ห่างจากระยะต่อสู้มาไกลพอสมควร เทียนฉินยัดเม็ดยาใส่ปากตาเฒ่าหม่าก่อนรีบขุดถ้ำเพื่อซ่อนตัวทันที เมื่อจัดการปกปิดร่องรอยได้แล้วเทียนฉินจึงนำธงทั้งห้าเล่มออกมา
ธงทั้งห้านี่คือแกนหลักของค่ายกลสังหารที่เขาได้มาจากคลังสมบัติของท่านอาจารย์ครานั้น เมื่อจัดการวางแกนหลักตามจุดต่างๆเรียบร้อยแล้วเทียนฉินจึงใช้ท่วงท่าดาราเร้นกายอีกครั้ง ก่อนจะพุ่งทะยานกลับไปยังที่เดิม
ทางด้านกลุ่มของโหวงจู้ก็กำลังค้นหาเทียนฉินอย่างขะมักเขม้น ร่องรอยตามตัวทั้งสี่มีบาดแผลเล็กน้อยจากกระบวนท่าที่เทียนฉินใช้ออกมาอย่างเร่งรีบ
เทียนฉินเข้าใกล้พวกมันอย่างช้าๆ เขาเลือกที่จะจัดการโหวงจ้งตัวต้นเหตุก่อนทันทีที่เข้าใกล้ พอได้ระยะในการสังหารแล้วเขาก็ไม่รอช้า ง้างดาบเพลิงสุริยาจ้วงแทงออกมาด้วยกระบวนท่าทะลวงดาราอย่างไม่ปราณี
ฉึ่บ!
หลังของโหวงจ้งถูกดาบเพลิงสุริยากระซวกแทงจนทะลุออกมาด้านหน้า เพลิงโลกันตร์ที่ผสานกับกระบวนท่าทะลวงดาราเกาะเป็นชั้นน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว ก่อนพลังปราณที่อัดแน่นอยู่ในกระบวนท่านั้นจะระเบิดร่างของโหวงจ้งเป็นชิ้นๆ ท่ามกลางความตกใจของคนที่เหลือ
"น้องจ้ง!"
โหวงจู้ที่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติก็หันมาทันเห็นร่างของโหวงจ้งกำลังจะระเบิด พลันตะโกนร้องออกมาเสียงหลง เทียนฉินไม่รอให้พวกมันได้ตั้งตัวใช้ออกด้วยตาข่ายฟ้าฟาดลงมาทันที ก่อนที่ร่างเขาเขาจะหายไปจากตรงนั้นอย่างเงียบเชียบ
โหวงจู้ กังลู่และอาวุโสจุนต่างรีบรับมือกับตาข่ายเพลิงนั้นอย่างฉุกละหุก แต่ด้านข้างของกังลู่ร่างของเทียนฉินที่เข้ามาถึง ก็วาดดาบเพลิงสุริยาเข้าใส่ทันที มังกรเพลิงทั้งสามตัวเข้าโจมตีกังลู่ในระยะประชิดอย่างรุนแรง
กังลู่ที่ไม่ทันระวังตัวรีบเร่งขับเคลื่อนพลังปราณขึ้นมาปกคลุมร่างกายของเขาทั้งหมด ก่อนที่มังกรทั้งสามตัวจะกระแทกเข้าใส่จนเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แม้ว่ากังลู่จะเรียกพลังออกมาได้ทัน แต่แรงทำลายล้างของมังกรทั้งสามตัวก็ไม่อาจดูถูกได้
ร่างของมันลอยปลิวกระเด็นตกพื้นไปจนฝุ่นฟุ้งกระจาย ส่วนปากของมันก็กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ เทียนฉินไม่ได้ตามติดไปซ้ำแต่อย่างใด กลับพุ่งทะยานเข้าหาอาวุโสจุนอย่างรวดเร็ว
"แกฆ่าน้องชายข้า! อย่าอยู่เลย!!"
โหวงจู้ที่ได้สติกลับมากู่ก้องคำรามก่อนพุ่งเข้าหาเทียนฉินอย่างหมาบ้า พลังปราณถูกรีดเค้นออกมาจนแปรเปลี่ยนเป็นคมดาบครึ่งวงกลมหลายอันซัดเข้าใส่เทียนฉิน ดาบเล่มเล็กปรากฏขึ้นอีกครั้งโปรยปรายร่วงหล่นเข้าใส่คมดาบครึ่งวงกลมนั้นอย่างไม่เกรงกลัว
ต้นไม้น้อยใหญ่ในขณะแวกนั้นถูกคลื่นดาบของทั้งสองตัดขาดล้มระเนระนาดเกลื่อนไปทั่ว การต่อสู้กับโหวงจู้นั้นเทียนฉินไม่ประมาทเลยแม้แต่น้อย เขาเร่งใช้กระบวนท่าอันทรงพลังอย่างอัคคีกัมปนาทออกมาทันที
เปลวเพลิงทั้งสองลูกโชนกลายร่างเป็นมังกรยักษ์พุ่งเข้าใส่โหวงจู้ด้วยความเร็ว โหวงจู้เห็นดังนั้นก็ตกตะลึงกับพลังทำลายล้างมหาศาลของมังกรยักษ์เพลิง สัญชาตญาณร่ำร้องอยู่ในใจว่ามันไม่อยากตายในตอนนี้
ทันใดนั้นเองโหวงจู้ก็รีบพริ้วตัวหลบหนีออกมาอย่างรวดเร็ว เทียนฉินที่เตรียมตัวตลอดเวลาไม่รอช้าพุ่งตัวออกไปอย่างว่องไว แต่คนที่เขาหมายตาไม่ใช่โหวงจ้งแต่อย่างใด แต่กลับเป็นอาวุโสจุนที่อยู่อีกทางต่างหาก
ดาบเพลิงสุริยาปล่อยคลื่นดาบออกมาแปดสาย ก่อนคลื่นดาบนั้นจะทะลวงเข้าใส่ร่างของอาวุโสจุนอย่างไม่ทันให้หลบหลีก
อ้าก!
อาวุโสร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนจะร่วงหล่นไปอีกคน เทียนฉินเห็นว่าอาวุโสจุนไม่มีทางรอดแน่แล้วจึงพุ่งตามโหวงจู้ไปอีกครั้ง ตอนนี้ทั้งสี่คนเหลือเพียงโหวงจู้เท่านั้นที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ ส่วนกังลู่นั้นก็กำลังเร่งรักษาตนเองเต็มที่
"เจ้าไม่อยากล้างแค้นให้คนตระกูลเจ้าแล้วอย่างนั้นรึ?"เทียนฉินที่ไล่ตามหลังกล่าวเยาะเย้ยออกมาอย่างดูถูก เพราะตอนแรกที่เห็นว่ามีคนมากก็ไม่กล้าที่จะสู้กับเขาซึ่งๆหน้าอยู่แล้ว
"ข้าจะเอาชีวิตเจ้าให้ได้!"โหวงจู้หยุดตัวลงทันทีที่ได้ยินเทียนฉินพูดจาดูถูก พลันระเบิดลมปราณออกมาแล้วพุ่งเข้าใส่เทียนฉินราวกับจะแลกกันจนตายไปข้าง
เทียนฉินก็ไม่ออมแรงเหมือนกันขับเคลื่อนพลังปราณออกมาอย่างท่วมท้น ทะเลปราณที่เคยสงบอยู่ในร่างพลันก่อเกิดคลื่นลมปั่นป่วนรุนแรง ปราณบริสุทธิ์ถูกรีดเร้นออกมาใช้โดยไม่กลัวมันจะหมด
เปรี้ยง!
คลื่นดาบที่ปะทะกันคราวนี้รุนแรงกว่าครั้งไหนๆ พื้นป่าโดยรอบล้วนถูกตัดทำลายจนเหี้ยนเตียนไม่มีเหลือ และเป็นโหวงจู้เองที่ไม่อาจปัดป้องคลื่นดาบทั้งแปดเล่มได้หมด โดนดาบเล่มหนึ่งที่หลุดรอดมาได้เสียบแทงเข้าใส่ที่ท้องอย่างจัง
อ้าก!
อาจจะเป็นความโชคร้ายของโหวงจู้ คลื่นดาบที่แทงเข้าที่ท้องนั้นกลับอยู่ตรงจุดตันเถียนพอดิบพอดี พลังปราณที่สะสมมาอย่างยาวนานต่างหลั่งไหลออกมาราวกับเอาตระกร้าหวายไปตักน้ำก็ไม่ปาน
"เจ้าหนูรีบร่ายเคล็ดวิชาจิตมังกรอัคคีเพื่อดูดลมปราณที่หลุดรอดนั้นออกมาเสีย!"หลงยู่หมิงที่หายไปนานได้กล่าวเตือนเทียนฉินทันทีที่สัมผัสได้ถึงพลังปราณจำนวนมาก
"ข้าสามารถดูดกลืนพลังปราณของผู้อื่นได้ด้วยหรือ?"เทียนฉินรีบถามออกมาด้วยอาการตกใจ เพราะเขาคิดว่าถ้าทำอย่างนั้นจะไม่ต่างไปจากพวกนอกรีตอย่างนั้นหรือ
"อันที่จริงข้าก็ไม่อยากให้เจ้าทำแบบนี้กับใครหรอก แต่ในเมื่อพลังของมันรั่วไหลออกมาแล้ว ข้าก็ไม่อยากให้เจ้าได้พลาดโอกาสในการเพิ่มพลังของตนเอง!"
"เพียงแต่ว่าเจ้าอย่าใช้วิธีนี้เป็นทางลัดในการฝึกฝนเด็ดขาด เพราะมันจะส่งผลร้ายกับตัวเจ้าเอง!"
"เข้าใจหรือไม่!?"หลงยู่หมิงอธิบายให้เทียนฉินได้เข้าใจถึงเหตุและผลของเขา
เทียนฉินพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนรีบทำตามที่หลงยู่หมิงบอกมาอย่างไม่ลังเล กระแสพลังปราณที่ไหลออกมาจากร่างของโหวงจู้พลันซึมซับเข้าสู่ร่างกายเทียนฉินอย่างว่าง่ายเมื่อเขาเข้ามาใกล้ เพียงไม่นานเขาก็ลืมตาขึ้นมาก่อนจะเดินไปหาโหวงจู้อย่างช้าๆ
โหวงจู้ที่นอนเจ็บปวดอยู่นั้นจ้องมองเทียนฉินด้วยแววตาเลื่อนลอย ตอนนี้เขาไม่เหลือพลังในการขยับเขยื้อนอีกแล้ว ได้แต่ฝืนยิ้มยอมรับชะตากรรมของตนเองอย่างจนใจ
"เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเพราะตระกูลเจ้าเองทั้งนั้น!"เพียงสิ้นเสียงที่เอ่ยออกมา เทียนฉินก็วาดดาบตัดเข้าที่คอโหวงจู้อย่างรวดเร็ว
ฉั้วะ!
สายเลือดพุ่งทะลักออกมาราวกลับสายน้ำ ก่อนไหลรินไปบนพื้นดินที่โล่งเตียนจากพลังการต่อสู้ที่เกิดขึ้น จากนั้นเทียนฉินจึงก้มลงไปเก็บแหวนมิติออกมาจากนิ้วของโหวงจู้ ก่อนจะเหาะไปทางกังลู่ด้วยสายตาอาฆาตแค้น
ที่เทียนฉินยังไม่รีบฆ่ากังลู่นั้น เพราะเขาตั้งใจไว้แล้วว่าจะทรมานมันอย่างช้าๆ เหมือนกับที่มันทำกับตาเฒ่าหม่าไว้นั่นเอง
กังลู่ที่นั่งฟื้นฟูรักษาร่างกายได้เป็นบางส่วนแล้ว ก็ลืมตาขึ้นมาทันทีที่ได้สัมผัสถึงจิตสังหารที่เข้ามาใกล้ พลันลุกขึ้นยืนจ้องมองมาทางเทียนฉินด้วยแววตาหวาดกลัว
"เจ้าคิดจะทำอะไร?"
"เรื่องนี้เป็นเพราะโหวงจู้ที่บีบคั้นให้ข้าทำ!"กังลู่รีบแก้ตัวออกมาอย่างตื่นตระหนก มันในสภาพตอนนี้รู้ตัวเลยว่าไม่อาจจะสู้เทียนฉินได้
"หึๆ! รู้จักกลัวตายขึ้นมาแล้วอย่างนั้นรึ?"เทียนฉินจ้องที่มันด้วยแววตาเย็นเยียบ
"ข้าเป็นศิษย์หลักของอาวุโสฝ่ายในของนิกายเมฆอนันต์!"
"หากเจ้าฆ่าข้าอาจารย์ต้องออกตามล่าเจ้าอย่างแน่นอน!"กังลู่กล่าวออกมาอย่างเสียงสั่น
"เจ้าคิดว่าข้าจะกลัวสิ่งที่เจ้ากล่าวอ้างมาอย่างนั้นหรือ?"เทียนฉินขยับเดินเข้ามาใกล้กังลู่ก่อนเอ่ยออกมาเสียงเรียบ
"เจ้าเห็นนี่มั้ย?"
"ผลึกนี่คือผลึกส่งสัญญาณฉุกเฉิน หากข้าทำลายมันแล้วอาจารย์ของข้าจะรู้ได้ทันทีว่าข้าอยู่ที่ไหน!"กังลู่หยิบผลึกสีฟ้าออกมาพร้อมกับกล่าวอ้างให้ตนเองได้รอดชีวิต
แต่คำตอบของเทียนฉินคือคมดาบที่ตัดเข้าที่แขนนั้นอย่างรวดเร็ว
ฉั้วะ!
อ้าก!
"เจ้า..!"
กังลู่แหกปากร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ส่วนมืออีกข้างก็กุมแขนข้างที่ถูกตัดไว้ราวกลับกลัวว่าเลือดจะไหลออกมาจนหมด เทียนฉินมองมันอย่างเย้ยหยันก่อนจะเหวี่ยงขาเตะไปที่จุดตันเทียนของมันทันที
ตู้ม!
อ้าก!
กังลู่ร้องออกมาด้วยความทรมานอีกครั้ง เมื่อตันเถียนถูกทำลาย พลังปราณก็รั่วไหลออกมาเหมือนกับโหวงจู้ไม่มีผิดเพี้ยน คราวนี้เทียนฉินร่ายเคล็ดวิชาดูดซับมันอย่างว่องไวกว่าครั้งก่อน
เพียงไม่นานพลังปราณที่หลั่งไหลออกมาก็ถูกเทียนฉินดูดซับจนหมดสิ้น เขาเดินไปหยิบผลึกสีฟ้าและแหวนมิติในมือที่ถูกตัดทิ้งไปก่อนหน้านี้จากนั้นจึงหิ้วมันไปยังอาวุโสจุนเพื่อเก็บแหวนมิติและดูให้แน่ใจว่ามันไ
ด้ตกตายไปแล้วจริงๆ จากนั้นจึงจุดไฟเผาร่างของทุกคนก่อนจะเหาะไปยังที่ซ่อนของตาเฒ่าหม่าอย่างรวดเร็ว
ตอนที่ 99