ผมเดินมาที่เขตร้านค้าตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเบกิลล์แล้วมองดูๆอาคารรอบๆเพื่อหาโรงแรมที่ดูดีหน่อย เดินไปเรื่อยๆผมก็เจอโรงแรมหนึ่งมีรูปร่างคล้ายๆกับโรงเตี๊ยมสมัยยูโรปยุคกลาง ชั้นแรกเหมือนเป็ร้านอาหารมีคนข้างในร้านค่อนข้างเยอะ ส่วนชั้นบนมีห้องพักหลายๆห้องให้นักเดินทางเข้าพักได้
"โรงเเรมดูสวยสบายตาดี งั้นพักที่นี่ล่ะ"
ผมเดินเข้าไปในโรงเเรมแล้วเจอพนักงานหญิงกำลังเสิร์ฟอาหารให้ลูกค้าอยู่
"สวัสดีครับ ผมสนใจพักโรงเเรมที่นี่ คืนละเท่าไหร่ครับ"
"สวัสดีค่ะ ถ้าคุณลูกค้าสนใจค้างคืนที่นี่ กรุณาติดต่อคนที่อยู่ตรงบาร์ได้เลยค่ะ"
ผมก็เดินตรงที่บาร์แล้วเจอพนักงานผู้ชายคนหนึ่งใส่เสื้อกล้ามสีดำ ดูแล้วท่าทางเหมือนนักรบเก่าที่ผ่านมาหลายสรภูมิ มีหนวดบนเคราเต็มทั่วคางและบนหัวไม่มีผมสักเส้น ร่างกายตัวใหญ่และสีผิวออกคล้ำๆเหมือนคนที่โดนแดดเผาเป็เวลานาน
"ว่าไงไอหนุ่ม อยากพักที่นี่เหรอ"
"ใช่ครับคืนละกี่เหรียญครับ"
"ห้องพักที่นี่คืนละ 200 เหรียญทองแดง รวมทั้งอาหารเช้าและเข้าพักได้ไม่เกิน 4 คน"
อืมมมม ถ้าพักคนเดียวก็ค่อนข้างแพงอยู่นะ แต่มันก็ดูดีสุดในเมืองนี้แล้วล่ะ
"ตกลงครับ ผมขออาบน้ำก่อนล่ะครับ"
"โอ้ อยู่ชั้นบน ห้องที่ทางเดินขวาสุดเลยนะ ที่นี่ใช้เป็ห้องอาบน้ำห้องเดียวร่วมกันนะ"
"เข้าใจละครับ นี่ครับ 200 ทองแดง"
"แต๊งกิ้ว รีบๆไปอาบน้ำด่วนเลย เหม็นชะมัด!"
"คุณลูกค้าเชิญตามมาทางนี้ได้เลยค่ะ"
แล้วพนักงานหญิงก็นำผมขึ้นไปชั้นบน แล้วมายืนอยู่หน้าห้องเบอร์ 3 ที่ยังว่างอยู่
"ห้องที่ลูกค้าเข้าพักคือห้องนี้นะคะ ตะเกียงไฟในห้องสามารถเปิดได้จนถึง 4 ทุ่มค่ะ"
"เข้าใจละครับ ผมขอไปอาบน้ำก่อนล่ะ"
"รับทราบค่ะ งั้นชั้นลงไปช่วยงานข้างล่างก่อนนะคะ"
ดูท่าทางเป็มิตรดีนะ พนักงานในร้านกับคนที่อยู่ตรงเค้าเตอร์
"แพงชะมัด ร้านนี้"
ผมบ่นเบาๆ หลังจากที่พนักงานหญิงลงไปแล้ว
"อาบน้ำก่อนดีกว่า"
ผมก็ไปอาบน้ำแล้วทำความสะอาดชุดที่เปื้อนเื มันล้างยังไงก็ไม่ออกเพราะว่าเืมันเเข็งตัวติดผ้าแล้ว
"เฮ้อ~~~~~ สงสัยต้องซื้อชุดใหม่แล้วล่ะ"
หลังจากทำภารกิจในห้องน้ำเสร็จ ก็กลับมาในห้องพักแล้วทิ้งลงตัวนอนบนเตียงพร้อมคิดอะไรเรื่อยเปื่อยสักพักก็นอนแล้วล็อกเอาท์ออกจากเกมส์ไป
*********************************************************************
ผมออกมาจากเครื่อง 'เเฟนแทสติสเวอร์ชวล' แล้วเดินลงไปหาชั้นล่างและออกจากบ้านไปหาซื้ออะไรทานข้างนอก จู่ๆก็เจอเซอัสกำลังคุยกับพี่สาวแอนที่เพิ่งเลิกงานอยู่หน้าบ้าน
"สวัสดีพี่แอน เอมเมอร์มันอยู่บ้านมั้ยครับ"
"สวัสดีจ้ะ น่าจะนอนเล่นเกมส์ในห้องทั้งวันทั้งคืนนั่นแหละ"
"เดี๋ยวผมขอขึ้นไปหามันก่อน ขอรบกวนหน่อยนะครับพี่"
"จ้ะ เซอัส ถ้าว่างๆช่วยลากเ้าน้องบ้าเกมส์นั่นไปฝึกด้วยก็ดีนะ"
"ฮ่าๆๆๆ มันก็เก่งอยู่นะครับทั้งวิชาดาบกับมวยสากล แต่มันไม่สนใจอะไรสักอย่างเลยดิพี่แอน"
"เฮ้อ~~~~~~ ปวดหัวกับน้องคนนี้จริงๆ แล้วเซอัสจะเรียนต่อมหาลัยมั้ย"
"ผมเรียนอยู่แล้วครับ ได้ทุนนักกีฬาของมหาลัย M ใกล้ๆนี่เอง"
"ดีแล้วล่ะ อย่าเอาเอมเมอร์เป็ตัวอย่างล่ะ ขอพี่ไม่เรียนต่อมหาลัย 1 ปี ดูมันทำ"
"ฮ่าๆๆๆ เห็นบอกว่าพฤษภาคมปีหน้าจะเอา 1 แสนเหรียญมาวางไว้ต่อหน้าพี่แอนนี่ครับ"
"ฮ้าาา เป็ไปไม่ได้หรอก เอาจริงๆพี่ไม่เชื่อไอเกมส์อะไรนั่นหรอก บ้าจริงๆ"
"งั้นั้แ่พรุ่งนี้ ผมลากมันไปฝึกดาบตอนเย็นทุกวันดีมั้ยครับ"
"ดีจ้ะ พี่รบกวนเซอัสด้วยนะ"
"โอเครครับพี่ ขอรบกวนหน่อยนะครับ"
ผมได้ยินแล้วรู้สึกเซ็งๆนิดหน่อย เซอัสมันเห็นผมกำลังจะเดินออกบ้านเลยทักผม
"ว่าไงเพื่อน ั้แ่พรุ่งนี้เอ็งต้องไปซ้อมดาบกับชั้นแล้วว่ะ ฮ่าๆๆๆ"
"ี้เีฟ่ะ เอออออ...อย่างน้อยก็ให้ที่บ้านบ่นตูน้อยลงล่ะ"
"เจ๋งไปเลย! เกมเมอร์เอ็ม"
"เอออออออออออ"
"ป่ะ ไปทานข้าวกัน"
"ได้ๆ"
ผมตอบรับเซอัสแล้วไปกินข้าวนอกบ้านกับมัน ถึงชีวิตผมจะไม่ค่อยมีดีอะไรมาก แต่อย่างน้อยก็ยังมีพี่สาวกับเพื่อนที่หวังดีกับเราล่ะนะ ผมรู้จักความสนุกกับเกมส์ AWF ก็เพราะมันนั่นล่ะ
หลังจากที่ทานอาหารกันเสร็จในระหว่างที่กลับก็คุยกันเรื่อยเปื่อยไม่ได้มีสาระอะไรมาก ผมรู้สึกเซ็งๆนิดหน่อยั้แ่พรุ่งนี้ตอนเย็นผมต้องไปฝึกดาบกับเซอัสและลุงของมัน ลุงเฟาสต์แกยิ่งชอบสอนผมหนักๆด้วยสิ ไม่รู้เืทหารลุงแกมันแรงรึเปล่าชอบเอาดาบแบบตะวันตกจริงๆมาฝึกกับผม ผมเคยสงสัยดาบที่เอามาฝึกแล้วลองจับใบดาบดู อื้อหือ!!! อย่างคม ผมรอดมาจนโตได้ไงเนี่ย แต่ก็ดีเหมือนกันเพราะมันจะช่วยให้เล่นเกมส์ AWF เก่งขึ้น ไม่งั้นอาจจะพลาดหนักกว่าตอนที่สู้กับบอสแวร์วูฟดำอีก
หลังที่ผมเดินมาถึงหน้าบ้านตัวเอง เซอัสก็เดินกลับบ้านมันไปอีกทีทางหนึ่งแล้วผมก็เดินขึ้นบ้านเข้าไปในเครื่อง VR จากนั้นก็ล็อกอินเข้าเล่นต่อ...
732
![คู่มือเศรษฐีนีชาวนาฉบับสาวน้อยทะลุมิติ [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1659075397_97772331.webp)
