พวกเ้าจะต้องท่องทั่วดินแดนซีเป่ย!”
ในบรรดา 10 ดินแดนซีเป่ยถือว่าเล็กที่สุดแล้ว มีเพียง 1 อาณาจักรเท่านั่นที่ปกครองที่แห่งนี้ นอกจากนั้นก็เป็ป่า แม่นํ้า และ เทือกเขา อาณาจักรที่ปกครองซีเป่ยนั้นมีชื่อว่า อาณาจักร หลง ในด้านประวัติศาสตร์ อาณาจักร หลง นั้นปกครองมาั้แ่จำความได้ ไม่มีใครรู้เลยว่า ก่อนที่จะมาเป็อาณาจักร หลง นั้นมีอาณาจักรอะไรเคยปกครองมาก่อน นี่ถือว่าเป็สิ่งที่บ่งบอกความแข็งแกร่งของ อาณาจักร หลง และนี่ถือเป็อีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้ไม่มีอาณาจักรอื่น ราชวงษ์อื่นในดินแดนซีเป่ย แห่งนี้
“เย่ๆ ในที่สุดข้าก็จะได้ออกไปผจญภัยแล้ว เมื่อพวกเราออกไป เราไปล่าสัตว์อสูรระดับครึ่งก้าวปราณทมิฬหรือสูงกว่านั้นกันเถอะ!”
“ศิษย์พี่ใหญ่ท่านบ้าไปแล้วหรือ สัตว์อสูรระดับครึ่งก้าวปราณทมิฬนั้นเทียบได้กับระดับครึ่งก้าวปราณปฐีของมนุษย์เรา ท่านพึ่งบรรลุระดับหลอมปราณ ได้ 2 ชั่วยาม*เองนะ พวกเราที่เหลือก็อยู่เพียง ระดับรวบรวมปราณ ระยะสุดท้าย นั้นมันการฆ่าตัวตายชัดๆ อีกอย่างฟังจากที่ท่านอาจารย์ใช้คำว่า ‘พวกเ้า’ มันฟังดูแปลกๆนะ!”
“ฟังจากที่พี่สองปิง พูดมันก็จริงนะ แล้วก็นะพี่ใหญ่โหดร้ายเกินไปแล้วในบรรดาสัตว์อสูรก็ มีตัวที่น่ารักๆ ตั้งเยอะ ท่านฆ่ามันได้ลงคอเชียวหรือ?!" ศิษย์คนที่ 4 พูดขึ้น
”ถึงข้าอยากจะไปงัดข้อ กับ เหล่าสัตว์อสูร เต็มที่แล้วก็ตาม แต่ข้าว่าศิษย์พีปิงเอ๋อพูดก็มีเหตุผลนะ แล้วก็ศิษย์พี่เสวี่ยเค่อ ท่านจะหลงรักสัตว์อสูรน่ารักๆไม่ได้นะ!"ศิษย์คนที่ 5 พูดขึ้น
“ทำไมล่ะน้องโม่หนาน?”
ศิษย์พี่รองนั้นเก่งในเื่การใช้สมอง ศิษย์คนที่ 4 นั่นเป็คนใจอ่อนกับอะไรที่น่ารักๆ ส่วน ศิษย์คนที่ 5 นั่นเป็พวกหัวอ่อน ชอบใช้กำลัง
“คิดว่าไงล่ะ ศิษย์น้อง ซี่เชียง?”ศิษย์พี่ใหญ่ ถามกับ ศิษย์น้อง 3
“ข้าว่าศิษย์พี่ใหญ่พูดถูก ข้าอยากจะลองบรรเลงดาบใต้ดวงจันทร์เต็มดวง และ ลิ้มรสเืของสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งจัง ในแดนเร้นลับนี่สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งสุดก็เป็เพียงระดับ รวบรวมปราณ ระยะกลาง เอง”ศิษย์คนที่ 3 พูดขึ้น ศิษย์คนนี้นั่นเป็พวกคลั่งดาบแบบสุดๆ และ เป็ซาดิส
“…”
“อ่ะแฮ่ม ฮี่ม ปิงเอ๋อพูดถูกแล้ว .ใน 3 ปีนี้ พวกเ้าต้องรวมกลุ่มกัน6คน เพื่อเป็การฝึกการทำงานเป็ทีมไปในตัว แล้วท่องไปใน ซีเป่ย โดยปราศจากข้า!!!!!!”
“!" “!" “!" “!" “!" “!"
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
2 ชั่วยาม*ของจีน เท่ากับ 4 ชั่วโมง
ชื่ออาจารย์ และ ศิษย์ทั้ง 6 คน
อาจารย์ : ฟางิ
ศิษย์พี่ใหญ่ : ิชิง
ศิษย์พี่รอง : ปิงเอ๋อ
ศิษย์พี่ 3 : ซี่เซียง
ศิษย์พี่ 4 : เสวี่ยเค่อ
ศิษย์พี่ 5 : โม่หนาน
ศิษย์น้องเล็ก : ชิงหมาน