07:00 เมืองเรนเดียร์ ระยะเวลาออนไลน์ 24 วัน
หลังจากที่เมื่อคืนโคลนกินหญ้าแดงไปก่อนนอน ทำให้เขาเหลือหญ้าแดงอยู่เพียงยี่สิบหกชิ้น นี่หมายความว่าโคลนสามารถใส่เข็มขัดปรสิทติดต่อกันได้อีกยี่สิบหกวันเท่านั้น
จนกว่าจะสามารถเพิ่มค่า VIT ให้สูงถึงขั้นที่อัตราฟื้นฟูทางธรรมชาติสูงกว่าอัตราการกัดกินของเข็มขัดปรสิตได้ โคลนจะต้องกินหญ้าแดงวันละหนึ่งต้น เขาเคยหาซื้อหญ้าแดงตามแผงลอยและร้านค้าวัตถุดิบของเมืองแล้ว แต่ก็ไม่พบว่ามีใครขายพวกมันสักคนเดียว นี่แสดงให้เห็นว่าหญ้าแดงเป็นไอเทมที่หายากหรือไม่ก็เป็นพืชเฉพาะถิ่นจริง ๆ เท่านั้น
“นี่เจ้าจะไปไหนต่ออีก เราเดินจนเมื่อยไปหมดแล้วนะ” จัสมินเอ่ยขึ้นหลังจากที่เดินตามโคลนออกมานอกร้านค้า
โคลนได้รับเงินมาเกือบหนึ่งหมื่นโกลด์จากการนำวัตถุดิบ อุปกรณ์สวมใส่ และไอเทมมีค่าต่าง ๆ ที่ได้จากการเดินทางไปทำภารกิจมาขาย ทำให้ตอนนี้โคลนมีเงินมากถึง 1,012,755 Gold
“ข้าจะไปซื้อของบางอย่างนิดหน่อย ถ้าท่านเมื่อยนักก็กลับปราสาทไปซะเถอะ” โคลนพูดเสร็จก็เดินทางต่อโดยไม่ได้สนใจเธอ โคลนไม่ชอบเป็นจุดสนใจนัก และการที่มีเธอเดินตามไปมารอบเมืองมันทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจ ไม่รู้ว่าพวกชาวบ้านที่มองมาเป็นเพราะรู้ว่าเธอคือเจ้าหญิงแห่งเรนเดียร์ หรือเพราะหน้าตาสะสวยและสีผมสีบลอนด์ทองที่โดดเด่นสะดุดตาของเธอกันแน่
เมื่อโคลนเดินมาถึงร้านของชีและวอร์โน่ สมิธ ก็พบว่าทั้งคู่กำลังทำงานกันอย่างขะมักเขม้นเช่นเคย โคลนเดินเข้าไปทักทายคนทั้งสองก่อนจะขอเดินดูไอเทมในร้าน ชายหนุ่มตั้งใจจะมาซื้ออุปกรณ์สวมใส่ชิ้นใหม่ ตอนนี้เขาเปลี่ยนอาชีพแล้วและที่สำคัญเขายังล่ำซำมากด้วย แล้วไอการสวมกางเกงและรองเท้าราคาตัวละยี่สิบโกลด์ที่ค่าสถานะรวมกันไม่เกินสิบนั่นคืออะไร
โคลนกำลังใช้ทักษะตรวจสอบเพื่อค้นหาไอเทมที่มีค่าสถานะเหมาะสมกับเขาอยู่ เมื่อผ่านไปสิบห้านาทีเขาก็พบชิ้นที่เหมาะสม
ชุดเกราะหนังสัตว์เต็มตัว Rank: C ราคา 2300 gold
STR 2 AGI 15 VIT 10
กางเกงหนังกวางแห่งโชคลาภ Rank: C ราคา 2000 Gold
STR 2 AGI 10 VIT 3 LUK 10
รองเท้าเกล็ดดำ Rank: C ราคา 1100 Gold
STR 5 AGI 15
ถึงแม้ไอเทมจะถูกระบบแบ่งออกเป็น 6 ระดับ ได้แก่ S A B C D F แต่ผู้เล่นส่วนใหญ่จะรู้กันดีว่าภายในแต่ละแรงค์ก็จะมีระดับสูงกลางต่ำอีกที เช่น
แรงค์ C ที่มักจะมีค่าสถานะรวมกันตั้งแต่ 1-10 หน่วย
แรงค์ C 11-50 หน่วย
แรงค์ B 30-100 หน่วย
แรงค์ A 40-120 หน่วย
โคลนตัดสินใจเลือกไอเทมแรงค์ C ระดับกลาง ๆ มาเพราะเขาคิดว่าราคามันเหมาะสมที่สุด พวกไอเทมแรงค์ C ระดับสูง ๆ ราคาของมันไต่ขึ้นไปแบบก้าวกระโดดไปจนหลักหมื่นเลยทีเดียว ถึงแม้โคลนจะมีเงินอยู่มากมายแต่เขาก็เลือกซื้อจากความคุ้มค่าเป็นหลัก และอีกอย่างไอเทมแรงค์ C ไม่ใช่เป้าหมายของเขา พวกมันเป็นเพียงไอเทมที่เอาไว้ใส่ชั่วคราวเท่านั้น เป้าหมายหลักของเขาคือไอเทมแรงค์ B ขึ้นไปที่มีความสามารถพิเศษติดมาด้วย
ถ้าเป็นไปได้โคลนก็อยากจะซื้อไอเทมแรงค์ B อยู่หรอก แต่ภายในร้านของวอร์โน่กลับไม่มีมันขายอยู่สักชิ้นเดียว วอร์โน่บอกว่าการจะสร้างไอเทมแรงค์ B ได้จะต้องใช้วัตถุดิบจากมอนสเตอร์ระดับบอสเท่านั้น และมอนสเตอร์ระดับบอสไม่ใช่สิ่งที่ใครจะสังหารมันได้ง่าย ๆ ทำให้ราคาของอุปกรณ์แรงค์ B มีราคาสูงถึงหลักแสนโกลด์ขึ้นไปเลยทีเดียว
โคลนจ่ายเงินให้วอร์โน่ไป 6000 โกลด์ โดยเป็นการทิป 600 โกลด์ เพื่อเป็นการตอบแทนที่วอร์โน่คิดค่าแรงในการสร้างมีดเขี้ยวอสูรให้เขาในราคาถูก ถึงแม้วอร์โน่จะไม่ใช่ช่างที่เก่งที่สุดในเมืองนี้แต่อย่างน้อย ๆ ค่าแรงการสร้างอาวุธแรงค์ B ก็ไม่ควรต่ำกว่า 4000 โกลด์ แต่วอร์โน่กลับคิดราคาเขาเพียง 2000 โกลด์เท่านั้น โคลนเคยถามวอร์โน่ว่าทำไมถึงคิดค่าจ้างราคาถูกนัก ซึ่งวอร์โน่ก็ตอบกลับมาว่าเป้าหมายของเขาไม่ใช่เงิน แต่เป็นการฝึกฝีมือให้ได้มากที่สุดต่างหาก
“เดี๋ยว! นั่นเจ้าจะไปไหน” เสียงใสของจัสมินดังขึ้นเมื่อโคลนกำลังจะก้าวออกจากร้าน
“ข้าจะไปที่ลานกลางเมืองเพื่อหาภารกิจในบอร์ดภารกิจ” โคลนตอบ
“เจ้าจะออกไปผจญภัยด้านนอกแล้วหรือ?” จัสมินถามด้วยความตื่นเต้น
“ใช่”
“ดีล่ะ งั้นข้าคงต้องซื้ออุปกรณ์สวมใส่บ้างแล้ว” จัสมินพูด
“โอ้ อย่างนั้นก็ดีสิ” โคลนกล่าวสนับสนุนเต็มที่ การที่เธอต้องการสวมใส่เครื่องป้องกันจะทำให้ภารกิจคุ้มครองของเขาง่ายขึ้นกว่าเดิม ในคราแรกโคลนเป็นกังวลอยู่บ้างที่หญิงสาวต้องการติดตามเขาไปทั่วโดยที่ไม่ได้ใส่เครื่องป้องกันใด ๆ แถมเธอยังมีเลเวลเพียงแค่หนึ่งเท่านั้นเอง
“ต้องการให้ข้าช่วยเลือกไหม ข้าสามารถเลือกชิ้นที่เหมาะสมกับท่านได้” โคลนต้องการช่วยเธอเลือก เนื่องจากเขามีทักษะตรวจสอบ เขาสามารถเลือกไอเทมที่เพิ่มค่าสถานะที่เธอต้องการได้
“นั่นไม่จำเป็น ข้ามีตัวเลือกในใจอยู่แล้ว” เธอตอบ
“โอ้จริงรึ?” โคลนประหลาดใจ มองดูจากภายนอกเธอไม่เหมือนคนที่มีความรู้ในด้านอุปกรณ์การต่อสู้เท่าไหร่ หรือจะว่าเธอมีทักษะตรวจสอบก็ไม่น่าเป็นไปได้
“แน่นอนว่าข้าต้องเลือกชิ้นที่แพงที่สุดในร้าน” เธอตอบหน้าตาย
“โครม!” โคลนหลายหงายหลังทันทีที่ได้ยินคำตอบ
“แล้วท่านมีเงินเหรอ” โคลนถามเรื่องสำคัญ
“เจ้าคิดว่าข้าเป็นใครกัน” เธอมองไปที่โคลนด้วยสีหน้าเย้ยหยัน “ข้าคือเจ้าหญิงจัสมิน พระธิดาลำดับที่สี่แห่งราชวงค์เรนเดียร์ ผู้ปกครองเมืองเรนเดียร์ที่กว้างใหญ่แห่งนี้เชียวนะ”
“โอ้...สรุปว่าท่านมีเงินสินะ” โคลนถามย้ำ
“หึหึ ข้ามีเหลือเฟือเลยล่ะ” เธอตอบยิ้ม ๆ พร้อมสั่งให้วอร์โน่นำไอเทมที่เธอต้องการมาให้ มันเป็นชุดเกราะโลหะแบบเต็มตัวตั้งแต่ลำคอไปจนถึงข้อมือและเท้า ประกอบไปด้วย เกราะไหล่ เกราะตัว เกราะแขน เกราะขา เกราะเท้า และกระโปรงโซ่ถัก ทำให้ตอนนี้เธอกลายเป็นอัศวินหญิงที่ดูสง่างามและน่าเกรงขามไปทันที ชุดเกราะสีเงินของเธอถูกตกแต่งด้วยลวดลายสีทองซึ่งเข้ากับผมสีบลอนด์ของเธอได้เป็นอย่างดี ไม่เพียงเท่านั้นเธอยังเลือกดาบเรเปียร์ด้ามสีทองมาอีกหนึ่งชิ้น แน่นอนว่าพวกมันเป็นแรงค์ C ทั้งหมด
“ทั้งหมดหนึ่งแสนโกลด์พอดี” วอร์โน่พูดอย่างอารมณ์ดี
“ก็ไม่แพงเท่าไหร่นี่ เจ้าได้ยินแล้วนะ ที่นี่อากาศไม่ค่อยถ่ายเทเท่าไหร่ ข้าจะไปรอด้านนอก” เธอพูดเสร็จก็เดินออกจากร้านไปทันที โคลนที่ได้ยินดังนั้นก็เข้าใจได้ทันทีว่าเงินที่เธอบอกว่ามีเหลือเฟือก็คือเงินหนึ่งล้านโกลด์ในกระเป๋าของเขานั่นเอง
‘นะนะนี่มัน...โจรปล้นโจรชัด ๆ’ โคลนได้แต่อึ้งไปพักใหญ่ เขาเลือกชุดเกราะอยู่ตั้งนาน เขาพิจารณามันอย่างดีถึงความเหมาะสมของราคาและการใช้งาน แต่เธอกลับเหมาของที่แพงที่สุดในร้านโดยใช้เงินของเขาไปหนึ่งแสนโกลด์ในชั่วพริบตา
ถึงโคลนจะบ่นอุบอิบแต่เขาก็ไม่มีทางเลือกมากนัก ถ้าว่ากันตามตรงเจ้าของเงินหนึ่งล้านโกลด์ก็คือเธอจริง ๆ นั่นแหละ โคลนไม่มีทางปฏิเสธเธอได้ทั้งขึ้นทั้งล่องเพราะเธอกุมความลับที่เขากุเรื่องสังหารมังกรเพื่อรับรางวัลก้อนโตนี้มา อีกทั้งเงินก้อนนี้ก็มาจากบิดาของเธอโดยตรง
“เจ้ามาแล้วเหรอเคน พวกเราไปผจญภัยกันเถอะ” เธอกล่าวอย่างอารมณ์ดี
“ข้าชื่อโคลน” ชายหนุ่มตอบเซ็ง ๆ เขายังเสียดายเงินหนึ่งแสนโกลด์อยู่เลย
บุรุษชุดดำและอัศวินสาวผมบลอนด์เดินมาที่บอร์ดภารกิจบริเวณล้านกว้างกลางเมือง เหตุผลส่วนหนึ่งที่บริเวณนี้มีผู้คนพลุกพล่านไม่ใช่เพราะมันเป็นจุดศูนย์กลางของเมืองเพียงอย่างเดียว แต่มันเป็นที่รับภารกิจ จุดรวมตัว และสถานที่ค้นหาปาร์ตี้เพื่อไปทำภารกิจ
โคลนตรวจดูภารกิจที่เขาต้องการ เป้าหมายคือดันเจี้ยนแมงมุม เขาต้องการกลับไปล้างแค้นราชินีแมงมุมและลูก ๆ ของมัน
‘น่าเสียดาย มีคนรับภารกิจดันเจี้ยนแมงมุมไปแล้ว’ โคลนพูดในใจ
การได้แก้แค้นราชินีแมงมุมคือเป้าหมายหลัก ส่วนรางวัลภารกิจคือผลพลอยได้ ถึงแม้จะน่าเสียดายที่ไม่มีรางวัลภารกิจแต่โคลนก็ต้องการจะเข้าไปในดันเจี้ยนอยู่ดี
แต่ในระหว่างที่โคลนกำลังจะเดินออกมาจากบอร์ดภารกิจก็มีเสียงหนึ่งแทรกเข้ามา
“น้องชายคนนี้กำลังสนใจภารกิจกวาดล้างดันเจี้ยนแมงมุมอยู่งั้นเหรอ” ชายที่สวมเกราะโลหะพร้อมคาดผ้าสีแดงไว้ที่หน้าผากเดินเข้ามาพูดกับโคลน
“โอ้ ใช่แล้ว แต่มีคนรับไปแล้วน่ะ” โคลนตอบ
“เป็นพวกเราที่รับมันไปเอง” ชายคาดผ้าสีแดงตอบพร้อมกับชี้ไปที่กลุ่มคนด้านหลัง “พวกเรากำลังหาคนเพิ่มอยู่พอดี นายสนใจเข้าร่วมด้วยกันไหมล่ะ”
โคลนที่ได้ยินดังนั้นจึงใช้ทักษะตรวจสอบคนกลุ่มนี้ทันที โดยเริ่มจากคนที่เข้ามาทักเขาเป็นคนแรก
“ตรวจสอบ”
ยอดนักดาบ LV15 อาชีพ นักรบ
ยอดนักเวท LV15 อาชีพ นักเวท
ยอดนักธนู LV15 อาชีพ ฮันเตอร์
ลัค LV13 อาชีพ นักรบ
‘โอ้ คนพวกนี้มีเลเวลสูงกว่าฉันหมดทั้งหมดเลย’ โคลนคิด
“แต่ฉันกำลังอยู่ในระหว่างภารกิจบางอย่าง ทำให้ไม่อาจแยกจากเธอได้ และที่สำคัญเธอคงจะช่วยอะไรไม่ได้มาก” โคลนชี้ไปที่อัศวินหญิงผมสีบลอนด์ทองที่ยืนข้าง ๆ ตนเอง
“ไม่ต้องห่วง... อย่างที่น้องชายเห็นว่าพวกเราเลเวลสูงทีเดียว ถ้าให้พูดกันตามตรงพวกเราคิดว่าเราสามารถเคลียร์ดันเจี้ยนด้วยกำลังของพวกเราได้ แต่ภารกิจที่พวกเรารับมาดันเป็นภารกิจกวาดล้างดันเจี้ยนที่ต้องสังหารพวกมันทุกตัว และต้องการสมาชิกปาร์ตี้หกคนเท่านั้น”
โคลนเข้าใจในที่สุดว่าทำไมพวกเขาที่เลเวลสูงกว่าถึงได้มาชวนคนเลเวลต่ำอย่างเขา
“ถ้าพวกนายไม่มีปัญหาฉันก็ตกลง แต่ต้องขอย้ำไว้ก่อนว่าเธอจะไม่เข้าร่วมต่อสู้กับพวกเรา” โคลนชี้ไปที่จัสมินให้ทุกคนในกลุ่มเห็น
โคลนไม่ต้องการให้จัสมินเข้าร่วมก่อนต่อสู้ใด ๆ ก็ตามที่จะเกิดขึ้น เธอเป็นเพียงแค่ผู้สังเกตการณ์เท่านั้น นี่เพื่อเป็นการรับประกันความปลอดภัยของเธอในฐานะที่เขาได้รับภารกิจผู้คุ้มกัน เขาต้องพูดย้ำเพื่อให้ทุกคนได้เข้าใจตรงกันเสียก่อน เพราะหากมีคนใดในกลุ่มไม่สามารถรับข้อตกลงนี้ได้โคลนก็จะได้ปฏิเสธการเข้าร่วมเสียตั้งแต่เนิ่น ๆ จะได้ไม่ต้องมาผิดใจกันทีหลัง
ผู้เล่นที่ชื่อยอดนักเวทและยอดนักธนูแสดงสีหน้าลังเลเล็กน้อย ทั้งสองมองหน้ากันไปมา ส่วนคนชื่อลัคไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ ทั้งสิ้น ชายคนนี้เพียงรอผลลัพธ์อย่างเงียบ ๆ
“ที่แท้เธอเป็นเจ้าหญิงของเมืองนี้นี่เอง” ยอดนักเวทพูด ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมีทักษะตรวจสอบเช่นกัน
“ถึงแม้จะเลเวลแค่หนึ่ง แต่ดูจากอุปกรณ์ที่เธอสวมใส่ต้องเป็นของระดับสูงแน่ ๆ ฉันคิดว่าอย่างน้อยเธอสามารถเข้าร่วมการต่อสู้กับพวกลูกแมงมุมได้นะ” ยอดนักธนูพูด
“ไม่ได้! เธอจะเป็นเพียงแค่ผู้สังเกตการณ์เท่านั้น หากพวกนายลำบากใจในข้อตกลงนี้ฉันก็พร้อมจะสละสิทธิ์ที่ว่างในปาร์ตี้ให้คนอื่นเข้าแทน” โคลนยื่นคำขาด เขาไม่ต้องการให้เกิดข้อผิดพลาดใด ๆ ที่จะส่งผลต่อการล้มเหลวของภารกิจคุ้มครองจัสมิน เพราะหากเธอถูกสังหาร เขาคงไม่สามารถแบกรับความโกรธของราชาผู้ปกครองเมืองแห่งนี้ได้
“ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นให้พวกเรายืมอุปกรณ์ของเธอได้ไหม ปาร์ตี้ของพวกเราขาดแทงค์เกอร์อยู่ หากยอดนักดาบสวมใส่เกราะพวกนี้เขาจะกลายเป็นแทงค์ของปาร์ตี้ได้ทันที” ยอดนักเวทพูด
โคลนที่ได้ยินคำพูดของยอดนักเวทก็เห็นด้วยครึ่งไม่เห็นด้วยครึ่ง หากยอดนักดาบใส่เกราะพวกนี้เขาจะกลายเป็นผู้เล่นที่มีพลังป้องกันสูงเทียบเท่ากับผู้เล่นอาชีพอัศวินก็จริง แต่การป้องกันของจัสมินก็จะอ่อนแอลงนั่นเป็นเรื่องที่อันตรายมาก
โคลนมองไปที่จัสมินเพื่อลอบสังเกตความคิดเห็นของเธอ จัสมินที่เห็นดังนั้นก็ยื่นมือเรียวสีขาวนวลออกมาจับชายเสื้อของเขาพร้อมกับส่ายหน้า บ่งบอกว่าเธอไม่ต้องการมอบชุดเกราะนี้ให้แก่ใคร หากเป็นในยามปกติที่อยู่กับโคลน เธอจะต้องกล่าวความประสงค์ออกมาอย่างฉะฉาน เช่น
“ฉันจะไม่มอบชุดเกราะนี้ให้พวกเจ้าอย่างแน่นอน” หรือ “พวกเจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงสั่งให้ข้าเจ้าหญิงจัสมิน ทายาทลำดับที่สี่แห่งราชวงค์เรนเดียร์ผู้นี้มอบชุดเกราะให้”
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้คนเธอกลับกลายเป็นคนเงียบ ๆ ที่สงวนคำพูดและประหม่าไปเสียได้
‘เธอกำลังกลัว?’ โคลนคิด
แน่นอนว่าเธอกลัวเพราะเธอไม่เคยต้องสู้มาก่อน สนามแรกของเธอก็ต้องลงดันเจี้ยนแมงมุมแล้ว แถมยังต้องไปเป็นปาร์ตี้กับคลุมคนมากมาย นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอคิดไว้ เธอที่ได้ฟังทุกคนคุยกันย่อมหวาดกลัวและประหม่าเป็นธรรมดา
“ขอโทษที แต่ชุดเกราะพวกนี้มีไว้เพื่อปกป้องเธอ” โคลนตอบชายที่ชื่อยอดนักเวท
“พอได้แล้วเจ้าธนู เจ้าเวท ฉันคนนี้ไม่ต้องการอุปกรณ์ของเธอหรอก” ยอดนักดาบพูดเสร็จก็หันมาหาโคลน “พวกเราสามคนยอมรับเงื่อนไขของนาย แล้วนายละน้องชายลัค”
“เอาตามที่คุณตัดสินใจเลยพี่ดาบ ยังไงผมก็แค่คนที่มาเกาะปาร์ตี้เพื่อทำภารกิจเหมือนกัน ฮ่า ๆ” ชายที่ชื่อลัคตอบไม่ยี่หระ
เมื่อตกลงกันได้โคลนและจัสมินก็เข้าร่วมปาร์ตี้ของคนกลุ่มนี้ โดยมีชายที่ชื่อยอดนักดาบเป็นผู้นำกลุ่ม เนื่องจากการเข้าร่วมปาร์ตี้สำเร็จโคลนจึงได้รับภารกิจกวาดล้างดันเจี้ยนมาด้วย หากเป็นภารกิจอื่น ๆ โคลนจะต้องไปรับภารกิจจากผู้มอบภารกิจโดยตรง แต่สำหรับภารกิจของบอร์ดภารกิจกลางเมืองนั้นไม่จำเป็น
“กวาดล้างดันเจี้ยนแมงมุม สังหารมอนสเตอร์ทั้งหมดภายในดันเจี้ยน รางวัลภารกิจ: กล่องรางวัลระดับ B” โคลนอ่านคำอธิบายภารกิจ
‘กล่องรางวัลระดับ B เชียวเหรอ!’ โคลนคิด ‘แต่ก็สมแล้วล่ะ ถึงพวกลูกแมงมุมจะอ่อนแอแต่พวกมันก็มีหลายพันตัว แต่ว่า...หึ ๆ สังหารแมงมุมทุกตัวงั้นเหรอ จะนับรวมราชินีแมงมุมด้วยไหมนะ’
คนทั้งหกคนมุ่งหน้าสู่ประตูทางทิศตะวันออกของเมือง เพื่อเดินทางเข้าป่าอิสวูดส์ อันเป็นที่อยู่ของดันเจี้ยนแมงมุมทันที
“เจ้าดาบ ทำไมนายถึงไปตกลงอย่างนั้นล่ะ พวกเราเป็นฝ่ายเสียเปรียบเห็น ๆ” ยอดนักเวทพูดเสียงกระซิบให้พอได้ยินกันแค่กลุ่มคนที่ยืนรั้งท้ายแถว ได้แก่ยอดนักดาบ ยอดนักเวท และยอดนักธนู
“เสียเปรียบแล้วยังไง? แกคิดว่าจะหาคนมาทำภารกิจปราบมอนสเตอร์ระดับต่ำแบบนี้ในเวลาอย่างนี้ได้กี่คนเชียว ผู้เล่นส่วนมากให้ความสนใจแต่ภารกิจของมอนสเตอร์เลเวลยี่สิบขึ้นไปกันหมด ถ้าฉันไม่บังเอิญไปเห็นว่าภารกิจนี้มอบกล่องรางวัลระดับ B ฉันก็ไม่มาเสียเวลากับภารกิจพวกนี้หรอก ไม่รู้ทำไมภารกิจบ้านี่มันต้องวุ่นวายหาคนในครบหกก็ไม่รู้” ยอดนักดาบกระซิบต่อ
“เพราะมันเป็นภารกิจของพวกผู้เล่นระดับล่างไง ระบบเลยต้องให้พวกนั้นรวมตัวกันใหญ่เยอะที่สุด เพื่อลดความสูญเสีย” ยอดนักเวทคาดเดา
“ว่าแต่นายไม่ต้องการอุปกรณ์ของ NPC นั่นจริงเหรอ” ยอดนักธนูถามอย่างมีเลศนัย
จบตอน...