อัจฉริยะฟันน้ำนม

อาอิงน้อยมีความสุขมากวันนี้นั่งกอดแขนพี่ใหญ่กลับบ้าน วันนี้ได้เงินค่าผักค่าขายสูตรอาหาร รวม 500 ตำลึง

"พี่ใหญ่อี้เฟย คนเรามีอาหารอร่อย มีเงินใช้จ่ายไม่ขาดมือนี่ก็ทำให้เรามีความสุขมากๆแล้วนะเ๯้าค่ะ "

พี่ใหญ่อี้เฟยเอามือลูบหัวอาอิงน้อยเบาๆ "ใช่แล้วอาอิงน้อยของพี่ใหญ่เก่งมากๆฉลาดมากๆจนพี่ใหญ่และทุกคนมีความสุขใช่นี่คือความสุข

พี่ใหญ่เ๯้าค่ะ "

อาอิงน้อย "พี่ใหญอี้เฟยท่านอยากเป็๲ทหารเหมือนท่านพ่อหรือเปล่าเ๽้าค่ะ"

อี้เฟยจึงตอบน้องน้อย "พี่ใหญ่ไม่อยากเป็๞ทหาร แต่อยากอยู่ดูแลท่านแม่ ท่านตาท่านยายหลิน และอาอิงฟันน้ำนมตัวกลมๆ ของพี่ก็พอ "

"งั้นพี่ใหญ่สนใจทำการค้ามั้ยเ๽้าค่ะ อาอิงกำลังคิดว่าครอบครัวเราต้องทำการค้าอะไร สองพี่น้องคุยกันอย่างมีความสุข อาอิงน้อยนั่งเกวียนกลับบ้านวันนี้ไม่หลับจึงพูดกับพี่ใหญ่ว่าเมื่อถึงบ้าน

อาอิงน้อย" วันนี้ข้าจะบอกวิธียิงหน้าไม้ให้พี่ใหญ่นะเ๯้าค่ะ"

พี่ใหญ่ "จะฝึกให้เก่งๆจะได้คุ้มครองทุกคน"

พี่ใหญ่พูดขึ้น" อาอิงน้อยลืมเ๯้าหมาป่าน้อยฟูฟูหรือป่าวตอนนี้มันโตขึ้นมาแล้วนะที่สำคัญมาระยะหลังๆเ๯้าฟูฟู มันยึดท่านแม่ไปจากอาอิงแล้วด้วย

เ๽้าฟูฟู ตอนนี้มันไม่เล่นกับอาอิงเลยพี่ใหญ่มันติดท่านแม่ไม่ยอมห่างเลยเ๽้าค่ะ "

เมื่อกลับถึงบ้านอาอิงก็เสียงดังเหมือนเดิมว่า อาอิงถึงบ้านแล้วท่านแม่ ท่านยาย พูดถึงเ๯้าฟูฟู วันนี้มันออกมารับหน้าบ้านเห่าเสียงดังเสียงเหมือนแมวเลย โอ๋เ๯้าฟูฟู มารับอาอิงหรือวันนี้

ท่านแม่..."กลับมากันแล้วมากินข้าวเที่ยงกันเ๽้าค่ะ ท่านตาหลิน อี้เฟย อาอิง แม่ทำข้าวผัดปูตามที่อาอิงบอกเรียบร้อยแล้ว"

อาอิงน้อย "ท่านแม่ทำไข่น้ำซดน้ำเสียหน่อยมั้ยเ๯้าค่ะ"

  ท่านแม่ "อ้อ..ได้ๆๆ  เดี๋ยวแม่ทำแป๊ปเดียวลูก เสร็จเรียบร้อย ทุกคนกินข้าวกันก่อน เมื่อกินกันอิ่มแล้ว อาอิงก็นำเงินให้ท่านแม่ 500 ตำลึง

ท่านแม่๻๷ใ๯.."ทำไมวันนี้ได้เงินเยอะขนาดนี่ละ อาอิง"

อี้เฟย หัวเราะท่านแม่ "ก็เป็๲ไปตามแผนของอาอิง ขายผักและขายสูตรอาหารให้เถ้าแก่เหลาไป่หู นะขอรับท่านแม่ "

ข้ากับท่านตาเป็๞คนทำอาหารตามที่ท่านแม่และอาอิงฝึกข้าทำอาหารเพื่อขายสูตร ทุกคนมีความสุขกับชีวิตปัจจุบัน มีอาหารอร่อย

มีเงินเข้าบ้านไม่ขาด ตอนนี้ที่บ้านเงินประมาณ 1000 ตำลึงได้

อาอิงน้อย " ท่านตาถ้าเราจะซ่อมบ้านใหม่ต้องใช้เงินเท่าไหร่เ๯้าค่ะ ท่านตา ท่านยาย มองอาอิงขนาดที่ถามคงต้องเก็บเงินให้ได้ 2000 ตำลึง" อาอิงน้อยพยักหน้ารับรู้

อี้เฟย"ท่านแม่ข้ากับอาอิง จะไปหาของป่ากันนะขอรับและจะไปฝึกยิงหน้าไม้ด้วย อาอิงก็ขอจะไปฝึกยิงหน้าไม้ด้วย" แต่ท่านแม่ไม่อนุญาตเพราะเป็๲ห่วงแต่ท่านตาหลินบอกว่าจะขึ้นเขาไปกับเด็กๆเพื่อไปหาสมุนไพรด้วย ท่านแม่จึงอนุญาต

ท่านตาหลิน พี่ใหญ่ สะพายตระกร้าไว้ด้านหลัง แต่อาอิง.ไม่ได้สะพายตระกร้า อาอิงตัวสั้นขาสั้นเดินถือหน้าไม้ของตัวเองก็แย่แล้วถ้าถือตระกร้าอีกคงต้องคานไปละส่วนพี่ใหญ่ก็ทำหน้าไม้ของตัวเองเช่นกัน

อาอิงเริ่มสอนพี่ใหญ่ยิงศรลูกเดียวก่อนเมื่อมีความชำนาญจะเพิ่มจำนวนศรมากขึ้นเรื่อยๆๆพี่ใหญ่สงสัยมานานแล้วแต่ไม่เคยถาม อาอิง สักครั้ง จนมาถึงตอนนี้ที่อี้เฟยสงสัยจึงถามอาอิง..อาอิงน้อยเ๽้ามีความรู้มากมายหลายอย่างเ๽้าได้มาจากไหน อาอิงนิ่งแป๊ป...

พี่ใหญ่ให้ข้าตอบจริงๆใช่มั้ยเ๯้าค่ะ...อี้เฟยงงงมองบน อาอิงมีตอบไม่จริงด้วยหรืออี้เฟยถาม อาอิงหัวเราะจนตาหยีแล้วตอบแบบไม่ต้องคิดมาก...ที่ข้ามีความรู้เพราะข้าเก่งและฉลาดอัจฉริยะอย่างไงละเ๯้าค่ะ

พี่ใหญ่อึ้งมันช่างเป็๲คำตอบที่น่าเอามือตีก้นเ๽้าเด็กแสบจริงๆ

"ตอบแบบนี้พี่ใหญ่จะถามเ๯้าเพื่ออะไร จะเก่งหรือฉลาดก็ช่วยเก็บภูมิปัญญาหน่อยเถอะอาอิงน้อย  อาอิงขำจนเห็นฟันหลอยิ้มจนตาเป็๞สระอิ อ้าว...ก็พี่ใหญ่ถามข้าก็ตอบว่าข้าเก่งฉลาด มันผิดตรงไหนกันเ๯้าค่ะ"

อาอิงเอามือเกาแก้มน้อยๆ ระหว่างที่สองพี่น้องฝึกกันอยู่นั้น องครักษ์เงาก็ติดตามอยู่ห่างๆ ถึงเป็๲อึ้งในความสามารถของเด็กน้อยอาอิง เพราะสิ่งที่ทำให้องครักษ์เงา งงง คือ พวกเขาคิดว่าคนที่สอนยิงหน้าไม้น่าจะเป็๲พี่ชายแต่ความเป็๲จริงมักน่า๻๠ใ๽ว่าอาอิงเด็กน้อยวัย 4 หนาวสอนพี่ชายยิงหน้าไม้ องครักษ์ที่ตามมา 2 คนเป็๲งงงจริงๆๆเลย เด็กน้อยอาอิงยิงเก่งมากตรงเป้าทุกลูก  

----------------------------------------------

!!! อะไร อะไร ก็ไม่แน่เสมอไปเนอะทุกคน !!!