เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

        ภายในร้านขายสัตว์อสูร

        หวังเฉินจำใจรับมือกับ‘แฟนคลับ’  ผู้กระตือรือร้น

        เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าก่อนที่การแข่งขันชิงแชมป์นักศึกษาใหม่ทั่วประเทศจะสิ้นสุดลงเขาจะโด่งดังได้ถึงขนาดนี้

        แต่…

        เมื่อเทียบกับเขาแล้วปิงชิงที่วันนี้โดดเด่นเป็นพิเศษต่างหากที่โด่งดังที่สุด

        การแข่งขันรอบที่สองกับมหาวิทยาลัยปิงหวงเพิ่งจะจบไปไม่ถึงครึ่งวันแต่สินค้าที่เกี่ยวกับปิงชิงก็ออกมาแล้ว

        พนักงานขายสาวหลายคนในร้านถือตุ๊กตาปิงชิงในเวอร์ชันการ์ตูนมาขอให้เขาเซ็นชื่อ

        ‘ไม่รู้ว่าถ้าฉันไปหาผู้ประกอบการที่ขายตุ๊กตาพวกเขาจะจ่ายค่าลิขสิทธิ์ให้ฉันไหม?’ 

        หลังจากทำตามคำขอของพนักงานขายหลายคนหวังเฉินก็อดคิดขำๆ ในใจไม่ได้

        ขณะที่เขากำลังคิดอยู่เสียงทุ้มนุ่มนวลก็ดังขึ้นในร้าน

        “เอาล่ะ ทุกคนบรรลุจุดประสงค์แล้ว ก็อย่ารบกวนแขกผู้มีเกียรติอีกเลย!”

        สิ้นเสียงชายวัยกลางคนผู้แต่งกายสุภาพ หน้าตาซื่อสัตย์ก็เดินลงมาจากชั้นบนพร้อมกับรอยยิ้มเต็มใบหน้า

        “ผมหวงหยวน เป็นผู้จัดการร้านแห่งนี้ วันนี้คุณหวังเฉินมาที่นี่ทำให้ร้านเล็กๆ ของผมรู้สึกเป็นเกียรติยิ่งนัก”

        หลังจากไล่พนักงานขายในโถงออกไปผู้จัดการหวงหยวนก็กล่าวกับหวังเฉินอย่างสุภาพ

        “คุณผู้จัดการหวงหยวนกล่าวเกินจริงไปแล้วครับ!”

        ได้ยินเช่นนั้นหวังเฉินก็พยักหน้าตอบอย่างสุภาพ

        “คุณหวังเฉินมาในวันนี้คงกำลังเตรียมตัวล่วงหน้าสำหรับการเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สามสินะครับ”

        “เราขึ้นไปคุยกันข้างบนดีกว่าครับช่วงนี้ทางร้านเพิ่งได้สัตว์อสูรมาใหม่หลายตัวบางทีอาจจะมีตัวที่ถูกใจคุณหวังเฉินบ้างก็ได้”

        หวงหยวนกล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มและน้ำเสียงกระตือรือร้น

        “หืม?”

        ได้ยินคำพูดของเขาหวังเฉินก็อดตกใจไม่ได้ ใบหน้าเผยความประหลาดใจเล็กน้อย

        นับตั้งแต่การแข่งขันชิงแชมป์นักศึกษาใหม่ทั่วประเทศเริ่มต้นขึ้นข้อมูลเกี่ยวกับเขาในสายตาของบางคนก็ไม่ใช่ความลับอีกต่อไปแล้ว

        ผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์สามารถทำสัญญากับสัตว์อสูรยักษ์เท่านั้น

        คำพูดของหวงหยวนในตอนนี้ย่อมหมายความว่าในร้านของพวกเขามี ‘สินค้า’ อยู่!

        “คุณผู้จัดการหวงหยวนไม่ทราบว่าร้านของคุณมีสัตว์อสูรยักษ์ขายอยู่ตอนนี้หรือเปล่าครับ?”

        เดินตามหวงหยวนไปหวังเฉินอดถามอย่างอยากรู้อยากเห็นไม่ได้

        “คุณหวังเฉินพูดเล่นแล้วครับ สัตว์อสูรยักษ์อันล้ำค่าเช่นนั้น ร้านเล็กๆอย่างผมจะครอบครองได้อย่างไร”

        “เป็นเพียงสัตว์อสูรที่มีศักยภาพไม่มากนักแต่มีโอกาสที่จะก้าวขึ้นเป็นสัตว์อสูรยักษ์ได้”

        ได้ยินเช่นนั้นหวงหยวนก็ส่ายหัวและหัวเราะเบาๆ

        สัตว์อสูรยักษ์ไม่ใช่ผักกาดขาวค่าของมันสูงลิบลิ่ว ระดับต่ำสุดก็คือสัตว์อสูรเทวะซึ่งมีอยู่ไม่กี่ตัวบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินทั้งใบ

        หากไม่เป็นเช่นนั้นผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์ซึ่งเป็นสายอาชีพพิเศษที่แข็งแกร่งก็จะไม่ได้ตกอยู่ในสภาพเช่นปัจจุบันนี้

        ได้ยินคำพูดของเขาหวังเฉินก็พยักหน้า ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม

        ไม่นานทั้งสองก็มาถึงโซนแขกวีไอพีบนชั้นสองแล้วนั่งลงบนโซฟา

        จากนั้นไม่นานพนักงานก็เดินขึ้นมาพร้อมกับกรงสัตว์อสูรหลายกรง

        มีหมาป่าเสือ และหมี

        “คุณหวังเฉิน นี่คือสัตว์อสูรสามตัวที่ทางร้านของเราเก็บสะสมไว้ครับ”

        “หมาป่าแสงจันทร์ เสือเขี้ยวดาบ และหมีนักรบปฐพี”

        หวงหยวนชี้ไปที่สัตว์อสูรทั้งสามตัวอย่างสุภาพและแนะนำให้หวังเฉินรู้จักทีละตัว

        “สัตว์อสูรทั้งสามตัวนี้เป็นสัตว์อสูรต้นกำเนิดและยังเป็นสัตว์อสูรต้นกำเนิดระดับสูงสุดอีกด้วย เมื่อเติบโตเต็มที่แล้วจะมีพลังเทียบเท่ากับผู้เปลี่ยนอาชีพขั้นเจ็ด”

        “และสายเลือดของพวกมันก็ไม่ธรรมดามีโอกาสที่จะเลื่อนขั้นเป็นสัตว์อสูรเทวะได้”

        หวงหยวนกล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มน้ำเสียงของเขามีความภาคภูมิใจเล็กน้อยที่จับไม่ได้

        เมื่อเห็นเช่นนั้นหวังเฉินก็พยักหน้า

        สัตว์อสูรต้นกำเนิดที่มีศักยภาพในการเลื่อนขั้นเป็นสัตว์อสูรเทวะนั้นถือว่าล้ำค่ามาก

        การที่หวงหยวนสามารถนำสัตว์อสูรออกมาได้ถึงสามตัวในคราวเดียวแสดงว่าร้านขายสัตว์อสูรแห่งนี้มีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

        “คุณหวังเฉิน หากมีสัตว์อสูรสามตัวนี้ตัวใดที่ถูกใจคุณผมสามารถตัดสินใจมอบให้คุณโดยตรงได้เลยครับ”

        เมื่อเห็นหวังเฉินถูกดึงดูดความสนใจหวงหยวนก็กล่าวอย่างช้าๆ

        “เอ่อ?”

        ได้ยินเช่นนั้นแววตาของหวังเฉินก็เปลี่ยนไป ใบหน้าเผยความประหลาดใจเล็กน้อย

        สัตว์อสูรระดับต้นกำเนิดแต่ละตัวมีราคาเป็นพันล้านเหรียญทอง

        ยิ่งไปกว่านั้นสัตว์อสูรทั้งสามตัวนี้มีศักยภาพที่จะเลื่อนขั้นเป็นสัตว์อสูรเทวะได้มูลค่าของมันจึงอาจจะเพิ่มขึ้นอีกสิบเท่าเลยทีเดียว

        หวงหยวนยินดีที่จะมอบของล้ำค่าเช่นนี้ให้คนอื่นย่อมหมายความว่าเขามีจุดประสงค์ที่ใหญ่หลวงกว่านั้น

        “ไม่จำเป็นหรอกครับ หากมีสัตว์อสูรสามตัวนี้ตัวใดที่ผมต้องการผมจะซื้อมันทันทีครับ”

        หวังเฉินส่ายหน้าปฏิเสธหวงหยวนอย่างสุภาพ

        จากนั้นเขาก็หันไปมองสัตว์อสูรทั้งสามตัวและใช้ศาสตร์วิเคราะห์สายเลือดโดยไม่ลังเล

         [หมาป่าแสงจันทร์ (สัตว์อสูรต้นกำเนิด) , ร่างสุดยอดวิวัฒนาการ:หมาป่าทมิฬกลืนฟ้า (สัตว์อสูรเทวะ, ระดับตำนาน) ] 

         [หมีนักรบปฐพี (สัตว์อสูรต้นกำเนิด) , ร่างสุดยอดวิวัฒนาการ:หมีไททัน (สัตว์อสูรเทวะ, ระดับจักรพรรดิ) ] 

        ...

        เมื่อเห็นข้อมูลที่ศาสตร์วิเคราะห์สายเลือดแสดงออกมาแววตาของหวังเฉินก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ใบหน้าเผยความตกใจ

        คำพูดของหวงหยวนไม่ผิดหมาป่าแสงจันทร์และหมีนักรบปฐพีต่างก็มีศักยภาพที่จะเลื่อนขั้นเป็นสัตว์อสูรเทวะได้

        โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมีนักรบปฐพีหากมันประสบความสำเร็จในการเลื่อนขั้นจะเป็นสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งมากในบรรดาสัตว์อสูรเทวะ

        เป็นไปได้ว่าก่อนหน้านี้หวงหยวนคงได้ส่งสัตว์อสูรเหล่านี้ไปตรวจสอบศักยภาพจากสถาบันผู้เชี่ยวชาญแล้ว

        แต่…

        ถึงแม้หมาป่าแสงจันทร์และหมีนักรบปฐพีจะมีศักยภาพที่จะเลื่อนขั้นเป็นสัตว์อสูรเทวะแต่ก็ไม่ทำให้หวังเฉินถึงกับแสดงสีหน้าตกใจได้ในตอนนี้

        สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจจริงๆคือ…

         [เสือเขี้ยวดาบ (สัตว์อสูรต้นกำเนิด) , ร่างสุดยอดวิวัฒนาการ:พยัคฆ์ขาวคิมหันต์ (สัตว์อสูรเทพบรรพกาล) ] 

        สัตว์อสูรอีกตัวที่มีศักยภาพที่จะวิวัฒนาการเป็นสัตว์อสูรเทพบรรพกาล!

        “ได้มาโดยไม่ต้องลงแรงเลย!”

        หลังจากอ่านข้อมูลเกี่ยวกับเสือเขี้ยวดาบหวังเฉินก็รู้สึกยินดีเล็กน้อยในใจ

        สัตว์อสูรเทพบรรพกาลตัวใหม่หลังจากเขาเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สามแล้วความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมากอีกครั้ง

        แต่…

        ตอนนี้มีเสือเขี้ยวดาบเพียงตัวเดียวการที่จะใช้ทักษะหลอมรวมสัตว์อสูรอันศักดิ์สิทธิ์ได้ ยังคงขาดอยู่

        “เป็นอย่างไรบ้างครับ คุณหวังเฉินสนใจเสือเขี้ยวดาบหรือครับ?”

        ด้านข้างหวงหยวนเห็นสายตาของหวังเฉินจ้องมองเสือเขี้ยวดาบ จึงเดินเข้าไปถามพร้อมรอยยิ้ม

        “ใช่ครับ!”

        ได้ยินเช่นนั้นหวังเฉินก็พยักหน้า และกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จงใจให้ดูเสียดายเล็กน้อยว่า

        “เสือเขี้ยวดาบตัวนี้ตรงตามความต้องการของผมจริงๆแต่มีแค่ตัวเดียวก็ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ไปหน่อย”

        “โอ้?”

        ได้ยินเช่นนั้นหวงหยวนก็รู้สึกงงเล็กน้อย

        แต่ก่อนที่เขาจะถามหวังเฉินก็กล่าวต่อว่า

        “ศักยภาพของเสือเขี้ยวดาบตัวนี้ตรงตามความต้องการของผมแต่ตอนนี้มันเป็นแค่สัตว์อสูรต้นกำเนิดการจะฝึกฝนมันให้ถึงระดับที่สามารถทำสัญญาได้ คงต้องใช้พลังงานไม่น้อย”

        ขณะพูดหวังเฉินก็หยุดชั่วครู่แล้วถามว่า

        “คุณผู้จัดการหวงหยวนไม่ทราบว่าคุณมีเสือเขี้ยวดาบตัวอื่นขายอีกหรือไม่ครับ?”

        ได้ยินคำพูดของเขาหวงหยวนก็ตกตะลึงเล็กน้อย จากนั้นก็ยิ้มแล้วพูดว่า

        “เสือเขี้ยวดาบตัวนี้เป็นตัวที่ทางร้านของเราได้มาจากทุ่งร้างหากคุณหวังเฉินต้องการ ผมสามารถส่งคนไปช่วยตามหาได้ครับ”

        “ถ้าอย่างนั้นก็ต้องรบกวนคุณผู้จัดการหวงหยวนแล้วครับ!”

        หวังเฉินพยักหน้าอย่างสุภาพ“ถ้าอย่างนั้นเสือเขี้ยวดาบตัวนี้ผมขอจองไว้ก่อนนะครับหลังจากนี้รบกวนคุณผู้จัดการหวงหยวนช่วยตามหาให้อีกอย่างน้อยสามตัวแล้วค่อยนำไปส่งที่มหาวิทยาลัยเหยียนหลงพร้อมกันเลยครับ”

        “ไม่มีปัญหาครับ!”

        ได้ยินคำพูดของหวังเฉินรอยยิ้มบนใบหน้าของหวงหยวนก็เข้มข้นขึ้น

        เสือเขี้ยวดาบตัวเดียวมีราคา1พันล้านเหรียญทอง สามตัวก็ 3 พันล้านเหรียญทอง

        คำสั่งซื้อจำนวนมากเช่นนี้แม้ในเมืองหลวงที่มีที่ดินแพงลิบลิ่วก็ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยนัก