
เช้าวันรุ่นขึ้น ฝ่าาให้เหล่าขุนนาง ท่านอ๋อง ทั้งหลาย เข้าร่วมประชุม เนื่องจาก มีกลุ่มโจรก่อเหตุปล้นชาวบ้าน ทำให้ชาวบ้านเดือดร้อน แล้วให้เหล่าขุนนางได้มาแสดงความคิดเห็น
ซึ่งเหล่าขุนนางต่างแสดงความคิดเห็นและถกเถียงกันไปมา องค์ชาย สอง เลย ได้กล่าวขึ้นมาว่า
กราบทูลเสด็จพ่อ การจับโจรครั้งนี้ ลูกขอไปจัดการเองพะยะคะ ซึ่งฝ่าาก็อนุญาติและยกทหาร สองร้อยนาย และสั่งได้เพื่อไปทำภารกิจ ที่ได้รับมอบหมาย เหล่าขุนนางและฝ่าาเลยอนุญาติให้ท่านอ๋อง สอง รับงานนี้ ท่านอ๋องซีเฉิง ได้แต่นิ่งดู ขุนนางและ ท่านพี่ ท่านอ๋องทั้ง สอง ของตน โดยมีเหล่าขุนนางได้ดล่าวถึงเื่เทศกาลโคมลอย ที่ ท่านอ๋องซีเฉิงได้ทูลขอฝ่าาเอง โดยให้เหล่ากำนัน บ่าวรับใช้ ได้ออกนอกวังชมงาน ต่างก็ชื่นชม ท่านอ๋องเฉิง ซึ่ง ทำให้ท่าน อ๋อง สอง ไม่ค่อยพอใจยิ่งนัก แค่เื่เล็กๆน้อยๆ แค่นี้ ทำให้ท่านอ๋อง ซีเฉิงได้ความดีไป พอประชุมเสร็จ
เหล่าขุนนางราชสำนัก ทุกคนต่าง ก็แยกย้ายกลับ
พอ ท่านอ๋องซีเฉิง เดินออกมา ได้ยินเสียงหนึ่งเรียก ก็หยุดเดิน หันไปตามเสียงนั้น เสียงท่านพี่นี่เอง ท่านพี่มีอะไรรับสั่งหรอเพคะ
ไม่มีอะไร แค่ ชมเ้าช่างมีน้ำใจจริงๆ แค่คนรับใช้เ่าั้เ้าอุตส่าห์ไปขอเสด็จพ่อให้พวกเขาได้ออกไปนอกวัง ช่างดีจริงๆ พอพูดเสร็จ ท่านอ๋อง สองก็ เดินจากไป องค์รักษ์ และท่านอ๋องก็พูดคุยกันถึงเื่โจร
สักพัก แล้วก็กลับจวน