ฉึก!
ลูกธนูปักลงบนพื้นหินตรงหน้ารถม้า
กลุ่มโจรจำนวนมากกระจายตัวล้อมรถม้าเอาไว้
ทั้งสามยังคงอยู่ในสภาวะ Hestia ั้แ่ก่อนเริ่มการปะทะ จิตใจของพวกเขาสงบนิ่ง
เซดริกเชื่อมจิตของทั้งสามเข้าด้วยกันผ่านโทรจิต
“เดี๋ยวฉันจะคอยบอกตำแหน่งให้นะ”
ลูเซียนกำดาบแน่น
โจรคนหนึ่งพุ่งเข้าหารถม้า
“ก็ฉันบอกให้เอาของมีค่ามาให้หมดไงเล่าา!”
มันยกดาบขึ้น เตรียมฟันประตูรถม้า
ลูเซียนเหลือบมองเพียงแวบเดียว
“ตัวนี้ฉันขอนะ”
Herlux (สภาวะสมาธิระดับ 2)
พลังทะลักไปทั่วร่างของลูเซียน
กล้ามเนื้อเกร็งแน่น พละกำลัง ความเร็วเพิ่มขึ้นหลายเท่า
ฟึ่บ!
ร่างของลูเซียนพุ่งออกไป
ความเร็วดุจดั่งสายฟ้าจนโจรแทบมองตามไม่ทัน
ดาบถูกชักออกจากฝัก
ไม่มีเสียงของคมดาบ
มีเพียง—
ฉับ!
โจรหยุดนิ่ง
ร่างของมันถูกผ่าออกเป็สองท่อน ก่อนล้มลงบนพื้นหิน
เืสาดกระเซ็น
โจรรอบข้างชะงัก
“ไอ้เด็กนี่…เมื่อกี้มันทำอะไร?”
ลูเซียนสะบัดเืออกจากคมเซนซัน
ใบดาบสีดำสะท้อนแสงเพียงเล็กน้อย
“ถ้าอยากตายก็เข้ามา ไอ้พวกลิงกัง”
ด้านหลัง เซดริกได้แอบเข้าไปในรถม้า
“ทุกคนใจเย็นครับ อย่าตื่นตระหนกแล้วก็อย่าเพิ่งออกไปไหน”
พ่อค้ากำลังหวาดกลัว
เซดริกพยายามควบคุมสถานการณ์ในรถม้า ขณะเดียวกันก็ยังส่งข้อมูลผ่านโทรจิตให้ทั้งสองคน
ทันใดนั้น—
“ลูเซียน ด้านหลัง!”
วงเวทสีแดงปรากฏขึ้นด้านหลังลูเซียน
นักเวทหญิงของกลุ่มโจรกำลังปล่อยเวทโจมตี
ตูม!
เปลวไฟพุ่งออกมา
ไอริสเพ่งสมาธิก่อนเข้าสภาวะ Herlux พุ่งไปด้วยความเร็ว
เธอะเิพลังเข้าไปขวางในเสี้ยววินาที
โล่เวทถูกกางขึ้นตรงหน้า
ปัง!
แรงะเิผลักเธอถอยหลังเล็กน้อย
แต่เธอยังยืนอยู่
ไอริสยกมือขึ้นร่ายเวท
“ถึงตาของฉันบ้างล่ะ”
กระแสลมหมุนรอบแขน
ฉัวะ!
สายลมคมกริบพุ่งออกไป
นักเวทโจรล้มลงทันที
เมื่อเห็นพวกเดียวกันถูกฆ่าต่อหน้าต่อตา—
“ฆ่าไอ้พวกเด็กเวรนี่ให้หมด!”
โจรที่เหลือตั้งสติ เพ่งสมาธิ
พวกมันชูดาบขึ้น ก่อนเข้าสู่สภาวะ Herlux
พลังปะทุออกจากร่างของพวกมันพร้อมกัน
กล้ามเนื้อเกร็งแน่น
ฝุ่นดินกระจายจากแรงถีบ
ร่างหลายสิบร่างพุ่งเข้าหาทั้งสามด้วยความเร็วและพละกำลังมหาศาล
แต่พลังที่พวกมันใช้เต็มไปด้วยความดิบ
รวดเร็ว
รุนแรง
แต่ขาดการควบคุม
ลูเซียนมองพวกมันนิ่งๆ
พลังที่ไหลผ่านร่างของเขากลับถูกควบคุมอย่างละเอียด
เร่งความเร็วตอนพุ่ง
ผ่อนแรงตอนเปลี่ยนทิศทาง
ส่งพลังทั้งหมดเข้าสู่คมดาบในเสี้ยววินาที
เขากำดาบในมือแน่น
“แน่จริงก็เข้ามาสิ ไอ้พวกลิงทั้งหลาย”
เสียงดาบปะทะกันดังสนั่น
เคร้ง! เคร้ง!
ลูเซียนกำลังรับมือกับโจรหลายคน ขณะที่ไอริสใช้เวทโจมตีสกัดศัตรูจากอีกด้าน
โจรคนนึงมองเห็นช่องว่าง
มันหันไปทางรถม้า
“รีบไปจับพ่อค้าเร็วเข้า! เราต้องเอาพวกมันมาป็นตัวประกัน!”
โจรอีกกลุ่มเปลี่ยนเป้าหมายทันที
เซดริกมองสถานการณ์ ก่อนร่ายเวท
“ต้องใช่ไอ้นั่นแล้วสินะ...”
วงเวทปรากฏขึ้น
เซดริกและเหล่าพ่อค้าปรากฏขึ้นอีกด้านของรถม้า
วิ่งหนีเข้าไปในป่าอย่างลนลาน
“วิ่งเร็วเข้า! พวกมันกำลังตามมา!”
โจรหลายคนรีบไล่ตาม
“อย่าให้พวกมันหนีไปได้!”
พวกโจรเร่งความเร็ว พุ่งเข้าประชิดเซดริกและพ่อค้า
ฉึก!
ดาบแทงทะลุกลางอกเซดริก
โจรหัวเราะสะใจ
“ฉันจับแกได้แล้ว…ไอ้เด็กเวร!”
แต่—
ร่างของเซดริกเริ่มแตกสลาย
กลายเป็หมอกสีขาว
ร่างของพ่อค้าทั้งหมดก็สลายตามกันไป
“อะไรกัน...?”
โจรเบิกตากว้าง
“ร่างปลอมงั้นหรอ?!”
ในเวลาเดียวกัน ตัวจริงของเซดริกพาพ่อค้าตัวจริงหนีออกจากพื้นที่แล้ว
เวทล่องหน
ม่านเวทคลุมร่างของพวกเขาเอาไว้
เซดริกพาทุกคนขึ้นไปยังเนินหินที่อยู่ห่างจากสนามรบ
“เดี๋ยวรออยู่ตรงนี้ก่อนครับ”
พ่อค้าถามด้วยเสียงสั่น
“แล้วเด็กอีกสองคนล่ะ…เธอไม่ไปช่วยพวกเขาหรอ?”
เซดริกมองกลับไปยังสนามรบ
“แค่นี้เองครับ พวกเขาจัดการได้”
เมื่อแน่ใจว่าทุกคนปลอดภัย เซดริกหลับตาลง
Argus (สภาวะสมาธิระดับ 3)
การรับรู้ของเขาเปลี่ยนไป
เสียงฝีเท้า
แรงสั่นะเื
การเคลื่อนไหวของใบไม้
แม้แต่การหายใจของสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ
ทุกอย่างถูกแยกออกจากกันอย่างแม่นยำ
เซดริกค้นหาศัตรูที่ซ่อนอยู่
หนึ่ง...
สอง...
สาม...
เขาส่งข้อมูลผ่านโทรจิต
“ไอริส มีอีกหกคน”
“พวกมันอยู่ไหน?”
“มีสามคนบนต้นไม้ด้านขวา สองคนหลังโขดหินทางเหนือ แล้วก็อีกหนึ่งอยู่บนเนินด้านหลัง”
ไอริสยกมือขึ้นร่ายเวท
แต่ยังไม่โจมตี
เซดริกยังคงรักษาเวทล่องหนบางส่วนเอาไว้
ม่านเวทซ่อนทั้งตัวไอริสและต้นกำเนิดของเวท ทำให้ศัตรูไม่สามารถรู้ได้ว่าเธออยู่ตรงไหน
ไอริสยิ้มบางๆ
“หึ…ฉันเข้าใจแล้ว”
ฟิ้ว!
ะุเวทพุ่งออกมาจากความว่างเปล่า
ตูม!
โจรบนต้นไม้ร่วงลงมา
ฟิ้ว!
ตูม!
อีกสองคนถูกโจมตีโดยไม่รู้ว่าศัตรูอยู่ตรงไหน
“มันยิงมาจากไหนกัน?!”
“ฉันมองไม่เห็นมันเลย!”
ความแตกตื่นเริ่มกระจายไปทั่วแนวซุ่มโจมตี
เซดริกยังคงส่งข้อมูล
“เหลืออีกสามคน”
ไอริสยกมือร่ายเวทขึ้นอีกครั้ง
ฟิ้ว!
ตูม!
เสียงะเิดังขึ้นจากส่วนลึกของป่า
แนวซุ่มโจมตีเงียบลง
เซดริกเปิด Argus ตรวจสอบสนามรบอีกครั้ง
ไม่นานเสียงของเขาก็ดังขึ้นในหัวของลูเซียน
“ลูเซียน เหลืออีกห้าคนนะ”
ลูเซียนไม่ตอบ
เขาเพียงกำดาบแน่น
พลังไหลผ่านร่างกาย
ทุกการขยับ ทุกการเคลื่อนไหว และทุกการฟันถูกควบคุมอย่างแม่นยำ
โจรทั้งห้าพุ่งเข้ามาพร้อมกัน
ดาบหลายเล่มฟาดลงจากทุกทิศทาง
เคร้ง!
ลูเซียนรับดาบหนึ่งเล่ม
แรงปะทะทำให้ดาบของอีกฝ่ายกระเด็นออกจากมือ
ลูเซียนหมุนตัว
ฉับ!
โจรคนแรกทรุดตัวลง
อีกคนพุ่งเข้าจากด้านข้าง
ลูเซียนก้าวหลบเพียงครึ่งก้าว
ฉัวะ!
คมดาบตัดผ่านร่าง
โจรสองคนเข้ามาพร้อมกัน
ลูเซียนเร่งความเร็วขึ้นอีก
ร่างของเขาหายไปจากสายตาของโจร
ฉับ!
ฉับ!
ทั้งสองล้มลงแทบพร้อมกัน
โจรคนสุดท้ายชะงัก
มือที่ถือดาบเริ่มสั่น
ลูเซียนพุ่งเข้าไป
ฉับ!
ทุกอย่างจบลง
ความเงียบกลับคืนสู่ป่า
ลูเซียนยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางสนามรบ
เืหยดหนึ่งไหลลงจากปลายดาบ
เขาสะบัดคมดาบ
จากนั้นเก็บมันกลับเข้าฝัก
แกร๊ก
เซดริกถอนหายใจผ่านโทรจิต
“นั่นคนสุดท้ายแล้ว…เรียบร้อยแล้วล่ะ”
ไม่มีใครพูดอะไรต่อ
ทั้งสามเพียงยืนอยู่ท่ามกลางสนามรบที่เพิ่งจบลง
แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า—
ลึกเข้าไปในป่า
เงาร่างหนึ่งกำลังยืนอยู่บนกิ่งไม้
มันมองทุกอย่างมาตลอด
มองการต่อสู้ของลูเซียน เซดริก และไอริส
มองการประสานงานของทั้งสาม
Argus
เวทมนตร์พรางตัวปกคลุมร่างของมัน
ลมหายใจถูกควบคุม
เสียงเต้นของหัวใจแทบไม่เหลือ
แม้แต่จิตสังหารก็ถูกกดจนหมดสิ้น
สายตาของมันจับจ้องลูเซียน
ชายคนนั้นนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง
“สามคนงั้นหรอ...”
สายตาหยุดอยู่ที่ดาบสีดำ
“โดยเฉพาะดาบเล่มนั้น...”
“เซนซัน”
มันค่อยๆ ถอยหลัง
ร่างกายจางหายเข้าไปในความมืด
ก่อนพึมพำเบาๆ
“ในที่สุด...ฉันก็เจอแล้ว”
เงาร่างนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ไม่มีใครในสนามรบรู้เลยว่า—
มีใครบางคนกำลังนำข่าวของเด็กทั้งสามกลับไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง
15K
