เทพแมงดา: ข้ามภพมาโดดเดี่ยว....แต่นอนคนเดียวไม่ได้ NC++

บทที่ 45: ราชันแดนใต้สยบสิบทิศ

ห้านิกายใหญ่แห่งดินแดนภาคใต้พากันคุกเข่าสยบลงตรงหน้าแท่นเวทีทองคำขนาดยักษ์ ยอมจำนนยอมรับในฐานะผู้นำพันธมิตรคนใหม่คนปัจจุบันอย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆ อีกต่อไป เสียงคำรามร้องสรรเสริญดังก้องกังวานไปทั่วทุ่งหุบเขาพันบุปผาสั่นสะเทือนมิติ รังสีพลังยุทธ์ของยอดฝีมือนับหมื่นคนปะทะกันจนเกิดเป็นม่านพลังสีทองมหาศาลปกคลุมยอดเขา

บนแท่นประทับสูงสุดกึ่งกลางห้องโถงพันธมิตรแดนใต้ มีบัลลังก์ทองคำแท้ที่สลักเสลาลวดลายมังกรหงส์โบราณส่องประกายออร่าสีทองวับแวมดูน่าเกรงขาม ทว่า สำหรับผมแล้ว... บัลลังก์ทองคำนั่นมันแข็งปานก้อนหิน กระด้างก้นปานเหล็กไหล นอนพิงทีไรปวดเอวสะโพกสะท้านเตียงนอนทุกทีโว้ย!

*'เฮ้อ... ระบบจ๋า มีเก้าอี้โซฟาหนานุ่มสีขาวนวลสไตล์โมเดิร์นขายในร้านค้าบ้างไหมจ๊ะ? บัลลังก์จักรพรรดิบ้าบอนี่แข็งเหลือเกิน นั่งทีไรกระดูกสะโพกแทบหักหมดสภาพคนเกียจคร้านคนนี้พอดีโว้ยจ้ะพี่น้อง!'* ผมบ่นพึมพำในใจ

[ ติ๊ง! ระบบเสนอไอเทมตกแต่ง: "โซฟาไหมสวรรค์จักรพรรดิหมื่นลี้" (ราคา 5,000 แต้ม) ]

[ รายละเอียด: โซฟานวมบุด้วยผ้าไหมหิมะเกรดดีที่สุด นุ่มผ่อนคลายสะโพกและหลัง ป้องกันการโจมตีระดับต่ำ ]

*'จัดมาเลยระบบรักดี ห้าพันแต้มเศษผงมากโว้ยจ้ะปู่!'* ผมกดซื้อทันที หักแต้มระบบเหลือ 135,000 แต้ม

[ ติ๊ง! ทำการสับเปลี่ยนบัลลังก์ทองคำเป็นโซฟาไหมสวรรค์จักรพรรดิหมื่นลี้สำเร็จ! ]

ภาพโซฟาสีนุ่มฟูขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นแทนที่บัลลังก์ทองคำแข็งกระด้างอย่างงดงามลงตัว ส่งผลให้เหล่าเจ้าสำนักห้านิกายแดนใต้ที่นั่งคุกเข่าอยู่ด้านล่างถึง com อ้าปากค้างตาโตด้วยความงุนงงสับสนประสมวิชา: *"นั่น... ท่านเจ้าพันธมิตรคนใหม่เอาเบาะนวมเก๋ไก๋อะไรมาวางทับบัลลังก์ทองคำศักดิ์สิทธิ์ของพันธมิตรวะเนี่ย?! เล่นเอาความขรึมของแท่นประทับหายวับไปกับตาเลยโว้ยจ้ะพี่น้อง!"*

เจ้าสำนักค่ายกลเหล็กไหลถึงกับก้าวขึ้นมาเอามือลูบคลำโซฟานวมลื่นมือแล้วทำตาโตอุทาน: "โอ้สวรรค์! เบาะนวมนี้ทำจากใยไหมวิเศษชนิดใดกันเนี่ย? มันนุ่มหยุ่นปานปุยเมฆเหลว ข้านั่งทับแล้วแทบไม่อยากลุกกลับสำนักเลยโว้ยท่านพันธมิตร! รบกวนช่วยชี้แนะแหล่งซื้อให้ข้าเอาไปเอาใจฮูหยินที่บ้านสักตัวได้ไหมเจ้าคะ?"

"ฮ่าๆๆ! เอาไว้ข้าขยายหอการค้าตระกูลลู่มาแดนใต้แล้วจะจัดโปรโมชั่นลดแลกแจกแถมให้โว้ยจ้ะเจ้าสำนักเหล็ก!" ผมหัวเราะกะล่อนพราวเสน่ห์

ขณะเดียวกัน เจ้าสำนักพยัคฆ์คำรามก้าวเดินหน้าเข้ามากราบก้มหัวถวายของขวัญล้ำค่า: "ท่านเซียวเฉิน! นี่คือหนังสัตว์อสูรพยัคฆ์ทองคำขาวพันปี หนังเหนียวนุ่มและอุ่นหนา ข้าขอมอบให้ท่านเป็นของขวัญประดับบารมีเจ้าคะ!"

"โอ้! ดีมากเลยโว้ยจ้ะเจ้าสำนักพยัคฆ์! เอาหนังสือนี่มาวางรองนั่งปูทับโซฟาไหมสวรรค์ตัวนี้สิโว้ย จะได้นุ่มก้นนอนพักผ่อนปั๊มแต้มกับเมียรักฟินยิ่งกว่าเดิมอีกโว้ย!" ผมอุทานดีใจพลางจับหนังสัตว์อสูรมารองนั่งทันที ส่งผลให้เจ้าสำนักพยัคฆ์ถึงกับเหงื่อไหลหัวเราะแห้งๆ ในใจบ่นอุบ: *"ของขวัญระดับจักรพรรดิที่คนสู้กันแทบตายเพื่อแย่งชิง ท่านกลับเอามาปูรองตูดนอนกลางห้องโถงเนี่ยนะ!"*

ถัดมา เจ้าสำนักผู้พิชิตดินแดนใต้ (บิดาของหลงหลิงเอ๋อร์) ก้าวเท้าเข้ามาคุกเข่ากราบขอบพระคุณลึกซึ้ง: "ท่านพันธมิตรเซียวเฉิน! ขอบคุณท่านที่ช่วยเหลือชีวิตลูกสาวหลิงเอ๋อร์ของข้าจากธาตุไฟมังกรระเบิดตัว ต่อไปนี้สำนักผู้พิชิตของเราและทัพทหารเกราะดำกว่าหมื่นคน ยินดีรับฟังคำสั่งของท่านอย่างไร้เงื่อนไข!"

*'อุ๊ยตาย! คุมคนหมื่นคนเนี่ยนะ? งานหนักเหนื่อยล้าสะโพกคนขี้เกียจแบบผมชัดๆ เลยโว้ยจ้ะพี่น้อง! โชคดีนะจ๊ะที่ข้ามีเมียโหดขยันทำงานปานทาสรับใช้ระบบรักดี!'* ผมแอบกระหยิ่มใจยิ้มกะล่อน พลางดึงเฉินฮวาและไป๋หลิงเข้ามากระซิบสั่ง: "เมียรักจ๋า เรื่องเอกสารจัดทัพคุมทหารหมื่นคนนั่น สามีมอบอำนาจให้เฉินฮวาและไป๋หลิงคอยดูแลแทนทั้งหมดเลยนะจ๊ะ สามีขอนอนกินองุ่นชิลล์ ๆ ปั๊มแต้มรอเมียกลับมานอนห้องหอก็พอโว้ยจ้ะปู่!"

"เจ้าค่ะสามีจ๋า ข้าจะจัดระเบียบทหารพวกนี้ให้เชื่องเหมือนสุนัขรับใช้สามีเองเจ้าค่ะ!" เฉินฮวาแสยะยิ้มรับคำสั่งดุดันสมเป็นแม่ทัพหญิง

ผมเอนกายพิงโซฟานวมสีขาวสุดนุ่มสบายตัวสุดขีด พลางยกเท้าพาดขอบโซฟากระดิกเท้าไปมาอย่างกะล่อนพราวเสน่ห์ โดยมีขบวนฮาเร็มภรรยารักทั้งเจ็ดนางล้อมรอบปรนนิบัติพัดวีอย่างอบอุ่นฟินสุดชีวิต:

ลู่เหมยหลิน เมียแต่งคนแรกยืนอยู่ฝั่งซ้ายของโซฟาสวมชุดผ้าไหมสีเขียวมรกตเน้นส่วนเว้าโค้งสะดุดตา บิดหูผมเบา ๆ พลางบ่นออดอ้อน: "คุณสามีตัวดี แต่งเข้าตระกูลลู่เป็นเขยหน้าขาวแท้ๆ บัดนี้ได้ภรรยาถึงเจ็ดคนแล้ว คืนนี้ต้องชดเชยให้ข้าหนัก ๆ เลยนะจ๊ะ!" ผมแอบกระซิบข้างหูนางถึงลีลาสะโพกเหล็กไหลคืนนี้จนนางหน้าแดงแปร๊ดหยิกเอวผมทันควัน จีเสวี่ย องค์หญิงใหญ่ผู้เปี่ยมเสน่ห์ในชุดหรูหราสีม่วงทองคอยนวดขาขวาของผมอย่างเอาใจใส่สลับกับส่งสายตาเย้าหยิกแกมหยอก: "สามีจ๋า คืนนี้ไปเรียนหมากกลสวาทกับเสวี่ยเอ๋อร์ในกระโจมนะเจ้าคะ ห้ามเบี้ยวเด็ดขาด!" ไป๋หลิง จอมยุทธ์สาวสุดเท่ยืนกอดอกสะพายกระบี่บินคู่ใจคอยพัดลมขนนกให้ผมฉุยๆ เฉินฮวา 

แม่ทัพหญิงในเกราะเบาสีทองแดงยืนเฝ้าระวังความปลอดภัยด้านหลังแววตาดุดันปกป้อง ซูเหยียน เจ้าสำนักน้อยโอสถกลิ่นกายหอมปราณยารุมเร้าคอยประคองถ้วยน้ำผลไม้ทิพย์คอยป้อนน้ำหวานสูตรพิเศษบำรุงเอวบำรุงสะโพกให้ผมมีความถึกทนในการบดเบี้ยวร่องรักต่อไป และสองสะใภ้ใหม่ล่าสุดแดนใต้ ฮวาเชียนเสวี่ย ธิดาเทพสาวผู้ยอมทิ้งวิถีไร้ใจเพื่อร่วมหอกับผม 

บัดนี้นางเอาใจใส่ปอกเปลือกองุ่นป้อนเข้าปากผมตาเยิ้มกลิ่นอายดอกท้อสวรรค์กระจายล้อมตัวอ่อนโยนปานปุยนุ่น และหลงหลิงเอ๋อร์ สาวมังกรเพลิงผมสีแดงเพลิงที่เพิ่งผ่านการบำบัดพิษร้อนสยบคลั่งรักสวาทในถ้ำน้ำแข็ง บัดนี้นางสลัดความโหดทิ้งไปจนเกลี้ยง คอยนั่งพิงซบไหล่อิงแอบผมแนบแน่นอย่างรักใคร่ออดอ้อนปานลูกแมวเชื่องแวบตาระยิบระยับปลาบปลื้มในตัวสามีอย่างที่สุด

นี่มันคือสวรรค์บนดินของเทพแมงดาอย่างแท้จริงโว้ยจ้ะปู่! ข้ามภพมาโดดเดี่ยว... แต่นอนคนเดียวไม่ได้จริง ๆ! จากเขยแต่งเข้าตระกูลเล็ก ๆ บัดนี้ได้ครองอำนาจสยบดินแดนใต้พร้อมภรรยาสาวสวยสะเด็ดเจ็ดนางงามเสพสุขสบายเนื้อตัวสุดชีวิต!

ทว่า ความสุขสบายของพวกเราพลันถูกขัดจังหวะในพริบตาเดียว

[ วูบบบบบบบบ! ครืนนนนนนนนน! ]

กระแสลมปราณผันผวนรุนแรงจนอากาศเหนือน่านฟ้านอกห้องโถงพันธมิตรฉีกขาดออกจากกัน ปรากฏรอยแยกมิติสีทองเจิดจ้าขนาดใหญ่กลางท้องฟ้า เมฆสีรุ้งเจ็ดสีลอยพัดแผ่รังสีพลังงานศักดิ์สิทธิ์กดขี่ข่มเหงสะท้านพิภพลงมาปกคลุมหุบเขาพันบุปผาทั้งหมด ทหารยามและชาวยุทธ์ด้านล่างถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงกราบกรานด้วยความหวาดกลัวระดับพลังกดดันที่เหนือชั้นกว่าขอบเขตแกนทองคำหลายร้อยเท่า

[ โฮก! ]

เสียงนกกระเรียนสวรรค์สัตว์อสูรระดับสูงขนสีทองสุกสว่างปานทองคำปอกปีกกว้างกว่าสิบวาโบยบินคำรามแหลม ทะยานร่างบินออกจากรอยแยกมิติร่อนลมลงมาหยุดนิ่งหน้าประตูโถงใหญ่ บนหลังนกกระเรียนปรากฏร่างของทูตสวรรค์หนุ่มผู้หนึ่ง สวมใส่ชุดคลุมผ้าไหมสีขาวปักลวดลายทองคำประดับอัญมณีหรูหรา ใบหน้าหล่อเหลาแต่อบอวลไปด้วยความหยิ่งยโสโอหัง แววตาสีฟ้าครามจ้องมองลงมาที่โซฟาของผมด้วยความดูแคลนระคนแปลกใจ

มันเหยียบอากาศเดินลงมาจากหลังนกกระเรียน ท่าทางเบ่งบารมีปานเทพบุตรจุติ แผ่รังสีพลังงานระดับ **วิญญาณก่อกำเนิดขั้นที่ 3** สะกดข่มขู่เข็ญมุ่งตรงมายังผมหวังจะเห็นผมกราบสยบหน้าเวที แรงกดออร่าปะทะหินศิลาใต้โซฟาของผมจนร้าวแตกละเอียดเป็นผง ทว่าพลังกดขี่ระลอกคลื่นกระแทกพัดผ่านตัวผมไปอย่างไร้ผลเนื่องจาก "กายาอมตะตรากตรำ" และลมปราณเก้าแกนทองคำขีดสุดในตัวผมทำหน้าที่สลายแรงกดดันในพริบตา ผมยิ้มระรื่นยืนโบกพัดกระดิกนิ้วนอนเหยียดตัวอย่างชิลล์ ๆ ไม่มีสะทกสะท้านเลยสักนิดเดียว

ทูตสวรรค์หนุ่มดวงตาวับแวมตกใจลึก ๆ ที่แรงกดปราณของตนล้มเหลวหน้าแหกคาโถง มันฝืนทำเสียงประกาศกร้าวดังกังวานลั่นสะท้านทั่วหุบเขา ชูมือขวาปลดปล่อยแผ่นเทียบเชิญสีทองประดับหยกโบราณลอยเด่น: "สาสน์สวรรค์จากสภาสูงสวรรค์ชั้นกลาง! เชิญเจ้าพันธมิตรแดนใต้คนใหม่ เซียวเฉิน! เข้าพบนางเซียนสูงสุดเพื่อชี้ชะตาเจรจาลิขิตฟ้าและจัดสรรตำแหน่งอำนาจสวรรค์!"

ผมมองแผ่นเทียบเชิญหยกทองคำลอยวิ้ง ๆ อยู่ตรงหน้า พลางหาวหวอดกะล่อนถามไปหน้าระรื่น: *'โธ่... เจ้าคนแต่งตัวฉูดฉาดเอ๋ย! ลอยตัวเหยียบอากาศชูสาสน์เสียงดังข่มคนกอดเมียจริง ๆ โว้ยจ้ะพี่น้อง! ว่าแต่ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์สวรรค์ชั้นกลางของเจ้าน่ะ... มีส้มหวานๆ ปอกง่ายๆ มีเนื้อย่างเตาถ่านอร่อยๆ และมีโซฟาไหมสวรรค์นุ่มสบายแบบของข้าให้นอนพักผ่อนกระดิกเท้าไหมจ๊ะทูตหนุ่ม?'*

คำพูดกะล่อนไร้ความเกรงกลัวลิขิตฟ้าของผม ทำให้ทูตสวรรค์หนุ่มถึงกับสะอึกหน้าเบี้ยวบิด แววตาคมกริบส่งไอสังหารริษยาบารมีชายหน้าขาวทันที บ่งบอกถึงสงครามและการปะทะครั้งใหม่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์สวรรค์ชั้นกลางที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้! 

---