ภายในรถม้าที่กำลังแล่นไปเรื่อยๆ จากถนนหลักเข้าสู่ตรอกไปยังฝั่งตะวันตก มีสองนายบ่าวนั่งอยู่ ข้างกายมีตะกร้าใส่ขนมจากหอสุรากุ้ยฮวาใบหนึ่ง ขณะที่ดวงตาหงส์มองตะกร้านั้น ใบหน้าของนางพราวไปด้วยรอยยิ้มเพราะนึกถึงจางซานหลงขึ้นมา แต่แล้วจู่ๆ รถม้าก็หยุดวิ่ง เกิดเหตุชุลมุนวุ่นวายที่ด้านนอก เมื่อมีคนกลุ่มหนึ่งพุ่งเข้ามาขวางทางรถม้าของจางหานเฟิ่ง“พวกเจ้าเป็นใคร!”“จับตัวสตรีที่อยู่ในรถม้ามาให้ได้!”“พวกเจ้า!”“คุณหนูใหญ่เจ้าคะ!” ตันตันตกอกตกใจจางหานเฟิ่งขยับตัวอย่างว่องไว นางพุ่งออกจากรถม้าไปก่อนแล้วมองสถานการณ์ตรงหน้า คนของหอสุรากุ้ยฮวาที่ควบคุมรถม้าแทนจิ้นชิงเสียชีวิตแล้ว ใจของนางขมวดด้วยความหวาดหวั่นขึ้นมาคนกลุ่มหนึ่งที่มีผ้าปิดบังใบหน้ากำลังต่อสู้กับคนอีกกลุ่มหนึ่งที่ติดตามอารักขาความปลอดภัยให้กับจางหานเฟิ่งอยู่เงียบๆ ทันใดนั้นนางก็ดึงปิ่นระย้าผีเสื้อล้อวสันต์ออกมาเป็นอาวุธ อีกทั้งสั่งตันตันที่อยู่ในรถม้าเสียงเข้ม“เจ้าอย่าออกมา...อยู่ในรถม้านั่นแหละ!”“เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะคุณหนูใหญ่”คุณหนูใหญ่สกุลจางกระโดดลงจากรถม้า ใครโจมตีเข้าใส่นาง นางจะต่อสู้ แต่แล้วจู่ๆ สติก็ดับวูบ ร่างล้มพับใส่ท่อนแขนของคนผู้หนึ่ง ก่อนที่คนผู้นั้นจะอุ้มนางและพานางจากไปด้วยความว่องไว วรยุทธสูงยิ่งกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง เสียงร้องตะโกนโหวกเหวกโวยวายดังขึ้นอยู่ไม่ขาด เป็นเสียงของทหารที่เฝ้าอารักขาให้กับจางหานเฟิ่ง“ว่าที่ชายาเอก! มันพาว่าที่ชายาเอกไปแล้ว!”ตันตันพุ่งออกมาจากรถม้าอย่างรวดเร็ว สาวใช้คนสนิทของจางหานเฟิ่งหน้าถอดสีพลางกวาดตามองหาและตะโกนขึ้นมาเสียงดังลั่น“คุณหนูใหญ่เจ้าคะ! คุณหนูใหญ่!”“ตามไปเร็วเข้า! ตามไปเร็ว!” ทหารที่ต้องอารักขาจางหานเฟิ่งพุ่งไปยังทิศทางเดียวกับที่คนผู้นั้นอุ้มนางจากไปอย่างรวดเร็ว“คุณหนูใหญ่เจ้าคะ! คุณหนูใหญ่!” ตันตันหมุนตัวไปมาอย่างทำอะไรไม่ถูก แต่เมื่อนึกถึงใครบางคนขึ้นมาได้ จึงรีบวิ่งกลับไปยังหอสุรากุ้ยฮวาอย่างเอาเป็นเอาตาย พอก้าวเข้าไปในหอสุรากุ้ยฮวาอีกครั้งด้วยท่าทางกระหืดกระหอบ ตันตันก็เปล่งเสียงถามเสี่ยวเอ้อร์ในทันใด “หลงจู๊...หลงจู๊อยู่ที่ใด”“หลงจู๊หรือ” เสี่ยวเอ้อร์มีหน้าตาเหลอหลาพลางถามกลับ“ถูกต้องแล้ว หลงจู๊อยู่ที่ใด”“หลังร้าน”สาวใช้ของจางหานเฟิ่งพุ่งไปยังหลังร้านฉับพลัน มีเสี่ยวเอ้อร์วิ่งตามมาด้วยความมึนงง พลันตันตันก็เปล่งเสียงขึ้นอย่างสะอึกสะอื้น“หลงจู๊...หลงจู๊...”“อ้าว...” ผู้เฒ่าหันมาเห็นตันตันก็แปลกใจ ทำไมถึงมีท่าทางกระหืดกระหอบเช่นนั้น เพิ่งจะออกไปกับจางหานเฟิ่งไม่ใช่หรือไร“เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ มีคนร้ายบุกมาระหว่างทางและพาคุณหนูใหญ่ไปแล้วเจ้าค่ะ”“อะไรนะ!” หลงจู๊ตกใจ“มีคนพาคุณหนูใหญ่ไปเจ้าค่ะ มีคนพาคุณหนูใหญ่ไป” ตันตันปล่อยโฮออกมาทันที“เจ้า! ไปทำงานไป!” ผู้เฒ่าโบกมือไล่เสี่ยวเอ้อร์ให้ไปทำงานของตัวเองต่อ“ขอรับ” เสี่ยวเอ้อร์ถอยออกไปด้วยความมึนงง“เล่ามาว่าเกิดอะไรขึ้น”“มีคนร้ายบุกมาระหว่างทางกลับบ้าน...คนของหลงจู๊ที่มาควบคุมรถม้าให้ตายแล้ว” ตันตันเล่าเหตุการณ์ไปพร้อมเสียงสะอึกสะอื้น“ต้องไปบอกท่านอ๋องและท่านเสนาบดีฝ่ายซ้าย!”ผู้เฒ่าขยับตัวเตรียมจะไปสั่งงานคนของตัวเอง แต่ถูกตันตันรั้งเอาไว้เสียก่อน“ท่านอ๋องไม่อยู่ที่เมืองหลวง เห็นว่าต้องไปตรวจตรากองทัพที่นอกเมือง ส่วนท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายนั้นน่าจะอยู่ที่จวน เพราะองครักษ์หนิงเพิ่งจะแบกออกไป”“จริงด้วย ท่านอ๋องไปตรวจตรากองทัพ” หลงจู๊รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว จึงมีสีหน้าเคร่งเครียดเพิ่มขึ้นมาอีกสองส่วน“ต้องรีบไปบอกท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายให้รีบตามหาคุณหนูใหญ่!” ตันตันเขย่าแขน“อืม...ข้าจะให้คนไปบอกท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายเดี๋ยวนี้!”
จินหวังเฟย
ขนาดตัวอักษร
สีพื้นหลัง
เล่ม 2 - ตอนที่ 8 อัดให้เละ
ภายในรถม้าที่กำลังแล่นไปเรื่อยๆ จากถนนหลักเข้าสู่ตรอกไปยังฝั่งตะวันตก มีสองนายบ่าวนั่งอยู่ ข้างกายมีตะกร้าใส่ขนมจากหอสุรากุ้ยฮวาใบหนึ่ง ขณะที่ดวงตาหงส์มองตะกร้านั้น ใบหน้าของนางพราวไปด้วยรอยยิ้มเพราะนึกถึงจางซานหลงขึ้นมา แต่แล้วจู่ๆ รถม้าก็หยุดวิ่ง เกิดเหตุชุลมุนวุ่นวายที่ด้านนอก เมื่อมีคนกลุ่มหนึ่งพุ่งเข้ามาขวางทางรถม้าของจางหานเฟิ่ง“พวกเจ้าเป็นใคร!”“จับตัวสตรีที่อยู่ในรถม้ามาให้ได้!”“พวกเจ้า!”“คุณหนูใหญ่เจ้าคะ!” ตันตันตกอกตกใจจางหานเฟิ่งขยับตัวอย่างว่องไว นางพุ่งออกจากรถม้าไปก่อนแล้วมองสถานการณ์ตรงหน้า คนของหอสุรากุ้ยฮวาที่ควบคุมรถม้าแทนจิ้นชิงเสียชีวิตแล้ว ใจของนางขมวดด้วยความหวาดหวั่นขึ้นมาคนกลุ่มหนึ่งที่มีผ้าปิดบังใบหน้ากำลังต่อสู้กับคนอีกกลุ่มหนึ่งที่ติดตามอารักขาความปลอดภัยให้กับจางหานเฟิ่งอยู่เงียบๆ ทันใดนั้นนางก็ดึงปิ่นระย้าผีเสื้อล้อวสันต์ออกมาเป็นอาวุธ อีกทั้งสั่งตันตันที่อยู่ในรถม้าเสียงเข้ม“เจ้าอย่าออกมา...อยู่ในรถม้านั่นแหละ!”“เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะคุณหนูใหญ่”คุณหนูใหญ่สกุลจางกระโดดลงจากรถม้า ใครโจมตีเข้าใส่นาง นางจะต่อสู้ แต่แล้วจู่ๆ สติก็ดับวูบ ร่างล้มพับใส่ท่อนแขนของคนผู้หนึ่ง ก่อนที่คนผู้นั้นจะอุ้มนางและพานางจากไปด้วยความว่องไว วรยุทธสูงยิ่งกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง เสียงร้องตะโกนโหวกเหวกโวยวายดังขึ้นอยู่ไม่ขาด เป็นเสียงของทหารที่เฝ้าอารักขาให้กับจางหานเฟิ่ง“ว่าที่ชายาเอก! มันพาว่าที่ชายาเอกไปแล้ว!”ตันตันพุ่งออกมาจากรถม้าอย่างรวดเร็ว สาวใช้คนสนิทของจางหานเฟิ่งหน้าถอดสีพลางกวาดตามองหาและตะโกนขึ้นมาเสียงดังลั่น“คุณหนูใหญ่เจ้าคะ! คุณหนูใหญ่!”“ตามไปเร็วเข้า! ตามไปเร็ว!” ทหารที่ต้องอารักขาจางหานเฟิ่งพุ่งไปยังทิศทางเดียวกับที่คนผู้นั้นอุ้มนางจากไปอย่างรวดเร็ว“คุณหนูใหญ่เจ้าคะ! คุณหนูใหญ่!” ตันตันหมุนตัวไปมาอย่างทำอะไรไม่ถูก แต่เมื่อนึกถึงใครบางคนขึ้นมาได้ จึงรีบวิ่งกลับไปยังหอสุรากุ้ยฮวาอย่างเอาเป็นเอาตาย พอก้าวเข้าไปในหอสุรากุ้ยฮวาอีกครั้งด้วยท่าทางกระหืดกระหอบ ตันตันก็เปล่งเสียงถามเสี่ยวเอ้อร์ในทันใด “หลงจู๊...หลงจู๊อยู่ที่ใด”“หลงจู๊หรือ” เสี่ยวเอ้อร์มีหน้าตาเหลอหลาพลางถามกลับ“ถูกต้องแล้ว หลงจู๊อยู่ที่ใด”“หลังร้าน”สาวใช้ของจางหานเฟิ่งพุ่งไปยังหลังร้านฉับพลัน มีเสี่ยวเอ้อร์วิ่งตามมาด้วยความมึนงง พลันตันตันก็เปล่งเสียงขึ้นอย่างสะอึกสะอื้น“หลงจู๊...หลงจู๊...”“อ้าว...” ผู้เฒ่าหันมาเห็นตันตันก็แปลกใจ ทำไมถึงมีท่าทางกระหืดกระหอบเช่นนั้น เพิ่งจะออกไปกับจางหานเฟิ่งไม่ใช่หรือไร“เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ มีคนร้ายบุกมาระหว่างทางและพาคุณหนูใหญ่ไปแล้วเจ้าค่ะ”“อะไรนะ!” หลงจู๊ตกใจ“มีคนพาคุณหนูใหญ่ไปเจ้าค่ะ มีคนพาคุณหนูใหญ่ไป” ตันตันปล่อยโฮออกมาทันที“เจ้า! ไปทำงานไป!” ผู้เฒ่าโบกมือไล่เสี่ยวเอ้อร์ให้ไปทำงานของตัวเองต่อ“ขอรับ” เสี่ยวเอ้อร์ถอยออกไปด้วยความมึนงง“เล่ามาว่าเกิดอะไรขึ้น”“มีคนร้ายบุกมาระหว่างทางกลับบ้าน...คนของหลงจู๊ที่มาควบคุมรถม้าให้ตายแล้ว” ตันตันเล่าเหตุการณ์ไปพร้อมเสียงสะอึกสะอื้น“ต้องไปบอกท่านอ๋องและท่านเสนาบดีฝ่ายซ้าย!”ผู้เฒ่าขยับตัวเตรียมจะไปสั่งงานคนของตัวเอง แต่ถูกตันตันรั้งเอาไว้เสียก่อน“ท่านอ๋องไม่อยู่ที่เมืองหลวง เห็นว่าต้องไปตรวจตรากองทัพที่นอกเมือง ส่วนท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายนั้นน่าจะอยู่ที่จวน เพราะองครักษ์หนิงเพิ่งจะแบกออกไป”“จริงด้วย ท่านอ๋องไปตรวจตรากองทัพ” หลงจู๊รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว จึงมีสีหน้าเคร่งเครียดเพิ่มขึ้นมาอีกสองส่วน“ต้องรีบไปบอกท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายให้รีบตามหาคุณหนูใหญ่!” ตันตันเขย่าแขน“อืม...ข้าจะให้คนไปบอกท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายเดี๋ยวนี้!”
คล้ายกับเรื่องจินหวังเฟย ที่คุณอ่าน
จักรพรรดิข้ามกาลเวลา
นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน 
647K
2426
647K
2426
![สำนักเถื่อนเดือดปฐพี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1592451905_80705599.webp)
สำนักเถื่อนเดือดปฐพี [แปลจบแล้ว]
นิยาย แฟนตาซี
791K
1635
791K
1635
บุตรอสูรบรรพกาล
นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
553K
714
553K
714
จงเรียกข้าว่าจอมราชัน
นิยาย แฟนตาซี
146K
253
146K
253
ประชา : 2090 (จบแล้ว)
นิยาย ผจญภัย,แอคชั่น,ไซไฟ
18K
258
18K
258
![[New Life] อิสระของชีวิต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1574670037_23909837.webp)
[New Life] อิสระของชีวิต
นิยาย แฟนตาซี
140K
171
140K
171
(จบ)The Era Online : ย้อนอดีตกลับมาเป็นเทพ นิยายเกมออนไลน์
นิยาย เกมออนไลน์
603K
912
603K
912
ราชาสิบสองนักษัตร ศึกรวมสุโขทัย
นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
207K
185
207K
185
ยุทธเวทผลาญปีศาจ
นิยาย ผจญภัย,แอคชั่น,ไซไฟ
223K
810
223K
810
ระบบเซียนหมื่นวิถี (นิยายแปล)
นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
271K
1043
271K
1043