ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าที่กำลังซุ่มอยู่บนต้นไม้สูงห่างออกไปจากบริเวณที่อำพรางหน้าผาไว้ซึ่งเขาก็มั่นใจแล้วว่ากลุ่มที่มาใหม่จะต้องไม่หลงเชื่อการอำพรางหน้าผาอย่างแน่นอนเพราะได้ทราบข่าวจากเหล่าผู้เล่นที่ถูกกำจัดไปก่อนหน้านี้ พวกเขาจึงต้องคิดซ้อนแผนรอโจมตีดักหลังพวก ผู้เล่นอีกทีหนึ่งอีกฝั่งหนึ่งของกลุ่มผู้เล่นที่กำลังจะเข้ามา"ทุกคนครับ ฟังแผนของผมนะ เราจะแบ่งออกเป็นสามส่วน อ้อมเข้าไปยังริมหน้าผาจากทั้งสามมุม ซ้าย ขวา และด้านหน้า แต่ก่อนที่เราจะเข้าไป ผมจะระดมระเบิดที่มีอยู่ 30 ลูกนี้ที่พวกเราร่วมกันลงทุนและสกิลเวทย์พื้นที่วงกว้าง (Aoe: Area of Effect) ใส่เข้าไปในบริเวณเงามืดอันเป็นที่อยู่ของเหล่ามอนสเตอร์เป้าหมาย หลังจากนั้นเราจะล้อมวงกันเข้าไปโจมตีโดยผมมีสิ่งสำคัญที่สุดจะบอกอย่างแรกคือ มอนสเตอร์อำพรางหน้าผาไว้ซึ่งพวกมันจะเข้าตลบหลังเราและผลักตกหน้าผาไป อย่างที่สองคือมีมอนสเตอร์ที่ใช้สกิลเรียกโครงกระดูกแหลมปล่อยลงมาจากบนฟ้า อย่างที่สามคือสกิลโครงกระดูกแหลมพุ่งมาโจมตีจากด้านหน้ามอนสเตอร์ตัวหนึ่งซึ่งผมคาดว่าจะเป็นนักเวทย์ของมันอย่างที่สี่มันมีสกิลป้องกันด้วยแขนขนาดใหญ่ของมันซึ่งทำให้ผมทำดาเมจไม่ได้ อย่างที่ห้าคือมีนักเวทย์ที่ทำให้มองไม่เห็นได้อีกด้วย อย่างที่หกคือมีหนึ่งในพวกของมันมีกรงเล็บแหลมอันเดียวที่ยาวและเคลื่อนไหวเร็วมากต้องระวังให้ดี อย่างที่เจ็ดจากการสังเกตุคือมัน ปรากฎตัวเข้ามาโจมตีพวกผมแค่เฉพาะระยะที่อยู่ในกลุ่มควันสีดำบริเวณนั้นเท่านั้น" เขาหยุดกลืนน้ำลายครั้งหนึ่งสิ่งนี้เป็นสิ่งเดียวที่เขาคำนวนผิดพลาดไป แท้จริงแล้วพวกทรินิตี้เพียงแค่ใช้ประโยชน์จากการทำที่ซ่อนด้วยกับดักและการอำพรางหน้าผาเท่านั้น การที่เขาเขตว่าอาณาเขตควันสีดำที่เกิดจากกับดักลวดหนามจึงเป็นเรื่องเดียวที่เขาคำนวนพลาดอย่างมหันหลังจากเขาหยุดกลืนน้ำลายก็พูดต่อทันที "ส่วนสิ่งสุดท้ายคือมันฉลาดและมีความสามัคคีเหมือนกับเจอบอสทีเดียวห้าตัวพร้อมกันดังนั้นจงอย่าประมาท !"คนอื่น ๆ ที่นั่งล้อมอย่างตั้งใจฟังนักดาบคนหนึ่งที่เคยมาเจอกับพวกทรินิตี้ หลังจากนั้นพวกเขาก็ค่อย ๆ แบ่งกลุ่มกันออกไปเป็นสามกลุ่มค่อย ๆ เดินอย่างระมัดระวังค่อย ๆ เข้าล้อมพื้นที่ของเงาอสูรปาร์ตี้ซาเล้งทั้งห้ากำลังนั่งมองบนกิ่งไม้ขนาดใหญ่พวกเขาสังเกตุเห็นการเดินแยกทิศทางกันออกไปแล้วค่อย ๆ ล้อมสถานที่ซึ่งเคยเป็นฐานของพวกเขาความผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงอีกอย่างของพวกกลุ่มผู้เล่นคือการจับจ้องไปที่ภาคพื้นดินอย่างเดียวด้วยความระมัดระวังจนลืมมองด้านบนซึ่งเป็นอีกที่หนึ่งที่อันตรายไม่แพ้กันนั่นเองตู้มมมมมม ตู้มมมมมมม ตู้มมมมม ! เสียงระเบิดยี่สิบลูกที่ถูกสาดกระหน่ำลงไปโดยไล่จากบริเวณด้านนอกสุดไปสู่ด้านในอันเป็นแผนบีบพื้นที่บริเวณนั้นให้มอนสเตอร์เงาอสูรต้องเข้าไปรวมกลุ่มกันในพื้นที่แคบ ๆ ที่ผู้เล่นเห็นเป็นควันมืดสีดำซึ่งอันที่จริงแล้วเป็นไอเท็มกับดักลวดหนามเหล็กของเคธ ต้นไม้ใบหญ้าเศษดินหินทรายกระจุยกระจายกลายเป็นผุยผงในชั่วพริบตา ควันไฟลอยขึ้นโขมงสู่ท้องฟ้าราวกับว่าได้มีนิวเคลียร์ขนาดย่อมได้มาหล่นสู่ป่าแห่งนี้ทว่าการโจมตียังไม่จบสิ้นไป บรรดานักเวทย์ถูกนำมายืนแถวหน้าพร้อมกับตัวแทงค์คอยประกับด้านข้างถือโล่บังเศษฝุ่นเศษไม้ที่กระเด็น ตัวทำดาเมจยังค่อย ๆ ยืนเคียงข้างซัพพอร์ทฮีลที่ยืนอยู่ด้านหลังสุดคอยเฝ้าระวังการถูกดักโจมตีจากด้านหลังFinal BlastSuper FireExplosion WindTornadoธรณีวิบัติมหาเวทย์ดับแสงตะวันเวทย์ทะลายฟ้าทัณฑ์อัคคี.................สกิลของบรรดานักเวทย์และอาชีพอื่น ๆ ที่สามารถทำความเสียหายจากระยะไกลได้ถาโถมใส่บริเวณนั้นอย่างต่อเนื่อง บรรดาเหล่าปาร์ตี้ ซาเล้งสะท้านฟ้าได้แต่นั่งหน้าซีดเผือดกับมหาวิบัติถล่มฟ้าที่กำลังประโคมใส่ที่ ๆ เคยอยู่อย่างน่าหวาดกลัว บรรดาผู้เล่นหลายคนได้ใช้ Extra Skill เสริมสกิลของพวกเขาลงไปด้วยจนตอนนี้พวกเขาได้สร้างกลุ่มไฟหลายหลายสีสัน ประกอบเศษฝุ่นควันละลานตา น้ำแข็งที่ปะปนลอยในอากาศประกอบสายลมเปลี่ยนหมู่เมฆสีแดงยามเย็นเป็นสีเทาที่น่าสลด หลุมอันเกิดจากระเบิดและสกิลทั้งหลายค่อยปรากฎออกมาพร้อมกับบริเวณหน้าผาที่แหว่งหายไปเหล่าผู้เล่นที่รอคอยเสียงของระบบดังขึ้นอย่างใจจดใจจ่อทว่ากลับไม่มีวี่แววแม้แต่น้อย กลายเป็นว่าผู้เล่นรอบ ๆ เริ่มสงสัยกันแล้วว่าใครเป็นคนสุดท้ายที่ทำดาเมจไปได้"บ้าเอ้ย ใครกันที่เก็บลาสช๊อตไปได้กัน" ชายคนหนึ่งบ่นออกมาอย่างหัวเสียผู้เล่นเริ่มหันมามองหน้ากันเองเพื่อหาตัวคนที่ได้ลาสช๊อตนั้นไป ด้วยความธรรมดาของมนุษย์ที่ย่อมมีความโลภติดตัวจนลืมไปว่าหากทำ Event สำเร็จระบบก็ต้องแจ้งออกมา เมื่อพวกเขายังหาตัวของคนที่ลาสช๊อตไปไม่ได้ทั้งหมดจึงเปลี่ยนมาหวังบรรดาไอเท็มที่ควรจะดรอปจาก มอนสเตอร์เงาอสูร ชายคนหนึ่งได้วิ่งเข้าไปในหลุมกว้างที่เกิดจากความเสียหายของพวกเขาโดยไม่สนใจอันตรายที่ยังหลงเหลืออยู่เพื่อหวังจะได้ครอบไอเท็มนั้น เมื่อมีคนแรกวิ่งเข้าไปคนอื่น ๆ ก็เริ่มทำตามกันราวกับโดมิโนที่ล้มเป็นทอด ๆ กลายเป็นเหตุชุลมุลทั้งที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น ผู้เล่นเริ่มยื้อแย่งสิ่งของต่างที่อยู่บนพื้นไม่ว่าจะเป็นเศษต้นไม้ใบหญ้า หรือแม้แต่ก้อนหินเล็ก ๆ อย่างบ้าคลั่ง บ้างก็เริ่มโวยวายทะเลาะกันโดยไร้เหตุผลบ้าง ก็เริ่มไปชะเง้อมองหน้าผาที่แหว่งไปราวกับกำลังมองหาว่าเงาอสูรได้แอบมาหลบอยู่ที่บริเวณนั้นถ้าหากว่าเหล่าปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าไม่ได้หนีจากพื้นที่เดิมขึ้นต้นในบริเวณอื่นแทนแผนนี้ก็ควรจะเป็นแผนที่เผด็จศึกเงาอสูรอย่างง่ายดาย"แฮค ข้าว่านี่แหละโอกาส" ทรินิตี้กระซิบบอกแฮกที่อยู่ข้าง ๆ เขา"โอกาสเหรอ ข้าว่าข้าไม่ไหวหวะ" แฮคตอบกลับมาพลางวิเคราะห์ไปยังพื้นที่อยู่ห่างออกไปซึ่งผู้เล่นกำลังคุ้ยไปทั่วพื้นดินไม่ต่างกับสุนัขที่กำลังหาของ"เอาระเบิดมาปาเข้าไป เอ็งกับเคธพาเดียเข้าไปใกล้ ๆ พื้นที่เตรียมสกิลป้องกันเดีย ส่วนข้าจะอ้อมไปจัดการผู้เล่นที่โดนระเบิด""เอ็งแน่ใจ ?" แฮคหันมาถามด้วยความไม่ค่อยแน่ใจซักเท่าไหร่"ไม่ลองก็ไม่รู้ปู่ข้าสอนไว้ เอ็งอย่าลืมว่าข้ามีสกิลที่ทำให้เกิดใหม่มาเป็นอมตะจัดการคนอื่นต่อได้สิ อีกอย่างระเบิดพวกนี้ถ้าขว้างเข้าไปอย่างน้อย ๆ ก็ต้องมีผู้เล่นกระเด็นตกหน้าผา อีกส่วนหนึ่งก็ยังติดดีบัฟอีกเยอะ"ไอเท็ม : ระเบิดมือรายละเอียด : เป็นไอเท็มที่ไม่สามารถสร้างความเสียหายได้ แต่จะสร้างสถานะผิดปกติแก่ผู้ที่โดนระเบิด เช่น กล้ามเนื้ออ่อนแรง ภาวะกระดูกหัก เปิดบาดแผลให้การโจมตีแรงขึ้น สโลว์ อาการบาดเจ็บ ช็อค หรือแรงระเบิดจะส่งให้ผู้ที่อยู่บริเวณนั้นกระเด็นออกไป อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือ เกิดผลหลายอย่างก็ได้ ขึ้นอยู่กับความใกล้กับจุดที่ระเบิด"อืมข้าเชื่อใจเอ็ง" ทั้งสองคนตัดสินใจอธิบายผ่านช่องแชตปาร์ตี้ซึ่งทุกคนต่างก็เชื่อใจทรินิตี้และยอมทำตามแต่โดยดีระเบิดถูกแบ่งออกเป็นให้กับทุกคนแต่ส่วนมากจะอยู่ที่ทรินิตี้ ส่วนแรกไว้ที่ฝั่งพวกน้ำขว้างไปจากฝั่งหนึ่ง ทรินิตี้จะวิ่งอ้อมไปอีกฝั่งหนึ่งเพื่อขว้างระเบิดเข้ามา ส่วนแฮคและเคธเริ่มเตรียมตัวเพื่อนำเดียไปใกล้กับพื้นที่ตามแผนที่วางไว้ทรินิตี้วิ่งอ้อมไปโดยไม่มีผู้เล่นคนใดสนใจแม้แต่น้อยเพราะพวกเขากำลังคุ้ยหาไอเท็มที่ไม่มีวันพบได้เพราะพวกเขายังไม่ได้ฆ่าเงาอสูรไปนั่นเองหลังจากนัดแนะกันเสร็จเรียบร้อย น้ำและทรินิตี้ต่างอยู่บนต้นคนละฝั่งเพื่อที่จะโยนระเบิดเข้าไปเพื่อให้จังหวะของระเบิดนั้นระเบิดพอดีกับระยะเวลาที่ถูกโยนไปประมาณ 3 วินาทีและไม่ถูกต้นไม้ต้นอื่นขวางทรินิตี้ส่งข้อความในแชทปาร์ตี้เพื่อให้สัญญาณหลังจากตนได้พร้อมในตำแหน่งที่คาดไว้แล้ว"เริ่ม !"ระเบิดถูกขว้างจากมือน้ำและทรินิตี้ลอยโด่งขึ้นสู่ฟ้าหล่นลงมาโดยไม่มีใครสังเกตุตู้มมมมมมมมมมม ตู้มมมมมมมม ! เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง อย่างไม่หยุด ทั้งสองคนยังขว้างระเบิดมาอีกคนละลูกในสายตาของผู้เล่นตอนนี้เขาเห็นเป็นเปลวเพลิงสีดำ แรงอัดส่งพวกเขากระเด็นออกไปรอบทิศทาง มีผู้เล่นหลายคนกระเด็นตกหน้าผาไป อีกหลาย ๆ คนที่อยู่ใกล้กับจุดระเบิดตกเกิดสถานะกระดูกหักบ้าง บางคนมีแผลเกิดขึ้นเต็มตัว บางส่วนที่อยู่ไกลจากระเบิดหน่อยก็ตกอยู่ในสภาวะช็อคจากเสียงของระเบิดที่ดังเข้าปะทะแก้วหู ทรินิตี้ไม่รอช้ากระโดดลงจากต้นไม้ลงไปม้วนตัวที่พื้นและพุ่งเข้าไปโจมตีบรรดาผู้เล่นที่ได้รับบาดเจ็บนั้นโดยเขาค่อย ๆ จัดการนักบวชที่ฮีลเลือดได้ก่อนข้าบริวารเทพแห่งสายน้ำ ขออัญเชิญเวทย์ศักดิ์สิทธิ์กำจัดเหล่าศัตรูแห่งข้าฝนหอกน้ำแข็งExtra Skill ถูกใช้งานขยายพื้นที่การสร้างความเสียหายของเวทย์ฝนหอกน้ำแข็งเหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เหล่าผู้เล่นที่นอนบาดเจ็บอยู่นั้นกำลังค่อย ๆ ถูกทรินิตี้กำจัดไปทีละคนยังต้องถูกโครงกระดูกแหลมที่ค่อย ๆ หล่นลงมากจากฟากฟ้านับไม่ถ้วนอีก เหล่าผู้เล่นเปลี่ยนมาหลับตาลงเพื่อรอความตายเพราะตัวเขาในตอนนี้ไม่แม้แต่จะหยิบขวดน้ำยาฟื้นฟูเลือดมาดื่มเองได้แฮคเห็นสภาพของแต่ละคนที่โดนระเบิดแล้วตัดสินใจเปลี่ยนมาพุ่งเข้าไปเก็บกวาดผู้เล่นต่อเพื่อไม่ให้ผู้เล่นฟื้นตัวได้ เขาเคลื่อนที่หาผู้เล่นที่บาดเจ็บน้อยยังพอจะเขยิบได้เพื่อตัดกำลังการฟื้นตัวของพวกเขาไปแท้จริงแล้วหากพวกเขายังคงไว้ซึ่งความระมัดระวังเพียงแค่ตัวแทงค์ถือโล่ทั้งหลายก็ยังมีสกิลปกป้องจากระเบิดหรือการเสียสละตัวเองสักคนใช้สกิลพุ่งชนกับระเบิดในอากาศก็จะจำกัดความเสียหายไว้ได้ อีกทั้งยังมีผู้เล่นบางคนที่มีสกิลปัดความเสียหายหรือแม้แต่จัดการระเบิดด้วยก็ยังมี แต่ด้วยความโลภเป็นเหตุผู้เล่นห้าสิบคนที่โดนแรงระเบิดไปสี่ลูกพร้อมกับผลเสียของการใช้ Extra Skill ของตัวเองเช่นการติดสถานะห้ามเคลื่อนที่ ห้ามโดนดาเมจ การเคลื่อนไหวช้าลง การรับความเสียหายแรงขึ้นเป็นต้น และถูกจัดการไปอย่างง่ายดายด้วยการโจมตีของปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าหรือในสายตาของพวกเขานั้นก็คือเงาอสูรนั่นเอง"นี่แหละน๊า เกมเมอร์มุง" เคธพูดพลางมองผู้เล่นที่ถูกกำจัดไปทีละคน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 47 เงาอสูร 5

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 47 เงาอสูร 5

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้