หอคอยโลกาวินาศ ฉันมีระบบปรับแต่งซอมบี้

ตอนที่91 ปิดฉากด่านทดสอบค่ายระดับ 3

ขณะเดียวกันลิชไม่ได้หยุดอยู่หลังแนวโล่เฉยๆลิชยิงสนับสนุนอย่างแม่นยำทุกครั้งที่เห็นช่องว่างกระสุนของลิชไม่ได้มากเท่าพลปืนคนอื่น แต่ว่าทุกนัดสามารถควบคุมสนามรบได้ ราวกับเขากำลังใช้ปืนเป็นปากกาเขียนเส้นทางให้กองกำลังของตัวเองเคลื่อนที่

‘อีกสี่เมตร...อีกสาม....อีกหนึ่ง...’

ลิชยิงทันที ปัง!

ซอมบี้ที่อยู่หน้าซอมบี้จอมบงการล้มลงเปิดช่องพอดี

บารอนหันไปเห็นพอดีก็ไม่คิดให้เสียจังหวะแม้แต่น้อยพุ่งทะลุซากศพขึ้นไปบนเนินคอนกรีต แล้วกระโดดขึ้นใส่ร่างผอมสูงนั้น

ซอมบี้จอมบงการถอยหลังเร็วผิดคาดมือผอมยาวของมันตวัดออกมาเหมือนกรงเล็บ มันไม่ใช่ซอมบี้ที่ถนัดต่อสู้แต่เมื่อจนมุมมันก็ยังด้านที่ดุร้ายพอจะฉีกคอคนได้

บารอนหลบไม่พ้นทั้งหมดกรงเล็บข่วนเข้าที่เกราะอกจนเกิดลอยยาว แต่เขาก็ใช้ไหล่กระแทกมันเต็มแรงจนร่างผอมสูงเสียหลักเซไปด้านข้าง

“ลิช!” เสียงตะโกนของบารอนดังขึ้นลิชเข้าใจทันที ซอมบี้จอมบงการกำลังจะดึงฝูงซอมบี้เข้ามาปิดทางอีกครั้งถ้าปล่อยให้มันตั้งตัวได้ ทุกอย่างจะย้อนกลับไปเริ่มใหม่

“จังหวะนี้แหละ ตาย!” ลิชยกปืนขึ้นโดยไม่ลังเล แม้บารอนจะอยู่ใกล้มาก แต่ลิชก็ยังยิง

ปัง!กระสุนพุ่งผ่านไหล่บารอนไปเสียดข้างคอของซอมบี้จอมบงการจนเลือดดำพุ่งออกมามันกรีดเสียงแหลมแล้วหันมาทางลิชในเสี้ยววินาที

นั่นคือตอนที่บารอนรอโอกาสอยู่เขาใช้ดาบพิฆาตเหล็ก T1 ฟันขึ้นจากล่างสู่บน

ฉัวะ!

แขนซ้ายของซอมบี้จอมบงการขาดร่างมันบิดตัวพยายามหนี แต่บารอนคว้าคอเสื้อของมันไว้แล้วกระชากกลับมาก่อนจะกดปากกระบอกปืนพกเหยี่ยว T1 ลงกลางหน้าผากมัน

“ไปตายซะ!”

ปัง! ศีรษะของซอมบี้จอมบงการระเบิดกระจายเนื้อและกระดูกปลิวออกด้านหลังร่างผอมสูงชะงักค้างอยู่ชั่วอึดใจก่อนจะทรุดลงเหมือนตุ๊กตาที่ถูกดึงแกนออก

พร้อมกันนั้นเอง ฝูงซอมบี้รอบด้านก็สะดุดเหมือนมีใครตัดสายเชื่อมบางอย่างหลายตัวหยุดนิ่ง บางตัวหันผิดทาง บางตัวถึงกับเดินชนกันเองอย่างไร้จังหวะก่อนจะวิ่งเข้าไปที่ค่ายมิดไนท์ต่อตามการควบคุมของระบบ

ลิชผ่อนลมหายใจออกช้าๆ แต่เขายังไม่ลดปืนลง

‘จบแล้ว...แต่ยังไม่หมด’

เพราะในวินาทีต่อมาเสียงคำรามต่ำลึกก็ดังขึ้นจากอีกฟากหนึ่งของสนามรบ เสียงนั้นหนักจนพื้นสั่นคล้ายสัตว์ยักษ์กำลังฉีกปอดคำรามอยู่กลางเมืองร้าง

บารอนหันไปมองทางค่ายมิดไนท์ทันที

“บอสซอมบี้”

ลิชเห็นร่างมหึมาสูงเกือบสี่เมตรกำลังพุ่งออกมาจากเงาคอนกรีตพังมันคือซอมบี้กล้ามเนื้อระดับฝันร้ายตัวที่เหลือและแรงกดดันจากมันต่างจากตัวก่อนหน้าลิบลับราวกับขุนพลตัวสุดท้ายที่ถูกปล่อยออกมาเมื่อหมากทั้งหมดบนกระดานเริ่มพัง

มันคำรามอีกครั้งก่อนจะพุ่งตรงไปยังค่ายมิดไนท์ บารอนกำดาบแน่นขึ้นตามสัญชาตญาณ

“เราต้องกลับไป”

“ไม่ต้อง” เสียงจากวิทยุดังขึ้นขวางไว้เป็นเสียงของกัส

กัสดูสงบเยือกเย็นเป็นพิเศษแววตามั่นคงอย่างน่าประหลาด ท่ามกลางเสียงคำรามของบอสซอมบี้กล้ามเนื้อระดับฝันร้ายและเสียงปืนที่ยังดังห่างๆเสียงนั้นยังชัดเหมือนโลหะกระทบกันในห้องเงียบ

“ปล่อยให้ฉันจัดการเองนายจัดการเศษที่เหลือให้หมด รีบจบด่านทดสอบนี้ได้แล้ว”

นายท่านสั่งบารอนจึงทำตามคำสั่งอย่างไม่มีเงื่อนไขส่วนลิชก็ทำตามเช่นกัน แม้ในใจก็ห่วงกลัวว่าเจ้าเดรัจฉานนั้นจะทำอันตรายนายท่าน

“รับทราบ”

...

กัสเดินออกมาจากหน้าค่ายมิดไนท์อย่างไม่รีบร้อนนักร่างของกัสสูงสง่าอยู่กลางสนามรบเหมือนดาบเล่มหนึ่งที่ถูกปักลงบนแผ่นดิน

ลมยามเช้าพัดผ่านเสื้อคลุมของลอร์ดแห่งค่ายมิดไนท์ขณะที่เขาหยิบหมวกเกราะสิงโตทารัส T1ขึ้นมาสวม ปิดใบหน้าส่วนบนไว้เพียงเล็กน้อย ดวงตาคมใต้เงาเกราะยังเย็นจัดและมั่นคง

ถ้าเป็นเมื่อก่อนเกราะนี้ต้องดูเทอะทะและหนักอึ้งมากแต่ขั้นสูงสุดของกัสก็ทำให้เขาแบกรับน้ำหนักของเกราะได้อย่างสบายไม่แตกต่างจากแอรีสที่มี[พรสวรรค์พละกำลังของซอมบี้]

นอกจากนั้นก็ปืนพกเหยี่ยว T1 สองกระบอกเสียบอยู่ที่ซองปืนพกข้างเอวทั้งสองฝั่งซึ่งเป็นของที่เขาให้ผู้รอดชีวิตช่วยทำขึ้นเป็นพิเศษ ด้านหลังสะพายหอกเกลียววายุ T1 เอาไว้ ส่วนมือขวาถือดาบพิฆาตเหล็ก T1

“มาลองดูพลังกันหน่อยเดี๋ยวขึ้นไปขั้นสองกฎก็เปลี่ยนด้วย จะมาเสียใจเอาได้ถ้าไม่ทำตอนนี้” กัสบิดคอขยับข้อต่อตามร่างกายพร้อมกับเดินไปหาบอสซอมบี้กล้ามเนื้อระดับฝันร้ายด้วยก่อนที่เขาจะระเบิดพลังพริบตาเดียวก็มายืนอยู่ต่อหน้าบอสซอมบี้กล้ามเนื้อระดับฝันร้ายแล้ว

บอสซอมบี้กล้ามเนื้อระดับฝันร้ายพุ่งเข้าหากัสอย่างดุร้ายเช่นกันมันยกแผ่นคอนกรีตที่ติดมากับพื้นขึ้นแล้วฟาดลงมาเต็มแรงราวกับต้องการบดคนตรงหน้าให้กลายเป็นเนื้อเละในจังหวะเดียว

แต่กัสเพียงก้าวเฉียงออกด้านข้าง

โครม! แผ่นคอนกรีตกระแทกพื้นจนฝุ่นฟุ้ง

กัสไม่ได้รีบสวนทันที เขายังคงจับจังหวะยืนห่างเพียงพอให้เห็นการเคลื่อนไหวทั้งหมดของบอสซอมบี้อย่างชัดเจน

‘แรงดี ความเร็วใช้ได้แต่การโจมตีหยาบเกินไปหน่อย’

กัสวิเคราะห์บอสซอมบี้กล้ามเนื้อระดับฝันร้ายตรงหน้าบอสซอมบี้กล้ามเนื้อระดับฝันร้ายเห็นว่ากัสหยอกล้อมันก็โกรธขึ้นมากแม้มันจะไม่มีอารมณ์ความรู้สึกเหมือนมนุษย์ แต่ว่ามันก็มีระดับสูงพอที่จะมีสติปัญญามากขึ้นเข้าใจการหยอกล้อของกัส

มันคำรามแล้วเหวี่ยงแขนอีกข้างเข้าใส่ทันทีกัสยกดาบพิฆาตเหล็ก T1 ปัดเฉียงลงแรงปะทะทำให้แขนชาเล็กน้อย แต่ไม่ได้เกินกว่าที่เขาคาดไว้

อย่างไรเสียซอมบี้บอสระดับฝันร้ายก็เป็นตัวตนที่มีพลังเทียบเท่ากับความแข็งแกร่งสามร้อยหน่วยซึ่งรวมกับสรีระทางกายภาพของซอมบี้แล้ว มันก็เหนือกว่ามนุษย์แต่กัสรับได้เพราะมีทั้งชุดเกราะและอุปกรณ์ T1 เต็มตัว

กัสก็ชักปืนพกเหยี่ยว T1 มือซ้ายขึ้นมายิง

ปัง! กระสุนเจาะเข้าที่ไหล่ของบอสจนเนื้อแตกแต่ร่างยักษ์กลับแค่ถอยหลังไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น

‘ยอดเยี่ยม ทนมือทนไม้ดี’ กัสยิ้มบางภายใต้หมวกเกราะ

เขาเก็บปืนอย่างรวดเร็วแล้วเปลี่ยนไปคว้าหอกเกลียววายุ T1 จากด้านหลังแทนด้ามหอกหมุนในมืออย่างคล่องแคล่ว ก่อนพุ่งเข้าใส่บอสในจังหวะที่มันยกแขนจะฟาดซ้ำ

ฉึก! ปลายหอกแทงเข้าที่ท้องด้านข้างลึกกว่าครั้งก่อนมาก

“โฮก!” บอสซอมบี้คำรามลั่นแล้วใช้มือคว้าด้ามหอกไว้มันพยายามดึงกัสเข้าหาตัวเองด้วยแรงมหาศาล กัสรีบปล่อยหอกในมือร่างของเขาหลุดออกจากวงแรงดึง แล้วชักดาบก้าวเข้าในระยะประชิด

[วิชาดาบเก้าท่าพื้นฐาน]

“ท่าฟันเฉียง”

ฉัวะ! แผลยาวเปิดขึ้นที่หน้าอกบอส

“ท่าฟันขวาง”

ฉัวะ! เนื้อบริเวณคอถูกเฉือนออกเป็นชั้น

“ท่าแทงทะลวง”

ฉึก!ปลายดาบจมเข้าที่ช่องอกเดิมซ้ำเข้าไปอีก

การเคลื่อนไหวของกัสไม่มีความฟุ่มเฟือยเลยแม้แต่น้อยเขาไม่ได้ฟันอย่างบ้าคลั่ง แต่ทุกกระบวนท่าต่อกันลื่นไหลเหมือนสายน้ำไหลผ่านหินรูปแบบเรียบง่ายของวิชาดาบพื้นฐานเมื่ออยู่ในมือคนที่เข้าใจมันอย่างแท้จริงกลับกลายเป็นความแม่นยำที่อันตรายอย่างยิ่ง บอสซอมบี้กล้ามเนื้อคำรามแล้วเหวี่ยงหมัดลงมาอีกครั้ง

กัสถอยหลังไปครึ่งก้าวช่วยให้หลบพ้นระยะแบบหวุดหวิดก่อนจะยกปืนพกเหยี่ยว T1 ขึ้นพร้อมกันสองข้าง

ปัง! ปัง!กระสุนสองนัดเจาะเข้าที่หัวเขาทั้งสองข้างของบอสจนร่างยักษ์เสียหลักคุกเข่าลงข้างหนึ่งขนาดที่ใหญ่ของมันทำให้ดินและฝุ่นฟุ้งขึ้นรอบตัวมัน

กัสไม่ปล่อยโอกาสนั้นหลุดมือ เขาเก็บปืนลงชิงหอกเกลียววายุ T1ที่ยังปักคาอยู่ในตัวบอสกลับออกมา แล้วหมุนด้ามหอกอย่างรวดเร็วก่อนพุ่งแทงตรงเข้าที่ลำคอ

ฉึก!ปลายหอกทะลุผ่านเนื้อหนาเข้าไปครึ่งหนึ่ง แต่ยังไม่พอที่จะฆ่ามันตายได้ ซอมบี้กล้ามเนื้อเป็นซอมบี้ที่มีพลังชีวิตที่มหาศาลมากมันไม่ตายง่ายๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่านี่คือ บอสซอมบี้กล้ามเนื้อระดับฝันร้าย

บอสซอมบี้ยังคงดิ้นคำรามด้วยความโกรธและพยายามคว้าหอกไว้

กัสจึงปล่อยด้ามหอกอีกครั้งแล้วก้าวขึ้นไปบนต้นขาของมันราวกับนักล่ากระโจนขึ้นร่างสัตว์ใหญ่ ดาบพิฆาตเหล็ก T1 ถูกยกขึ้นเหนือศีรษะ

“ตาย!”

“วิชาดาบเก้าท่าพื้นฐาน ฟัน”

ฉัวะ! ดาบฟันลงเต็มแรงจากกลางหน้าผากผ่านเบ้าตา ผ่านกะโหลก จนลึกถึงสมอง ร่างกายใหญ่ยักษ์หยุดนิ่งเสียงคำรามขาดหายไปทันที เหมือนกองไฟใหญ่ที่ถูกน้ำเย็นสาดดับในคราวเดียวจากนั้นร่างของมันก็เอนลงช้าๆ

โครม!แรงกระแทกของร่างหนักมหาศาลทำให้พื้นสั่นอีกครั้ง

กัสกระโดดลงจากศพบอสอย่างเงียบๆดาบในมือยังหยดเลือดดำเป็นสาย เขาหันมองรอบตัวเพียงครั้งเดียวแล้วปัดเลือดออกจากคมดาบเบาๆ

ทหารองครักษ์รอบด้านยังคงไล่จัดการซอมบี้ที่เหลือไม่ปล่อยให้ตัวไหนเข้าใกล้เขาได้แม้แต่ก้าวเดียว

ทางฝั่งลิชกับบารอน เมื่อเห็นบอสล้มลงทุกคนก็ชะงักไปชั่วครู่

“นายท่านแข็งแกร่งมาก” บารอน

“สมแล้วที่เป็นนายท่าน” ลิชไม่ได้พูดอะไรทันที เขาเพียงมองภาพของกัสที่ยืนอยู่ท่ามกลางศพบอส

กัสก็ยกวิทยุขึ้นมา “ทุกหน่วย เก็บกวาดซอมบี้ที่เหลือให้หมด”

ไม่นานหลังจากนั้นด่านทดสอบการยกรับค่ายระดับสามก็สิ้นสุดลงด้วยเวลาแค่สามชั่วโมง  ค่ายมิดไนท์เอาชนะซอมบี้ทั้งหมดได้