หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

การต่อสู้เริ่มดุเดือดขึ้นเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลมากมายถูกหยางจื่อสังหารราวกับผักปลาพวกเขาเทียบไม่ทันมีปฏิกิริยาตอบโต้เลยก็ถูกหยางจื่อสังหารอย่างง่ายดาย

นอกจากหยางจื่อแล้วกลุ่มของหลี่ซวงเหยียนเเล้วฉินหมิงเยี่ยก็เป็นมือสังหารที่ร้ายกาจอีกคนด้วยมีดสั้นสองเล่มที่อยู่ในมือของนางนางสามารถสังหารคนที่อยู่ต่ำกว่าปราณจักรพรรดิขั้นที่ 5ได้อย่างง่ายดายทั้งฉินหมิงเยี่ยและมู่โหลวต่างก็ได้รับทักษะจากหยางจื่อหยางจื่อได้มอบทั้งษเคลื่อนที่ ย่างก้าวเงามายา ให้ทั้งสองได้ฝึกฝนด้วยทักษะนี้บวกกับความสามารถของฉินหมิงเยี่ยนำให้นางเรียกได้ว่าเป็นนักฆ่าที่แข็งแกร่ง

ไม่ใช่แค่นั้นฉินหมิงเยี่ยยังมีความสามารถพิเศษตั้งแต่เกิดคือเนตรมาร นางสามารถมองเห็นถึงอนาคตของผู้คนที่ใกล้ชิดกับนางในเวลาสั้นๆแต่พลังนี้นางไม่สามารถควบคุมได้มันจะเกิดขึ้นเองแล้วด้วยการสนับสนุนของนิกายเหมันศักดิ์สิทธิ์พวกเขาได้หาทางให้ฉินหมิงเยี่ยควบคุมพลังจากดวงตาของนางได้แล้วในตอนนี้นางสามารถที่จะอ่านใจของผู้อื่นได้ทำให้นางสามารถรู้การเคลื่อนใหวแล้วความคิดของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดายแต่พลังนี้ไม่สามารถใช้กับคนที่แข็งแกร่งกว่านางมากๆได้อย่างเช่นหยางจื่อนางไม่สามารถอ่านใจหยางจื่อได้

ทั้งมู่โหลวและโม่หงเย่เองต่างก็แข็งแกร่งขึ้นมากพวกนางที่ไม่ต้องการจะเดินตามหลังหยางจื่อตลอดไปจึงตั่งใจฝึกฝนอย่างหนักเพื่อตามหยางจื่อให้ทัน

เวลาผ่านไปเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลเริ่มเสียเปรียบทีละน้อยแต่การต่อสู้ของราชันสวรรค์ที่บนท้องฟ้าคือตัวตัดสินทุกอย่างบนท้องฟ้าในตอนนี้เกิดการระเบิดขนาดใหญ่แล้วจู่ๆก็มีร่างหนึ่งตกลงมาจากท้องฟ้าร่างนั้นก็คือซวนหวู่จี๋ ร่างกายของซวนหวู่จี๋นั้นมีบาดแผลมากมาย

"ท่านอาจารญ์!!!!!!"

โม่หงเย่รีบพุ่งไปหาซวนหวู่จี๋ในทันทีซวนหวู่จี๋ในตอนนี้ดูอ่อนแรงอย่างมากไม่นานขุลพลทะเลที่ต่อสู้กับซวนหวู่จี๋ก็ปรากฏตัวออกมา สภาพของขุนพลทะเลเลวร้ายยิ่งกว่าซวนหวู่จี๋มากแขนซ้ายขาดไปข้างนึงแถมพลังปราณก็เหลือน้อยแต่ไม่ว่าอย่างไรขุนพลทะเลก็อยู่ปราณราชันสวรรค์ขั้นที่1 ซึ่งสามารถกดดันเหล่าประมุขสำนักและตระกูลได้

"ข้าขอโทษด้วยที่ไม่สามารถรั้งเจ้านั่นได้นานกว่านี้"ซวนหวู่จี้กล่าวอย่างอ่อนแรง

"ไม่หรอกท่านทำเต็มที่เเล้วที่เหลือข้าจะสานต่อเอง" หยางจื่อกล่าว

"ไม่ได้นะเจ้าไม่สามารถต่อสู้กับเจ้านั่นได้หรอกเจ้านั่นถึงจะบาดเจ็บแต่ก็อยู่ปราณราชันสวรรค์นะ"โม่หงเย่กล่าว

"ใช่เเล้วหงเย่พูดถูกเจ้าไม่สามารถต่อสู้กับเจ้านั่นได้ทางที่ดีเจ้าควรจจะพาพวกสหายของเจ้าหนีไปซะ"ซวนหวู่จี๋กล่าว

"ไม่ได้หรอกข้าไม่สามารถหนีได้ เเล้วก็ถ้าข้าไม่ทำเเล้วใครจะทำ"หยางจื่อกล่าว

"ตูม!!!!!"

หยางจื่อพุ่งไปยังทิศทางขุนพลทะเลในทันที

"เสี่ยวหง!!!!"

หยางจื่อเเละเสี่ยวหงต่างก็ปลดปล่อยพลังเต็มที่เพื่อยื้อขุนพลทะเลเอาไว้

"คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะรนหาที่ตายเอง" ขุนพลทะเลกล่าว

"ข้าว่าเป็นเจ้าต่างหากด้วยสภาพของเจ้าในตอนนี้คงสามารถใช้พลังได้แค่ 3ใน10 เท่านั้นถูกต้องหรือไม่" หยางจื่อกล่าว

"ถูกต้องแต่แค่นั้นก็เพียงพอที่จะสังหารสวะอย่างเจ้า" ขุนพลทะเลกล่าว

"จะแน่เหรอ" หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ตาย!!!!!!" ขุนพลทะเลกล่าวด้วยความโกรธ

หยางจื่อใช้ความเร็วสูงสุดโจมตีไปยังจุดอ่อนที่สุดคือทางด้านซ้ายซึ่งแขนซ้ายของขุนพลทะเลได้ขาดไปเเล้ว

"เจ้าเด็กนี่!!!!" ขุนพลทะเลกล่าวด้วยความโกรธ

ขุนพลทะเลรู้สึกโกรธอย่างมากเพราะหยางจื่อจะเล็งโจมตีไปยังทางด้านซ้ายที่เขาไม่สามารถตอบโต้ได้แล้วได้แต่ถอยหนีหยางจื่อยังคงโจมตีอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดพักและไม่ต้องการให้ขุนพลทะเลตั้งหลักได้

"หายไปซะ!!!!!"

ขุนพลทะเลระเบิดพลังปราณออกเป็นวงกว้างทำให้หยางจื่อไม่สามารถหลบได้ทันและถูกกระแทกจนกระเด็นออกไปโม่หงเย่และมู่โหลวรู้สึกตื่นตระหนกแต่พวกนางก็ไม่กล้าเข้าไปช่วยหยางจื่อเพราะกลัวว่าจะเพิ่มพาระให้กับหยางจื่อ

"แค่กๆ" หยางจื่อไอออกมาด้วยความเจ็บปวด

"สู้ด้วยลำบากจริง ๆ" หยางจื่อกล่าวออกมาในใจ

"ข้ามีวิธีที่จะทำให้เจ้าสามารถล้มเจ้านั่นได้วิธีนี้มีความเสี่ยงอย่างมากเจ้าต้องการลองดูหรือไม่" เสียงของหญิงสาวชุดขาวดังขึ้น

"วิธีอะไร" หยางจื่อกล่าว

"วิธีนี้ต้องให้เจ้าและเสี่ยวหงหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันทักษะนี้ข้าคิดค้นขึ้นมานานมากเเล้ว มันมีชื่อว่า ททักษะหลอมรวมมังกรแต่ไม่มีใครสามารถใช้ได้เเพราะมันมีเงื่อนไขที่ยากมาก ๆอยู่ 1 จะต้องมีสัตว์อสูรที่มีสายเลือดมังกรของเผ่าพันธุ์ข้า 2 จะต้องมีเส้นลมปราณมังกรสวรรค์ด้วยสองข้อนี้จึงไม่มีใครสามารถทำได้เลยแต่เจ้านั้นมีทั้งสองอย่างพร้อมเเล้วที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับจิตใจของเจ้าว่ามีความแข็งแกร่งพอหรือไม่"หญิงสาวชุดขาวกล่าว

"เเล้วมันมีความเสี่ยงหรือไม่" หยางจื่อกล่าว

"มี การจะหลอมรวมกันได้อย่างสมบูรณ์เจ้าทั้งสองจะต้องเชื่อใจซึ่งกันและกันโดยไม่มีข้อกังขาต่อกันแต่ถ้าพวกเจ้าเกิดไม่เชื่อใจกันระหว่างใช้ทักษะนี้วิญญาณของพวกเจ้าจะได้รับบาดเจ็บหรือไม่ก็ตายไปเลย"หญิงสาวชุดขาวกล่าว

"แบบนี้ไม่เสี่ยงไปหน่อยหรือ" หยางจื่อกล่าวด้วยความตื่นตระหนก

"โฮก!!!!"

เสี่ยวหงคำรามแล้วมันเอาหัวมาถูหยางจื่อมันแสดงให้เห็นว่ามันเชื่อใจหางจื่ออย่างถึงที่สุดสำหรับมันหยางจื่อคือบิดาผู้ให้กำเนิดมัน

"เข้าใจเเล้วคงต้องรองกันสักตั้ง" หยางจื่อกล่าว

"จงตั้งสมาธิให้ดีเชื่อมโยงจิตใจของพวกเจ้าเข้าด้วยกันเเล้วหลอมรวมพลังเข้าด้วยกันซะ"หญิงสาวชุดขาวกล่าว

"วูบ!!!!"

เสียงสีขาวสาดประกายขึ้นจากร่างของหยางจื่อและเสี่ยวหงลำแสงสีขาวได้ห่อหุ้มทั้งสองไว้ราวกับไข่ใบนึง ผู้คนที่อยู่รอบ ๆต่างก็ตกตะลึงรวมทั้งขุนพลทะเลด้วยเช่นกันขุนพลทะเลรู้สึกได้ว่าถ้าหากปล่อยให้หยางจื่อทำสำเร็จเขาจะต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน

"หอกทะลวงวารี" ขุนพลทะเลกล่าว

หอกที่ทรงพลังพุ่งเข้าปะทะกับลำแสงสีขาวที่ปกป้องหยางจื่อไว้หอกวารีของขุนพลทะเลแตกกระจายแต่ลำแสงสีขาวกลับไม่มีรอยขีดข่วนเลยแม้แต่น้อยแต่ในตอนนั้นเองที่ม่านพลังสีขาวเริ่มเกิดรอยร้าวราวกับไข่ที่กำลังฟักออกมา

------------------------------------------------------------------------------------