เส้นทางเศรษฐีของสุดยอดชาวประมง

บทที่ 9 ไป่เฉ่าถัง

แม้รูปลักษณ์ภายนอกและรากของโสมทั้งสี่ต้นนี้จะดูคล้ายกับโสมป่าอายุร้อยปีทั่วไป แต่หลิวอวี่รู้ดีแก่ใจว่าสรรพคุณทางยาที่แฝงอยู่ภายในนั้นเหนือชั้นกว่าโสมป่าอายุร้อยปีตามธรรมชาติถึงสองเท่า

นั่นเป็๲เพราะโสมเหล่านี้ถูกหล่อเลี้ยงและบ่มเพาะขึ้นมาด้วย ‘หลิงสุ่ย’ ของเขาเองกับมือ

หลังจากบรรจงห่อโสมด้วยผ้าอย่างระมัดระวัง หลิวอวี่ก็ถือโสมสองต้นติดตัวออกไปข้างนอก ในเมื่อยอดเงินในบัญชีของเขายังขาดอีกเพียงสี่ล้านหยวนก็จะครบสิบล้านตามเป้าหมาย เขาจึงตั้งใจจะใช้โสมสองต้นนี้มาเติมเต็มส่วนที่ยังขาดหายไป

ส่วนโสมอีกสองต้นที่เหลือนั้น เขาตัดสินใจเก็บรักษาไว้ก่อน เพื่อรอจังหวะและเวลาที่เหมาะสมในการนำออกมาใช้ประโยชน์

ขณะที่นั่งอยู่ในรถแท็กซี่ หลิวอวี่รู้สึกว่า๰่๥๹สองวันมานี้เขาค่อนข้างยุ่งวุ่นวายเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็๲เ๱ื่๵๹การออกทะเล หรือการต้องเดินทางไปที่ต่าง ๆ

‘ถ้าฉันซื้อวิลล่ากับรถยนต์ได้เมื่อไหร่ ฉันจะกลับไปนอนพักผ่อนให้เต็มที่สักสองสามวันเลยคอยดู!’

ความคิดของหลิวอวี่เช่นนี้ หากคนหนุ่มสาวที่กำลังปากกัดตีนถีบหางานทำมาได้ยินเข้า คงได้ตามมาซ้อมเขาจนขาทั้งสองข้างขยับไม่ได้แน่ ๆ ช่างน่าหมั่นไส้เสียจริง!

ก็แค่ลงทะเลจับกุ้งไม่กี่ตัว แถมยังได้ไปนั่งตกปลากับสาวสวยตั้งค่อนวัน มันจะไปยุ่งอะไรนักหนา? แถมยังกวาดเงินเข้ากระเป๋าไปหลายล้านอีก นี่มันเข้าตำราได้เปรียบแล้วยังจะมาทำเป็๲เก๊กเสียจริง

แต่ก็มีเพียงหลิวอวี่เท่านั้นที่มีความสามารถพอจะคิดและทำแบบนี้ได้

ไม่นานนัก รถแท็กซี่ก็มาจอดสนิทอยู่ที่หน้าร้าน ‘ไป่เฉ่าถัง’ ที่เป็๲ร้านขายสมุนไพรจีนที่ใหญ่ที่สุดในเซียงซาน หลังจากจ่ายค่าโดยสารเรียบร้อย หลิวอวี่ก็ก้าวเดินเข้าไปภายในร้านทันที

ร้านไป่เฉ่าถังตกแต่งอย่างมีรสนิยมและเอกลักษณ์เฉพาะตัว กลิ่นหอมจาง ๆ ของสมุนไพรจีนอบอวลไปทั่วบริเวณ ชวนให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างประหลาด

เด็กสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง อายุราวสิบเจ็ดถึงสิบแปดปี เธอรวบผมหางม้าดูสดใสสมวัย เดินเข้ามาทักทายเขาด้วยความสุภาพ

"คุณชายคะ ไม่ทราบว่าคุณ๻้๵๹๠า๱เลือกซื้อสมุนไพรชนิดไหนเหรอคะ?"

"เปล่าครับ ผมแค่จะมาสอบถามว่าที่นี่รับซื้อสมุนไพรด้วยหรือเปล่าน่ะครับ" หลิวอวี่รู้สึกเขินเล็กน้อยเมื่อถูกดวงตากลมโตของเด็กสาวจ้องมอง

"ที่ไป่เฉ่าถังของเรามีซัพพลายเออร์ส่งสมุนไพรโดยเฉพาะ เพื่อให้มั่นใจได้ว่าสมุนไพรทุกชนิดจะเป็๲ของแท้และมีคุณภาพ ดังนั้นสมุนไพรทั่วไปเราจึงไม่รับซื้อจากบุคคลภายนอกค่ะ... แต่หากเป็๲สมุนไพรล้ำค่าบางชนิด ทางเราก็ยังเปิดรับซื้ออยู่นะคะ" เด็กสาวตอบอย่างมืออาชีพ

"ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยครับ ผมมีโสมสองต้นที่อยากจะเสนอขายให้พวกคุณพอดี" เมื่อทราบว่าร้านยังรับซื้อสมุนไพรหายาก หลิวอวี่ก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมา

"โสมเหรอคะ? ถ้าอย่างนั้นฉันขออนุญาตตรวจสอบดูหน่อยได้ไหมคะ" เด็กสาวมองหลิวอวี่ด้วยสายตาราบเรียบ

เนื่องจากโสมเป็๲สมุนไพรพื้นฐานที่ไป่เฉ่าถังมีจำหน่ายอยู่แล้ว ทันทีที่ได้ยินว่าชายหนุ่มจะมาขายโสม เธอจึงทึกทักเอาเองว่าคงเป็๲โสมเกรดธรรมดาทั่วไป และไม่ได้ให้ความสำคัญอะไรมากนัก

"ได้เลยครับ"

หลิวอวี่ไม่ได้ถือสา เพราะเข้าใจดีว่าการซื้อขายย่อมต้องมีการตรวจสอบสินค้าเป็๲ธรรมดา

ทว่าทันทีที่หลิวอวี่คลี่ห่อผ้าที่หุ้มโสมไว้ออก ดวงตาของเด็กสาวก็เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงทันที

ถึงแม้เธอจะไม่มีประสบการณ์โชกโชนถึงขั้นเคยเห็นโสมร้อยปีของจริงมาก่อน แต่เพียงแค่มองจากรูปลักษณ์ภายนอก เธอก็รู้ได้ทันทีว่าโสมที่อยู่ตรงหน้านี้คือโสมป่าที่ผ่านกาลเวลามาอย่างยาวนานแน่นอน

"คุณชายคะ เชิญตามฉันมาทางด้านนี้เลยค่ะ ฉันจะพาคุณไปพบกับเ๽้านายของเราโดยตรงเลย" ท่าทีของเด็กสาวเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เธอรีบเชิญเขาด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงจังและนอบน้อมยิ่งขึ้น

เธอพาเขาเดินลัดเลาะมายังลานกว้างด้านหลังร้าน ที่นั่นมีสมุนไพรมากมายถูกวางเรียงรายอยู่ในตะกร้าสานบนชั้นไม้ ส่งกลิ่นหอมสมุนไพรฟุ้งกระจายไปทั่วลาน

ท่ามกลางตะกร้าเ๮๣่า๲ั้๲ มีชายชราคนหนึ่งอายุราวหกสิบกว่าปี สวมชุดกราวน์สีขาวสะอาด สะพายแว่นตาทรงกลม และมีเคราสีขาวเทาดูสง่างามคล้ายกับเหล่านักปราชญ์ในยุคโบราณ

"คุณปู่คะ คุณชายคนนี้มีโสมสองต้นมาเสนอขายให้ร้านเราค่ะ" เด็กสาวเอ่ยบอกชายชราด้วยความตื่นเต้น

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิวอวี่ก็มองเธอด้วยความสงสัย ‘ไม่นึกเลยว่าเด็กสาวคนนี้จะเป็๲ถึงหลานสาวเ๽้าของร้าน’

"ดูท่าว่าโสมที่หนุ่มน้อยคนนี้นำมาจะมีความพิเศษไม่เบาเลยนะ ไม่อย่างนั้นหลานคงไม่พาเขามาหาตาแก่คนนี้ด้วยตัวเองหรอก" ชายชราเงยหน้าขึ้นมองหลานสาวด้วยรอยยิ้มเอ็นดู

น้ำเสียงของเขาเปี่ยมไปด้วยความรักและความเมตตาที่มีต่อหลานสาวอย่างชัดเจน

"โธ่ คุณปู่คะ ไม่มีเ๱ื่๵๹ไหนปิดบังคุณปู่ได้จริง ๆ เลยนะคะ" เด็กสาวตอบกลับด้วยท่าทางขี้เล่น

"ยัยตัวแสบเอ๊ย" ชายชราดุหลานสาวเบา ๆ อย่างไม่จริงจัง ก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับหลิวอวี่ "หนุ่มน้อย ปู่ขออนุญาตตรวจสอบโสมของคุณหน่อยได้ไหม?"

"เชิญเลยครับ" หลิวอวี่ตอบพลางยื่นโสมส่งให้

ชายชรารับโสมไปและเริ่มพิจารณาอย่างละเอียดถ้วนถี่ทุกซอกทุกมุม

ผ่านไปเพียงครู่เดียว ใบหน้าของชายชราก็ปรากฏแววประหลาดใจอย่างที่สุด

เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับหลิวอวี่ "หนุ่มน้อย ปู่ขอเสียมารยาทถามสักนิดเถอะว่า โสมสองต้นนี้คุณไปขุดมาจากที่ไหนเหรอ?"

ด้วยประสบการณ์ที่คลุกคลีกับสมุนไพรจีนมาค่อนชีวิต เพียงแค่มองปราดเดียวเขาก็รู้ได้ทันทีว่าโสมสองต้นนี้เพิ่งจะถูกขุดขึ้นมาจากดินได้ไม่นานนัก

"เอ่อ... คือว่า..."

วินาทีนั้น หลิวอวี่ถึงกับน้ำท่วมปาก ไม่รู้จะหาคำตอบไหนมาอธิบายดี

‘จะให้ฉันบอกไปตรง ๆ ได้ยังไงล่ะ ว่าโสมพวกนี้ฉันเพิ่งขุดออกมาจากกระถางต้นไม้ที่ห้องเช่าตัวเองเมื่อกี้?’

แน่นอนว่าต่อให้เขาพูดความจริงออกไป ก็คงไม่มีใครหน้าไหนยอมเชื่อแน่นอน

"ฮะ ๆ ดูเหมือนตาแก่คนนี้จะละลาบละล้วงเ๱ื่๵๹ส่วนตัวเกินไปหน่อยนะ" ชายชราไม่ได้ถือสา เพราะเข้าใจว่าเป็๲ความลับในอาชีพ "ว่าแต่... คุณแน่ใจจริง ๆ ใช่ไหมว่าจะขายโสมพวกนี้? แล้วคุณพอจะรู้มูลค่าของมันบ้างหรือเปล่า?"

"ผมจำเป็๲ต้องใช้เงินน่ะครับ" หลิวอวี่ตอบอย่างตรงไปตรงมา "ส่วนเ๱ื่๵๹มูลค่า ผมเองก็ไม่ค่อยสัดทัดนัก รู้เพียงแค่ว่าโสมสองต้นนี้มีอายุไม่น้อยเลยทีเดียว"

"อืม... โสมสองต้นนี้มีอายุร้อยปีเต็ม และคุณภาพของมันจัดว่ายอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่ปู่เคยพบเห็นมาในชีวิตนี้เลยล่ะ"

ขณะที่พูด สายตาของชายชรายังคงจับจ้องอยู่ที่โสมทั้งสองต้นด้วยความทึ่งและชื่นชม เห็นได้ชัดว่าเขาเป็๲คนรักสมุนไพรจากก้นบึ้งของหัวใจจริง ๆ

เมื่อเห็นว่าชายชราไม่มีท่าทีจะกดราคาหรือบิดเบือนข้อมูลอายุของโสม หลิวอวี่ก็เพียงแค่ยิ้มตอบโดยไม่ได้พูดอะไร

แน่นอนว่าหากชายชราคนนี้คิดจะเล่นแง่ บอกว่าโสมคุณภาพไม่ถึงเกรด หลิวอวี่ก็พร้อมจะสะบัดหน้าถือโสมเดินออกจากร้านทันที เพราะเขารู้ดีว่าโสมป่าอายุร้อยปีนั้นเป็๲ที่๻้๵๹๠า๱มหาศาล เพียงแค่เขาปริปากขาย ย่อมมีเศรษฐีมากมายพร้อมควักเงินจ่ายในราคาสูงลิ่วอยู่แล้ว

นั่นเพราะโสมอายุร้อยปีคุณภาพคับแก้วเช่นนี้ เปรียบเสมือนยาอายุวัฒนะที่ช่วยยื้อชีวิตคนได้เลยทีเดียว

"หนุ่มน้อย คุณตัดสินใจแน่นอนแล้วใช่ไหมว่าจะขาย?" ชายชราถามย้ำเพื่อความมั่นใจ

"ครับ ผม๻้๵๹๠า๱เงิน... ผมขอถามตามตรงเลยนะครับว่า คุณปู่ยินดีจะให้ราคาสำหรับโสมสองต้นนี้เท่าไหร่เหรอครับ?" หลิวอวี่เข้าประเด็นอย่างรวดเร็ว

"โสมสองต้นนี้ ปู่ให้ราคารวมกันที่แปดล้านหยวน" ชายชรานิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะเสนอราคา "ปู่จำได้ว่าเมื่อสามปีก่อน เคยมีการประมูลโสมอายุร้อยปีที่ราคาถึงสามล้านกว่าหยวน แต่ถ้านำไปเข้าประมูล คุณจะต้องถูกหักค่าดำเนินการไปไม่น้อยเลยทีเดียว แต่ที่นี่ปู่ยินดีจะจ่ายเป็๲เงินสดให้คุณทันที"

การที่ชายชรากล้าควักเงินก้อนโตถึงแปดล้านหยวนออกมาเสนอนั้น เป็๲เพราะเขามองเห็นถึงความพิเศษและคุณภาพที่หาได้ยากยิ่งของโสมคู่นี้ หากพลาดไปเขาคงต้องเสียใจไปตลอดชีวิต

"ตกลงครับ แปดล้านหยวน" ทันทีที่ได้ยินตัวเลขแปดล้าน หัวใจของหลิวอวี่ก็เต้นโครมครามด้วยความดีใจ ทว่าภายนอกเขายังคงพยายามรักษาความสงบนิ่งและน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้

"ดีมากหนุ่มน้อย... เลขบัญชีของคุณคืออะไรเหรอ? เดี๋ยวปู่จะจัดการโอนเงินให้เดี๋ยวนี้เลย" เมื่อเห็นว่าหลิวอวี่ตกลง ชายชราก็เผยรอยยิ้มกว้างด้วยความยินดี

นั่นเพราะโสมอายุร้อยปีนั้นจัดเป็๲ของหายากที่ประเมินค่าได้ยากยิ่ง ไม่ว่าเขาจะเก็บมันไว้เป็๲สมบัติส่วนตัว หรือจะนำไปส่งต่อให้เศรษฐีที่กำลัง๻้๵๹๠า๱ยื้อชีวิต เขาก็ไม่มีทางขาดทุนอย่างแน่นอน

[...]

[คุณได้รับเงินโอนจำนวน 8,000,000 หยวน]

เมื่อยอดเงินมหาศาลถูกโอนเข้าบัญชีเรียบร้อยแล้ว หลิวอวี่ก็กล่าวลาและเตรียมตัวเดินทางกลับด้วยหัวใจที่พองโตไปพร้อมกับแผนการขั้นถัดไปในอนาคต