อสูรล้างสวรรค์

       เถียนซีเว่ยในตอนนี้เธอทะลวงผ่านระดับที่ห้าของอาณาจักรคุรุยุทธ์แล้ว และเธอมีความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับทักษะดาบ

           เถียนซีเว่ย ที่ร่ายรำดาบอยู่ในขณะนี้ ได้สังเกตุเห็นโจวเย่นำไข่ที่แปลกประหลาดออกมา เธอจึงรีบเดินไปหาโจวเย่ทันที และถามว่า พี่เย่ สิ่งนี้มันคืออะไรเหรอ ?  

            โจวเย่ เดินไปที่ไข่แล้วใช้มือแตะที่ใบไข่ และพูดด้วยรอยยิ้มว่าเดี๋ยวเจ้าจะรู้เองว่ามันคืออะไร   

           หลังจากใช้มือแตะไปที่ไข่ โจวเย่ก็ฉีดพลังชีวิตเข้าไปในไข่ ประมาณห้านาที แสงสีทองที่ปกคลุมใบไข่ ก็ปลดปล่อยแรงกดดันออกมา และแสงสีทองก็สว่างจ้าขึ้น สิ่งนี้ทำให้โจวเย่ต้องรีบถ่อยออกมา 

ตูมม !

          เมื่อโจวเย่ถอยออกมา แสงสีทองก็ระเบิดออก ควันหน้าทึบปกคลุมไข่ และไม่สามารถมองเห็นไข่ได้ 

           เมื่อควันเริ่มจาง โจวเย่ก็เห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ส่วมเสื้อผ้ายืนอยู่ ซึ่งเขาอายุประมาณ สิบสองถึงสิบสามปี คิ้วของเขาเหมือนคิ้วเสือ มีดวงตาที่แหลมคม และหน้าตาหล่อเหล่าเป็นอย่างมาก 

         และเขาก็คือไป๋หมิงที่วิวัฒนาการกลายร่างเป็นมนุษย์แล้ว 

            ซีเว่ยหลับตาก่อน ! โจวเย่พูดขึ้น และเขาก็กระพริบไปข้างไป๋หมิงและรีบใส่เสื้อผ้าให้ไป๋หมิงอย่างรวดเร็ว  

            ซีเว่ยลืมตาได้แล้ว ! โจวเย่กล่าวขึ้น หลังจากส้วมเสื้อผ้าให้ไป๋หมิงเสร็จแล้ว

            เถียนซีเว่ยตาเบิกกว้างและตัวแข็งทือทันที เมื่อเห็นไป๋หมิง ที่เถียนซีเว่ยตกใจไม่ใช้เพราะไป๋หมิงออกมาจากไข่ แต่เป็นรัศมีพลังของไป๋หมิง รัศมีพลังของไป๋หมิง เถียนซีเว่ยรู้ดีว่าต้องเป็นพลังของอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์หรือสูงกว่าแน่นอน เถียนซีเว่ยไม่สามารถระบุพลังที่แน่ชัดของไป๋หมิงได้ 

           ไป๋หมิง หันมามองโจวเย่ และคุกเขาลงข้างหนึ่ง และกล่าวว่า คาราวะนายท่าน ! ไป๋หมิงแม้ว่ามันจะวิวัฒนาการเป็นมนุษย์แล้ว แต่ความทรงจำเดิมของมันก็คงอยู่  

             โจวเย่ มองดูไป๋หมิงด้วยรอยยิ้ม ลุกขึ้น ! ข้าเคยบอกเจ้าแล้วไม่ใช่เหรอว่าข้าจะปฏิบัติต่อเจ้าดั่งสหาย ?

               ไป๋หมิง หันมามองโจวเย่ด้วยรอยยิ้ม และกล่าวว่า ต่อไปนี้น้องชายคนนี้จะเรียกท่านว่า พี่ใหญ่ ! 

              ความแข็งแกร่งของไป๋หมิงตอนนี้อยู่ในระดับที่หนึ่งของอาณาจักรยอดยุทธ์ ซึ่งทรงพลังเป็นอย่างมาก 

             พี่ใหญ่ นั้นคือพี่สะใภ้ของข้าใช้หรือไม่ ? ไป๋หมิงถามตรงๆด้วยความไร้เดียงสา  

             เถียนซีเว่ย ผงะและก้มหน้าลงด้วยความเขินอายทันที 

          โจวเย่ ผงะเช่นกันและรีบพูด เธอชื่อ เถียนซีเว่ย !

            โจวเย่ไม่ได้ปฏิเสธไป๋หมิงว่าเถียนซีเว่ยเป็นพี่สะใภ้หรือไม่ โจวเย่รู้ดีว่าเถียนซีเว่ยชอบเขาอยู่ และเขาก็มีความรู้สึกที่ดีให้กับเถียนซีเว่ยเช่นกัน แม้ว่าโจวเย่จะมีหงเยว่อยู่ในใจอยู่แล้ว เขาก็ไม่ยากปฏิเสธสาวงาม ในทวีปวิญญาณดึกดำบรรพ์นี้ชายหนึ่งคนมีภรรยาหลายคนเป็นเรื่องปกติ 

             หลังจากเล่าเรื่องราวต่างๆของไป๋หมิง ให้เถียนซีเว่ยแล้ว และทั้งสามได้พูดคุยเรื่องราวต่างๆสักพัก โจวเย่ก็พูดขึ้นว่า ถึงเวลาแล้วที่ข้าต้องกลับไปที่ตระกูลของข้า  

             พี่เย่ ไม่ฝึกฝนต่อแล้วเหรอ? ด้วยความเร็วในการฝึกฝนของท่าน ท่านน่าจะก้าวเข้าสู่อาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ได้อีกไม่นาน เถียนซีเว่ยรีบถามทันที

              โจวเย่ยิ้มเบา ๆ และพูดว่า "มันสายเกินไปแล้ว ข้าต้องรีบกลับไปที่ดินแดนทิศตะวันตก ซีเว่ย เจ้าจงฝึกฝนให้หนัก ข้าจะกลับมาหาเจ้า เมื่อข้าจัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว"

 เถียนซีเว่ยรีบพูดทันที ข้าจะไปกับท่านด้วย !

           โจวเย่ส่ายหัว และพูดว่า มันอันตรายเกินไป ครั้งนี้ที่ข้ากลับไปข้าต้องต่อสู้กับนิกายเมฆาสวรรค์ ซึ่งอันตรายเป็นอย่างมาก  

             เถียนซีเว่ยที่ได้ยินความเป็นห่วงของโจวเย่ กล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว พี่เย่ ข้าไม่กลัว ไม่ว่าท่านจะเผชิญไปกับอะไร ข้าจะเผชิญไปกับท่านด้วย !

            เถียนซีเว่ย ไม่ใช่คนที่กลัวสิ่งต่างๆ แต่เป็นคนที่ชอบสร้างปัญหา!

              ทำไมเจ้าถึงนารำคาญขนาดนี้ ?" โจวเย่ถอนหายใจเบา ๆ แต่หัวใจของเขาค่อนข้างหวั่นไหว

            มีกระแสน้ำอันอบอุ่นไหลอยู่ในใจของเขา และโจวเย่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ

              พี่ใหญ่ ให้พี่ซีเว่ยไปด้วยเถอะ เดี๋ยวข้าจะปกป้องพี่ซีเว่ยเอง ไป๋หมิงกล่าวสนับสนุน

                 ไป๋หมิง ! เจ้าก็อีกคน ! โจวเย่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ 

            พี่เย่ ! ในขณะนี้ เสียงที่คุ้นเคยและเสียงที่ทำให้โจวเย่คิดถึงก็ดังขึ้น

ใครกัน !" เถียนซีเว่ย เริ่มตื่นตัวทันที

               หงเยว่ !” โจวเย่มีความสุขมาก และทันใดนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองดูแหล่งที่มาของเสียง

             เสียงอันน่ารื่นรมย์นี้ เกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ทำให้โจวเย่รู้สึกเหมือนเป็นภาพหลอน

             หงเยว่ เหรอ?” เถียนซีเว่ย ตกตะลึงเมื่อได้ยินชื่อ ที่โจวเย่เรียก 

             เงาอันสวยงามกระโดดลงมาจากยอดเขา หญิงสาวสวมชุดสีชมพู ผมของเธอปลิวว่อน ใบหน้าที่สวยงามของเธองดงาม และเธอสวยงามมากราวกับนางฟ้า

             หญิงสาวที่บินลงมาคือหงเยว่ ในขณะนี้ ปีกสีฟ้าคู่หนึ่งควบแน่นอยู่ข้างหลังเธอ ราวกับนางฟ้าที่กำลังบินลงมา

                สวยงามมาก!" เถียนซีเว่ย จ้องมองอย่างว่างเปล่า

                อาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ระดับหนึ่ง! เธอเป็นใครและรู้จักพี่ใหญ่ได้อย่างไร ? ไป๋หมิงมองดูหงเยว่ด้วยความสงสัย

            เถียนซีเว่ย จ้องมอง หงเยว่ที่กำลังบินลงมา เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสาวสวยเช่นนี้จะเป็นผู้แข็งแกร่งในระดับมหาคุรุยุทธ์ !

               พี่เย่ ! หงเยว่ ลงหยุดตรงหน้าโจวเย่ ปีกสีฟ้าก็กระจายหายไปจากด้านหลังของเธอ และเธอก็ตะโกนอย่างเสน่หา ใบหน้าที่สวยงามของเธอปกคลุมไปด้วยรอยยิ้มอันแสนหวานที่มีความสุข

                หงเยว่ ทำไมเจ้าถึงมาที่นี่? เจ้ามาได้อย่างไร ? โจวเย่ถามด้วยรอยยิ้ม และโจวเย่ไม่รู้ว่าเขาตื่นเต้นแค่ไหนเมื่อ เจอหงเยว่อีกครั้ง

               ไม่ได้พบเจอมาเกือบปี หงเยว่มีความสวยงามมากขึ้น ด้วยผิวสีหยกและรูปร่างที่เป็นหลุมเป็นบ่อ มีเสน่ห์อย่างยิ่ง

                โจวเย่อดไม่ได้ที่จะมองอีกครั้ง เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน เขารู้สึกว่าหงเยว่ มีเสน่ห์มากขึ้น

                 หงเยว่เม้มปากแล้วพูดด้วยรอยยิ้มขี้เล่น ข้าคิดถึงพี่เย่ เลยขออนุญาติท่านพ่อและท่านแม่มาหาท่าน !

         เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าอยู่ในดินแดนทิศใตั โจวเย่ถามด้วยรอยยิ้ม

           หงเยว่ ยิ้มหวาน "ไม่ว่าพี่เย่จะอยู่ที่ไหน ข้าก็ตามหาเจอ ลมหายใจของพี่เย่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก"

             เมื่อเห็นทั้งสองคุยกันเรื่องความรักด้วยความสัมพันธ์ที่พิเศษ และหงเยวยังคงสนิทสนมกับโจวเย่มาก ใบหน้าของเถียนซีเว่ยจึงมีใบหน้าที่เศร้าหมองทันที

            หงเยว่ที่สังเกตุเห็นใบหน้าที่สวยงามของเถียนซีเว่ยที่เศร้าหมอง เธอจึงเดินไปหา เถียนซีเว่ยด้วยรอยยิ้มและกล่าวว่า สวัสดีข้าชื่อหงเยว่  

            สวัสดีหงเยว่ ข้าชื่อเถียนซีเว่ย เถียนซีเว่ยกล่าวเธอยิ้มอย่างขมขื่น 

          หงเยว่ เหลือบมองโจวเย่และยกยิ้มมุกปากแล้วกล่าวว่า พี่เย่พูดมาเลยนะ! คนนี้คือคนรักของท่านอีกคนใช่ไหม ? ข้าไม่ได้อยู่กับท่านแค่ปีเดียวท่านก็ลืมข้าซะแล้ว หงเยว่แกล้งดุโจวเย่    

           หงเยว่ใจกว้างมากพอ หากโจวเย่จะมีผู้หญิงอีกคนเธอก็ไม่ว่าอะไร หากสิ่งนี้ทำให้โจวเย่มีความสุขเธอก็เต็มใจ 

          เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เถียนซีเว่ยก็ตะตะลึง และเธอก็ก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย เธอไม่คาดคิดว่าหงเยว่จะใจกว้างขนาดนี้

             โจวเย่ ไม่ได้พูดอะไร เขาได้แต่ยิ้มอย่างขมขื่นเท่านั้น เขารู้ดีว่าหงเยว่กำลังช่วยเขาอยู่ สิ่งนี้ทำให้โจวเย่รักหงเยว่มากขึ้นไปอีก 

           "ฮิฮิ พี่เย่หน้าแดง ดูเหมือนท่านจะเขินนะ!" ไป๋หมิง กล่าวด้วยรอยยิ้มที่ยิ้มแย้ม เขายกนิ้วให้โจวเย่ และพูดเสียงดังว่า "พี่ใหญ่น่าทึ่งมาก! ท่านมีนางฟ้าสองคนเป็นภรรยา ข้าช่างอิจฉาจริงๆ ต่อไปในอนาคต เท่ากับกลับข้ามีพี่สะใภ้สองคนแล้ว  

เจ้าคันปากมากใช่ไหม?” 

            โจวเย่จ้องมองด้วยดวงตาดุ ทำให้ไป๋หมิงกลัว และรีบไปซ่อนตัวอยู่ข้างหลังเถียนซีเว่ย