ณ ศูนย์วิจัยแห่งนึงในมหาูเาเอเวอเรสต์
มีกลุ่มคนสวมชุดสีขาวคาดว่าเป็นักวิทยาศาสตร์ได็พยามที่จะต่อข้อมูลให้กับชิบบางอย่าง
“ ซี ชื่อนี้เป็ไง? ” ชายวัยกลางที่กำลังนึกอะไรบางอย่างถามกับกลุ่มของเขา ”
“ ต้องใส่เซเว่นนำหน้าเพื่อให้เข้าใจว่ามาจากยุคที่ 7 ด้วย ” อีกคนได้เสนอความคิดเห็นขึ้นมา
“ นั่นสินะ หวังว่ามนุษย์ยุคนั้นจะเข้าใจความหมายของมัน.. ” ชายชราที่ดูเป็เป็หัวหน้าพูดอย่างถอดใจ
เหตุผลที่พวกเขากล่าวอย่างนี้เพราะพวกเขาเป็มนุษย์กลุ่มสุดท้ายที่รอดมาจากภัยการสลายตัวของเซลล์ครั้งแรก เนื่องจากมนุษย์ยุคแรกอยู่มาถึง 7‚000 ปี (7 ยุค) จึงทำให้เซลล์ในมนุษย์เริ่มหมดอายุขัยและไม่ตอบสนองต่อโลกอีกต่อไปทำให้เกิดการสลายเซลล์ของร่ายกาย เนื่องจากร่างกายคิดว่าเป็ของเสีย จนในตอนนี้ก็เหลือเพียงไม่กี่กลุ่มที่รอดลากสังขารมาถึงเอเวอร์เรสต์ พวกเขาจึงได้ร่วมใจกันสร้างชิบเหลวที่ไฮเทคมากที่สุดั้แ่สร้างมาตามที่เห็นในตอนต้น แต่ดูเหมือนฟ้าไม่เห็นใจ ทำให้ถึงแม้พวกเขามาอยู่จุดสูงสุดเหนือชั้นบรรยากาศโลกก็ไม่วายจะต้องจบสิ้น
“ เซเว่นซี ฉันในฐานะผู้สร้างขอทิ้งคำสั่งเสียไว้ให้น่ยจงเปลี่ยนแปลงโลก และสร้างสิ่งที่เราไม่สามารถทำได้อีกต่-....” ร่างกายของชายคนนั้นสลายหายไป ก่อนจะเกิดสายฟ้าหลายแสนล้านโวลต์พุ่งไปยังชิปเหลวจนเกิดะเิหายไป...
...
“ แม่เ้ามะเร็งในเด็กคนนี้เริ่มสลายหายไปด้วยความเร็วสูง นี่มันอะไรกัน ” หมอคนหนึ่งที่กำลังะโด้วยความใสุดขีดขณะมองผลการเอกซเรย์เด็กหนุ่มที่ป่วยเป็โรคมะเร็งระยะสุดท้ายใกล้เสียชีวิต แต่ก่อนที่เขาจะสิ้นใจมะเร็งกับเริ่มสลายตัวไปเนี่ยหนะ? นี่มันการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่..
“ รีบตามผู้อำนวยการมาเร็ว ! ” เขารีบบอกพยาบาลใกล้ๆนั้นทันที
ในทางด้านของเซเว่นซีก็ได้เริ่มเปิดระบบ “เริ่มต้นการเปิดตามคำสั่งเสียของผู้สร้าง ยืนยันจิติญญา”
เด็กหนุ่มผู้น่าสงสารนาม “เอเรสต์” เปิดเปลือกตา เขารู้สึกว่าตอนนี้เขาเหมือนได้เกิดใหม่อีกครั้ง เขาจำความได้แค่ว่าเขาล้มลงและมีคนหลายคนะโเรียกรถพยาบาล
“ เอ๊ะที่นี่คือโรงพยาบาลหรอ? ” เด็กหนุ่มสังเกตบริเวณรอบๆ จึงสรุปได้ว่าตอนนี้เขาอยู่โรงพยาบาลอย่างแน่นอน
“ เปิดใช้งานระบบผู้ยิ่งใหญ่ ยินดีกับโฮสต์เอเรสต์ ” เสียงของระบบพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงฟังดูนุ่มนวล ฟังสบายหู
“ เอ้? ระบบผู้ยิ่งใหญ่? ” เขาที่พึ่งตื่นก็รู้สึกมึนงงทันที เพราะเขาไม่ชินกับของประหลาดแบบนี้สักเท่าไหร่ เพราะความจริงแล้วเขาเป็คนต่อต้านเื่ศาสนา
“ ใช่แล้วโฮสต์ ระบบผู้ยิ่งใหญ่นั้นเป็ระบบที่ดีเยี่ยมที่สุดในโลกแห่งนี้ ระบบนั้นมาเพื่อช่วยเหลือโฮสต์ในการเปลี่ยนแปลงโลก ” ระบบพูดขึ้นพร้อมปรากฏร่างหญิงสาวน่ารักๆ อยู่ข้างเขา
“ เธ..เธอ มาได้ไง ไม่ใช่ว่าโลกนี้ไม่มีผีหรอ.. ” เขารู้สึกหวาดกลัวสุดขีด เพราะเขานั้นไม่เชื่อเื่ผี และไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด แต่ตอนนี้มีร่างเด็กสาวปรากฏตรงหน้าและไม่กดเข้ามาทางประตู
‘โอ้แม่เ้า แม้แต่ความตายข้ายังไม่รู้สึกกลัวขนาดนี้มาก่อน’
“ โฮสต์เรสต์ใจเย็นก่อน นี่คือระบบเอง ” เด็กหญิงคนนั้นพูดออกมาด้วยความเ็าเปลี่ยนเป็คนละคน
“...” เขารู้สึกว่าโลกนี้มันเพี้ยนเกินไปแล้ว
แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร คุณหมอและผู้อำนวยการของโรงพยาบาลก็รีบเปิดประตูมาดูเด็กชายที่มะเร็งสลายตัวไปเอง ซึ่งทางด้านระบบก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
“ นี่สินะเด็กหนุ่มที่ว่า ” ชายชราที่เป็ผู้อำนวยการกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพเล็กน้อย แต่เขาก็หันความสนใจไปยังกลุ่มหมอพยาบาล เพื่อบอกเป็นัยๆว่าให้รีบตรวจอาการได้แล้วสิฟะ ไม่งั้นหักเงินเดือน
ซึ่งกลุ่มพยาบาลที่เหมือนจะรู้ถึงรังสีบางอย่างที่พุ่งมายังพวกเขาจึงรับรู้ว่าต้องทำอะไรทันที
“ เด็กทางเราจะตรวจอาการหน่อยนะครับ ” หมอยิ้มแห้งๆ ให้กับเรสต์ ก่อนจะรีบปฎิบัติงานทันที
1 ชั่วโมงต่อมา
“ผู้อำนวยการครับ ผลตรวจออกมาว่ามะเร็งในร่างกายของผู้ป่วยได้สลายหายไปถึง 99%แล้วครับ” หมอคนเดิมได้บอกถึงรายละเอียดของผลตรวจให้กับผู้อำนวยการฟัง
“ โอเคตอนนี้ก็ทำตามหน้าที่คุณต่อไป ผมจะไปติดต่อหาผู้อำนวยการฝ่ายสาธารณสุข ” ชายชรากล่าวก่อนที่จะเดินออกไป
...
เอเรสต์ก็นั่งคิดและเรียบเรียงเหตุการณ์ที่เขาพบเจอ ดูเหมือนว่าเขาจะป่วยเป็มะเร็งระยะสุดท้าย ไม่ใช่แค่ไอเฉยๆ และเขาคงหมดสติ จนถูกนำมาส่งโรงพยาบาล จึงได้พบกับตัวตนเด็กหญิงน่ารักที่เรียกตนเองว่า ระบบผู้ยิ่งใหญ่ แต่เื่ที่น่าใกว่าคือหลังจากนั้นเขานั้นหายจากโรคมะเร็งทันที
เขาเป็คนต่อต้านพระเ้า และสมควรจะตายไปอย่างทุกทรมาน แต่พระเ้าดันให้โอกาสเขาเนี่ยหนะ? หรือว่าเขาจะส่งให้เขามาทำงานชดใช้บาปเหมือนกับคำอธิบายของเด็กหญิงคนนั้น?
เขาไม่แน่ใจ แต่เขาก็จะตอบแทนบุญคุณของพระเ้าให้จบๆไป เขาไม่อยากจะทำงานให้คนอื่นเพราะคำว่า“บุญคุณ”โดยเฉพาะกับชายไร้ตัวตนบนท้องฟ้าที่ชื่อว่าพระเ้า
Talk : เป็ไงบ้างครับ ลองเขียนครั้งแรกแม้จะสั้นไปหน่อยเถอะ สำหรับใครที่สงสัยว่าทำไมเอเรสต์เราเกลียดพระเ้าขนาดนั้นก็ติดตามชมกันต่อกันเลยครับ เดี่ยวก็จะเฉลยในช่องวัน เวลา ปี และตอน ที่เหมาะสมกันฮะ