ปาฏิหาริย์ที่บ้านสวน

        บนพื้นที่มีแต่ทรายและหินค่อยๆเกิดการเคลื่อนที่ไหลเวียนคล้ายสายน้ำ แต่ไม่ไหลเชี่ยวและไหลเองเป็นบางจุดบริเวณ
พื้นทรายที่เธอยืนอยู่นั้นก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากสีเทาเป็นทรายสีน้ำตาลปนขาว

        พื้นทรายบริเวณที่เคลื่อนไหวไหลไปเหมือนสายน้ำก็ได้ยุบตัวเองเป็นร่องลักษณะเป็นลำธารและมีสายน้ำค่อยๆไหลลงมาจากเนินหิน นอกจากนั้นแล้ว พื้นทรายบางบริเวณก็เปลี่ยนเป็นพื้นดินและมีกอหญ้าเกิดขึ้นจากดิน

        ‘นี่เกิดมีสิ่งมีชีวิตผุดขึ้น!?’เธอคิดในใจพร้อมกับคอยดูการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างระมัดระวังตัวเอง

        แม้ในแสงสลัวๆ นั้นเธอก็มองเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นได้อย่างชัดเจนในตอนนี้ทุกอย่างดำเนินไปแบบไม่ช้าไม่เร็ว

        สายน้ำในลำธารเต็มไปด้วยประกายแสงสีเขียวเธอรีบถอยออกมาจากริมธารแต่แสงสีเขียวเหล่านั้นเปลี่ยนเส้นทางออกจากธารน้ำ
มุ่งมาทางเธอมันตามเธอมาอย่างรวดเร็ว

        ประแสงสีเขียวหลายสายนั้นเคลื่อนตัวด้วยความรวดเร็วและล้อมร่างวิญญาณของเธอไว้เป็นวงกลมห่างพอประมาณ
โดยมีเธออยู่ตรงศูนย์กลางวงกลม และเมื่อหนีไม่พ้นเธอจึงหยุดอยู่นิ่งๆ ด้วยความกลัว

        “ช่วยด้วย!...ช่วยด้วย!” ร่างวิญญาณของเธอยังคงร้องตะโกน

        เมื่อเห็นงูใหญ่เหล่านั้นหยุดเลื้อยไปมาลำแสงสีเขียวหลายสายนั้นก็ค่อยๆ หายไป เธอจึงหยุดร้องตะโกนแม้จะยังตกใจกลัวแต่ก็ยังมีสติ
เห็นว่างูใหญ่สีขาวดวงตาเป็นประกายสีเขียวเหล่านี้ยังไม่เข้ามาทำร้ายตนเองจึงอยู่นิ่งๆ อย่างระมัดระวังตัวเอง

        บรรดาเหล่าพญางูทั้ง17 ตัว จ้องมองเธออยู่สักพักก็เลื้อยไปมาอีกครั้งเป็นวงกลมอย่างช้าๆก่อนที่จะเลื้อยเร็วขึ้น
และเกิดเป็นประกายลำแสงสีเขียวขึ้นอีกครั้ง เพียงแต่ว่ามันส่องสว่างขึ้นแบบเป็นดวงๆอยู่หัวของลำแสงที่เป็นตัว ต่างจากในตอนแรก

        ทั้ง 17นั้นมองหน้ากันไปมา บ้างก็จ้องมายังเรนิตาอย่างพินิจพิเคราะห์บ้างก็หลับตาลงคล้ายเข้าสู่ความสงบ
หากแต่มี 3 ร่างที่ส่งเสียงคล้ายพูดคุยปรึกษากันแต่เป็นภาษาที่เรนิตาไม่เข้าใจ

        “ฉันชื่อเรนิตาพวกคุณเป็นใคร? และที่นี่คือที่ไหนคะ?” เธอมองดูออกว่าปฏิกิริยาอาการที่แสดงออกของพวกเขาคล้ายกับสงสัยว่า
ตัวเธอนั้นเป็นใครจึงเอ่ยแนะนำตัวเองและเอ่ยถาม แม้ไม่แน่ใจว่าพวกเขาจะเข้าใจภาษาของตนแต่ก็ต้องลองดู