King - of - Element - ตอนที่ 45

สไปค์ เด็กรุ่นใหม่ไฟแรงที่มั่นใจในฝีไม้ลายมือของตัวเองเป็นอย่างมาก เขาพึ่งเข้ามาโลดแล่นอยู่ในโลกของ KoE ได้ไม่นาน แต่ด้วยทักษะการเล่นที่น่าสนใจทำให้ไปสะดุดตากับคริส ราชันย์แห่งแสงเข้า ตั้งแต่นั้นมาตัวของสไปค์ก็เริ่มถูกชุบเลี้ยง ดูแล ก่อร่างปั้นตัวให้เก่งขึ้นเพื่อเป็นหมากตัวหนึ่งให้คริสใช้เดินในอนาคต และไม่นานวันที่ว่านั้นก็มาถึง วันที่คริสเลือกเขาให้เป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งราชันย์คนต่อไป ในวันนั้นสไปค์ดีใจถึงขั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับไปสามวันสามคืน เพราะในที่สุดความฝันของเขาก็เป็นจริงได้ซักที นั่นคือการได้รับการยอมรับจากชายที่เขานับถือเป็นแบบอย่าง และการขึ้นเป็นราชันย์ในโลกแห่งนี้ เขาพยายามอย่างหนักเพื่อรอคอยวันแห่งความฝัน และสไปค์เองก็เคยได้ลองดวลกับคริสแบบ 1 ต่อ 1 มาก่อน แต่ก็ไม่อาจเอาชนะคริสได้เลย เขาไม่เคยแพ้ให้กับศัตรูคนไหนมาก่อน สไปค์มักจะมีแผนสำรองเสมอเพื่อเอาตัวรอดเมื่อถึงคราวคับขันอยู่เสมอ ในตอนที่เขาดวลกับคริสก็เป็นแบบนั้นเช่นกัน นั่นอาจจะเป็นเหตุผลที่คริสเลือกเขาก็เป็นได้ แต่ในเวลานี้ตัวเขาที่ฝึกฝนตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นจนมีความสามารถมากพอที่จะก้าวเข้ามาเป็นถึงราชันย์ แต่ทำไมกัน ทำไมตอนนี้เขาถึงพลาดท่าให้ชายที่ระดับต่ำกว่าเขาตรงหน้าเอาง่ายแบบนี้ได้ เขาไม่เคยโดนศัตรูคนไหนมาหยาบศักดิ์ศรีเขาถึงขั้นจับหัวของเขากดลงดินแบบนี้เลย แม้แต่คริสก็ยังไม่สามารถทำแบบนั้นโดยที่เขาไม่รู้ตัวได้ นี่มันคือความประมาทงั้นหรอ ไม่ใช่เลย หากจะมองอีกด้านหนึ่ง นี่มันคือฝีมือที่ต่างชั้นกันต่างหาก ตู้มม......หัวของสไปค์ถูกราชันย์ไฟกดลงพื้นดินจนแตกร้าวเป็นวงกว้างโดยไม่ทันได้ตั้งตัวแม้แต่น้อย ผู้เล่นที่อยู่ใกล้ๆต่างรีบดีดตัวออกห่างจากรัศมีการโจมตีแทบไม่ทัน และทุกคนในที่นี้ล้วนไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่กำลังเห็นตรงหน้า สไปค์นอนแน่นิ่งอยู่แบบนั้นไม่ไหวติงเมื่อโดนการโจมตีแบบกะทันหันนี้ไป เขาติดสถานะสตั้น และสถานะมึนงงอย่างน้อยก็ 3 วินาทีโดยทันที ผมไม่ปล่อยโอกาสให้เขาได้พักฟื้นฟูตัวเองพลันจับหัวของสไปค์ให้กลับไปอยู่ถ้ายืนดังเดิมด้วยพละกำลังเพรียวๆที่เหนือกว่า และใช้ทักษะเพื่อพันธนาการตัวเขาเพิ่มไปอีกขั้นหนึ่ง Fire netตัวของสไปค์พลันถูกตาข่ายไฟที่ร้อนระอุดุจดวงอาทิตย์เข้าพันธนาการร่างไว้ไม่ให้ขยับไปไหน อีกทั้งยังทำให้ร่างกายชาเป็นเวลา 5 วินาทีเสริมไปอีกด้วย นั่จึงทำให้สไปค์ไม่อาจขัดขืนได้เลยเพราะติดสถานะผิดปกติอยู่หลายอย่าง "ไปข้างนอกกันเถอะ...." ผมพูดกับสไปค์แต่ก็ไม่ได้รอคำตอบรับของชายตรงหน้าแต่อย่างใด ผมรีบแบก สไปค์ขึ้นบ่าท่ามกลางความมึนงงของเหล่าผู้เล่นที่กำลังล้อมวงอยู่ จากนั้นรีบใช้ sonic ขั้นสูงสุดพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วที่แม้แต่แวนกัสราชันย์แห่งสายฟ้ายังมองตามแทบไม่ทัน พลึบ.....ฟิ้ว...สองเท้าพุ่งออกตัวไปยังประตูทิศใต้ของเมือง ซึ่งเป็นจุดที่ใกล้ถึงนอกเมืองที่สุด ผมต้องแข่งกับเวลาให้ไปถึงนอกเมืองก่อนที่สไปค์จะหลุดจากพันธนาการนี้ได้ทัน ใช้เวลาเพียง 4 วิเศษเกือบ 5 วิ ผมเริ่มเห็นกำแพงเมืองแล้ว ซึ่งเป็นความเร็วที่บ้านรกแตกมากแม้แต่ผมเองยังตกใจกับสิ่งนี้ แต่เวลาจวนจะครบกำหนดแล้ว ผมรีบถีบตัวเองกระโดดขึ้นเหนือกำแพงจนพื้นดินที่ใช้เป็นฐานนั้นระเบิดแตกออกเป็นหลุมทันที จากนั้นก็รีบจับสไปค์โยนออกไปข้างนอกเมืองก่อนที่ตาข่ายไฟจะดับลง ฟิ้วว... ตู้มม....สไปค์ถูกโยนออกนอกเมืองกลิ้งหลุนๆเป็นลูกขนุนจนเสียภาพพจน์ของราชันย์ไปจนหมด เขาถูกโยนมาไกลเป็นกิโลเมตร และตอนนี้เขาหลุดจากพันธนาการทั้งปวงแล้ว แล้วเขาก็หัวร้อนอย่างมากที่ถูกกระทำแบบนี้จนเลือดแทบจะขึ้นหน้าเลยล่ะ “ไอ่บ้าเอ้ย! นี่แกกล้าดียังไงถึงทำกับฉันแบบนี้...แล้วแกจะต้องเสียใจทีหลังแน่กับสิ่งที่ทำลงไป!......อะ- เดี๋ยว-สิ!!” สไปค์ที่พูดด้วยความโมโหยังไม่ทันจบก็จวนจะโดนโจมตีสวนมาเสียแล้ว เพลิงนรกทะลวงสวรรค์ – เสริมคุณสมบัติธาตุไฟเสียงเรียกใช้งานทักษะของผมดังขึ้นเบาๆพร้อมกับเปลวเพลิงสีดำแดงเข้มราวกับผุดออกมาจากนรกอเวจีถูกยิงออกมา เปลวเพลิงนรกพลันเปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นสิ่งที่น่าหวาดกลัวไป มันคล้ายปีศาจผู้หิวโหยความตายของศัตรูเบื้องหน้า สไปค์ที่พึ่งตั้งตัวได้ทันรีบนำขวานระดับ L ของตัวเองขึ้นมากันการโจมตีอันทรงพลังที่จะมาถึงนี้ทันที ตู้ม......!!!ทักษะอันรุนแรงที่ปล่อยออกมาจากผู้เล่นระดับราชันย์นั้นรุนแรงถึงขั้นที่ทำให้ป่าใหญ่ข้างเมืองนั้นหายไปเกือบครึ่งหนึ่ง ความรุนแรงของทักษะทำให้เกิดเป็นไฟป่าลุกลามวอดวายไปทั่ว แต่สุดท้ายก็มอดดับลงเมื่อเมื่อจู่ๆก็มีน้ำแข็งที่แสนเย็นยะเยือกเข้าปกคลุมไปทั่วพื้นที่ ความเย็นของน้ำแข็งมันดับได้แม้กระทั้งเพลิงนรกของผม กลุ่มน้ำแข็งยังขยายอาณาเขตไปเรื่อยๆไม่มีท่าจะหยุดลง แม้กระทั่งจุดที่ผมยืนอยู่ก็โดนไปด้วยเช่นกัน ฟู่........เสียงของราชันย์แห่งน้ำแข็งผ่อนลมหายใจออกมา เขาปลดปล่อยพลังออกมาได้ทันก่อนที่การโจมตีที่รุนแรงนั้นจะถึงตัวเขา เป็นเพราะอาณาเขตแห่งราชันย์ที่เขาเรียกออกมานั้นทำให้การโจมตีของผมนั้นอ่อนพลังลงจึงทำให้เขากันการโจมตีนั้นได้ทัน แต่กระนั้นมันก็ทำให้เขาหอบไม่ใช่เล่นเลย อาณาเขตแห่งราชันย์ผมพลันปล่อยอาณาเขตแห่งราชันย์เข้าสู้บ้าง ผืนน้ำแข็งรอบๆตัวของผมเริ่มละลายเนื่องจากความร้อนที่เหนือกว่าจนเกิดเป็นเปลวเพลิงอ่อนๆลุกท่วมขึ้นทั่วบริเวณ และเริ่มขยายอาณาเขตละลายน้ำแข็งไปเรื่อยๆจนไปหยุดอยู่ที่จุดกึ่งกลางระหว่างสองราชันย์ราวกับฉากการปะทะกันระหว่างสองขุนพลในเกาะแห่งหนึ่งจากการ์ตูนเรื่องดังยังไงยังนั้น Flame Auraไม่หมดแค่นั้น ในตอนนี้ร่างกายของผมค่อยๆถูกห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิงสีแดงฉานอันร้อนละอุที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งทุกอย่างให้มอดไหม้ไป และเพียงชั่วพริบตาเดียวผมพลันหายไปจากจุดที่ยืนอยู่ไปโผลตรงหน้าของราชันย์น้ำแข็ง ศรไฟถูกง้างเข้าโจมตีใส่สไปค์ในระยะประชิด ด้วยพลังการทำลาย และความเร็วในการยิงมันจึงยากต่อการป้องกัน แต่กระนั้นเพราะอีกฝ่ายเป็นถึงราชันย์เขาจึงไม่เสียท่าง่ายๆ สไปค์เหวี่ยงขวานยักษ์ระดับ L ของเขาขึ้นเหนือหัวแล้วบรรจงฟันผ่าหมากลงมาฟันการโจมตีของผมด้วยความรุนแรงที่แม้แต่ผมยังตกใจกับความรุนแรงของมัน ตู้ม....!!ศรไฟถูกทำลายย่อยยับพร้อมกับพื้นดินที่เต็มไปด้วยก้อนน้ำแข็งแหลมที่พุ่งออกมาจากใต้ดินเป็นทางยาวจากการฟันของสไปค์ ราชันย์แห่งน้ำแข็งพลันใช้สายตาอันแหลมคมมองหาศัตรูตรงหน้าของเขาแต่กลับไม่พบ จู่ๆก็เกิดเสียงกระซิบเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูของเขาก่อนจะหายไป “นายมันเชื่องช้า......” ด้วยคำพูดนี้เองทำให้สไปค์เริ่มจะมีน้ำโหอยู่หน่อยๆแล้ว แต่เขาจะทำอะไรได้เมื่อไม่สามารถหาตัวของคู่ต่อสู้เจอ ผมใช้ Sonic เคลื่อนที่ไปด้านหลังและโจมตีด้วยศรไปอีกรอบ แต่สไปค์ก็ป้องกันการโจมตีได้อีกครั้งเช่นกัน ผมโจมตีแบบนี้ไปเรื่อยๆ ซ้ายที ขวาที หน้าที หลังที วนแบบนี้ไปเรื่อยๆ และเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ รวดเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนสไปค์เริ่มจะตามการโจมตีของผมไม่ทันแล้ว และในที่สุด ศรไฟลูกน้อยๆของผมก็เจาะทะลุการป้องกันของเขาเข้าไปได้แล้ว ฟิ้ว....ฉึก...!ศรไฟพุ่งทะลุไหล่ซ้ายของสไปค์ไป แต่กระนั้นก็ไม่ทำให้พลังชีวิตของเขาลดไปเท่าไหร่เลย จนสไปค์พูดสบประมาทผมต่ออีกชุดหนึ่ง “เหอะ นี่คือการโจมตีของแกงั้นหรอ กระจอก!” “อึดจังเลยนะ แล้วถ้าเป็นแบบนี้ล่ะ!” เมื่อพูดจบผมพลันหายไปจากระยะสายตาของสไปค์อีกครั้ง และเริ่มการโจมตีใส่ทั่วทิศทางด้วยความเร็ว และความรุนแรงที่มากกว่าเมื่อครู่ สไปค์เริ่มตามการเคลื่อนไหวของผมไม่ทัน และศรไฟของผมก็เริ่มทะลุการป้องกันมากขึ้นเรื่อยๆ แม้ดาเมจของมันจะไม่มาก แต่หากโดนเข้าไปถี่ๆแล้วล่ะก็ มีจุกกันบ้างล่ะ แต่มีหรือที่สไปค์จะยอมโดนโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว เขาพลันใช้สมาธิครู่หนึ่ง และเรียกใช้ทักษะของเขาทันที ตู้ม....! เกลียวคลื่นสะเทือนเหมันต์เกิดคลื่นพลังทะลักออกมาจากตัวสไปค์อย่างมหาศาล เขายกขวานยักษ์ที่ตอนนี้กำลังเรืองแสงสีขาวหิมะอ่อนๆขึ้นเหวี่ยงไปรอบตัวพลันเกิดเป็นพายุหิมะขนาดย่อมๆ และมันก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนผมที่พยายามถีบตัวออกมาโดนโจมตีเข้าเล็กน้อย แต่ดาเมจที่ได้รับนั้นไม่น้อยตามเลย พายุหิมะนี้ยังขยายเป็นวงกว้างขึ้นเรื่อยๆจนเกือบจะทะลุเข้าไปในเมืองแล้ว เกร็ดหิมะภายในพายุนั้นแหลมคมดุจคมดาบนับล้านๆเล่ม หากเอาตัวเข้าไปอยู่ใจกลางพายุหิมะที่มีเกร็ดหิมะนับล้านๆนั้นคงไม่เป็นเรื่องดีแน่ “ฮ่าๆ เป็นอะไรไป ไม่เข้ามาแบบเมื่อกี้แล้วรึไง!” สไปค์พูดจาเยาะเย้ยได้ใจเมื่อเห็นผมหยุดการโจมตีไป ส่วนสไปค์ก็เริ่มเดินขยายรัศมีพายุหิมะมาหาผมเรื่อยๆเช่นกัน ผมเห็นดังนั้นจึงกระโดดหมุนตัวกลับหัวลงพื้นดิน จากนั้นเริ่มระดมยิงศรใส่พื้นไป 4 – 5 ดอก ท่ามกลางความมึนงงของสไปค์ที่ไม่รู้ว่าผมกำลังทำอะไรอยู่ ใช้เวลาเพียงไม่นานพื้นดินรอบๆที่สไปค์ยืนอยู่ จู่ๆก็สั่นคล้ายกับกำลังจะมีบางอย่างพุ่งขึ้นมา และในตอนนี้เองสไปค์ก็รู้โดยทันทีว่านี่คือสิ่งที่ผมทำเมื่อครู่ ฟิ้ว....ตู้ม....เกิดการโจมตีพุ่งเข้าใส่สไปค์จากใต้ดินโดยไม่ทันตั้งตัวจนตัวของเขาลอยอยู่เหนือพื้นดิน กี่ครั้งแล้วที่เขาประมาทศัตรูตรงหน้าของตัวเอง นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้โดนการโจมตีโง่ๆแบบนั้นเล่นงานเอาง่ายๆ “นี่คุณลืมอะไรไปรึเปล่า ผมคือ Archer นะ ผมไม่จำเป็นต้องเข้าไปในระยะพายุของคุณผมก็สามารถโจมตีคุณได้อย่างสบายๆ...” นับว่าแผนของผมได้ผล ทั้งการจับเขาทุ่มในระยะประชิด แรงล็อคตัว แรงจับโยน ยิงศรไฟในระยะเผาขน ทั้งหมดล้วนเป็นการโจมตีระยะประชิดทั้งสิ้น ด้วยทั้งหมดนี้ทำให้สไปค์คิดว่าผมคือ Archer สายโจมตีระยะประชิดที่นิยมใช้มีดสั้นประกอบด้วยเหมือนพวกแอสซาซิน นั่นจึงทำให้เขาชะล่าใจการโจมตีระยะไกลของผมไป “แกนะแก! ฉันจะจำวันนี้ไว้ แล้วซักวันฉันจะมาฆ่าแกด้วยมือคู่นี้ให้ได้ ไอ่บ้าเอ้ย!” สไปค์ตะโกนทิ้งท้ายเอาไว้ แต่มีหรือที่ผมจะสนใจ ผมอาศัยจังหวะที่เขาลอยตัวอยู่ และไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระทำการย้ำการโจมตีใส่ทันที Gravity Distortionผมยิงธนูพุ่งทะลุผ่านพายุหิมะไปที่ตัวของเขาบังเกิดเป็นหลุมดำขนาดเกือบเท่าตัวของสไปค์ หลุมดำที่ว่านี้กำลังเข้าตรึงเขาไม่ให้ขยับได้อีกขั้นหนึ่ง ราชันย์น้ำแข็งค่อยๆถูกแรงดึงดูดที่ไร้แรงต่อต้านดูดเข้าหลุมดำไปเรื่อยๆ แต่เพราะเขาแข็งแกร่งมากพอจึงทำได้แค่ตรึงอยู่อย่างนั้นไม่หายเข้าไปในหลุมดำ Shooting Statผมยิงธนูขึ้นบนท้องฟ้านับครั้งไม่ถ้วน ใช้เวลาไม่นานลูกธนูเหล่านั้นแปรเปลี่ยนเป็นลูกอุกกาบาตไฟน้อยใหญ่นับไม่ถ้วนลงสู่กลางวง ทั้งพายุหิมะ และราชันย์น้ำแข็งต่างถูกทักษะนี้ทำลายอย่างย่อยยับไม่เหลือซาก พื้นดินเป็นหลุมเป็นบ่อเป็นบริเวณกว้างบ่งบอกถึงความรุนแรงของทักษะได้เป็นอย่างดี กลุ่มควันจากการโจมตีเริ่มจางหายไปทิ้งไว้แต่บุรุษชุดแดงถือธนูไฟลุกท่วมยืนอยู่ และอีกฝั่งหนึ่งก็มีรูปปั้นน้ำแข็งขนาดเท่าตัวคนตั้งอยู่ ลักษณะร่างกายของมันคล้ายกับสไปค์ราชันย์น้ำแข็งไม่มีผิด ผมเห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปดูรูปปั้นนั้นใกล้ๆพลางคิ้วขมวดเล็กน้อยก่อนที่จะทุบรูปปั้นน้ำแข็งนั้นให้แตกสลายไปก่อนจะชายตามองสภาพแวดล้อมรอบๆที่เต็มไปด้วยร่องรอยจากการต่อสู้ที่รุนแรงเมื่อครู่ ซึ่งทั้งหมดทั้งมวล ทุกการกระทำ การต่อสู้ทุกท่วงท่านี้ล้วนอยู่ในสายตาของชาวเมือง และเหล่าผู้เล่นที่พากันมามุงดูการต่อสู้ที่น่าเหลือเชื่อนี้อยู่เหนือกำแพงเมืองหลวง และแน่นอนว่ารวมถึงราชันย์แห่งสายฟ้า แวนกัสด้วยเช่นกัน ....

King - of - Element

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 45

คล้ายกับเรื่องKing - of - Element ที่คุณอ่าน

King - of - Element

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 45

คล้ายกับเรื่องKing - of - Element ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้