ผมและคาราสกลับเข้ามาในห้องเรียนของเรา ในห้องตอนนี้นั้นโล่งโจ้งยังไม่มีใครมานอกจากเรา ห้องเรียนของโรงเรียนที่เป็ที่สุดของอาณาจักรนั้นทำออกมาได้สวยงามไม่น้อย
ที่นั่งเป็ชั้น ๆ แบบขั้นบันไดมี 3 ชั้น แถวตอนลึก 4 แถว โต๊ะเป็โต๊ะไม้เป็แนวยาวติดพื้นยาวพอจะให้คนนั่งได้มากกว่า 2 คน โต๊ะจัดเป็แถวหน้ากระดานตอนยาวมี 4 แถวช่อมีช่องให้เดิน 3 ช่อง มีเก้าอี้ที่ติดกับพื้นเลยเพราะงั้นถ้าตัวใหญ่หรือตัวเล็กเกินไปก็จะลำบากหน่อย มีหน้าต่างบานใหญ่ทางซ้ายมือ หน้าห้องเป็กระดานดำใหญ่พอที่จะให้นักเรียนทุกคนมองเห็น
ผมและคาราสมีที่ประจำที่ชั้น 3 แถว 2 โต๊ะตัวสุดท้ายนั่งกันสองคนประจำทุกวิชา(ที่ผมเข้าเรียน)
“วิชานี้วิชาอะไรหรอ” ผมถาม
“วิชาปรุงยานะ” คาราสพูดด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย หมอนี่ไม่ชอบเคมีมาก ๆ เลยนี้นะ “ต้องผสมสารนั้นโน่นนี่โดยที่ฉันก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร ฉันจำพวกมันไม่ได้ด้วยซ้ำว่าอะไรเป็อะไร” คาราสเกาหัวอย่างรนแรงและกรีดร้องออกมาอย่างทรมาณ ก็นะหมอนี่เก่งคำนวณไม่เก่งจำนี่น่า
ประตูเปิดออกและมีพวกที่ผมเหม็นขี้หน้าที่สุดโผล่มา “โอ้ วันนี้ไอ้ขยะนี้เข้าเรียนด้วยแฮะ” ชายผมบลอนด์หน้าตากวนบาทาที่กำลังเก็กอยู่หน้าประตูพูดขึ้น
“ไม่เข้าเรียนอีกหรอ ซีเดียส” ผมทักด้วยความรำคาญ
หมอนี่คือเพื่อนร่วมห้องสุดน่ารำคาญชื่อ ซีเดียส เตร์รอยเต้ มีครอบครัวเป็ขุนนางยศมาร์ควิสเลยกร่างไปทั่วโดยไม่สนอะไร หมอนี่ไม่เก่งอะไรเลยนอกจากเวทมนตร์แถมมีนิสัยหาเื่ไปทั่วชื่อกระฉ่อนโรงเรียนว่าเป็จอมเกเรอันดับ 2
“คนอย่างฉันถึงไม่ต้องเรียนก็ฉลาด” ซีเดียพูดพลางเก็กหน้าไปด้วย
คาราสยิ้มกลั้นขำ “คำพูดเหมือนใครสักคนเลยเนอะ”
“ใครกันน่า”ผมหลบตาคาราส
ผมฉุกคิดได้บางอย่างที่น่าสนุกเลยแอบยิ้มที่มุมปากเพราะมีแผนจะแกล้งมัน คาราสเองก็เหมือนจะรู้ว่าผม้าอะไร
“ถ้างั้นทำไมนายถึงอยู่อันดับล่าง ๆ ทุกการสอบเลยละ” คาราสพยายามแทงใจดำ
“แม้แต่วิชาเวทที่นายถนัดก็อยู่นะดับกลาง ๆ เอง น่าสมเพช” ผมเสริม
“หนวกหูพวกไอขยะ!!” ซีเดียสเดือดไม่น้อย
“ค่า ๆ เข้าห้องเรียนได้แล้วค่า” อาจารย์สอนปรุงยาในชุดคลุมยาวปรากฏตัวข้างหลังซีเดียส
ครูสอนปรุงยามาพอดีกับนักเรียนคนอื่น ๆ ตอนนี้หมอนี่ก็ไม่มีโอกาสหนีแล้วต่อให้ครอบครัวเป็มาร์ควิสก็เถอะ
“บุตรแห่งตระกูลมาร์ควิสจะไม่โดดเรียนใช่ไหม” คาราสพูดอย่างเ้าเล่
“ซีเดียสจะโดดเรียนอีกหรอ” เพื่อน ๆ ในห้องเริ่มซุบซิบ “ลูกมาร์ควิสเขาไม่โดดเรียนหรอก”
“ชิ” ซีเดียสจำใจเดินประทับลงที่นั่งประจำตัวเองกับเพื่อน….ไม่สิ ขี้ข้าทั้ง 3 ของหมอนั่น
“เอาละทุกคนคาบเรียนวันนี้เราจะเรียนเื่สูตรผสมการต่างนะ”
“สูตร….ผสม อ่าาาาาาาาาาา” คาราสิญญาลอยออกจากตัวไปแล้วเช่นเดียวกับซีเดียสที่เหม่อเหมือนร่างไร้ิญญา
“ท่านซีเดียสโอเครึเปล่า” ขี้ข้าของซีเดียสคนหนึ่งพูดขึ้น
“ผมจัดการเอง” อีกคนพูดขึ้นก่อนจะลุกขึ้นมา “นี่โนรัมนายเป็อัฉริยะที่ได้คะแนนมากสุดเพราะงั้นโชว์ให้พวกเราเห็นหน่อยสิว่านายจำสูตรผสมอะไรได้บ้าง”
“นั้นสิ ๆ ” มีคนเสริมขึ้น
“ถ้าปฏิเสธแสดงว่านายโกงข้อสอบใช่ไหมละ”
สาวสยแถวหน้าลุกขึ้น“นายเอาแต่โดดเรียนนั้นแปลว่านายรู้เนื้อหาการเรียนอยู่แล้วโชว์ให้พวกเราเห็นหน่อยสิ” หันหน้าห้องพูด
เธอเป็หัวหน้าห้องของห้องนี้ชื่อ ลอร์ร่า เลเบน่า เบ้าหน้าเธอคมบาดตา มัดผมหางม้าและดวงตาสีฟ้าทรงเสน่ห์ของเธอทำให้ใครต่อใครหลงใหลจนมีฐานแฟนคลับ อีกทั่งครอบครัวยังเป็ตระกูลมาร์ควิสอีกแถมฉลาดเป็กรดอีก เธอถูกกล่าวขานว่าเป็อัฉริยะตัวจริงในหมู่ชนชั้นสูงแต่โดนผมตัดหน้าเื่การเรียนและวิชาดาบเลยรังเกียจผมยิ่งกว่าใคร
“เห็นด้วยเลย” แฟนคลับเธอเสริม
“ใช่ ๆ ” อีกหลาย ๆ คนก็โห่ร้องตามกัน
“เดี๋ยวสิครูยังไม่สอนเลยนะ แล้วเขาจะไปรู้ได้ยังไง” ครูพยายามห้าม
“ไม่เป็ไรครับ” ผมพูดขึ้นและกำลังลุกออกไป
“โนรัม” คาราสทักผม ผมหยุดและหันไปหาคาราส “เอาให้ทุกคนอ้าปากค้างเลยนะ” คาราสขยิบตาให้ทีหนึ่ง ผมตอบกลับด้วยการขยิบตาเช่นกัน
ผมลงไปที่กระดานดำกำลังหยิบช็อกขึ้นมา
“ไม่ได้ก็ไม่เป็ไรนะ” ครูพยายามปลอบใจ
“ขอบคุณครับ”
ผมหลับตาลงสักครู่พยายามสร้างสมาธิและเค้นความจำทั้งหมด
“ดูหมอนั่นสิ นิ่งไปเลยวะ” อีกคนก็เสริมว่า “ทำไม่ได้ก็ไม่ต้องอวดสิ”
ผมกลับมาลืมตาอีกครั้งและเริ่มเขียนสิ่งที่ผมจำได้จากห้องสมุด สูตรต่าง ๆ การผสมต่าง ๆ และผลลัพธ์ของมัน ไม่นานทั้งกระดานดำก็เต็มไปด้วยสูตรที่ผมเขียนจนทั้งห้องตะลึง
“โทษทีนะจำได้แค่แหละ” ผมขิงเล็กน้อยใส่คนอื่น ๆ หัวหน้าห้องกัดฟันแน่นเป็การตอบกลับ ตอนนี้ดูเกียจผมมากกว่าเดิมแล้วแฮะ
“กะ…เก่งมากเลยจ้ะ”
ผมเดินกลับที่ตัวเอง
“เยี่ยมเลย ไม่ทำให้ผิดหวังจริง ๆ ” คาราสยื่นหมัดมาหา
“แน่นอนสหาย” ผมชนหมัดกลับ
เวลาล่วงเลยไปจนหมดคาบโดยที่ผมงีบหลับทั้งคาบและหลับต่อไปเรื่อย ๆ จนถึงคาบสุดท้าย คาบวิชาดาบ
“ตื่นได้แล้ว นายยังไม่อยากโดนน้ำสาดใส่หน้าใช่ไหม” คาราสเขย่าตัวผมเบาไปด้วยอย่างน่าเอ็นดูแปลก ๆ
“ฉันตื่นแล้ว ๆ ”
“ไปเรียนต่อเถอะ” คาราสเดินนำไปก่อน ผมลุกขึ้นบิดี้เีนิด ๆ แล้วค่อยเดินตามไป
250
