ฉันดันบ้าหลวมตัวไปกับบอสอีกจนได้ ร่างกายฉันมันห้ามไม่ฟัง แค่ได้กลิ่นตัวเขา ััเขา ใจฉันก็อ่อนละทวยไปหมด หรือฉันติดใจเซ็กส์ขึ้นมาแล้วนะ ไอ้บ้าเอ้ยยย ฉันยกมือปิดหน้า รีบจัดแจงเสื้อผ้า ก่อนจะขอตัวลงจากรถ
“คะ คือ ข้าวขึ้นห้องแล้วนะคะ”
พอฉันจะไปเปิดประตูลง บอสก็เอื้อมมาจับข้อมือฉันไว้
“..คะ?”
“...”
บอสก้มหน้านิ่ง เม้มปากไว้แน่น ทำเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอย่างหนักอยู่
“ถ้าไม่มีอะไรจะพูด ก็ปล่อยข้าวได้แล้วค่ะ”
“เป็แฟนกัน…”
“!!!! คะ?”
“ลองคบ กับพี่ไหม”
คำพูดจากชายตรงหน้าพูดขึ้น ตาฉันเบิกโพลงด้วยความใ
คบหรอ ที่หมายถึง เป็แฟนกันน่ะหรอ ?!!
ฉันกับบอสน่ะหรอ?!!
“ถามเพราะความรู้สึกต้องรับผิดชอบ อะไรรึเปล่าคะ”
“เปล่า เพราะว่า ชอบ ขึ้นมาแล้วจริงๆ น่ะ”
“....”
“ลองคบกันดูก่อนก็ได้…”
“ไม่ได้ค่ะ”
“ทำไม?”
“ถ้าฝ่ายบุคคลรู้ หรือที่มอรู้ ข้าวต้องโดนส่งตัวกลับ เปลี่ยนที่ฝึกงาน เบาๆ ก็โดนทัณฑ์บน หนักสุดก็คงไล่ออก..”
“...”
“ข้าวไม่อยากเอาอนาคตตัวเองไปเสี่ยงแบบนั้นหรอกค่ะ”
“ถ้าข้าวโดนไล่ออก พี่ดูแลข้าวได้นะ ข้าวไม่ต้องไปหาที่ฝึกงานที่ไหนเลย”
“บอสคะ มันไม่ใช่แค่นั้นนะคะ ที่ข้าวจะบอกคือ นี่มันอนาคตของข้าวค่ะ”
“...แค่คนอื่นไม่รู้ ก็พอใช่ไหม”
เสียงชายตรงหน้าแ่เบาจนเกือบไม่ได้ยิน
อะไร?! เขาเสียใจที่ฉันจะไม่คบด้วยหรอ
“...ค่ะ”
“ถ้างั้น คบกันแบบลับๆ ก็ได้”
“!!!”
“ไม่ต้องบอกใคร เวลางานก็เป็บอสลูกน้อง เลิกงานก็ค่อยว่ากัน”
“ข้าวมีสิทธิ์ปฏิเสธไหมคะ”
“ถ้าปฏิเสธ จะไม่เซ็นผ่านงานให้”
“บอส!!”
ฉันหันขวับไปตาขวางใส่คนตรงหน้า ที่เอาอนาคตฉันมาขู่เล่น
“ล้อเล่นก็ได้ครับ”
“เฮ้อ ก็ได้ค่ะ ลองคบดูก็ได้ แต่ห้ามบอสแสดงอาการอะไรเด็ดขาดนะคะ”
ชายตรงหน้าค่อยๆ ยิ้มออกปากกว้างจนตาหยี ก่อนจะดึงฉันเข้าไปกอดและหอมฉันฟอดใหญ่
“พอแล้วค่ะ แก้มช้ำหมดแล้ว”
“ต่อไปนี้ หลังเลิกงานเรียก “พี่อินแจ” นะ”
“คะ? ค่ะ พี่..”
โอ้ย กระดากปากโว้ยยยย
“หืมม”
“พี่ ..อินแจ”
“เก่งมากครับที่รัก”
ฟอดด~
หอมอีกแล้ว ิัจะติดไปกับจมูกโด่งๆ นั่นแล้วค่าาา พี่อินแจหันไปหยิบถุงใบนึงที่เบาะหลัง แล้วส่งให้ฉัน
“อะไรคะ”
“โทรศัพท์เครื่องใหม่”
“!!!”
“ต่อไปนี้ พี่จะโทรหาบ่อยๆ”
“ไม่เอาค่ะ! เดี๋ยวข้าวซื้อเอง”
“พี่ซื้อมาแล้ว ถ้าไม่เอาก็นู้น ถังขยะ”
พี่อินแจพูด ก่อนจะทำแก้มป่องๆ เหมือนกำลังงอน
‘ขนลุก!! มาโหมดไหนเนี้ย’
“เอ่อ ค่ะ ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ”
ฉันจำเป็ต้องรับ เพราะไม่งั้นพ่อคุณก็ยุให้ทิ้งขยะ ถึงจะดีใจที่ได้โทรศัพท์เครื่องใหม่ แต่นี่พึ่งคบกันวันแรก ก็เปย์ขนาดนี้เลยหรอ
ฉันเปิดกล่องดูโทรศัพท์แบรนด์หรู รุ่นล่าสุดเครื่องใหม่ ที่ถูกเซ็ตข้อมูลบางส่วนไว้แล้ว
“พี่เปิดบันทึกเบอร์ไว้ให้ในเครื่อง ใส่ซิมแล้วโทรหาพี่ด้วย”
ฉันกดดูตามว่า ก่อนจะเห็นเบอร์ที่เม็มไว้
‘ที่รัก’
ฉันหันขวับมองคนข้างๆ ที่นั่งฮัมเพลงประหนึ่งกำลังอารมณ์ดีอยู่ …เฮ้อ ขี้เกลียดบ่น จากนั้นฉันก็เลยนั่งเปลี่ยนซิมไปเครื่องใหม่และกดโทรออกหาพี่อินแจตามคำขอ
ฟอดดด~
“บอกว่าพอแล้วไงคะ ” ฉันตีแขนคนตรงหน้าเบาๆ
“ก็คนมันคลั่ง”
“ข้าวจะขึ้นห้องแล้วค่ะ”
“จะไม่ชวนพี่หน่อยหรอ”
พี่อินแจพูด ก่อนจะมองฉันด้วยสายตากรุ้มกริ่มอีกแล้ว ชวนกับผีน่ะสิ อยู่กับตาบ้านี่ ร่างกายฉันช้ำหมด
“พอ ช้ำทั้งตัวแล้วค่ะ”
“ยอมก็ได้ เจอกันพรุ่งนี้ครับ” เอ้า ว่าง่ายแฮะ
“ค่ะ ขับรถดีๆ นะคะ”
ฉันว่า ก่อนจะโบกมือบ๊ายบายและลงรถสปอร์ตขึ้นห้องไป
3K
