เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ตอนที่ 195 อนาคตของเมืองจิน ณ ห้องสักห้องในตระกูลจิน ในห้องขนาดไม่ใหญ่มากที่ไม่ได้ประดับอะไรเอาไว้เลยในห้อง มีแต่เพียงชุดโต๊ะสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ตั้งเอาไว้กลางห้อง รอบโต๊ะไม่มีเก้าอี้ แต่มีคนสองคนคือหยางเฉินและโม่เว่ยกำลังยืนทำสีหน้าซีเรียสมองกระดาษบนโต๊ะกันอยู่ในส่วนของกระดาษที่วางอยู่ก็เป็นขนาดใหญ่ที่เขียนแผนที่ของเมืองจิน และตำแหน่งพร้อมจำนวนกองทัพของนิกายโลหิตทองคำที่ล้อมเอาไว้ ทั้งสองต่างก็กำลังจ้องมองไปยังแผนที่เป็นแผ่นที่เหมือนกับว่ากำลังเจอปัญหาใหญ่อะไรอยู่“แบบนี้ชักไม่ดีเท่าไหร่แล้วนะ”โม่เว่ยกล่าวแบบไม่หันมองหยางเฉิน“ท่านไม่ต้องห่วง ขอแค่เวลาเท่านั้น”“เจ้าบอกแบบนี้มาตั้งแต่พวกมันล้อมแล้ว ที่บอกว่ารอเวลามันต้องรอจนถึงตอนไหน อีกอย่างได้ข่าวว่าพวกมันติดต่อเจ้ามาได้ไม่ใช่หรือไง”โม่เว่ยเสียงสูงใส่หยางเฉินแบบไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก ส่วนปัญหาที่โม่เว่ยกำลังพูดถึงอยู่ตอนนี้ก็คืออนาคตของเมืองจิน เวลานี้มันก็จริงอยู่ที่เมืองได้รับการปกป้องจากเขตอาคมที่หยางเฉินสร้างขึ้น แต่ทว่า อนาคตของเมืองจินเวลานี้มันก็อยู่บินเส้นด้ายเช่นเดียวกัน เพราะถึงแม้จะมีการป้องกันที่แข็งแกร่งและอาหารอยู่ก็จริงแต่ว่าถ้าไม่สามารถติดต่อซื้อขาย หรือสร้างสัมพันธ์กับเมืองอื่นได้มันก็ไม่ใช่เรื่องดี ส่วนเรื่องการติดต่อเวลานี้ก็ไม่ต้องพูดถึงเลย เพราะรอบเมืองโดนล้อมขนาดนี้ คงไม่มีใครบ้ามาสร้างสัมพันธ์ด้วยหรอก อีกอย่าง เรื่องที่นิกายโลหิตทองคำสั่งให้ทูตสงครามส่งข้อความบางอย่างให้หยางเฉินมันก็เป็นเรื่องที่โม่เว่ยหนักใจอยู่ด้วยเช่นกัน“ท่านต้องใจเย็นก่อน ไม่เห็นหรือไงว่าเมื่อวานข้าไปทำอะไรมา”หยางเฉินหันไปกล่าวกับโม่เว่ยพร้อมชี้ลงไปที่กระดาษด้านหน้า ส่วนจุดที่เขากำลังชี้ลงไปอยู่ตอนนี้ก็เป็นจุดทางใต้ของเมืองจิน ซึ่งเป็นจุดที่หยางเฉินเป็นคนนำทัพไปสู้มาเมื่อวาน และได้สร้างความเสียหายเอาไว้มากมายกับนิกายโลหิตทองคำ “เรื่องนั้นมันก็จริง แต่ว่า เรื่องแค่นั้นมันคงทำได้ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องแบบนั้นพวกมันก็เลิกพยามโจมตี แล้วเน้นล้อมเมืองแล้วไม่ใช่หรือไง”“ท่านพูดถูกแล้ว”หยางเฉินพยักหน้าขึ้นลงตามสิ่งที่ได้ยินส่วนเรื่องที่โม่เว่ยพูดออกมามันก็ไม่มีอะไรผิดที่แผนแบบนั้นใช้ได้เพียงครั้งเดียว เพราะนิกายโลหิตทองคำมันก็ไม่ได้โง่งมอะไรขนาดนั้น และในตอนนี้ พวกมันก็ถอนกำลังไปตั้งค่ายเพื่อเตรียมตั้งรับแทนการโจมตีเขตอาคมแบบไร้ประโยชน์กันแล้ว“ถูกแล้วไง แล้วเจ้าให้รออะไร?”“เฮ้อ~” หยางเฉินถอนหายใจพร้อมกับพรางคิดไปด้วยอย่างเหนื่อยใจ ‘เจ้านี่ถ้าไม่ใช่พ่อของฮูเหวี่ยงข้าคงฆ่า หรือไม่ก็ส่งเข้าคุกไปนานแล้ว… ไม่สิ! หรือจะสั่งให้เปลี่ยนตัวเจ้าเมืองไปเลย เรื่องจะได้ง่ายขึ้นเยอะ แต่ว่า… อื้ม! ไม่ได้ ไม่ได้ งั้นก็คงต้องอธิบาย’หลังตัดสินใจได้หยางเฉินก็เอากระดาษออกมาจากแหวนมิติ‘นั่นมันกระดาษของนิกายโลหิตทองคำ!’ โม่เว่ยสามารถเข้าใจได้ทันทีว่ากระดาษที่เขาเห็นนั้นเป็นของนิกายโลหิตทองคำ ส่วนที่สามารถเข้าใจได้ทันทีแบบนี้ก็เพราะกระดาษของนิกายโลหิตทองคำมีความพิเศษกว่ากระดาษทั่วไปแต่ความจริงแล้วที่พิเศษไม่ได้มีเพียงนิกายโลหิตทองคำหรอก พวกนิกายใหญ่ต่างๆ พวกนั้นต่างก็มีกระดาษที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองทั้งนั้น“รับไป นั่นเป็นสิ่งที่ท่านอยากรู้”หยางเฉินโยนม้วนกระดาษให้กับโม่เว่ยหมับ!โม่เว่ยรับเอาไว้ได้อย่างสวยงาม ‘เจ้านี่ไม่มีมารยาทจริงๆ รอบที่แล้วก็โยน ชิ!’ ปกติแล้วตัวโม่เว่ยที่อยู่ตำแหน่งสูงไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้เท่าไหร่นัก อีกอย่าง การโยนของให้คนที่มีอายุมากกว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีมากนัก ทั้งโลกและดินแดนศักดิ์สิทธิ์แต่ทว่าโม่เว่ยก็เข้าใจ และไม่พูดอะไรเพราะไม่อยากเสียเวลา----------------------คำเชิญจากนิกายโลหิตทองคำก่อนอื่นทางนิกายต้องขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนกับที่นิกายของพวกเราทำกับท่านหยางเฉิน และเพื่อไม่เป็นการเสียเวลากับผู้ยิ่งใหญ่แบบท่าน ทางเราของเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน เรื่องที่พวกเราต้องการมีเพียงเรื่องเดียวคือให้ท่านหยางเฉินมาเข้าร่วมกับนิกายของเรา ถ้าท่านตอบตกลง เรื่องทั้งหมดจะถือว่าไม่เกิดขึ้นและทางนิกายจะมอบตำแหน่งระดับสูงให้ท่านด้วยเช่นกัน-------------------นี่เป็นเนื้อหาที่โม่เว่ยกำลังอ่านอยู่ หลังอ่านจบโม่เว่ยก็เกิดคำถามในใจขึ้นทันที ‘เป็นข้อเสนอที่ดีมากเลยจริงๆ ไม่เพียงแต่ไม่เอาเรื่อง แต่ยังได้ตำแหน่งอีก’ ระหว่างคิดโม่เว่ยก็ช้อนสายตามองหยางเล็กน้อย‘สายตาแบบนั้นคงกำลังคิดอะไรอีกแน่’ หยางเฉินเข้าใจทันทีเมื่อเห็นสายตาที่มองเขาอยู่ตอนนี้ “ข้าไม่ตอบรับพวกมันหรอก อีกอย่าง ท่านเลิกสงสัยข้าได้แล้วเพราะยังไงข้าก็ไม่ทิ้งฮูเหวี่ยงแน่”“แต่-”“ท่านกำลังจะถามหาเหตุผลใช่ไหม?”“ชะ ใช่แล้ว!”หยางเฉินแสยะยิ้มทันที ‘หึหึหึ! เจ้านี่ไม่รู้หรือแกล้งโง่กันแน่ นี่คิดว่าข้าทำเรื่องกับลูกชายของมันไปถึงขนาดนั้นแล้วมันจะยอมจริงๆ หรือไง และแน่นอนคนอย่างไอ้เลวฮั่นจูนั่นมันคงไม่ปล่อยไปง่ายๆ หรอกถ้าตกลงยังไงก็ต้องโดนหักหลังอยู่ดี’ ระหว่างกำลังคิดหยางเฉินก็ปล่อยไอ้สังหารออกมาทางโม่เว่ยก็มีสีหน้าเสียทันทีหลังจากสัมผัสจิตสังหารได้ ‘หมอนี่มันเป็นอะไรของมัน แต่พลังนี่มันน่ากลัวจริงๆ ตกลงมันมีความแค้นอะไรกับนิกายโลหิตทองคำขนาดนั้น… ไม่สิ! ตอนต้องรีบเปลี่ยนเรื่องก่อน!’

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 195.2 อนาคตของเมืองจิน

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 195.2 อนาคตของเมืองจิน

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้