ตอนที่27 สำแดงพลัง
ตูม!
เส้นสายอัสนีสีทองแล่นผ่านอากาศมันพุ่งเข้าหาบุรุษร่างอาภรณ์สีดำทมิฬที่ตอนนี้มีสภาพย่ำแย่
ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาถูกแปดเปื้อนด้วยคราบดินและมีรอยาแถลอกเล็กๆน้อยๆขึ้นหลายแห่ง
"ย๊าก!"บุรุษอาภรณ์สีดำทมิฬบัดนี้มิสามารถที่จักสงบเยือกเย็นได้อีกต่อไปแล้วเมื่อลงมือก็คำรามเสียงดังลั่นราวกับเสียงสัตว์ป่าที่ดุร้ายคำรามก็มิปาน
บึ้ม!
ฝ่ามือสีดำทมิฬขนาดใหญ่เป็ออร่าที่ส่งกลิ่นอายชั่วร้ายพร้อมทั้งพลังทำลายล้างที่ทรงพลังพุ่งปะทะพื้นปฐีจนเกิดการะเิขึ้นเสียงดังโครมคราม
เป็เฟิงอี้ที่หลบการโจมตีที่ทรงพลังนี้อาศัยความคล่องแคล่วรวดเร็วของตนทั้งประสบการณ์การต่อสู้ที่สูงส่งและวิชาระดับเทพก็สามารถที่จักไล่ต้อนบุรุษร่างอาภรณ์สีดำทมิฬได้อย่างต่อเนื่อง
นี่ทำให้บุรุษร่างอาภรณ์สีดำทมิฬสภาพย่ำแย่ขึ้นเรื่อยๆ
พลังปราณของบุรุษร่างอาภรณ์สีดำทมิฬก็พลันลดหวบลงอย่างรวดเร็วเมื่อมีสภาพร่างกายที่ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ
"ย๊าก! ตายเสีย!"บุรุษร่างอาภร์สีดำทมิฬเคลื่อนไหวด้วยความดุดันพร้อมกับการเตะที่แฝงเร้นพลังทำลายล้างอันชั่วร้ายบัดนี้บุรุษร่างอาภรณ์สีดำทมิฬราวกับสัตว์ปีศาจก็มิปาน
ตูม!
การเตะนี้ส่งผลทำให้พื้นเวทีที่บัดนี้กลายเป็พื้นปฐีแตกกระจายการเตะนี้ราวกับลูกะเิก็มิปาน
ฝุ่นควันคลุ้งกระจายไปทั่ว
เฟิงอี้หลบหลีกอย่างรวดเร็วทันใดนั้นก็มาโผล่ด้านหลังบุรุษร่างอาภรณ์สีดำทมิฬและลงมือสวนกลับด้วยการตีลังกาเตะจากด้านหลังในชั่วพริบตา
ตูม!
ร่างของบุรุษอาภรณ์สีดำทมิฬถูกเตะจนกระเด็นออกไปไกลหลายเมตรคลุกอยู่กับพื้นปฐีที่มีฝุ่นควันคลุ้งจนกลืนร่างทั้งร่างของบุรุษร่างอาภรณ์สีดำทมิฬให้หายไปจากการมองเห็นของเฟิงอี้
แต่ทว่าเฟิงอี้ก็ยังััได้ถึงตำแหน่งและตัวตนของบุรุษร่างอาภรณ์สีดำทมิฬได้อย่างชัดเจน
หาใช่ว่าเฟิงอี้อำมหิตไม่แต่ทว่าเฟิงอี้เพียงแค่ป้องกันตัวเองและแย่งชิงในสิ่งที่ตน้าก็เท่านั้นมีผู้ใดจักสามารถยืนยันได้ว่ากลุ่มคนเหล่านี้จักมิสังหารเฟิงอี้ในยามที่้าบางสิ่งจากเฟิงอี้
และคะแนนจิตอสูรหรืออักขระาไท่กั๋วที่ปรากฏขึ้นนั้นหากมิสังหารแล้วจักได้เช่นนั้นหรือ?
แน่นนอนว่าเฟิงอี้คิดว่าคงมิมีทางอย่างแน่นอนแต่ไหนแต่ไรแล้วสถานที่ลึกลับและการทดสอบผู้ที่เข้ามามิเคยมีที่ใดที่ปลอดภัยต่อชีวิตของผู้เข้ามาท้าทายแต่แรกอยู่แล้ว!
หากอยากสัมบัติในสถานที่ลึกลับก็จำเป็ต้องเตรียมใจให้พร้อมรับความตายทุกเมื่อ!
เฉกเช่นนั้นแล้วเฟิงอี้จักมิปราณีสิ่งใดที่เป็อันตรายต่อตนได้ในสถานที่ลึกลับหรือมิติประเภทนี้ในที่ใดก็ตาม!
มันคือกฏเหล็กที่เฟิงอี้จดจำให้ขึ้นใจั้แ่สมัยที่ยังเป็จักรพรรดิสรรค์!
ปราณีศัตรูในสถานที่มิติลึกลับเท่ากับรังแกตนเองเป็การฆ่าตัวตายอย่างโง่งม!
"จักโทษก็โทษตนเองที่พวกเ้าเขามาในมิติลึกลับแห่งนี้เถิด"เฟิงอี้เอ่ยขึ้นทอดสายตามองไปยังร่างศพของซ่งจางและอีกหลายคน
"หนึ่งหมื่น"เฟิงอี้อ่านอักขระาไท่กั๋วที่ปรากฏขึ้นบนแขนตนเอง
(๑๐๐๐๐)
กึก!
ย๊าก!
ตูม!
"ยังมิตายอีกหรือ?"เศษดินพุ่งกระจายฝุ่นควันกระจัดกระจายออกไปทั่วทิศทาง
เผยให้เห็นร่างของบุรุษร่างอาภรณ์สีดำทมิฬที่บัดนี้มีสภาพมอมแมมเสียยิ่งกว่าขอทานอาภรณ์ทั้งหมดมีรอยขาดหลุดรุ่ยเต็มไปหมดทั้งยังเปื้อนเศษดินนับไม่ถ้วน
ผมบนศีรษะก็ยุ่งเยิงราวกับหยากไย่!
อ๊าก!
เสียงคำรามลั่นนี้ราวกับมิใช่เสียงของมนุษย์มันเหมือนกับเสียงสัตว์ปีศาจที่ชั่วร้ายมันทั้งกังวาลและนุ่มลึก
ฟูว ฟูว
กลิ่นอายชั่วร้ายตลบอบอวนไปทั่วทิศทางรอบกายของบุรุษร่างอาภรณ์สีดำทมิฬที่บัดนี้อยู่ในสภาพมอมแมมย่ำแย่พลันมีออร่าสีดำทมิฬแผ่กระจายออกมาราวกับเมฆหมอก
นี่คือปราณแห่งความมืดมิดที่ส่งกลิ่นอายชั่วร้ายเป็อย่างมากแต่ทว่าเฟิงอี้กลับรู้สึกได้ว่าลมปราณนี้บริสุทธิ์ยิ่งกว่าเดิมมาก
ศาสตร์ชั่วร้ายอันมีลมปราณที่บริสุทธิ์!
แม้ว่าจักมิได้บริสุทธิ์เท่ากับลมปราณของเฟิงอี้ทว่ามันก็ยังทรงพลังมิน้อยเลย
"เหตุใดคนผู้นี้จึงมีสายโลหิตของสัตว์ปีศาจ?"เฟิงอี้มิอาจเข้าใจได้เพราะสัตว์ปีศาจและมนุษย์นั้นแตกต่างกันหากจักสืบทอดสายโลหิตของสัตว์ปีศาจก็จักต้องเป็เชื่อสายของสัตว์ปีศาจเท่านั้นแต่ทว่าเห็นได้ชัดว่าบุรุษร่างอาภรณ์สีดำทมิฬนี้เป็มนุษย์อย่างเห็นได้ชัด
เป็ไปได้หรือที่สัตว์ปีศาจกับมนุษย์จักให้กำเนิดลูกครึ่งขึ้นมาได้?
"เอาเถิดหาใช่ว่าทุกสิ่งจักมิมีวันเปลี่ยนแปลงและเป็ไปมิได้เลยเสียหน่อย"ทันใดนั้นอาภรณ์อัสนีเก้า์ของเฟิงอี้ก็พลันสว่างไสวขึ้นมาทำให้ตอนนี้เฟิงอี้เจิดจรัสเป็อย่างมากราวกับเทพเ้าศักดิ์สิทธิ์ก็มิปาน!
สองร่างราวกับว่าหนึ่งเป็เทพปีศาจและอีกหนึ่งราวกับเทพ์พลันยืนประจันหน้า
กลิ่นอายทำลายล้างที่แตกต่างกันพลันแผ่กระจายออกไปทั่วทิศทางกระทั่งพื้นที่รอบบริเวณก็ยังสั่นไหวน้อยๆจนเกิดเสียงดังโครมคราม!
เป็การสำแดงพลังที่น่าอัศจรรย์ใจโดยแท้!
จบ...โปรดติดตามตอนต่อไป...
3K
