ทะลุมิติต่างโลก? ข้าแค่อยากขายน้ำแข็งไส! อ่านฟรี 70 ตอน ( ภาค 1 )เท่านั้น

บรรดาคณะกรรมการตัดสิน ขุนนางผู้ใหญ่ในราชสำนัก รวมไปถึงองค์ฮ่องเต้ผู้เป็นประมุขแห่งทวีปพฤกษาวารีซึ่งประทับอยู่บนพลับพลาหลวงชั้นสูงสุด ต่างพากันผุดลุกขึ้นยืนเบิกตากว้าง อ้าปากค้างจนลืมหายใจไปชั่วขณะ ภาพปาฏิหาริย์ตรงหน้า—การที่ท่านแม่ทัพใหญ่เกาผู้ไร้ความรู้สึกในร่างกายซีกซ้ายมานานนับสิบปี กลับมาขยับเขยื้อน ชกหมัด และวาดเท้าได้อย่างแคล่วคล่องว่องไวในพริบตาหลังจากตักของหวานเข้าปากเพียงไม่กี่คำ—เป็นสิ่งที่ทลายทุกกฎเกณฑ์ในตำราแพทย์หลวงที่เคยสืบทอดมานับพันปี

เสียงซุบซิบอื้ออึงในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีและแซ่ซ้องสรรเสริญดังก้องไปทั่วทั่งบริเวณพระราชวังราวกระแสคลื่นในมหาสมุทร

"เป็นไปไม่ได้... นี่มันเรื่องบ้าอันใดกัน!" คุณชายกู้เฟย ศิษย์เอกแห่งสำนักแพทย์หลวงโอสถสวรรค์อุทานลั่นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาและหยิ่งยโสบัดนี้ซีดเผือด ไร้สีเลือดราวกับคนตาย พัดขลิบทองคำในมือร่วงหล่นลงพื้นหินหยกดัง แกร๊ก โดยที่เจ้าตัวไม่รู้สติด้วยซ้ำ แกทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นหินอย่างหมดสภาพ ความภาคภูมิใจในฐานะอัจฉริยะอันดับหนึ่งของวังหลวงถูกบดขยี้จนแหลกสลายกลายเป็นผุยผัน "ยาเม็ดเพลิงสุริยันทะลวงกระดูกของข้าใช้สมุนไพรปราณขั้นสูงนับสิบชนิด... เหตุใดถึงพ่ายแพ้ให้แก่เศษน้ำแข็งเกล็ดหิมะใส่ลูกชิดของไอ้พ่อค้าเร่คนนี้ได้!"

องค์ฮ่องเต้ทรงพระสรวลลั่นด้วยความเบิกบานพระทัย พระองค์ทรงปรบพระหัตถ์เสียงดังสนั่น "ยอดเยี่ยม! ยอดเยี่ยมที่สุด! เถ้าแก่เสี่ยวเป่าแห่งร้านของหวานสะท้านภพชนะขาดลอยอย่างเป็นเอกฉันท์ในรอบตัดสิน! รสชาติอันแปลกใหม่และอานุภาพการทะลวงชีพจรของเจ้ามันคือโอสถทิพย์ขั้นสูงสุดที่เหนือล้ำยิ่งกว่าตำราแพทย์หลวงเล่มใดในแผ่นดิน! ข้าขอประกาศให้เจ้าดำรงตำแหน่ง ‘หัวหน้าผู้ดูแลห้องเครื่องของหวานหลวง’ คอยขึ้นตรงต่อข้าแต่เพียงผู้เดียว และมอบสิทธิ์ขาดในการจัดตั้งสถานศึกษาเพื่อเผยแพร่ศาสตร์ของหวานนี้ในวังหลวงทันที!"

[ติ๊ง! ระบบทำการประมวลผล: สำเร็จภารกิจหลักช่วงที่ 4 ศึกแพทย์ของหวานฟิวชันถล่มวังหลวงเสร็จสิ้นร้อยเปอร์เซ็นต์!] [โฮสต์ได้รับแต้มระบบภาคใหม่มหาศาลจำนวน 10,000 แต้ม! (ยอดสะสมรวมข้ามมิติปัจจุบันพุ่งทะยานสู่: 81,750 แต้ม) ] [ประกาศสถานะระบบ: ทำการคลายแช่แข็งคลังแต้มสะสมทั้งหมด โฮสต์สามารถนำแต้มเก่าจากทวีปเพลิงพิโรธมาใช้งานร่วมเพื่อซื้อไอเทมและวัตถุดิบระดับพระเจ้าข้ามมิติได้แล้ว!] [รางวัลสิ่งก่อสร้าง: อนุมัติการจัดตั้ง ‘สถาบันแพทย์ของหวานฟิวชันเป่าเป่า สาขาที่ 6 (เขตพระราชฐานหลวง) ’]

เสียงระบบที่ดังระเบิดขึ้นในหัวสมองทำให้เสี่ยวเป่าแทบจะหลุดกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ‘ฮ่าๆๆๆ ในที่สุดระบบก็ปลดล็อกแต้มเก่าให้กูแล้ว! คราวนี้ข้าคือมหาเศรษฐีระบบที่มีเงินถุงเงินถัง ทีนี้จะเสกทุเรียนกวนหรือบัวลอยสี่ร้อยสีก็ทำได้สบายมาก!’

แต่ว่าพ่อค้าหนุ่มผู้เจนโลกยังคงรักษามาดนิ่ง แกจัดผ้ากันเปื้อนจักรพรรดิสีน้ำเงินเข้มให้เข้าที่ พลางน้อมตัวคำนับองค์ฮ่องเต้อย่างมีสง่าราศี ก่อนจะเดินทอดน่องนวยนาดเข้าไปหาคุณชายกู้เฟยที่ยังคงนอนหมดอาลัยตายอยากอยู่บนพื้นลานประลอง

เสี่ยวเป่าก้มตัวลงไปตบไหล่กู้เฟยเบา ๆ พลางฉีกยิ้มกวนประสาทอันเป็นเอกลักษณ์ "เอ้า... คุณชายกู้เฟยสุดหล่อ สัญญาก่อนแข่งก็คือสัญญานะครับ ใครแพ้ต้องยอมรับความจริงและยอมโดนลงทัณฑ์... แต่ข้าเป็นพ่อค้าสายสันติภาพผู้มีจิตใจโอบอ้อมอารีและรักเด็ก ข้าไม่บังคับให้ท่านมากราบเท้าข้าหรอกครับ มันดูป่าเถื่อนไปนิด เอาเป็นว่า... ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ท่านจงไปรายงานตัวสมัครเป็นพนักงานล้างขิงแก่และแกะเปลือกผลไม้ที่สถาบันสาขาใหม่ของข้าก็แล้วกัน ข้าให้ค่าจ้างงาม ๆ วันละสามสิบอีแปะพร้อมข้าวฟรีหนึ่งมื้อถ้วน สนใจไหมจ๊ะ?"

กู้เฟยได้แต่ก้มหน้าหลั่งน้ำตาด้วยความเจ็บช้ำใจลึกล้ำ แกอยากจะปัดมือเสี่ยวเป่าออกแล้วชักกระบี่สู้ตาย แตว่ากลิ่นหอมเผ็ดร้อนละมุนละไมของน้ำขิงมหาเวทที่ยังคงโชยอวลอยู่ก้นชามทองคำตรงหน้า มันกลับทำให้ต่อมรับรสของแกแอบลอบกลืนน้ำลายด้วยความอยากชิมจนน้ำลายสอเต็มปาก สุดท้ายแกจึงได้แต่ทอดถอนหายใจและยอมสยบต่อความอร่อยระดับพลังล้างสมองของเสี่ยวเป่าแต่โดยดี