ข้าลงทุนกับโชคชะตา และโลกก็ต้องตอบแทนแก่ข้า

ภายในห้องทำงานของหมิงหยวน จางเหวินพูดต่อ

“ในขวดเหล่านี้ มีโอสถแก้พิษประมาณสี่แสนเม็ด เป็นระดับปฐพีทั้งหมด ข้าใช้ทรัพยากรเกือบทั้งหอการค้าเมฆาในการกลั่นมันออกมา ข้าลดคุณภาพของโอสถลงมาก เพื่อแลกกับจำนวนที่เพิ่มขึ้นเกือบหนึ่งเท่าตัว”

เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวต่ออย่างไม่รีบร้อน

“ข้ากับคนของข้า หลายสิบคน กลั่นมันทั้งคืนโดยไม่พัก ตอนนี้ข้าจะเก็บไว้กับตัวสองแสนเม็ด ส่วนอีกสี่แสนเม็ด เจ้าจะเป็นคนถือไว้ คุณสมบัติและคุณภาพเหมือนกันทุกประการ”

ทั้งหมิงหยวนและ คังห่าวที่อยู่อีกที่หนึ่งรับฟังอย่างตั้งใจ สีหน้าเคร่งขรึม

“หลังจากนี้ ชาวเมืองจะป่วยเป็นโรคประหลาด”

จางเหวินกล่าวต่ออย่างตรงไปตรงมา

“อย่าตกใจไป มันคือพิษของข้าเอง การถอนพิษ ต้องใช้กึ่งจักรพรรดิ หรือผู้กลั่นโอสถระดับจักรพรรดิมาลงมือด้วยตัวเองเท่านั้น และถึงอย่างนั้นก็ยังมีโอกาสล้มเหลวอยู่แต่ก็อาจจะน้อย”

จางเหวินส่งเสียงไปหาคังห่าวและให้ตัวของหมิงหยวนได้ยินด้วย

“ข้าจะให้เจ้าประกาศสภาวะฉุกเฉิน และส่งคนของข้าไปช่วยทำลายเมฆฝน ผลลัพธ์คือสำเร็จ แต่จะมีนักบุญบางคนจะติดพิษเข้าไป และพวกเขาจะพยายามขับพิษแต่ไม่สำเร็จ”

น้ำเสียงของจางเหวินนิ่งสนิท

“ในจังหวะนั้นคังห่าว เจ้าต้องแสดงความตกใจ ส่วนที่เหลือ คนของข้าจะจัดการเอง”

หมิงหยวนเริ่มเข้าใจภาพทั้งหมดอย่างชัดเจน หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“จากนั้น ชาวเมืองจะเกิดความหวาดกลัว จากการที่เห็นว่าแม้แต่นักบุญยังต้านพิษไม่ได้”

“ในจังหวะนั้น หอการค้าเมฆาที่ข้าควบคุมอยู่ในเงามืด จะออกประกาศขายโอสถแก้พิษ ในราคาสูงลิ่ว”

จางเหวินเว้นจังหวะ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความนิ่งสงบ

“เมื่อขายไปได้ระยะหนึ่ง หมิงหยวน เจ้าต้องไปหาคังห่าว พร้อมเปิดโปงว่า พิษที่แท้จริงนั้นแฝงอยู่ในตัวยา แล้วให้คังห่าวยืนยันความจริงเรื่องนั้นและให้คังห่าวพาคนของข้าไปตามหาแหล่งที่มาของยา”

“หลังจากนั้น คังห่าวจะต้องบุกมาที่หอการค้าเมฆา ทำการเล่าเรื่องยาพิษทั้งหมด หลังจากนั้นจะเกิดการต่อสู้ และเป็นฝ่ายพวกเจ้าที่ชนะไป”

“สุดท้าย หอการค้ามังกรขาวจะปรากฏตัวในฐานะผู้กอบกู้ นำโอสถทั้งสี่แสนเม็ดออกมาขายเพื่อช่วยเหลือชาวเมือง”

จางเหวินเว้นจังหวะลงครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อ

“ในระหว่างนั้นคังห่าวจะค้นพบความจริงว่าพิษทั้งหมดนั้น มันสามารถแพร่กระจายไปยังวัตถุดิบอื่นๆ ได้ด้วย ในจังหวะนั้นเจ้าต้องแจ้งเหตุการณ์ฉุกเฉินให้หอการค้าทุกแห่งทราบ ซึ่งจริงๆ หอการค้า 9 อันดับแรกนั้นมีพิษของข้ากระจายอยู่ตั้งแต่แรกแล้วดังนั้นตรวจยังไงก็เจอ”

“ในจังหวะนั้นเราจะรอดูหน้างานอีกทีว่าเราจะใช้เงื่อนไขใด ในการรับวัตถุดิบที่ติดพิษเหล่านั้นมา อาจจะเป็นการบังคับซื้อมาในราคาถูกๆ หรือว่าไปเก็บมาหลังจากที่พวกเขาทิ้งมันแล้ว”

“รายละเอียดในการทำงานจริงยังมีอีกมาก นี่เป็นเพียงแผนคร่าว ๆ เดี๋ยวข้าจะควบคุมทุกอย่างเองตอนเริ่มลงมือทำจริง”

จางเหวินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมมองใบที่ใบหน้าของหมิงหยวนที่นิ่งเงียบไป ก่อนที่เขาจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็น

“ข้ารู้ว่าวิธีนี้มันสกปรกและน่ารังเกียจด้วยซ้ำ พวกเราเคยเป็นคนดีมาก เป็นคนที่เคยยึดมั่นกับคำว่ายุติธรรมมาก่อน”

อีกด้านหนึ่ง คังห่าวเอามือลูบคางแล้วหัวเราะเบา ๆ

“แม๊… เจ้าก็ชมข้าเกินไป”

เสียงของจางเหวินดังขึ้นทันที

“ไม่ใช่เจ้า…”

คังห่าว: (˶°ㅁ°) !!

จางเหวินพูดต่อด้วยน้ำเสียงมั่นคง

“ในใจลึก ๆ ของพวกเจ้า อาจไม่ยอมรับวิธีการแบบนี้ แต่จงจำไว้ พวกเราไม่ได้เกิดมาจากสวรรค์ชั้นไหน และไม่ได้คลานออกมาจากนรกขุมใด”

“พวกเราก็แค่คนธรรมดาเท่านั้น”

แววตาของเขาค่อยๆ น่าขนลุกยิ่งขึ้นเรื่อยๆ พร้อมน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป

“ข้าไม่ได้ขอให้พวกเจ้ากลายเป็นคนที่ไร้หัวใจแต่ทว่าโลกใบนี้ มันไม่ได้มีพื้นที่เพียงพอให้ทุกคนบนโลกประสบความสำเร็จได้”

“ทุกการแข่งขันย่อมมีผู้ชนะ และย่อมต้องมีผู้แพ้ ทุกการยอมรับย่อมเกิดขึ้นพร้อมกับการปฏิเสธ ใต้แสงชัยชนะของใครสักคน ย่อมมีเงาของอีกคนที่ถูกเหยียบลงไปเสมอ ดังนั้นทุกๆ ความสำเร็จของพวกเจ้า มันจะทำลายชีวิตของใครบางคน ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง”

“ดังนั้น จงเตรียมใจเอาไว้แล้วใช้ความล้มเหลวของผู้อื่น เป็นกองอิฐที่ช่วยให้เราเหยียบย่ำขึ้นไปยืนบนจุดสูงสุด”

ทุกอย่างเงียบลงจนน่าขนลุก…

….

ทันใดนั้นเอง ร่างกายของหมิงหยวนก็สั่นไหวรุนแรงราวกับถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหลอันยาวนาน พลังวิญญาณภายในกายปะทุขึ้นอย่างไม่อาจควบคุม ท้องฟ้าเหนือศีรษะแปรปรวนในฉับพลัน เมฆดำหมุนวนซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ

แสงสว่างพวยพุ่งออกจากร่างของหมิงหยวน ผิวกายของเขาเรืองรองราวกับหลอมจากหยก พริบตานั้นเอง ดวงดาวเล็ก ๆ หลายดวงก็ปรากฏขึ้นรอบร่างกาย แต่ละดวงหมุนวนอย่างเป็นระเบียบ เชื่อมต่อกันด้วยเส้นพลังจาง ๆ ราวกับแผนที่สวรรค์ที่ถูกวาดขึ้นใหม่

พลังการบ่มเพาะพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง การร่วมร่าง ขั้นที่สอง ถูกฉีกกระชากผ่านไปในพริบตา นิพพาน ถ้ำสวรรค์ ระดับต่าง ๆ ไหลผ่านร่างเขาราวกับสายน้ำเชี่ยว ไม่มีสิ่งใดขวางกั้น ไม่มีแรงต้าน

จางเหวินยืนมองภาพนั้นอย่างสงบ เขายกมือขึ้น หยิบโอสถเพลิงฟีนิกซ์จักรพรรดิออกมาหนึ่งเม็ด พลังในฝ่ามือบีบอัดมันจนแตกสลายเป็นผงแสงสีแดงทอง ก่อนจะสะบัดมือส่งมันเข้าไปหลอมรวมกับร่างของหมิงหยวนโดยตรง

สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าคือการตรัสรู้ ความเข้าใจที่ถูกเปิดออกเพียงเสี้ยวเดียว แต่เสี้ยวนั้นกลับเพียงพอจะเขย่ารากฐานชีวิตทั้งมวล ทำให้การบ่มเพาะทะยานขึ้นราวกับถูกปลดโซ่ตรวน

ในขณะเดียวกัน ภายในคฤหาสน์เจ้าเมือง คังห่าวก็อยู่ในสภาวะเดียวกัน แต่รุนแรงและลึกซึ้งยิ่งกว่า ร่างของเขานิ่งสงบ ดวงตาปิดสนิท แต่พลังภายในกลับไหลเวียนอย่างสมบูรณ์แบบ ราวกับสายน้ำที่รู้เส้นทางของตนเองตั้งแต่ต้น

สิ่งที่คังห่าวมีเหนือกว่าผู้อื่นคือความเข้าใจ เขาไม่ต้องพึ่งพาร่างกายพิเศษ ไม่ต้องอาศัยสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ ไม่ต้องรอคอยโชคลาภจากฟ้า ความเข้าใจเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอจะพาเขาก้าวมาถึงระดับนักบุญได้

พลังการบ่มเพาะพุ่งทะยานอย่างรุนแรง นักบุญขั้นที่หก… เจ็ด… แปด… เก้า… ถูกทะลวงผ่านไปทีละขั้นโดยไร้การหยุดชะงักใดๆ

ท้องฟ้าเหนือคฤหาสน์ปั่นป่วนในทันที พลังศักดิ์สิทธิ์พวยพุ่งขึ้นเป็นเสา แรงกดดันแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ เศษเสี้ยวโลกใบเล็กที่เกิดจากกฎแห่งชีวิตและความตายเริ่มควบแน่น พวกมันหลอมรวมกันอย่างไม่เสถียร

จางเหวินรับรู้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมปลายนิ้วดีดเบา ๆ

ปัง!

ฝนภายนอกพลันตกหนักขึ้นอีกหลายร้อยเท่า เสียงสายฝนกระหน่ำจนกลบทุกเสียง ม่านน้ำหนาทึบปิดบังการมองเห็นทั้งหมด แม้แต่จิตสัมผัสก็ไม่อาจแทรกผ่านไปได้ เมืองทั้งเมืองถูกตัดขาดจากโลกภายนอก ผู้คนทำได้เพียงหลบอยู่ในที่พักของตนเองเท่านั้น โดยไม่อาจรับรู้ได้ว่าภายนอกที่พักของตนเองเกิดอะไรขึ้นบ้าง

จางเหวินวาร์ปร่างของหมิงหยวนออกมาจากหอการค้า ก่อนจะเคลื่อนย้ายไปยังคฤหาสน์เจ้าเมืองทันที

ที่นี่ พลังแห่งความตายและพลังแห่งชีวิตปะทะหลอมรวมกันอย่างบ้าคลั่ง แรงกดดันมหาศาลกดทับลงบนร่างของคังห่าวที่กำลังควบแน่นเศษเสี้ยวโลกใบเล็ก รวมถึงหมิงหยวนที่การตรัสรู้ยังไม่จบลง กำลังถูกสวรรค์จับจ้องเนื่องจากทั้งคู่มีโชคสีดำ

จางเหวินสะบัดมืออีกครั้ง หยดน้ำสี่หยดลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า ภายในหยดน้ำแต่ละหยด ร่างของมู่หลิง เย่ซิน เย่เฉิน และหวงหรานนอนสลบอยู่ ชีวิตของพวกเขาถูกใช้เป็นโล่ป้องกันให้สวรรค์หยุดการเคลื่อนไหวชั่วขณะ

บรรยากาศเงียบสงบลงในทันที ราวกับสวรรค์ยอมปล่อยดาบในมือ ยอมถอยหนึ่งก้าว เปิดทางให้ทั้ง 2 คนเดินหน้าต่อไปได้

คังห่าวควบแน่นเศษเสี้ยวโลกใบเล็กสีขาวดำได้สำเร็จ โลกเล็กหมุนวนอย่างมั่นคง พลังชีวิตและความตายประสานกันอย่างสมบูรณ์ แต่พลังจากการตรัสรู้ของเขายังไม่หมดการบ่มเพาะของเขาพุ่งทะยานไปอย่างไม่หยุด

ราชานักบุญ ขั้นที่ 1

….

ราชานักบุญ ขั้นที่ 4

….

ราชานักบุญ ขั้นที่ 7

ในเวลาเดียวกัน หมิงหยวนก็ทะลวงเข้าสู่นักบุญได้สำเร็จ แต่การตรัสรู้ของเขายังไม่สิ้นสุดลง

จางเหวินหยิบโอสถเพลิงฟีนิกซ์จักรพรรดิออกมาอีกแปดเม็ด ก่อนจะบดมันในพริบตาแล้วส่งพลังทั้งหมดเข้าสู่ร่างของหมิงหยวนโดยไม่รอช้า

พลังของหมิงหยวนพวยพุ่งอีกระลอก การบ่มเพาะทะยานขึ้น

นักบุญขั้นที่สอง

….

นักบุญขั้นสาม

…