ดวงตาสีเลือดของหญิงสาวสั่นไหวตามอารมณ์ภายในผิดกับใบหน้าอันแสนสงบเงียบของชายตรงหน้า แสงหลอดไฟกะพริบติดๆ ดับๆขับให้บรรยากาศราวกับอยู่ในหนังสยองขวัญยอดฮิต
“ไม่เจอกันพักใหญ่ดูจำแทบไม่ได้แปลกตาไปมาก แต่ก็เหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นเยอะเลยนะ”แม้คำพูดอาจไม่มีอะไร ทว่ามากิยังคงไม่ลดการป้องกันให้คนตรงหน้า
“หากเป็นไปได้ ไม่เจอกันคงดีกว่าค่ะ”ความหนักใจปนอยู่ในประโยค
“นั่นคือวิธีที่ลูกศิษย์ทักทายอาจารย์งั้นเหรอไม่เจอกันพักเดียว มารยาทหายไปเยอะเลยนะ สงสัยต้องสอนใหม่ตั้งแต่ต้น”คลาวด์มอบสายตาอันผิดหวังพลางส่ายหัวให้กับการกระทำของมากิ
“ต้องขออภัยค่ะท่านอาจารย์คลาวด์แต่ทางนี้ไม่คิดจะกลับไปหรอกนะคะ”
“เธอก็รู้ว่า…ถ้าหากปฏิเสธแล้วจะเจอกับอะไร”คลาวด์ถอนหายใจ
“ฉันขอยืนยันคำเดิม”ดวงตาไม่ยอมสะท้อนความแน่วแน่เด่นชัด
“งั้นก็อย่ามาหาว่าใจร้ายเลยนะ มากิ”
คลาวด์ดึงดาบสองคมสองเล่มโดยมีลักษณะเด่นเป็นอักษรโบราณถูกสลักตรงกลางใบดาบอันมันวาวจนถึงด้ามจับสีดำ
“คิดไว้แล้วสักวันคงมีวันนี้แต่ไม่คิดว่ามันจะเร็วเกินคาด”
มากิกดสลักบนท่อนเหล็กที่ถือกลไกเริ่มทำงานพร้อมส่งเสียงกรีดร้องราวกับมีวิญญาณสิงสถิตกลายสภาพเป็นเคียวขนาดใหญ่เลยหัวเธอขึ้นไป
คลาวด์ช่วงชิงโอกาสพุ่งตัวเข้าใส่ก่อนเขาฟันดาบทั้งสองข้างสลับไปมาอย่างชำนาญ แม้มากิจะกันไว้ได้แทบทั้งหมดแต่ดูเมื่อระลอกการโจมตีของคลาวด์ยังโหมกระหน่ำเข้ามาอย่างไม่ลดละ
“เธอทำได้ดีกว่านี้นี่”
ฉัวะ! ฉัวะ!การรุกไล่ของคลาวด์หนักหน่วงแต่ละเอียดการสลับฟาดฟันทั้งจวกแทงในแต่ละทีต่างเรียกเลือดของมากิบาดแผลน้อยใหญ่เริ่มปรากฏเต็มให้เห็นทั่วร่างกายมากขึ้นไปเรื่อยๆแม้จะไม่ได้ลึกมากแต่ก็สร้างความเสียหายได้เช่นกัน
พอเห็นช่องว่างคลาวด์จึงใช้มือซ้ายแทงดาบเข้าไปยังบริเวณคอของมากิแต่มากิพลิกสันเคียวกระแทกเปลี่ยนวิถีหลบออกได้ทันก่อนจะรีบสะบัดเคียวป้องกันดาบที่ฟันลงมาอีกระลอกได้ฉิวเฉียดการต่อสู้ของทั้งคู่เกิดประกายแสงส่งเสียงดังสนั่นเหล่าสัตว์ตัวน้อยที่กำลังขุดคุ้ยอาหารกันอยู่ต่างหวีดร้องหวาดกลัววิ่งหนีเต็มทั่วพื้น
มากิถีบตัวออกไปวงนอกคมดาบเมื่อเห็นโอกาสตั้งหลักใหม่
“รู้สึกจะแข็งแกร่งแค่ร่างกายหรือเปล่าเกิดอะไรขึ้นกับพลังวิญญาณของเธอ” หลังจากฟัดเหวี่ยงกันมาสักพักคลาวด์จับสัมผัสพลังวิญญาณของมากิไม่ได้เลยแต่ต้องยอมรับว่าสภาพร่างกายนั้นน่าเหลือเชื่อมาก
“ไม่ยักรู้ว่าคุณจะกลายเป็นคนพูดมากไปแล้ว” มากิควงเคียวด้านหลังแล้วกำชับมันจนแน่น
“ก็แค่…สงสัยเท่านั้น”
พึ่บ!คลาวด์เรียกพลังวิญญาณสีดำอันเข้มข้นล้อมรอบตัวเองแล้วถ่ายเทพลังลงไปเสริมที่อาวุธทั้งสองเล่ม
สัญญาณอันตรายร้องเตือนให้มากิรีบตั้งรับก่อนจะพบว่าคลาวด์ย่นระยะเข้ามาประชิดเป็นที่เรียบร้อยแล้วหญิงสาวเบิกตากว้างและควงเคียวป้องกันแต่ ดูเหมือนจะโดนลูกหลอกเข้าให้
คลาวด์ถอยหลังก้าวหนึ่งเกร็งหน้าอกให้สามารถค้างกลางอากาศและสะบัดดาบจนเกิดคลื่นรังสีทมิฬพุ่งออกไป
ฉัวะ!มากิที่คิดว่าสามารถต้านทานการโจมตีนั้นได้กลับต้องได้รับบาดแผลลึกตรงหัวไหล่ไปแทนความเจ็บปวดขับให้เธอเผยเขี้ยวแหลมให้โผล่พ้นริมฝีปาก
ยังไม่ทันจะได้พักหายใจคลาวด์สไลด์ตัวตามโดยใช้ดาบซ้ายฟันเสยขึ้น มากิเหวี่ยงเคียวต้านไว้ได้ตามด้วยการตวัดฟันดาบด้านขวาเป็นแล้วเฉียงซึ่งเธอยังกลั้นใจพลิกอาวุธในมือใช้สันเคียวปัดออกไปได้อย่างหวุดหวิด
การเคลื่อนไหวของคลาวด์เฉียบคมแถมเล็งเข้าจุดตายมากขึ้นแต่มากิยังได้เปรียบด้านความเร็วสามารถหลีกเลี่ยงจุดอันตรายไปได้ทุกครั้งซึ่งเธอยังไม่ได้ใช้พลังใดๆ เพียงแต่ใช้พลังกายเข้าช่วยสู้เท่านั้น
การต่อสู้ของทั้งคู่มีเพียงคลาวด์ที่รุกโจมตีอยู่ฝ่ายเดียวบีบให้มากิต้องออกจากตรอกซอยไปสู่ที่กว้าง
ตึก! ตึก!มากิวิ่งไปตามทางโดยมุ่งหน้าไปยังที่หนึ่งแต่ยังคงหมุนตัวกลับมาปัดป้องการโจมตีของคลาวด์อยู่เนืองๆ
กรี๊ด!กลุ่มนักล่าท่องราตรีต่างพากันตกใจหนีกันชุลมุน หลายรายมีอันต้องนอนจมกองเลือด
คลาวด์รู้สึกตงิดใจเกี่ยวกับการต่อสู้ของมากิเพราะมันไม่ใช่รูปแบบที่เธอถนัด อีกทั้งดูเหมือนจะมีแผนการซ้อนทับวางไว้ด้วย
เกิดอะไรขึ้นตอนเธอหายไป ชายหนุ่มได้แต่สงสัย แต่ถามไปก็คงไม่ได้คำตอบ
ซ่า! ซ่า!หลังจากไล่กรวดกันมานานหลายนาทีทั้งคู่ก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าน้ำพุประจำพื้นที่ซึ่งมันเป็นลานกว้างเหมาะแก่การเป็นเวทีประลองศึกสายสัมพันธ์อันลึกซึ้งจริงๆ
“อ่อ…ใช้เคียวในที่แคบมันคงไม่ถนัดสินะ”คลาวปลดกระดุมเสื้อคลายความร้อนเหงื่อกายจากการไล่ตามปรากฏให้เห็นทั่วทั้งร่างเหมือนเพิ่งอาบน้ำมาหมาดๆมากิก็อยู่ในสภาพไม่ต่างกัน
“มีอะไรก็รีบงัดออกมาไม่งั้นจะไม่มีโอกาสแล้วนะ” คลาวด์เร่งพลังวิญญาณออร่าสีดำจนดูเข้มข้นขึ้นไปอีกกลิ่นอายดุจดั่งหมึกที่สามารถถมทุกสิ่งให้มืดมิดไปตลอดกาล
บงการเลือด
หลังจากได้รับการสอนใช้พลังจากสแตนมากิก็สามารถใช้พลังแวมไพร์ได้ระดับหนึ่งออร่าสีแดงเลือดไหลเวียนครอบร่างของมากิความหนาแน่นทำให้เกิดปุ่มมากมายคล้ายกับจุดเดือดของน้ำร้อนความกดดันแสนสะอิดสะเอียนชวนขนลุกแผ่วงกว้างเข้าคุกคามทุกสิ่งมีชีวิต
“พลังบ้าอะไรกัน!”คลาวด์เสียอาการให้กับความแข็งแกร่งอันพุ่งพรวดของมากิ
ซ่า!น้ำพุพุ่งขึ้นสูงเป็นฉากคั่นกลางระหว่างทั้งสอง
พึ่บ!พวกเขากระโจนเข้าห้ำหั่นกันทันทีที่ระดับน้ำลดต่ำลงประกายแสงจากการปะทะส่องสว่างทั่วบริเวณความรุนแรงพัดพาสิ่งของละแวกใกล้พังทลายกระเจิงเกลื่อนพื้นคลาวด์พลิกแพลงกระบวนท่ามากมายใส่มากิด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ทำให้มากิเกรงกลัวแม้แต่น้อย
เนื่องด้วยสกิล บงกางเลือดของเธอทำให้ความเร็ว การโจมตีและประสาทสัมผัสทั้งห้าเร่งเร้าไปถึงจุดที่สูงสุดของร่างกายเธอจะรองรับได้แล้วมากิสามารถคาดเดาวิถีดาบ แม้เพียงเสี้ยววิของคลาวด์ที่ขยับตัวไปทิศใด
เคร้ง! เธอใช้เคียวฟันตัดร่างของคลาวด์แต่เขากลับยกดาบประสานกันไว้ได้แต่ทว่าความรุนแรงยังคงส่งร่างให้ถอยหลังไปหลายเมตร
คลาวด์รู้สึกมือชาจากการโจมตีเมื่อครู่เพราะสติหลุดไปชั่วขณะมากิเลยคลาดสายตาไปจากวิสัยทัศน์ ก่อนจะรับรู้ถึงบางอย่างข้างบนและเบิกตากว้างอย่างตกใจเธอโผล่มากับท่ากำลังง้างเคียวไปด้านหลังพลางเกร็งพลังอัดแน่นเสริมไปด้วย
ตู้ม! เขาเคลื่อนตัวไปด้านข้างโดยคิดหลบซึ่งมันไม่ทันเสียแล้ว มากิซัดคลื่นพลังลงมาสุดแรง
“ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเก่งขึ้นถึงขนาดนี้แล้วยังมีพลังแปลกๆ นั่นด้วย”
คลาวด์สามารถหลีกเลี่ยงจุดตายไปได้หวุดหวิดบาดแผลหัวไหล่ถูกกรีดลงมาถึงหน้าท้อง เลือดสดไหลทะลักราวเขื่อนแตกทำเอามากิลอบกลืนหายใจด้วยใบหน้ากระหายอยาก
พึ่บ! เพียงออร่าสีดำเข้าปกคลุมบาดแผลมันกลับสมานรอยพวกนั้นหายไปเหมือนไม่เคยมีมาก่อนได้อย่างน่ามหัศจรรย์สร้างความตื่นตาแก่มากิไม่น้อย เพราะนอกจากตัวเธอคงมีแค่สแตนกับจินที่ทำได้เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าอาจารย์ของตนสามารถทำได้เช่นกัน
ทุกคนย่อมมีความลับของความแข็งแกร่งซ่อนไว้
“ตายยากจริงๆ เลยนะคะ สมแล้วที่เป็นคุณ”มากิควงเคียวและยิ้มอย่างมีความสุขมองไปยังคลาวด์
“รีบทำให้มันจบกันดีกว่า!”พลังออร่าของคลาวด์ดูมืดมิดขึ้นไปอีกขั้น
กางเขนทมิฬ
ฟ้าว!เขาฟาดฟันดาบออกไปกลางอากาศจนเกิดคลื่นดาบกางเขนซ้อนทับดูน่ากลัว
กระสุนโลหิต
พึ่บ!รอบตัวมากิเกิดกระสุนเม็ดเล็กเม็ดน้อยผุดลอยมากมายนับพันนับหมื่นจุด
ตู้ม!!!
เสียงการปะทะกันของทั้งสองทักษะโจมตีได้ส่งเสียงดังออกไปไกลนับกิโลเมตรแสงสีแดงและสีดำต่างสว่างจ้าสลับกันขึ้นเหนือชั้นบรรยากาศคล้ายบอกไม้ไฟความรุนแรงและความน่ากลัวของมันทำให้คนพบเห็นแอบผยองหนีเข้าบ้านกันทันด่วน
คลาวด์โผล่ด้านข้างมากิด้วยท่าพุ่งสไลด์เข้ามาคมดาบสะท้อนเข้าไปนัยน์ตาเธอราวกับภาพช้าๆ หญิงสาวยกเคียวขึ้นกันได้ทันท่วงทีก่อนจะหมุนด้ามเคียวกระแทกพื้นถีบตัวหนีปลายดาบกะซวกแทงเข้าแถวท้องในจังหวะเดียวกัน
คลาวด์ไม่ยอมปล่อยโอกาสเขาพุ่งตามเข้าไปฟันด้วยกระบวนท่าคิดค้นความเฉียบคมตัดเศษเลือดเศษเนื้อของมากิได้ไม่น้อย
“ฮ่าๆๆๆ”ใบหน้าเรียบเฉยของคลาวด์ถูกเปลี่ยนเป็นบ้าคลั่งสนุกกับการล่าสังหารจนผิดแปลกไป
“มันต้องอย่างนี้ต้องแข็งแกร่งกว่านี้!” น้ำเสียงแสนสุขสันต์ถูกกล่าวด้วยรอยยิ้มฉีกจนเกือบถึงหู
มากิไม่เคยเห็นอาจารย์ของตนในมุมมองนี้ทำเอาเธอมองชายตรงหน้าด้วยความประหลาดใจเพราะว่าทุกครั้งที่เจอกันเขาจะมีแค่บุคลิกเดียวคือมาดนิ่งและเงียบสงบตลอดเวลาออกจะพูดน้อยด้วยซ้ำหากไม่จำเป็น
ทันใดนั้นมากิเกิดลื่นเสียหลักกำลังจะล้มลงสาเหตุด้วยเลือดของเธอที่นองเต็มพื้น
ฉัวะ!คลาวด์เข้าประชิดตัวได้รวดเร็วและใช้สองดาบฟันเสยตัดลำตัวของมากิออกไปกลางอากาศจนร่างของเธอถูกตัดขาดออกเป็นสองท่อนตรงหน้าของเขา
“!!!”แล้วเขาต้องตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ร่างของมากิที่ควรจะขาดออกจากกันกลับเกิดสายใยโลหิตดึงรั้นแล้วสมานบาดแผลได้หน้าตาเฉย
ผลัวะ!มากิพลิกตัวตวัดเท้าเตะก้านคอของคลาวด์กลางอากาศส่งให้ร่างเขาทะลุสิ่งกีดขวางไปไกลนับสิบเมตร
“ฮ่าๆๆ มันต้องอย่างนั้นแกเป็นตัวบ้าอะไรวะเนี้ย ฮ่าๆๆๆ”
คลาวด์เลือดท่วมตัวลุกขึ้นด้วยอาการฉงนใจกล่าวด้วยน้ำเสียงโรคจิตพลางใช้เล็บกรีดหน้าตัวเองจนเกิดรอยแผลยาวเขาหัวเราะแสนบ้าคลั่งและยืนท่าผิดมนุษย์
…
สองบุรุษเฝ้ามองการต่อสู้ของทั้งสองผ่านตึกสูงด้วยท่าทีนิ่งสงบหนึ่งในนั้นนั่งห้อยขาลงด้านล่างและกำลังพยายามเคี้ยวปลาเส้นอันเหนียวหนึบสบายอารมณ์
“นายท่านจะไม่ไปช่วยเธอหน่อยเหรอ ขอรับ”สแตนยืนอยู่ด้านข้างถามด้วยความสงสัยรูปเกมเหมือนมากิจะเสียเปรียบคลาวด์อยู่ขั้นหนึ่งแถมยังไม่รู้ว่าคลาวด์ยังมีไม้เด็ดอะไรซ่อนอยู่อีกหรือเปล่า
“ปล่อยให้เธอได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริงบ้างเธอจะได้เติบโตขึ้น” จินรู้ว่ามากิยังไม่ชินกับพลังใหม่ของเธอมันเลยทำให้เขาอยากให้มากิผ่านวิกฤตคอขวดนี้ให้พ้นไปโดยเร็วเพราะอนาคตจะต้องเจอกับอะไรเขาก็ไม่อาจคาดเดาได้
ภายในความมืดมักซ่อนอะไรไว้เสมอ จินยังรู้สึกตงิดใจเกี่ยวกับเบื้องหลังของเคียว
“ขืนเป็นแบบนี้เธอคงแย่แน่ ขอรับ”
“หรืออาจจะไม่ รอดูต่อไปดีกว่าจะว่าไปแล้ว...” จินพักช่วงหายใจ
“วันนี้มันดูยาวนานกว่าทุกวันนะคิดว่างั้นไหม สแตน” เขาเอียงคอสงสัย เมื่อได้ยินประโยคตัดพ้อของนายท่าน