ตัวประกอบที่นายตัวร้ายต้องการ By ไป๋เยวี่ยกวง

    ตอนที่ 10 เด็กชายในห้องครัว

            เด็กน้อยที่เพิ่งเข้ามามีสีหน้า๻๠ใ๽จากการที่เขาทำของหล่นจนอาจจะเกิดเสียงดังขึ้นและส่งผลให้เหล่าศิษย์พี่ทั้งหลายตามมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นก็เป็๲ได้

            แต่เขากับ๻๷ใ๯กับเสียงร้องของเด็กหนุ่มที่เพิ่งถูกฝาซึ้งนึ่งหล่นลงบนหัวของเขาเองมากกว่า

            มีคนอยู่ในนี้ก่อนเขาและเขาก็ทำฝาซึ้งนึ่งหล่นโดนคนคนนั้น

            เด็กน้อยมองไปยังหน้าเด็กหนุ่มที่มีหน้าตาไม่คุ้นเคย

            "นี่! นี่! นี่! เ๽้า ... เ๽้าเป็๲ใคร? ...ข้าไม่เคยเห็นเ๽้ามาก่อน? เหตุใดเ๽้าถึงมาอยู่ที่นี่!?"คำถามออกมาเป็๲ชุดจากปากของเด็กน้อยที่เห็นเด็กรุ่นพี่อีกคนที่แอบย่องเข้ามาในครัวก่อนหน้าเขา

            "นี่หนูน้อยจะโวยวายไปทำไม? ฮึ! … อยากให้คนอื่นรู้หรือไงว่าพวกเราอยู่ในนี่กันนะ!"เว่ยซินเหลียนดึงเด็กน้อยที่กำลังโวยวายมาด้วยความ๻๷ใ๯ และเอามือปิดปากพร้อมกับลากเด็กน้อยให้นั่งลงหลบข้างเตา

            เขาเงียบเสียง ผ่านไปสักครู่เว่ยซินเหลียนไม่ได้ยินเสียงอะไรนอกจากเสียงลม และเสียงแมลงเขาก็ถอนหายใจแบบโล่งอก

            "เฮ้ย~"

            "นายมาหาของกินเหมือนกันเหรอ?"เว่ยซินเหลียนถาม แต่เขาก็ยังเอามือปิดปากเด็กน้อยอยู่

            "อือ ... "เด็กคนนั้นส่งเสียงในลำคอ และผงกหัวไปพร้อมๆ กัน

            ในหัวของเด็กน้อยเริ่มมีคำถามเกี่ยวกับคำพูดของเด็กหนุ่มที่ปิดปากเขาอยู่มันฟังดูแปลกๆ พิกล แต่ก็พอจะเข้าใจได้บ้างว่าคนคนนี้กำลังพูดอะไรกับเขา

            เว่ยซินเหลียนปล่อยเด็กน้อยจากนั้นเขาก็ยืนขึ้น เพื่อหยิบเอาหมั่นโถวที่เหลือในหม้อซึ้งนึ่ง และยื่นมันให้เขาแล้วทำการปิดฝาซึ้ง

            "เอานี่ ...ยังดีที่เหลือหมั่นโถวอยู่นะ ... พี่ก็เพิ่งกินมันไป อร่อยมากเลยละ"เว่ยซินเหลียนยิ้มหวานๆ ให้เด็กผู้ชายที่ตัวเล็กกว่าเขา

            เด็กน้อยยื่นมือไปรับหมั่นโถวที่เว่ยซินเหลียนยื่นให้

            เด็กชายทั้งสองยืนคู่กัน หันหน้าเข้าหากัน

            เด็กน้อยที่รับหมั่นโถวมาตัวเล็กกว่าเว่ยซินเหลียน สูงเพียงไหล่ของเขาเอง ตัวผอม มือเล็กน่าจะอายุยังน้อยอยู่ และเด็กกว่าเขา

            (เด็กๆ จะทนหิวได้แค่ไหนเชียว!) เว่ยซินเหลียนมองไปยังเด็กน้อย         "นี่ก็ดึกมากแล้วพวกเราต้องรีบออกไปจากที่นี่ เดียวมีคนมาเจอเข้า มันจะไม่ดีเอา"เว่ยซินเหลียนบอกเด็กน้อย

            "ขอรับ"เด็กน้อยรับคำอย่างว่าง่าย

            ทั้งสองจึงย่องออกจากห้องครัวและแยกย้ายกันกลับเรือนของตนเอง

            เว่ยซินเหลียนมองไปยังเด็กตัวเล็กๆที่เด็กกว่าเขา อันนี้เว่ยซินเหลียนคิดเอาเองนะ เพราะเขาก็ไม่ได้สังเกตตัวเองว่าตัวเขาเองนั้นก็อยู่ในร่างของเด็กผู้ชายเช่นกัน