มหาตำนานวิถีสวรรค์: จารึกมังกรบรรพกาล

### บทที่ 52: ทะลวงเจ็ดชั้นฟ้าและเงาสังหารที่มาเยือน

สองเดือนเต็ม...ได้ผ่านพ้นไปในพริบตา

ภายในลานเมฆาเร้นอันเงียบสงบซึ่งถูกตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง เย่เฟิงและสหายของเขากำลังอยู่ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญที่สุด

เย่เฟิงนั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้องฝึกฝนส่วนตัว รอบกายของเขาคือทะเลหมอกที่สร้างขึ้นจากไอพลังปราณอันบริสุทธิ์ของหินปราณชั้นกลางนับพันก้อน! เขาดูดซับพลังงานเหล่านั้นเข้าไปในร่างกายอย่างบ้าคลั่งราวกับหลุมดำที่ไม่มีที่สิ้นสุด

เขาใช้พลังงานมหาศาลนี้ในการทุบตีและท้าทาย "คอขวด" ที่กั้นขวางระหว่างขั้นสร้างรากฐานระดับหกและระดับเจ็ดอย่างต่อเนื่อง!

มันคือกำแพงที่มองไม่เห็นซึ่งแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ผู้ฝึกตนทั่วไปอาจต้องใช้เวลาหลายปีจึงจะสามารถทะลวงผ่านไปได้ แต่เย่เฟิงกลับใช้เวลาเพียงแค่สองเดือนในการทุบมันจนปรากฏรอยร้าว!

ในขณะเดียวกันนั้น เขาก็ได้หลอมรวม "เกราะไหมอสูรดำ" เข้ากับร่างกายได้อย่างสมบูรณ์แบบ มันไม่ได้เป็นเพียงแค่เกราะที่สวมใส่ แต่ได้กลายเป็นผิวหนังชั้นที่สองของเขาไปแล้ว สามารถปรากฏขึ้นมาป้องกันได้ทุกเมื่อที่เขาต้องการ

ในที่สุด...ในรุ่งอรุณของวันสุดท้ายของเดือนที่สอง...

"อ๊าาาาา!"

เย่เฟิงคำรามลั่น! เขารวบรวมพลังปราณทั้งหมดที่บีบอัดจนถึงขีดสุด...แล้วพุ่งเข้ากระแทกกำแพงที่มองไม่เห็นนั้นเป็นครั้งสุดท้าย!

ตูมมมมม!

เสียงระเบิดที่ดังขึ้นในจิตวิญญาณของเขา! กำแพงที่ขวางกั้นเขามาโดยตลอด...ได้พังทลายลงอย่างสมบูรณ์!

พลังปราณในทะเลปราณของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพอีกครั้ง! มันบริสุทธิ์, หนาแน่น, และทรงพลังขึ้นไปอีกระดับ! จิตสัมผัสของเขากวาดออกไปได้ไกลขึ้นเป็นสองเท่า! และเขาก็รู้สึกได้ถึงความเชื่อมโยงกับพลังมังกรในร่างที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น!

ขั้นสร้างรากฐาน...ระดับที่เจ็ด!

เขาก้าวเข้าสู่ขอบเขตตอนปลายของขั้นสร้างรากฐานได้สำเร็จแล้ว!

เย่เฟิงค่อยๆ ลืมตาขึ้น แววตาของเขาในยามนี้คมกล้าและลึกล้ำราวกับมหาสมุทร เขาลุกขึ้นยืน กลิ่นอายที่เคยแหลมคมได้ถูกเก็บงำไว้จนหมดสิ้น ทำให้เขาดูเหมือนบัณฑิตที่อ่อนแอคนหนึ่ง...แต่ภายใต้ความสงบนิ่งนั้น...คือพลังที่พร้อมจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ!

แอ๊ด...

ประตูห้องของเขาเปิดออก และในเวลาเดียวกันนั้นเอง ประตูเรือนพักของเซี่ยหนิงฉางก็เปิดออกเช่นกัน

นางก้าวออกมา...รัศมีของนางในยามนี้ลึกล้ำจนแม้แต่เย่เฟิงก็ยังไม่อาจหยั่งถึงได้ นางได้ควบคุมพลังของขั้นก่อเกิดตอนกลางของนางได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว และดูเหมือนว่าจะแข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง

ทั้งสองคนสบตากัน...แล้วพยักหน้าให้กันเบาๆ โดยไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดๆ

ศิษย์น้องหลินซึ่งได้ฝึกฝนอย่างหนักเช่นกัน ก็ได้ก้าวเข้าสู่ขั้นรวบรวมปราณระดับสูงแล้ว บัดนี้...กลุ่มของพวกเขาทั้งสามคน...มีพลังที่แข็งแกร่งพอที่จะสร้างความปั่นป่วนให้แก่ยุทธภพได้แล้ว!

"ดูเหมือนว่า...ถึงเวลาที่เราจะต้องออกไปเคลื่อนไหวบ้างแล้ว" เย่เฟิงกล่าวขึ้นทำลายความเงียบ

แต่ในขณะที่เขากำลังจะพูดคุยถึงแผนการต่อไปนั้นเอง...

ฟุ่บ!

สัญชาตญาณแห่งความเป็นความตายที่ถูกลับคมมานับครั้งไม่ถ้วนของเย่เฟิงพลันกรีดร้องขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง!

เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่เยียบเย็นและไร้ซึ่งอารมณ์...มันปรากฏขึ้นจากเงามืดของต้นไม้ในสวน...ภายในลานเมฆาเร้นที่ควรจะปลอดภัยที่สุด!

มันคือเงา! เงาดำสายหนึ่งที่แยกตัวออกมาจากเงาของต้นไม้! ในมือของมันคือ "กริชสีดำทมิฬ" ที่ไร้ซึ่งแสงสะท้อน!

เป้าหมายของมันไม่ใช่เย่เฟิงที่ดูแข็งแกร่งที่สุด...และไม่ใช่เซี่ยหนิงฉางที่ดูสูงส่งที่สุด...

แต่กลับเป็นศิษย์น้องหลิน...จุดอ่อนที่เปราะบางที่สุดในกลุ่มของพวกเขา!

มันรวดเร็ว...เงียบเชียบ...และเด็ดขาด!

หอสังหารเงา! พวกมันลอบเข้ามาได้ถึงที่นี่!

ทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตา! กริชสีดำนั้นอยู่ห่างจากลำคอของศิษย์น้องหลินไม่ถึงครึ่งชุ่นแล้ว!

"เจ้ากล้า!"

เย่เฟิงคำรามลั่น! แววตาของเขาเย็นเยียบจนน่ากลัว!

(จบตอนที่ 52)