เหมิงเหยียน 孟言 ยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าแผ่นผลึกที่ดูผิดปกติบานนั้น ความคิดที่ว่ามันอาจจะเป็นทางลับหรือกลไกปลดกับดักยังคงวนเวียนอยู่ในหัว เขากำลังพิจารณาว่าจะลองออกแรงผลักหรือค้นหาสลักลับใดๆ ที่อาจซ่อนอยู่ แต่ก่อนที่เขาจะได้ตัดสินใจทำอะไรลงไป...
"ครืด... ครืดดดด... ตึ้บ... ตึ้บ..."
เสียงบางอย่างดังขึ้นจากส่วนที่ลึกเข้าไปในทางเดินที่เขาเพิ่งจากมา มันไม่ใช่เสียงของหินกระทบกัน หรือเสียงผลึกแตก แต่เป็นเสียงย่ำเท้าที่หนักแน่นและสม่ำเสมอ! แต่ละก้าวที่ดังขึ้นนั้น ทำให้พื้นถ้ำสั่นสะเทือนเล็กน้อย!
เหมิงเหยียน 孟言 ตวัดสายตาคมปลาบไปยังทิศทางต้นเสียงทันที! สัญชาตญาณนักรบที่ถูกขัดเกลามาตลอดชีวิตร้องเตือนถึงการปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่และทรงพลัง! ความคิดเรื่องกับดักและทางลับถูกปัดทิ้งไปในทันใด!
'เสียงย่ำเท้านี้...หนักแน่นและคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด...' เขานึกอย่างเยือกเย็น พลางถอยหลังออกมาจากแผ่นผลึกนั้นสองสามก้าว กลับมายืนตั้งหลักในที่โล่งของโถงถ้ำเล็กๆ นั้นอีกครั้ง มือขวาของเขาวางลงบนด้ามดาบจักรวาลบรรจบ 滙宇 ที่เหน็บอยู่ข้างเอวอย่างเป็นธรรมชาติ เตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์
เจ้าไก่ที่เขาวางลงบนพื้นหินข้างตัวก่อนหน้านี้ พลันผุดลุกขึ้นยืนอย่างตื่นตระหนก! ขนคอของมันลุกชัน! ดวงตาสีทองอำพันเบิกกว้าง จ้องเขม็งไปยังทางเดินมืดมิดที่เสียงนั้นดังออกมา ร่างเล็กๆ ของมันสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้! มันส่งเสียงร้อง "กุ๊กๆๆๆ!" ด้วยความหวาดกลัวสุดขีด พยายามจะวิ่งหลบไปซ่อนหลังขาของเหมิงเหยียน 孟言!
'เจ้าตัวเล็กนี่...อาการหนักกว่าตอนเจอเงาทมิฬเสียอีก' เหมิงเหยียน 孟言 เหลือบมองมันแวบหนึ่ง 'แสดงว่าสิ่งที่กำลังจะมา ต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน'
เสียงย่ำเท้าหนักๆ นั้นใกล้เข้ามาทุกขณะ... พร้อมกับแรงกดดันอันมหาศาลที่แผ่กระจายออกมาจากความมืด! มันเป็นแรงกดดันที่หนักหน่วง เย็นเยียบ และแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายของผลึกและผืนปฐพีอันเก่าแก่!
เหมิงเหยียน 孟言 สัมผัสได้ถึงพลังงานธาตุดินและน้ำที่เข้มข้นจนแทบจะจับต้องได้! มันคือกลิ่นอายที่เขาจำได้แม่นจากการเผชิญหน้าอันน่าอัปยศครั้งก่อน!
และแล้ว...ท่ามกลางเงามืดที่ปลายทางเดินนั้น... เงาร่างมหึมาก็ค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้น!
มันคืออสูรผลึกคชสาร 晶化巨象 ตัวเดิม!
ผิวหนังผลึกสีฟ้าใสของมันสะท้อนแสงเรืองรองจางๆ จากผลึกบนผนังถ้ำ งาทั้งสองข้างยังคงแหลมคมและน่าเกรงขาม ดวงตาข้างที่เหลือของมันกลมโต ส่องประกายสีฟ้าลุ่มลึก จ้องตรงมายังเหมิงเหยียน 孟言 และเจ้าไก่ที่หลบอยู่ข้างหลังเขาอย่างไม่กะพริบ!
ดูเหมือนว่าการพักฟื้นในแอ่งพลังงานก่อนหน้านี้จะทำให้มันดูมีเรี่ยวแรงขึ้นบ้าง แต่ร่องรอยความบาดเจ็บและความขุ่นเคืองจากการปะทะครั้งก่อนยังคงฉายชัดอยู่ในแววตาคู่นั้น!
บรรยากาศในโถงถ้ำพลันตึงเครียดขึ้นในทันที! ความเงียบเข้าครอบงำ มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาของเหมิงเหyียน 孟言 และเสียงหอบถี่ๆ ของเจ้าไก่ที่หวาดกลัวจนตัวสั่น
การจ้องหน้ากันระหว่างเด็กชายในร่างซามูไรเฒ่ากับอสูรยักษ์แห่งถ้ำผลึกดำเนินไปชั่วอึดใจ... ต่างฝ่ายต่างประเมินคู่ต่อสู้ของตนเอง
เหมิงเหยียน 孟言 ยืนนิ่ง จิตใจสงบดุจผิวน้ำที่ไร้ระลอกคลื่น แม้แรงกดดันจากอสูรเบื้องหน้าจะหนักหน่วง แต่เขาก็ไม่แสดงอาการหวั่นไหวออกมาแม้แต่น้อย ในใจเขากำลังคำนวณความเป็นไปได้ต่างๆ และทบทวนแผนการสะสางบัญชีที่เคยคิดไว้
ส่วนอสูรผลึกคชสาร 晶化巨象 นั้น...เมื่อมันจำได้ว่าเด็กมนุษย์ตัวเล็กแต่กลับมีฝีมือร้ายกาจผู้นี้คือผู้ที่เคยทำร้ายมันจนบาดเจ็บสาหัส ดวงตาข้างเดียวของมันก็พลันลุกโชนขึ้นด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้น!
"กร๊ออออออออออออออ!!!"
เสียงคำรามกึกก้องดังสะท้านไปทั่วทั้งโถงถ้ำ! มันไม่ใช่แค่เสียงขู่ แต่เป็นเสียงประกาศศึก! การเผชิญหน้าครั้งที่สองได้เริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างแท้จริง!
(จบตอนที่ 36)