"ฮึบ!!!!" โนเอลพยายามใช้แรงที่มี ดันไคเลอร์ที่นอนทับร่างบางของเธอออก แต่ดันเท่าไหร่ร่างใหญ่ก็ยังไม่ขยับ
"ฉัน หาย ใจ ไม่ ออก แล้ว นะ!" โนเอลไม่รู้จะทำยังไง เธอจึงทุบหลังไคเลอร์อย่างเต็มแรง ปั่ก!!!!!
"มีแรงแค่นี้เองหรอ..." ไคเลอร์พูดขึ้น พร้อมเท้าแขนขึ้น แล้วยกหัวมาเผชิญหน้ากับโนเอล ตากลมๆของโนเอลถึงกับเบิกโพลง เพราะหน้าของไคเลอร์ใกล้กับเธอมาก โนเอลสบตาไคเลอร์อย่างไม่รู้ตัว ถึงจะเคยจูบกัน แต่เธอก็ไม่ได้สังเกตุหน้าของเขาขนาดนี้
(โห... มองใกล้ๆชัดๆ หล่อนะเนี่ย ว่าไม่ได้) โนเอลคิดในใจ
"จะกินฉันหรอ..." ไคเลอร์เอ่ย ทำเอาโนเอลหลุดออกจากภวังค์แทบไม่ทัน
"ฮะ!!! ใครจะกินนายยะ"
"ก็เห็นมองหน้าฉัน ตาไม่กระพริบขนาดนั้น...อึก!"
"ตอนนี้กระพริบแล้ว (ปริบ ๆ) ลุกไปจากห้องฉันได้แล้ว กลิ่นเหล้าหึ่งเลย เมาก็ไปนอนเหอะ" โนเอลพูดจบ ไคเลอร์ก็ฝืนร่างกายที่ตอนนี้เมาจนรู้สึกหนักไปทั้งตัว เดินไปที่ประตู โนเอลเองก็ลุก และจะเดินตามไปปิดประตู
แก๊ก!
"นายทำอะไรน่ะ.." โนเอลพูด
ไคเลอร์เดินไปล็อคประตูแทนที่จะเดินออกไป
"ก็จะไปนอนไง และนี่มันห้องฉัน เธอแหละออกไป หรือจะมานอนด้วยกันฮะ"
"โห..นายเมาจนเลอะเลือนแล้ว ออกไปเลยนะ" โนเอลใช้มือเล็กๆของเธอดันไปที่หน้าท้องของไคเลอร์ (โห หน้าท้องแข็งชะมัด) เพื่อให้เขาออกไป
"ห้องฉันโว๊ย ถ้าเธอไม่ออกไป งั้นก็มานอนด้วยกันเลย.." พูดจบไคเลอร์ก็คว้าแขนโนเอลไปที่เตียง
"ปล่อยนะ นายจะทำอะไร อย่านะ" โนเอลโวยวาย และสะบัดด้วยแรงที่เธอมีทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย
ไคเลอร์ไม่สนเสียงโนเอล ยังคงลากโนเอลไปที่เตียง และผลักเธอลงบนที่นอน พลั่ก!!!
"นอนซะ!!!!" พูดจบไคเลอร์ก็ทิ้งตัวเองลงที่นอนเหมือนกัน โดยมีโนเอลอยู่ข้างๆ เธอที่ตอนนี้กำลังจะลุก ก็โดนไคเลอร์คว้าชายเสื้อด้านหลังและดึงจนหงายท้องลงมานอนบนไหล่กว้างของเขา
"โอ๊ย...ปล่อยนะโว้ย" โนเอลโวยวาย และดิ้นอยู่ในวงแขนของเขา เธอทั้งง่วงทั้งโมโห เธอยกหัวจะลุก ก็โดนล็อคคอเอาไว้
ไคเลอร์เอาอีกแขนล็อคโนเอลไว้ เขาหันข้าง เอาอีกแขนไปกอดร่างบางของโนเอล ตอนนี้โนเอลอยู่ในอ้อมกอดของไคเลอร์อย่างสมบูรณ์
"แม่ครับ.." ไคเลอร์พึมพำก่อนที่เขาจะหลับไป และกอดโนเอลไว้แน่น
"นาย...." โนเอลพยายามดิ้นอยู่ในอ้อมกอดของร่างใหญ่ แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย เธอเองก็เริ่มเหนื่อย และเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว...
2K
