ณ โรงแรมหนึ่งกลางกรุงโซล เกาหลี
อ้อมกอด : มินิ ไปเที่ยวเที่ยวกัน เร็วๆ ฉันอดใจที่ได้ตามรอยโอป้ากียงของฉันให้ไวเลยลุก (ฉันเมื่อถึงที่พักแล้วรีบเก็บของแล้วหันชักชวนเพื่อนสาวพร้อมกึ่งดึงแขนกึ่งลากเพื่อนสาวออกจากเตียงที่ขณะนี้ถูกเตียงดูดจากความเหนื่อยหล้าจากการนำไปแล้วเรียบร้อย ในขณะที่ตัวฉันมีพลังเหลือล้น พร้อมเจอโอป้าอย่างตื่นเต้น ฉันบอกหรือยังว่าฉันเป็ติง ฮ่าๆๆ)
มินิ : ไม่หวอ่ะกอด ฉันโดนเตียงดูดิญญาไปแล้ว ไปคนเดียวนะเคยมาหลายครั้งแล้วนี่ ฉันไม่ห่วงหรอกฉันว่าเธอหลับตาเดินยังได้เลย ไปเถอะปล่อยฉันไปเถอะกอด (เพื่อนสาวพูดอ้อมแอ้ม งัวเงียล้าเต็มที)
อ้อมกอด : ชิ เชิญตามสบายยยย ฉันไปล่ะ ( ฉันสะพายกระเป๋าใบเล็กเดินออกจากห้องไปและไม่ลืมที่จะหยิบกล้องตัวโปรดไปด้วย)
หญิงสาวเดินออกมาจากห้องเดิมไปกดลิฟท์ลงด้านล่างของโรงแรมขณะที่ลิฟท์กำลังจะปิด ก็มีมือยืนเข้ามาเพื่อขวางไม่ให้ลิฟท์ปิด
อ้อมกอด : sorry !!(ฉันใ เอ่ยขอโทษที่ไม่ทันเห็นคนที่จะมาใช่บริการลิฟท์โรงแรมเหมือนกัน)
ดินทร์ : อ้าว !คุณคนสวยเจอกันอีกแล้วนะครับ^_^สงสัยพรหมลิขิตแน่เลย คุณว่าไหม
อ้อมกอด : ไม่ว่าคะ และไม่เชื่อในพรหมลิขิตด้วย(ฉันพูดเน้นคำ แบบขอไปที ผู้ชายอะไรเ้าชู้ไม่พอยังกะล่อนอีก)
ดินทร์ : โถ่คุณ ผมแค่คนอารมณ์ดี แบบว่ามนุษย์สัมพันธ์ดีอ่ะครับ ไม่ได้เ้าชู้ซะหน่อย อย่ามองแบบนั่นสิครับ
อ้อมกอด : เชื่อได้เหรอคะ หน้าตาแบบนี้? (รู้ได้ไงว่าฉันคิดอะไร อ่านความคิดออกเหรอ หรือ หน้าฉันมันแสดงออกขนากนั่นเลยเหรอ)
ดินทร์ : ลองมารู้จักดูไหมครับครับ ผมไม่ได้เลวร้ายหรอกนะคุณอ้อมกอด
อ้อมกอด : รู้จักชื่อฉันได้ไงอ่ะ ? (ฉันทำหน้าสงสัยเป็เ้าหนูจำมัยทันที)
ดินทร์ : ฮ่าๆๆทำไมเหรอครับก็ตอนที่คุณนั่งตักผมไง แล้วไม่ต้องทำท่าทางน่ารักขนาดนั่นหรอกครับ แค่นี้ผมก็ตกลงหลุมรักจะแย่แล้ว (ดินทร์ว่าแล้วก็ก้มหน้าหญิงสาวพร้อมทำหน้าเลียนแบบหญิงสาว)
ดินทร์ : ยินดีที่รู้จักอย่างเป็ทางการครับผมบดินทร์ เรียกดินทร์เฉยๆๆก็ได้ หรือ จะสะดวกเรียกที่รัก ก็ได้ครับผมยินดี^^คุณอ้อมกอด คนอะไรชื่อก็น่ากอดคนก็ก็น่ากอด
อ้อมกอด :*&$_#@(ฉันพูดอะไรไม่ออกอ้าปากค้าง หน้าร้อนผ่าวด้วยอากาศเขินๆ )
ติ้ง!! ทันใดลิฟท์ก็ลงมาจนถึงชั้นนึ่งและเปิดออกฉันจึงรีบซอยเท้าเดินอย่างไว คืออยู่ตรงนั่นนานไม่ได้เกรงว่าตัวเองจะละลายกองกับพื้นด้วยคารมและหน้าตาของเขา ฉันกลัวตัวเองเก็บอาการไม่อยู่ หล่อโอป้าซะขนาดนั่นใจสั่นคะบอกเลย
ดินทร์ : เดี๋ยวสิคุณ! คุณจะไหนอ่ะขอผมไปด้วยคนสิ ผมจะไปกินข้าวแต่ไม่รู้จะไปที่ไหน พาผมไปด้วยนะ นะครับคนสวย^^ (อ้อนเข้าไปคะ)คุณไปไหนผมไปด้วยผมเลี้ยงครับไม่ดื้อเลย(ดู้!ดูเขาทำสิคะ ใจอ่อนไหมถามจริง เห่อออ)
อ้อมกอด : ทำหน้าแบบนั่นนึกว่าน่ารักเหรอคะ ไปก็ไปคะ แต่บอกไว้ก่อนนะคะ ต้องไปร้านที่ฉันเลือกนะคะ( ใจอ่อนให้หน้าหล่อๆของเค้าจนได้ ที่จริงแล้วเค้าอาจจะเป็คนมนุษย์สัมพันธ์ดีอย่างที่เค้าว่าก็ได้ ไหนๆๆยัยมินิไม่มาเป็เพื่อนแล้วมีเพื่อนไปกินข้าวก็ดีเหมือนคนเผื่อใช้เค้าถ่ายรูปกับโอป้าให้ด้วย)
ดินทร์ :คุณคงไม่รู้สินะสเน่ห์ของผมอยูที่รอยยิ้มนี่แหละ ยิ้มนี้ชนะใจสาวมาเยอะแล้วนะจะบอกให้คุณเตรียมตัวไว้เลยฮ่าๆๆ (ยิ้มแป้นแล๋นนมาก)
อ้อมกอด : ยกเว้นฉันคนหนึ่งล่ะที่ตกหลุมพรางคุณ (ฉันเบะปากมองบนที่เขาดูมั่นหน้าซะเหลือเกิน ที่จริงฉันไม่มั่นใจเท่าไหร่นักในขณะพูด)
ดินทร์ : แต่ผมจะทำให้คุณตกหลุมรักผมให้ได้ ไปกันเถอะครับร้านไหนผมหิวจะแย่แล้ว( ผมไม่รอให้เธอตอบเดินนำหน้าเธอไปโดยไม่รู้ร้านที่เธอจะไป แต่ผมหมายความอย่างที่พูดตริงๆ คุณหนีผมไม่พ้นหรอกคุณอ้อมกอด ผมจะทำให้คุณตกหลุมรักผมให้ได้ทีรัก ผมมีเป้าหมายในใจและผมไม่เคยพลาดเป้าเลยสักครั้งฮ่าๆ)
ติดตามตอนต่อไปกันด้วยนะคะ รับรองว่าคุณจะหลงเสน่ห์ความกะล่อนของดินทร์แน่นอนคะ เจอกันตอนหน้าคะ^^