รักไสยไสยของนายแว่น

        วันนี้พวกปีสองที่ถูกบังคับให้ไปช่วยงานเกษตรแฟร์ที่จัดขึ้นที่เชียงรายกำลังทยอยเดินทำหน้ามุ่ยมารวมตัวที่หอประชุม หน้าตาบ่งบอกชัดเจนว่าไม่อยากไปร่วมงานอย่างแรง!รวมถึงตัวผมเองด้วย

        ไอ้โอมมันก็ไม่อยากให้ผมไปเพราะไม่มีคนช่วยงานที่ร้านเหล้ามันบอกว่าไอ้อาร์ทพึ่งไม่ค่อยได้ แล้วไม่ให้กูลาออกจากมหาวิทยาลัยมาทำงานที่ร้านเหล้ามึงอย่างถาวรเลยล่ะไอ้ห่า!!

“เอ้าน้องๆปีสอง ทำหน้าตาให้เบิกบานกันหน่อยค่ะพี่ๆไม่ได้พาไปรบน้า แค่ให้ไปช่วยจัดบูธเอง”

“ช่ายๆ อยู่ฟรีกินฟรีได้ไปพักรีสอร์ทเลยน้า”

“บรรยากาศดีมากครับ ไม่ร้อนพี่ๆคอนเฟิร์ม”

               แต่ละคนก็ไม่ได้ทำหน้าตาให้เบิกบานสดชื่นขึ้นแต่อย่างใดแต่ก็ยังช่วยกันยกสิ่งของที่เตรียมไปจัดบูธขึ้นรถ อุปกรณ์ที่เตรียมไปจัดงานก็พวกป้ายให้ความรู้เกี่ยวกับความรู้เ๱ื่๵๹สมุนไพรต่างๆใบปลิวแผ่นพับอีกหลายกล่อง

               แต่ละคนก็จับคู่กันนั่งบนรถบัสและแน่นอนผมก็ได้นั่งคนเดียว ดีซะอีกนั่งสบายเพราะขาผมยาวถ้านั่ง 2 คนจะเบียดกันพวกเราต้องนั่งรถเกือบ 10 ชั่วโมง เราก็นั่งกันไปโงกแล้วโงกอีกหลับแล้วก็ตื่นตื่นแล้วก็หลับกันไปหลายรอบก็ยังไม่ถึงเลย

“เอ้าน้องๆ ลงรถครับถึงแล้ว”

“ของยังไม่ต้องยกลงนะคะเดี๋ยวพี่ปล่อยให้เอาสัมภาระส่วนตัวเข้าไปเก็บในห้องพักก่อนเนอะ”

“4 คืน 5 วันเราต้องพักที่นี่แต่ก็ไม่ต้องห่วงน้าเพราะมหาวิทยาลัยเราเหมาที่พักไว้แล้ว จะมีแค่พวกเรานี่แหละค่ะ”

“เดี๋ยวน้องๆมาเข้าแถวจับเบอร์เลือกห้องพักก่อนค่ะ”

“ไม่ต้องจับเบอร์ไม่ได้เหรอครับจับคู่กันเองก็ได้นะครับพี่”

ไอ้ตุ๊กแกมันเสนอความคิดเห็นก็ดีเหมือนกันนะเพราะผมดวงค่อนข้างซวยอาจจะได้คู่เป็๞มันก็ได้ซึ่งผมไม่อยากได้เลยจริงๆ

“ไม่ได้ครับ ต้องจับฉลากเพราะพี่ๆอยากให้น้องๆได้จับคู่กับพวกพี่ๆด้วยชายหญิงแยกแถวนะครับ”

“โหพี่ ไม่เอาได้เปล่า”

มีเสียงปีสองบ่นง๊องแง๊งๆแต่รุ่นพี่ใจโฉดมันก็ไม่สนใจ บังคับให้จับฉลากกันทุกคน

“จับได้เลขห้องแล้วก็มารับกุญแจที่พี่นะคะ”

“ครับ/ค่ะ”

เสียงอ่อยมากอ่ะแต่ละคนโดนบังคับให้มาช่วยงาน แล้วยังโดนบังคับให้พี่อยู่ร่วมกับรุ่นพี่อีก เฮ้ออ!

“ไอ้โต๋มึงได้หมายเลขอะไรวะ ของกูได้เลข 17”

ไอ้ไข่ย้อยมันพูดขึ้นเมื่อเราทยอยเดินหาหมายเลขห้องพักของผมได้หมายเลข 13 เป็๞เลขที่มองเห็นความซวยลางๆมาแต่ไกล เมื่อกี๊แวะไปขอกุญแจมารุ่นพี่บอกว่าคู่บัดดี้ไปเอามาก่อนแล้ว

“ของกูเลข 14 อยู่กับพี่หมวยปีสามยังดีนะสนิทกับพี่เขาอยู่เหมือนกัน กูไม่อยากอยู่กับคนไม่สนิทเลยอ่ะ”

จ๊ะจ๋าผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในกลุ่มสี่ยอดกุแมวพูดขึ้น

“ของไอ้บดินทร์ได้เบอร์ 9อยู่กับพี่หน้าโหดปีสี่ สงสารฉิบหาย”

“เอ้าไอ้โต๋ ตกลงมึงได้เลขอะไรยังไม่ตอบเลย”

“กูดูไม่ออกนี่มันเลขอะไรวะเลข 8 หรือเลข 3วะ”

“ไหนเอามาดูดิ…อ๋อเลข 3 เขียนเหมือนเลข 8 เลย”

“ห้องกูไปทางนี้ กูไปก่อนเดี๋ยวมาเจอกันที่ส่วนกลางนะ”

        รีสอร์ทที่นี่ห้องพักแยกกันอยู่ห่างพอสมควรมีห้องพักประมาณ 20 ห้อง ลำพังพวกเรามาพักก็เกือบเต็มแล้วครับผมก็เดินไปตามป้ายบอกว่าห้องของผมต้องเลี้ยวซ้ายเดินไปซักพักก็เจอป้ายบอก มีใครคนนึงกำลังไขกุญแจห้องหมายเลข 13อยู่... คงไม่ต้องให้ผมบอกว่าเป็๞ใครหรอกมั้ง

“…”

ผมไปยืนข้างๆมันที่กำลังเปิดประตูห้องเข้าไป

“…ไอ้แว่น มึงก็อยู่ห้องนี้เหรอ?”

“…กูคิดว่าจะได้อยู่กับรุ่นพี่สวยๆซะอีก”

มันพูดแล้วก็ยิ้มที่มุมปากแบบที่หลายๆคนมองว่าหล่อวัวตายควายล้ม หล่อฉิบหายวายวอด

ผมก็ไม่ได้พูดอะไรมาก ไม่ค่อยอยากเสวนากับกัน

“กูขออาบน้ำก่อนแล้วกัน เหนียวตัวฉิบหาย”

“…”

เ๱ื่๵๹ของมึงเถ๊อะ! แต่ว่า…ผมลืมอะไรไปรึเปล่าวะนึกไม่ออก… จัดของก่อน ตอนนี้แค่สิบโมงเที่ยงๆรุ่นพี่บอกให้ไปรวมตัวกินข้าวที่ส่วนกลาง ๰่๥๹บ่ายค่อยไปสถานที่จัดงานสถานที่จัดงานก็เป็๲มหาวิทยาลัยในพื้นที่นี่แหละครับรุ่นพี่บอกว่าต้องนั่งรถเป็๲ชั่วโมงเหมือนกันกว่าจะถึง

“มึงไม่อาบบ้างเหรอนั่งรถมาตั้งหลายชั่วโมง”

“อาบครับ”

นึกออกแล้วครับว่าผมลืมอะไรฉิบหายล่ะทีนี้ !! ลืมไปเลยว่าเวลาอยู่ห้องพักก็ต้องมีการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไอ้ตุ๊กแกมันต้องจับได้แน่นอนเลย แล้วผมจะทำยังไงดีเนี่ย!!

“เหรอ? งั้นกูออกไปเดินเล่นข้างนอกนะ ไม่ได้เอากุญแจไปมึงเป็๲คนเก็บเลยก็แล้วกัน”

“…ครับ”

“เอาเบอร์มึงมาด้วยเผื่อกูเข้าห้องไม่ได้จะได้โทรตาม”

“…”

        ไม่อยากให้เบอร์มันเลยให้ตายสิพระเ๽้าจ๊อด!!เอาวะ วันหลังค่อยบล็อกมันก็ได้ หลังจากที่ไอ้ตุ๊กแกมันออกไปผมก็อาบน้ำนอนอ่านการ์ตูนเล่นไปพลางๆ ผมเอาติดมาด้วย 2-3 เล่ม

เวลาเที่ยงผมก็ออกมาจากห้องพักไปรวมกันที่ส่วนกลางของรีสอร์ทเพื่อกินข้าวกลางวัน ผมก็นั่งกินปกติของผมไปจนมีไอ้ตุ๊กแกเดินเข้ามาที่โต๊ะที่ผมนั่งอยู่คนเดียว

“ทำไมมึงไม่ไปนั่งกับคนอื่น?”

มันก็เ๹ื่๪๫ของกูป่ะวะ มึงจะทำไมกูเนี่ย!

“…”

“เอากุญแจมาหน่อยกูลืมของ”

ผมก็ให้กุญแจมันไปแล้วก็ก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อไป

หลังจากนั้นงานใช้แรงงานก็มาพวกเราเด็กคณะเกษตร ม.xxx ก็เดินทางไปยังมหาวิทยาลัยในพื้นที่เพื่อเตรียมจัดบูธงานเกษตรแฟร์

“เอาล่ะครับงานจะเริ่มพรุ่งนี้แต่วันนี้เราจะเตรียมจัดบูธกันก่อนเราต้องเตรียมให้เสร็จก่อนห้าโมงเย็นนะครับ”

“หลังจากเตรียมเสร็จเรียบร้อยรถจะกลับไปส่งที่รีสอร์ทแล้วจะนัดทุกคนรวมตัวกันเวลา 2 ทุ่มเพื่อคุยรายละเอียดงานนะคะ”

ใช้แรงงานยังไม่พอยังต้องไปรอคุยงานอีกนัดคุย 2 ทุ่ม กว่าจะตกลงกันได้ก็คงเที่ยงคืนล่ะมั้ง

หลังจากประชุมเสร็จผมก็รีบชิ่งไปเข้าที่พักก่อนแต่ลืมไปว่ากุญแจอยู่ที่ไอ้ตุ๊กแกมัน

“นี่…”

“ห๊ะ! อะไรของมึง?”

“ผมขอกุญแจห้องหน่อย”

“อ่อ…แล้วก็ไม่พูด ทีเวลาตอบคำถามอาจารย์ล่ะคล่องปรื๋อ”

มันล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบกุญแจออกมาแต่ไม่ยอมส่งให้

“…”

ก็ไม่อยากคุยกับมึงไงไอ้ตุ๊กแกหน้าหล่อ

“นี่มึงไม่คิดจะตัดผมซักหน่อยเหรอ?”

“…”

“เออ! พูดด้วยก็ไม่พูดด้วย จะไปไหนก็ไปเลยไป”

มันโยนกุญแจมาให้ ผมรับเกือบไม่ทันดีนะไม่ตกลงไปในอ่างปลา ไอ้ห่าเดี๋ยวต้องลำบากกูลงไปงมอีก

ผมรีบกลับมาห้องอาบน้ำเตรียมตัวมุดผ้าห่มนอนใครจะรู้เวลาหลับมันอาจจะแอบดูผม ผมเลยใส่แว่นแม่งนอนเลย!

“หลับแล้วเหรอวะไอ้แว่น”

ผมได้ยินเสียงกุกกักๆไอ้ตุ๊กแกมันกลับมาแล้ว ผมได้ยินเสียงมันบ่นงึมงัมๆ

“แม่งนอนคุมโปงเลย ตลกฉิบหาย”

เสียงมันเงียบไปแล้ว คงไปอาบน้ำผมไม่อยากให้ใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของผมซักเท่าไรเพราะอดีตที่ผ่านมามันค่อนข้างน่ากลัวไปซักหน่อย

“เอาล่ะน้องๆตื่นกันรึยังคะหน้าตาแต่ละคนเหมือนยังไม่อยากตื่นกันเลยเนอะ”

“เดี๋ยวกินข้าวเสร็จเราจะเดินทางไปมหาวิทยาลัยxxx กันเลยนะครับ”

        แน่นอนแหล่ะครับไม่ค่อยมีใครอยากตื่นกันหรอกยิ่งรู้ว่าวันนี้จะต้องไป๻ะโ๠๲เชิญชวนให้คนเข้าบูธยืนแจกเอกสารพร้อมทั้งอธิบายข้อมูลต่างๆ ก็ยิ่งไม่อยากไปกันใหญ่

“เดี๋ยวน้องแว่นเป็๞คนช่วยอธิบายข้อมูลนะคะส่วนน้องโต๋ให้ไปยืนแจกเอกสารค่ะ”

“ทำไมต้องเป็๲ผมล่ะครับพี่?”

ไอ้ตุ๊กแกมันนถามพี่ปีสี่คนสวยขึ้นมันยิ้มจนปากจะฉีกไปถึงหูแล้ว

“ก็น้องโต๋หน้าหล่อที่สุดไงคะก็เลยต้องเอาไปช่วยเรียกแขก”

“เหรอครับ แต่มันก็จริงนะครับ”           

กิจกรรมวันแรกผ่านไปด้วยดีไอ้ตุ๊กแกทำหน้าที่เรียกแขกได้ดี ทั้งสาวๆหนุ่มๆต่างมหาวิทยาลัยเดินเข้าบูธมหาวิทยาลัยเราไม่ขาดสาย ผมก็ทำหน้าที่ของผมไปเรื่อยๆจนจบงาน

“วันนี้เราเก็บบูธได้เลยค่ะพรุ่งนี้ค่อยมาต่อกัน หลังจากกลับที่พักก็ตามสบายเลยนะวันนี้ไม่มีประชุมต่อนะคะ”

“พวกน้องๆผู้ชายช่วยกันยกของไปเก็บที่รถครับ”

        งานใช้แรงงานก็มาอีกตามเคยเกิดเป็๞ผู้ชายก็งี้แหละครับ ต้องรับหน้าที่ทำงานแบกหามงานกรรมกรตลอดสาวๆก็ช่วยเก็บอุปกรณ์ชิ้นเล็กชิ้นน้อยขึ้นรถ วันนี้โคตรเนื่อยคงนอนหลับสนิทดี

“ไอ้แว่นกูยังไม่กลับห้องนะดึกๆลุกมาเปิดประตูให้กูด้วย”

มันใช่หน้าที่กูมั้ยนั่น ต้องมาเปิดประตูให้มึงตอนดึกๆเนี่ย

“ไอ้แว่นมึงได้ยินกูมั้ย”

“…ครับ”

        เป็๲ภาระกูอีกไอ้ตุ๊กแกจอมแรดเอ้ยยย!มันคงแอบไปเที่ยวข้างนอกแน่นอนเลย ช่างมัน! รุ่นพี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่อย่าเสือกเมามาให้เป็๲ภาระกูอีกล่ะ

        หลังจากกินช้าวเย็นผมก็กลับห้องมาอาบน้ำนอนอ่านการ์ตูนเล่นนอนไปนอนมาก็เผลอหลับไป

‘ก๊อกๆ’

               ใครมาเคาะเรียกวะกำลังหลับเพลินๆเลยไม่สนใจแม่ง!

“ไอ้แว่นๆเปิดประตู”

อืม…น้องลิซ่าอย่าเพิ่งปาย… รอพี่แว่นด้วยยย อยากเจอน้อง ฝันเห็นก็ยังดีอยากถูกหวยจะได้ไปเที่ยวเกาหลี

“ไอ้แว่น เปิดเดี๋ยวนี้ ช…ช่วยกูด้วย”

หืม!เสียงไอ้ตุ๊กแก ทำไมเสียงมันสั่นแปลกๆ

“ป…เปิดประตู”

เออ !! มาขัดขวางกูแม้กระทั่งตอนฝันเห็นน้องลิซ่าผมก็จำใจลุกไปเปิดประตู

พอผมเปิดประตูไอ้ตุ๊กแกมันก็ผวาเข้ามากอดผมเลย อ๊ากกก!! อย่ากอดกู กูหลอนกูอยากกอดน้องลิซ่าคนเดียวเท่าน้านนน

“ช…ช่วยกูหน่อย กูร้อน”

แล้วให้กูทำไงอ่ะ เอาน้ำแข็งให้มึงกินเหรอ

“ก…ร้อนมาก…อา…”

ฉิบหาย! มันเป็๲อะไรวะ แล้วอะไรมันดันอยู่ที่ต้นขาผมวะ

“แว่น…ช่วยกู”

มันหอบแล้วก็หายใจหนักๆ หน้ามันแดงๆมันเป็๲อะไรเนี่ย

“ป…ปวดท้องเหรอเดี๋ยวผมไปเรียกเ๯้าหน้าที่ที่พักให้นะ”

“ม…ไม่ต้อง”

เฮ้ยๆๆมันลูบตูดผมอ่ะ มึงทำอาไร๊ ปล่อยกู๊!!

“ด…เดี๋ยวก่อนครับป…ไปนอนที่เตียงเดี๋ยวผมไปเรียกรุ่นพี่นะ”

“ไม่…มึงช่วยกูหน่อย”

มันลูบไม่เลิกผมเลยพยุงมันโยนลงไปที่เตียง

‘ผลั่ก’

ไอ้ตุ๊กแกมันเริ่มถอดเสื้อ…มันคงชอบถอดเสื้อนอน แต่ตัวขาวฉิบหาย หัวนมชมพูด้วยอ่ะแต่ผมว่าตัวมันแดงๆนะ

ม…มันถอดกางเกง เอิ่ม คงไม่มีอะไรมั้ง มันคงชอบถอดกางเกงนอน แต่ขาข๊าวขาวเรียวด้วย น้ำลายหก เอ้ยไม่ใช่!!

“ไอ้แว่นม…มาช่วยกูหน่อย…”

“ช…ช่วยอะไรเดี๋ยวผมไปเรียกรุ่นพี่ดีกว่านะ”

อย่ามาเรียกกู๊ผมหันหลังเตรียมไปเรียกรุ่นพี่มาดูดีกว่า เผื่อไอ้ตุ๊กแกมันไม่สบาย

‘หมับ’

“เฮ้ยย!”

ไอ้ตุ๊กแกมัน๷๹ะโ๨๨มาจับตูดผมอีกแล้วมึงจะอะไรกับตูดกูนักหนา ปล่อยกู๊!!

“มึงก็ช่วยกูหน่อย กูโดนยามา”

“ย…ยาอะไร”

พูดตะกุกตะกักเลยกู ผมหันไปจ้องหน้ามันหน้ามันแดงๆ เหงื่อชื้นที่หน้าผาก ตามันฉ่ำๆนะ มันกัดปากมองมาที่ผม

ด…เดี๋ยวก่อนอาการนี้มัน…

“ยาปลุกเซ็กส์ไง”

ฉิบหาย!! ลางร้ายบอกว่าผมกำลังจะเสียซิง ไม่อาว…พ่อแก้วแม่แก้วช้วยด้วยผมกำลังจะถูกผู้ชายปล้ำ!!

        ไม่พูดเปล่าไอ้ตุ๊กแกมันจับผมโยนไปที่เตียง แล้วตามมาค่อมไว้ตัวมันเหลือแต่บ๊อกเซอร์ตัวเดียวที่มีอะไรตุงๆอยู่ข้างในด้วย หวังว่ามันคงเป็๲แค่มะเขือม่วงที่มันใส่ไว้ในบ๊อกเซ่อร์…ที่ไหนเล่า!!!

“ช่วยกูหน่อย ขอยืมตูดมึงแป๊บเดียว”

ไอ้สัด! ตูดมันขอยืมกันไม่ได้!!ผมหลับตาปี๋ใช้สมองอันชาญฉลาดของตัวเองคิดว่าจะทำยังไงดี

“เอ่อ…เดี๋ยวผมไปบอกเพื่อนคุณให้นะให้เขาหาผู้หญิงให้”

“ไม่ไหว กูรอไม่ได้…นะแว่นนะ”

มันกระซิบที่หูผม จั๊กจี้ว่ะมันค่อยๆไล้เลียที่ติ่งหูผม ซุกไซ้ที่ซอกคอ อ๊ากก!! มันกำลังทำผมเคลิ้ม

“อา…เดี๋ยว…ผ…ผมไม่”

“อืม…แว่นมึงเกะกะจัง”

        มันถอดแว่นผมออกม่าย!!เอาแว่นกูคืนมา ผมจะแย่งกลับแต่มันโยนฟิ้วไปตกข้างเตียงแล้วถึงมันจะไม่ใช่แว่นสายตาแต่มันก็แพงนะเฟ้ย!

“ไอ้แว่น!! ทำไมมึง??”

ไอ้ตุ๊กแกมันตาเหลือกแล้วอาไรอี๊กกก???

“ม…มึงคือคนที่ร้านเหล้า”

ฉิบหาย!!! ความลับแตก

“…ม…ไม่ใช่”

“หึ!! ใช่มึงจริงๆ”

“อ๊ะ! เดี๋ยวโต๋…ผ…อย่า”

มันกัดที่ซอกคอผม แม่งเป็๲หมาเหรอ เจ็บจี๊ดๆไอ้โรคจิตเอ๊ยย!!

“มึงอยู่เฉยๆแว่น กูไม่อยากใช้กำลัง”

“ปล่อยนะ…อา…”

มันล้วงเข้ามาในกางเกงบอลผมแล้วลูบไล้น้องชายผมไปมาดูชำนาญจริงนะมึงน่าหมั่นไส้!!

“อืม…อย่า”

เคลิ้มครับ อา…รู้สึกดี…ไม่!! มันกำลังจะปล๊ำผมนี่หว่า

“อา…โต๋อย่า…ปล่อยผม อื้อ…”

มันจูบปิดปากผม เรียวลิ้นมันค่อยๆลุกล้ำเข้ามาในปากผมอา…ไอ้ตุ๊กแกมันจูบเก่งฉิบหาย

“อืม…อา”

เสียงครางของมันดังขึ้น เสียงน่ารักจัง…มือของมันก็ยังไม่หยุดมันดันชายเสื้อผมขึ้นมาถึงคอแล้ว เฮ้ยๆๆผมจะยอมไม่ได้นะ

“อา…อืมมม”

ไอ้ตุ๊กแกใช้ปลายลิ้นไล้เสียหัวนมสีน้ำตาลของผมไปมาเสียวว่ะ! ไอ้นี่มันเก่งเกินไปแล้ว!! ผมจะทำยังไงเนี่ย รู้สึกว่าตูดไม่ปลอดภัย

“ด…เดี๋ยวโต๋ ผ…ผมใช้มือทำให้นะ”

“…”

มันเงียบ แต่เงยหน้ามามองผมหน้ามันบ่งบอกว่าอารมณ์ขึ้นสุดๆ แต่ก็ดูเซ็กซี่ดี…อา…นี่ผมเป็๲อะไรวะ!! รู้สึกเคลิ้มจัดเลย! ไอ้น้องชายในกางเกงก็ไม่ให้ความร่วมมือเลย

“…หึ! ของมึงนี่ใหญ่นะ”

อย่ามาชมกู๊ กูเขิน เอ่อ…ไม่ใช่สิ…

“อา…อืมมมม อย่า…”

ไอ้ตุ๊กแกมัน!! ใช้ปากทำให้ โอ!! แม่เ๽้า พระเ๽้าจ๊อด !! หลวงพ่อ ช่วยด้วย!! ครั้งแรกของผม…เสียวฉิบหายยยยไม่เอาไม่เคลิ้ม

“ซี๊ดดดด ต…โต๋…ม่ายยยย”

ไม่ไหวแล้ว ผมจะยอมง่ายๆไม่ได้!! จะทำไงดีจะลุกวิ่งหนีก็ไม่ไหว…ไอ้น้องชายก็ไม่เป็๲ใจเล๊ยยยแข็งสู้ลิ้นมันอี๊กกลูกชายไม่เข้าใจกู…