“มันก็จริงอย่างที่ท่านเข้าใจแต่มันมีจุดที่น่าสงสัยอยู่ ...” เทียนคง เอ่ยออกมาด้วยท่าทีสงสัย และครุ่นคิด
“ตรงไหนรึ”
“ประการแรกการที่ทางฝั่งมนุษย์สายเืปีก์ในปัจจุบันไม่รู้ถึงการมีตัวตนของพวกท่าน ทั้ง ๆที่อยู่ร่วมดาวเดียวกันมาั้แ่ 1,000 ปีก่อน และดาวเคราะห์นี้ก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร มันจึงไม่สมเหตุสมผล แม้จะผ่านไปนานพอสมควรแล้ว แต่ก็ไม่ควรจะลืมหายไปเลยเช่นนี้
ประการที่สองการที่ทั้งสองสายเืไม่ได้มีการพบเจอกันอีกเลยนับแต่วันเริ่มสัญญานั่นก็ยิ่งแปลกเพราะจากประการแรกที่ทางฝั่งมนุษย์สายเืปีก์ลืมเลือนการมีอยู่ของพวกเ้าแล้วมันต้องมีการพบกันโดยบังเอิญบ้าง เช่นท่านกับข้านี่อย่างไร”
“อืมม ก็ถูกของเ้า ... แต่แม้เป็เช่นที่เ้าว่า แล้วเ้าคิดจะทำอย่างไรต่อไปเล่า”
“ข้าก็ยังไม่รู้ แต่ที่แน่ๆคือข้าจะต้องหาคำตอบให้ได้ จากที่ข้าได้สนทนากับท่านและสิ่งที่เรารับรู้มาจนถึงตอนนี้ ข้าไม่เห็นว่าจะมีปัญหาอันใดหากพวกเราทั้งสองสายเืจะอยู่ร่วมกันอย่างสันติโดยที่ไม่ต้องมีสัญญาระหว่างเผ่าพันธุ์อะไรนั่นและข้าคิดว่าแท้จริงแล้วก็สามารถทำได้มาเนิ่นนานแล้วด้วยเพียงแต่อาจมีอะไรบางอย่างที่พวกเราชนชั้นล่างถูกปิดบังจากเหล่าชนชั้นปกครองของดาวดวงนี้”
“เ้านี่ช่างคิดอะไรซับซ้อนเสียจริงและอีกอย่างข้าไม่เห็นจะอยากอยู่ร่วมกับพวกเ้าเลยแม้แต่นิด เป็สายเืแห่งแสงเสียเปล่าแต่กลับฆ่าล้างผู้บริสุทธ์อย่างไม่เลือกหน้า” วิคทอเรียกล่าวอย่างไม่พอใจ
“นั่นมันเื่ที่ทางเ้าเป็คนเล่าต่อ ๆกันมานี่ไม่แน่ว่าสิ่งที่เ้ารู้หรือแม้แต่ที่ข้ารู้ก็อาจจะไม่มีเื่ใดเลยที่เป็จริงก็ได้”
“โอ้ยย ช่างเถอะ ข้าไม่สนเื่พวกนี้แล้ว มันทำให้ข้าปวดหัว... ว่าแต่ว่า เ้าเป็มนุษย์สายเืปีก์จริงๆรึ ทำไมข้ารู้สึกเหมือนว่าเ้าไม่ใช่พวกมันลักษณะรูปลักษญ์ของเ้าดูเหมือนกับพวกปีก์ตามที่ข้าเคยเห็นจากบันทึกก็จริงแต่กลิ่นอายของเ้ามันไม่ใช่ และเ้ากระทั่งใช้วิชาของพวกั์ได้ มันทำให้ข้าสงสัยว่าเ้ากำลังปิดบังตัวตนของเ้า”
“ ... อย่างที่ข้าบอกท่านไป ข้าเป็เด็กกำพร้าข้าไม่รู้ว่าต้นกำเนิดของข้านั้นเป็เช่นไร ซึ่งข้าเองก็อยากรู้เช่นกันแต่ตอนนี้ข้าคือช่างฝีมือของเมืองประกายเงิน ส่วนวิชาของพวกั์นั้นข้าว่าท่านคงเข้าใจผิดไป คนอย่างข้าจะไปใช้วิชาของพวกั์ได้เช่นไรกัน”
“ ... เหอะ ก็ได้ ในเมื่อเ้าไม่อยากบอกข้าก็ไม่เซ้าซี้ แต่มีหนึ่งอย่างที่ข้าอยากรู้ คือเ้าทำอย่างไรถึงรักษาข้าได้จากอาการาเ็เมื่อตอนนั้น”
“ข้าไม่ได้เป็เพียงช่างฝีมือ แต่ข้ายังเป็ผู้รักษาด้วย ดังนั้นย่อมรักษาาแพวกนั้นได้”
“เหอะ เ้าคิดว่าข้าโง่หรืออย่างไรต่อให้เป็ผู้รักษาระดับปรมจารย์ก็รักษาข้าไม่ได้ใน่เวลาแบบนั้น หากเ้าไม่อยากบอกอะไรข้าก็ไม่เป็ไร เอาเป็ว่าข้าต้องขอบคุณเ้าในเื่นี้และข้าเป็หนี้ชีวิตเ้า” วิคทอเรีย หลังจากได้พูดคุยกับเทียนคงและเห็นการกระทำต่างๆของเขา ก็ััได้ถึงความอบอุ่นอย่างประหลาด คล้ายกับที่นางเคยััมาจากพี่ชายของนาง จนทำให้นางเกิดความเชื่อถือและไว้ใจเทียนคงขึ้นมาในระดับหนึ่งจึงกล่าวคำขอบคุณต่อเทียนคงจากใจจริงในท้ายที่สุด
“แค่ขอบคุณก็พอแล้วไม่จำเป็ต้องเป็หนี้ชีวิตข้า สิ่งที่เกิดขึ้นส่วนหนึ่งเป็ความผิดข้าเช่นกันอย่าได้เอามาเป็ข้อติดค้างเลย”
“ข้าบอกในสิ่งที่ข้ารู้สึกเ้าจะคิดอย่างไรมันก็เื่ของเ้า ว่าแต่เ้าจะขังข้าไว้นานเท่าใดกันคนของข้าคงคิดว่าข้าตายไปแล้วมั้ง”
“ข้าก็หวังให้คนของท่านคิดแบบนั้นนะ” เทียนคงคิดแบบนี้จริง ๆไม่ได้ล้อเล่นหรืออะไร เพราะหากพวกของนางตัดสินว่านางตายแล้ว ย่อมไม่มีการค้นหาต่อ ให้เื่บานปลายไปกันใหญ่ แต่เขาหารู้ไม่ว่า พี่ชายของนางได้ละเมิดกฏของเผ่า และออกตามหาน้องสาวของเขาเรียบร้อยแล้ว ซึ่งนั่นจะทำให้เื่ต่าง ๆบานปลายไปกันใหญ่เสียยิ่งกว่าที่เขาคิดอีก
“เ้า .... เหอะ ช่างเถอะว่าแต่ว่าเถอะ เ้ามีอาหารแบบนี้อีกหรือไม่” วิคทอเรีย กำลังจะด่าทอต่อเทียนคงที่กล่าวกับนางเช่นนั้นแต่ก็เก็บอาการไว้ เพราะสิ่งมหัศจรรย์ที่อยู่ตรงหน้านางที่เทียนคงนำมาให้นี้ยังไม่พอให้นางดับความหิวได้
“ ... มี ... รอสักครู่แล้วกัน”
การสนทนาของทั้งสองจบลงด้วยการที่ วิคทอเรียไม่ขัดขืนอีกต่อไปที่จะต้องถูกขังอยู่ในสถานที่แห่งนี้โดยเทียนคง เพราะนางในตอนนี้ก็ไม่ได้มีกำลังมากพอที่จะทำการอันใดได้อยู่แล้วผนวกกับการที่เทียนคงไม่ได้สังหารนางหรือกระทำอันใดที่ส่งผลร้ายต่อนางแม้จะมีโอกาสมากมายเพียงใด แต่ตรงกันข้ามกลับรักษานางจนแทบจะหายดีและยังดูแลราวกับเป็แขกสำคัญคนหนึ่ง เื่ถูกกักบริเวณก็เข้าใจได้ เพราะคงไม่มีใครยินดีปล่อยให้คนแปลกหน้าเดินป้วนเปี้ยนไปมาในบ้านของตัวเองหรอก
ในเวลาเดียวกัน ยานอวกาศสีดำลำหนึ่งได้เดินทางข้ามมิติโผล่ออกมาในห้วงอวกาศห่างออกไปจากดาวเคราะห์วิหคครามไม่ไกลนัก
“ได้เวลาเริ่มภารกิจกันจริง ๆเสียที อีวานเ้านำคนไป 3 คน สืบค้นตำแหน่งที่ตั้งของโรงงานผลิตแร่เงิน ที่เหลืออีก 3 มากับข้า... เปิดระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ ไปได้ ...”เมื่อยานอวกาศสีดำนี้มาถึงเขตของดาวเคราะห์วิหคคราม ชายผู้มีดวงตาสีดำเงินก็ออกคำสั่งต่อลูกน้องเพื่อทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายทันที
สิ้นคำสั่ง คนทั้ง 8 ก็แยกย้ายกันออกไปเป็ 2กลุ่ม มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกของดาวเคราะห์ โดยยานอวกาศส่วนบุคคล 2 ลำที่ปล่อยออกมาจากยานอวกาศสีดำที่ค่อยๆเลือนหายไปเหมือนกับว่าที่แห่งนี้ไม่เคยมียานอวกาศอยู่
20วันผ่านไป (อีก 1 เดือนจะถึงวันครบกำหนดแจ้งยกเลิกการหมั้นของเซียนอิน)
“นายท่านฐานที่มั่นของเราเสร็จสมบูรณ์แล้ว ระบบพร้อมปฏิบัติการภารกิจใหม่” ตามเวลาที่เทียนคงคาดการณ์ไว้เอวันและลูกน้องของเขาสามารถสร้างฐานที่มั่นตามที่เขาออกแบบไว้ได้จนเสร็จสมบูรณ์ภายในเวลา1 เดือน นับจากวันที่เขาสร้างหุ่นยนต์เพิ่มอีก 5 ตนเสร็จ
ในตอนนี้ ฐานที่มั่นของเทียนคงพร้อมแล้วสำหรับการรองรับประชากรทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในเขตเมืองประกายเงิน หากเกิดภาวะฉุกเฉินใด ๆและแม้แต่า โดยจะสามารถอยู่รอดยังฐานที่มั่นนี้โดยไม่จำเป็ต้องอาศัยทรัพยากรจากภายนอกเลยแม้แต่น้อยในเวลาอย่างน้อย5 ปี
เพราะเทียนคงได้วางระบบต่างๆไว้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็แสงสว่าง น้ำดื่ม และแหล่งอาหารที่สามารถผลิตได้ภายในฐานที่มั่นนี้รวมถึงระบบป้องกันตัวเอง ที่รองรับการจู่โจมจากกองทัพได้ในระดับ 1 กองพล (ราว ๆ 10,000 คน) อย่างสบาย ๆ หากเป็กองกำลังติดอาวุธทั่วไป และ 1,000 คนหากเป็ผู้ใช้พลังไม่เกินระดับสูงขั้นสูง 100 คนหากเป็ผู้ใช้พลังไม่เกินระดับเชี่ยวชาญขั้นสูง และ 10 คนในระดับปรมจารย์ขั้นสูงซึ่งเพียงพอเป็อย่างมากในการรับมือกับเมืองประกายทอง หรือหากรวมหัวเมืองอื่น ๆอีก1-2 หัวเมือง ก็สามารถรับมือได้อย่างไม่ขาดไม่เกิน จากข้อมูลกำลังพลโดยประมาณของหัวเมืองต่างๆ ที่เซียนอินนำมาให้กับเขาก่อนหน้านี้ แต่อย่างไรก็ดีเทียนคงได้ออกแบบและสร้างฐานที่มั่นนี้ให้เพียงพอต่อภัยที่มาจากเมืองประกายทองและเมืองอื่น ๆรอบด้านเท่านั้นหากแต่เป็ภัยคุกคามที่มากกว่านั้น สิ่งที่มีอยู่ตอนนี้ก็คงไม่เพียงพอซึ่งเทียนคงเองก็ทราบดีแต่ด้วยเวลาที่มีจึงทำได้เพียงเท่านี้และพัฒนาต่อไปในภายภาคหน้า
ในวันที่ 3 ที่ วิคทอเรีย ได้สติ เทียนคงก็ได้นำพาเซียนอิน มาพบกับ วิคทอเรียซึ่งก็เป็ที่น่าประหลาดที่สตรีทั้งสองเข้ากันได้อย่างไม่น่าเชื่อแม้ในตอนแรกจะยังระแวดระวังกันอยู่พักหนึ่ง แต่ผ่านไปเพียงไม่กี่วันก็สามารถพูดคุยและหยอกล้อกันเสมือนเป็สหายที่คบหากันมานาน จนเทียนคงอดที่จะประหลาดใจไม่ได้
ใน 20 วันที่ผ่านมา ระดับพลังของเทียนคงก็ก้าวข้ามไปจนถึงระดับกลางขั้นสิบและพร้อมที่จะทะลวงผ่านไปยังระดับสูงขั้นหนึ่งแล้วเพียงแต่เขาต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจทักษะรูปแบบทั้งสามให้มากกว่านี้ และเขาก็จะทะลวงระดับได้เซียนอินเองก็สามารถเพิ่มพลังไปจนถึงระดับกลางขั้นสิบเช่นเดียวกับเทียนคงในรูปแบบควบคุมและอีกไม่นานก็คงจะสามารถทะลวงระดับไปสู่ระดับสูงได้ จากการแนะนำของเทียนคง วิคทอเรียเองก็สามารถควบคุมพลังระดับเชี่ยวชาญขั้นหนึ่งได้ราว 6 ใน 10 ส่วนแล้ว
เอวันและลูกน้องของเขาก็ได้ถูกเพิ่มระดับความสามารถ และระบบใหม่ ๆจนมีความสามารถเทียบเคียงได้กับผู้ใช้พลังระดับสูงขั้นต้น และระดับกลางขั้นสูงทำให้ความสามารถของกองกำลังของเทียนคงในปัจจุบันเทียบเคียงได้กับกองกำลังประจำเมืองประกายเงินทั้งเมืองแล้ว
“เทียนคง ...”เสียงเรียกขานจากเซียนอินดังมาแต่ไกลด้วยความตื่นตระหนก
“ว่าอย่างไร มีเื่อะหรือ ทำไมต้องรีบร้อนขนาดนี้กัน” เทียนคงมองเซียนอินที่ดูเหมือนคนที่ไปผ่านสนามรบมา แถมยังหอบแฮ่กไม่หยุด
“เมืองประ .... อึ้กกกก ... เมืองประกายทอง ส่งหนังสือแจ้งท่านพ่อข้าว่าขอยกเลิกการหมั้นหมายระหว่างข้าและหวงอี้จือ!!!” เซียนอินรีบร้อนจะบอกเื่นี้จนลืมไปว่า ตอนนี้ที่นี่ไม่ได้มีเพียงเทียนคง แต่วิคทอเรียก็อยู่ด้วย ดังนั้นวิคทอเรียจึงได้ยินเต็มสองหู และเหมือนจะสนใจเื่นี้เอามาก ๆเสียด้วย ...
4K
![ขอ 3 เหตุผลที่ฉันต้องเป็นของนาย [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1669174272_82808139.webp)
