สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบห้า Darkest Dungeon 1

การตะลุยดันเจี้ยนนั้นในหมู่นักผจญภัยทั่วไปต้องเตรียมอุปกรณ์ไปให้พร้อม

หากเราใช้ไอเท็มมากเกินไปเราอาจจะขาดทุนหากเราเตรียมไปไม่พอ เราอาจจะเสียชีวิต

แม้แต่เฮียกัซแห่งเบอร์เซิร์กก็ยังมีการพกสมุนไพรไว้ในกรณีที่ตนเองเผื่อจะมีอาการติดพิษ

และเป็นคนที่ถนัดนอนกลางดินกินกลางทรายอยู่แล้วสามารถอยู่ในป่าคนเดียวได้

สัญชาตญาณการระวังภัยนั้นสูง

แต่สำหรับนักผจญภัยทั่วไปแล้วนั้นการเดินทางคนเดียวอันตรายมากๆ

จำเป็นต้องมีเพื่อนร่วมทีม

ซึ่งไปกันจำนวนมากนั้นจะปลอดภัยกว่า

แต่การมีเพื่อนร่วมทีมมากทำให้ต้องมีตัวหารเยอะมากขึ้นรายได้ก็จะน้อยลงไปอีก

ลุยเดี่ยวคนเดียวหากไม่เก่งแบบเฮียกัซ Berserk ก็อาจจะกลายเป็นอาหารของหนูในท่อระบายน้ำหรือแมวในห้องใต้หลังคาได้

มันเป็นการชั่งน้ำหนักระหว่างความปลอดภัยและรางวัลที่นักผจญภัยจะได้รับ

ที่มีบางครั้งนักผจญภัยที่รอดมาได้จะบ่นว่าตนเองต้องถังแตกเพราะใช้อุปกรณ์และน้ำยาเพิ่มพลังที่มีมูลค่าสูงมากเกินไป

หัวหน้าปาร์ตี้ที่ดีคือผู้ที่สามารถชั่งน้ำหนักระหว่างอันตรายที่ลูกทีมจะเจอกับเงินรางวัลที่จะได้รับได้

ตามนิสัยของนักผจญภัยนั้น คือพวกที่สามารถเสี่ยงอันตรายได้อยู่แล้ว

แต่คนที่จะขึ้นไปสู่ระดับสูงได้คือผู้ที่มีความสามารถพิเศษไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

และดยกุอูลริกก็ไม่ใช่คนทั่วไป

เรธ Wraith

วิญญาณแค้นที่ฝังตัวอยู่ตามผนังของดันเจี้ยนดำมืด

ที่ดยุกอูลริกต้องพังผนังห้องเป็นระยะยะเพื่อเก็บรวบรวมสมบัติให้ครบทั้งหมด

ร่างของวิญญาณราวกับวัตถุโปร่งใส

สามารถพุ่งเข้ามาทำให้เราเกิดค่าสถานะตกใจpanic หรือเกิดอาการหนาวเย็น chill

ได้หากเราแพ้ทางพวกสายวิญญาณ

ยิ่งหากเป็นสายนักบวชที่โดนค่าสถานะหนาวเย็นหรือตกใจจะมีผลต่อการร่ายคาถา

นับว่าอันตรายมากต่อการที่จะมาตะลุยปาร์ตี้ที่ต้องพึ่งนักบวชในการจัดการวิญญาณร้ายหรือซอมบี้ต่างๆแต่ทว่า

ฮึ้ย ย่า

พี่กล้ามตะโกนและขวานยกขึ้นเหนือศีรษะและฟันไปที่เรธตรงๆไม่ต้องมีแผนการซับซ้อน

โป๊ะ

พี่กล้ามใช้ขวานหินที่มีขนกริฟฟอนประดับอยู่ฟันไปที่เรธ

ร่างวิญญาณนั้นกระจายออกไปราวกับสายน้ำ

ขวานที่แม้จะดูไม่มีอะไรพิเศษแต่คุณสมบัติการโจมตีทางเวทย์ด้วยก็เป็นการปิดจุดอ่อนการโจมตีทางกายภาพของพวกพี่กล้ามได้ด้วยอุปกรณ์เวทมนต์

การทำให้หวาดกลัว panic หรือการทำให้เกิดอาการหนาวเย็น chill

นั้นไม่สามารถทำอะไรกับพี่กล้ามที่นุ่งผ้าเตี่ยวผืนเดียวเปลือยหน้าอกและอาศัยอยู่ท่ามกลางฤดูหนาวได้

บรรดา critterผู้แฝงกายในความมืดก็จะโจมตีจากพื้นโดยการกระโดดขึ้นมาจากเงาของผู้เดินทางในดันเจี้ยน

ทำให้ในเกมส์นั้นเราต้องระวังในการจัดตำแหน่งของตะเกียงที่จะก่อให้เกิดเงาในฉากแผนที่ให้ดีว่าจะก่อให้เกิดเงาตรงไหนได้บ้าง

แต่ทว่า

ฮึ่ย โย่ะ

คริทเตอร์ที่พยายามจะโจมตีจากทางด้านล่างของนักผจญภัยโดนพี่กล้ามใช้ขาที่ใหญ่ปานท่อนซุงเหยียบติดกับพื้นจนบี้แบน

สลายกลายเป็นเงาอีกครั้งด้วยคุณสมบัติเวทย์ของรองเท้ากระต่ายที่ท่านดยุกให้พี่กล้ามใส่เอาไว้เพื่อเพิ่มคุณสมบัติการโจมตีด้วยเวทย์ของพี่กล้าม

กรึง กรึ่ง กรึ่ง

กองทหารกระดูกออกมาจากด้านกำแพง

มีคุณสมบัติสร้างความหวาดกลัวและไม่กลัวการบาดเจ็บ

ดวงตาที่ไม่มีเนื้ออยู่แล้วกลับมีไฟปีศาจอยู่ในดวงตาของโครงกระดูกนั้น

ฮึ่ยโยะ

ฮึ่ย โยะ ฮึ่ย โยะ

บรรดาพี่กล้ามก็วิ่งเข้าไปฟันพวกกองทัพโครงกระดูก

ไม่ต้องมีแผนการให้เหนื่อย

หลักการของพี่กล้ามคือการทำให้ฝ่ายตรงข้ามบาดเจ็บมากกว่าตนเองคือแผนการที่เยี่ยมยอดที่สุดแล้ว

ขวานจามเข้าที่ศีรษะของโครงกระดูก

ค้อนเหล็กทุบเข้าที่ชุดเกราะของโครงกระดูก

โครงกระดูกตนหนึ่งโดนพี่กล้ามเอาหัวโขก

โครงกระดูกอีกตัวโดนพี่กล้ามจับทุ่ม

นี่คือคุณสมบัติของพี่กล้ามที่ได้ฝึกความเร็วและมีอุปกรณ์เพิ่มความเร็วครบมือแล้ว

หน่วยย่อยของกองทัพโครงกระดูกโดนพี่กล้ามที่นำทางจัดการได้อย่างง่ายดาย

และได้มาจนถึงเสาหินต้นหนึ่งที่ตรงนี้จะเป็นที่จะคลายปริศนาของถ้ำที่เราจะต้อง

คุยกับวิญญาณของเด็ก..

ฮึ่ยโย่ะ

พี่กล้ามชกเข้าที่วิญญาณเด็กที่ปรากฏออกมาจากเสาหิน

อ้าวเวรกรรม